Οι αριστεροί αντιεθνικιστές μας βλέπουν μόνο τον ελληνικό εθνικισμό

Του Ευτύχη Μπιτσάκη

Ένας ιδιότυπος αριστερός αντιεθνικισμός ευδοκιμεί τα τελευταία χρόνια σε ορισμένους χώρους της ελληνικής Αριστεράς. Αλλά οι αριστεροί είναι εξ ορισμού αντιεθνικιστές. Ακόμα περισσότερο: είναι διεθνιστές. Πού βρίσκεται λοιπόν το πρόβλημα; 

Το πρόβλημα δεν είναι σημερινό και ο ελληνικός εθνικισμός δεν είναι τωρινό φαινόμενο. Εθνικισμός σε βάρος των Σλαβομακεδόνων, των Μουσουλμάνων και των Πομάκων της Θράκης. Οξύνθηκε όμως τελευταία με την επιμονή των Σλαβομακεδόνων της FYROM να ονομάζουν τους εαυτούς τους Μακεδόνες και το κράτος τους Μακεδονία. Λοιπόν;

Η μαγική ράβδος «ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΛΑΕ-ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ» (ή το νέο «ευκολάκι»)

Παναγιώτης Μαυροειδής

Σε ένα σύντομο σχόλιο στην ιστοσελίδα iskra, αποκαλύπτεται όλη η πολιτική συλλογιστική που κυριαρχεί στο χώρο της ΛΑΕ. Σύμφωνα με τον (ανώνυμο) συντάκτη του σχολίου, μια συνεργασία «ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΛΑΕ-ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ», έχει σχεδόν στο τσεπάκι της ένα 15% στις εκλογές, που σημαίνει ότι με τη «δυναμική» που θα αποκτούσε «θα ήταν σίγουρα αξιωματική αντιπολίτευση, τουλάχιστον».

Ως γνωστόν μετά το «τουλάχιστον», δηλαδή την αξιωματική αντιπολίτευση, το επόμενο σκαλί είναι η κυβέρνηση και εννοείται ότι τότε, αμέσως, θα γινόταν αυτό που λέγεται και στον τίτλο του σχολίου: «Τα μνημόνια θα μπορούσαν να είχαν τελειώσει με την συνεργασία στον ριζοσπαστικό αντιμνημονιακό χώρο!»

Έξοχα! Τόσο απλό! «Ευκολάκι» που θα έλεγαν και οι νεότεροι…

Απεργίες 24/11 ΚΑΙ 8/12 : Κατακερματισμένος αγώνας ήττας ή άμεσο ενωτικό σχέδιο αντεπίθεσης;

Των Ν. Γουρλά, Δ. Τσίτκανου.

Οι ταξικές δυνάμεις έπρεπε να δώσουν την μάχη για μια μέρα πανεργατικής απεργίας που θα ένωνε το σύνολο της τάξης και να μην πέσουν στην παγίδα του εργοδοτικού κυβερνητικού συνδικαλισμού κάνοντας υπερβάσεις και εκείνους τους απαραίτητους συμβιβασμούς για να υπάρξει μια πανεργατική απεργία. 

 Η μνημονιακή κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝΕΛ, από ό,τι φαίνεται, έχει έτοιμα τα αντεργατικά και αντιλαϊκά νομοσχέδια της δεύτερης αξιολόγησης για να τα περάσει με διαδικασίες φαστ – τρακ.

Αυτή την φορά όμως το διακύβευμα είναι ακόμα μεγαλύτερο από τα προηγούμενα. Η ΕΕ και το ΔΝΤ στο πλαίσιο των προαπαιτούμενων για να κλείσει η αξιολόγηση τα ζητάνε στην κυριολεξία όλα. Και η ανασχηματισμένη κυβέρνηση θα τα δώσει όλα. Αυτός εξάλλου ήταν και ο σκοπός του ανασχηματισμού.

#block_TEE: τι ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ στις εκλογές του ΤΕΕ στις 20 Νοέμβρη 2016

#block_TEE Αριστερή Κίνηση Εργαζόμενων & Ανέργων Μηχανικών

Μια απλή επισκόπηση στο μωσαϊκό των δήθεν σοβαροφανών παρατάξεων που συμμετέχουν στις εκλογές του ΤΕΕ, εκτός του ότι προκαλεί πολύ γέλιο, είναι αποκαλυπτική της επιχείρησης εξαπάτησης των μηχανικών μέσω της συγκρότησης  δήθεν διαφορετικών παρατάξεων λίγο πριν τις εκλογές, με σκοπό να ενοποιηθούν αυτόματα μετά τις εκλογές. 

Είναι τέτοια η αποστροφή των μηχανικών προς τις διοικήσεις του ΤΕΕ και του ΤΣΜΕΔΕ και τις καταστροφικές αποφάσεις τους, που οι καθεστωτικές παρατάξεις εξαναγκάζονται να μεταμφιεστούν μπας και πάρουν κανένα ψηφαλάκι.Από τη Λερναία Ύδρα του ψηφοδελτίου της ΔΗΣΥΜ του 2013, με τότε επικεφαλείς και πρώτους σε ψήφους τους κ.κ. Σπίρτζη (πρόεδρο του ΤΕΕ) και Γαμβρίλη (πρόεδρο του ΤΣΜΕΔΕ), σε αυτές τις εκλογές του 2016 έχουν προκύψει τα εξής 7 (!) κεφάλια:

Μαζική απάντηση στην απαγόρευση και στον Ομπάμα (photos-video)

Χιλιάδες εργαζόμενοι και νέοι είπαν όχι στην αυταρχική και αντιδημοκρατική απαγόρευση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και διαδήλωσαν μαζικά και μαχητικά στο κέντρο της Αθήνας, ενάντια στην επίσκεψη του εκπροσώπου του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού Μπ. Ομπάμα.

Από τις 5.00 μ.μ. ο κόσμος άρχισε να πυκνώνει μπροστά στο Ε.Μ. Πολυτεχνείο στην οδό Πατησίων,όπου από το πρωί ξεκίνησαν οι τριήμερες εκδηλώσεις για την επέτειο της εξέγερσης του Νοέμβρη του 1973. Πυκνά μπλοκ και παλμός κυριάρχησαν στην συγκέντρωση, που καλούσαν εργατικά σωματεία (από τη συνέλευση της Πρωτοβουλίας Πρωτοβάθμιων Σωματείων για Συντονισμό και άλλα), ο Συντονισμός Σωματείων, Συλλόγων και Συλλογικοτήτων για το προσφυγικό, πολλοί Φοιτητικοί Σύλλογοι, αλλά και Οργανώσεις της ανατρεπτικής και μαχόμενης Αριστεράς.

Νίκη Τράμπ: «ανατροπή» του συστήματος, με τους δικούς του όρους

Παναγιώτης Μαυροειδής

Άραγε η «πολιτική διέξοδος»  στο όνομα της οποίας  μιλάει ο ακροδεξιός Τράμπ, χαρακτηρίζεται από ένα  περιστασιακό και πρωτοφανές περιεχόμενο;   

Αποτελεί ένα ακραίο «ατύχημα», ή αντιστοιχεί σε κάποια βαθύτερη τάση μετασχηματισμού της κοινωνικής πολιτικής συμπεριφοράς στη σύγχρονη καπιταλιστική κοινωνία και ειδικά στην Αμερικάνικη, με αντικειμενικό υπόβαθρο; 

Όπως προειδοποιούσε ο Michael Moore σε άρθρο του από το περασμένο καλοκαίρι (όπου προέβλεπε τη νίκη του Τράμπ), η πικρή αλήθεια είναι πως «δεν αντέχουμε τα άσχημα νέα». Μα πως γίνεται αποδεκτή η αηδιαστική, ρατσιστική, μισο-φασιστική, αντι-μεταναστευτική, ξενοφοβική, μισογύνικη φιγούρα του Τράμπ;

Αν το ερώτημα τεθεί με αυτούς τους όρους, δύσκολα θα γίνει αντιληπτή και ερμηνεύσιμη η ριζοσπαστική τομή, αντιδραστικού χαρακτήρα, ιστορικής σημασίας στο σύγχρονο καπιταλιστικό κόσμο, τις αξίες του και την επανασυγκρότηση του πολιτικού συστήματος κυριαρχίας του, που αντιπροσωπεύει η νίκη Τράμπ.

TINA OOD: There Is No Alternative Out Of Democrat

Χρήστος Καλαμπόκας 

Πολεμώντας τον «δαίμονα» του κέρδους και της μηδενικής ανοχής με τα  πλαστικά σπαθιά της φιλελεύθερης αριστεράς

 1. Το μαζικό κοινωνικό και πολιτικό ρεύμα που εκφράστηκε με την υποψηφιότητα Σάντερς ήταν δημιούργημα της πολύμορφης κοινωνικής και πολιτικής ριζοσπαστικοποίησης στις ΗΠΑ την πρόσφατη δεκαετία που δυνάμωσε αποφασιστικά μετά το ξέσπασμα της κρίσης το 2007.

Η υποψηφιότητα Σάντερς του έδωσε σε πρώτη φάση αποφασιστική ώθηση, θέση στην κεντρική πολιτική σύγκρουση. Η υποψηφιότητα Τραμπ επέδρασε πολύ λιγότερο στην ανάπτυξή του. Το εύρος και η ταξικότητα αυτού του ρεύματος έχει περιγραφεί  με σχετική πληρότητα από ένα σημαντικό αριθμό αγωνιστών και μελετητών των κοινωνικών κινημάτων. Ήταν κάτι νέο, μεγάλο, ευρηματικό και πρωτόγνωρα ταξικό σε σχέση με προηγούμενες κινηματικές καμπές.

Ανεπιθύμητος ο Ομπάμα - Όλοι στους δρόμους και τις διαδηλώσεις την Τρίτη 15/11

Να απαγορεύσουμε την απαγόρευση!

Όλοι στους δρόμους και τις διαδηλώσεις!

Συγκεντρώσεις:

Αθήνα: 5.00 μμ συγκέντρωση στο ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ και πορεία στην ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ

Θεσσαλονίκη: 6.00 μμ συγκέντρωση στην ΚΑΜΑΡΑ και ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΠΡΟΞΕΝΕΙΟ

-Συλλαλητήριο  επίσης, την Τρίτη 15 Νοέμβρη στις 6.30 μ.μ., στην Ομόνοια.,  έχουν καλέσει η ΕΕΔΥΕ, το ΠΑΜΕ και άλλοι φορείς. 

Η Έφη Αχτσιόγλου και ο παρκαδόρος Πολιτικός Μηχανικός

Παναγιώτης Μαυροειδής

Τη νέα Υπουργός Εργασίας Έφη Αχτσιόγλου, δεν τη γνωρίζω. Από μια άποψη χαίρομαι: Δεν ανήκει στην κατηγορία αυτών που γνώριζα, γνωρίζω, αλλά ντρέπομαι να το πω.

Υπουργός Εργασίας λοιπόν, στα 31 της χρόνια. Από μια άποψη, το θέμα πουλάει: «Ο Τσίπρας έβαλε στην κυβέρνηση ένα νέο άνθρωπο και μάλιστα γυναίκα, σπάζοντας τις επετηρίδες».

Διαβάζουμε στο βιογραφικό της ότι τέλειωσε λέει τη Νομική, μετά πήρε μεταπτυχιακό και  διδακτορικό δίπλωμα. Ας τα μετρήσουμε όπως ο Τσάκωνας στην αθάνατη ταινία «Μάθε παιδί μου γράμματα»:

Η αντεπανάσταση του 1956 στην Ουγγαρία και οι ετερόκλητοι υποστηριχτές της

Γράφει ο Αλέκος Χατζηκώστας στο atexnos

Με αφορμή τη συμπλήρωση των 60 χρόνων από την εκδήλωση της αντεπανάστασης στην τότε Λ.Δ της Ουγγαρίας έχουμε και στη χώρα μας μία πλούσια αρθρογραφία αλλά και εκδηλώσεις (π.χ ΣΕΚ 30/10 στην ΑΣΟΕE!) γι’αυτήν.

Στην ίδια την Ουγγαρία όπως αναφέρουν τα διεθνή ΜΜΕ δεκάδες εκατομμύρια ευρώ δαπάνησε φέτος το ουγγρικό κράτος για τον εορτασμό των 60 χρόνων της «επανάστασης». Για παράδειγμα στις  23 Οκτωβρίου ο πρόεδρος Viktor Orbán μίλησε στη κεντρική συγκέντρωση στη Βουδαπέστη. Μάλιστα ολόκληρη η Βουδαπέστη είχε διακοσμηθεί με φωτογραφίες από την «εξέγερση» ενώ στα κινητά όλως των Ούγγρων παραδόθηκε μήνυμα με πρόσκληση για την ομιλία του Προέδρου.

Γύρω από τα γεγονότα αυτά, το τελευταίο διάστημα σε μια σειρά άρθρα που ξεκινούν από διαφορετικές ιδεολογικές-πολιτικές αφετηρίες φαίνεται να καταλήγουν στα ίδια (αντιιστορικά) συμπεράσματα για τον χαρακτήρα των γεγονότων. Ας πάρουμε τρία από αυτά:

"Έφυγε" από τη ζωή ο ιστορικός ηγέτης του ΕΚΚΕ Χρίστος Μπίστης

"Έφυγε" την Πέμπτη 15 Σεπτέμβρη 2016, από την ζωή ο επαναστάτης κομμουνιστής Χρίστος Μπίστης, ιστορικός ηγέτης του ΕΚΚΕ, αγωνιστής του αντιδικτατορικού αγώνα, της επαναστατικής αριστεράς και του κομμουνιστικού κινήματος.

Με λιτό Δελτίο τύπου, όπως σεμνή και λιτή ήταν η ζωή του μεγάλου επαναστάτη, η Κ.Ε  του Επαναστατικού Κομμουνιστικού Κινήματος Ελλάδας (ΕΚΚΕ) ανακοίνωσε το θάνατό του.

Η πολιτική του κηδεία θα γίνει τη Δευτέρα 19 Σεπτέμβρη στις 3 μ.μ. στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών. 

Μαρξισμός, Αναρχισμός, «Αυτοδιαχείριση»

Γράφει η Άννεκε Ιωαννάτου στο atexnos

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣH

«Η κοσμοθεωρία των αναρχικών είναι η αστική κοσμοθεωρία γυρισμένη από την ανάποδη. Οι ατομικιστικές τους θεωρίες, το ατομικιστικό τους ιδανικό βρίσκονται σε άμεση αντίθεση με το σοσιαλισμό. Οι απόψεις τους δεν εκφράζουν το μέλλον του αστικού καθεστώτος, που βαδίζει με ακατάσχετη δύναμη προς την κοινωνικοποίηση της εργασίας, αλλά το παρόν ή ακόμα και το παρελθόν αυτού του καθεστώτος, την κυριαρχία της τυφλής και τυχαίας σύμπτωσης πάνω στο μεμονωμένο, χωριστό μικροπαραγωγό. Η τακτική τους, που ανάγεται στην άρνηση του πολιτικού αγώνα, διαιρεί τους προλεταρίους, και στην πραγματικότητα τους μετατρέπει σε παθητικούς συμμετόχους της μιaς ή της άλλης αστικής πολιτικής, γιατί μια πραγματική απομάκρυνση των εργατών από την πολιτική είναι αδύνατη και ακατόρθωτη» (Λένιν, Σοσιαλισμός και Αναρχισμός, Άπαντα, τόμος 12, σελ. 131).

Γιαλαντζί κίνημα, ντεμέκ έκδοση

Του ΣΑΡΑΝΤΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ*

Όλοι όσοι αγαπούν τη δημοκρατία καταδικάζουν απερίφραστα την απόπειρα στρατιωτικού πραξικοπήματος στην Τουρκία. Ο Λαός της Τουρκίας διαθέτει πικρή πείρα από τέτοιες εκτροπές και δεν έχει τίποτα καλό να περιμένει από τους κεμαλιστές στρατογραφειοκράτες. Αλλά και ο Λαός της Ελλάδας πρέπει να είναι προετοιμασμένος, γιατί οι κρίσεις στην Τουρκία επιλύονται συνήθως με επιθέσεις ενάντια στην Ελλάδα.

Τυχόν έκδοση των 8 στρατιωτικών στην Τουρκία αποτελεί παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου

Του ΘΕΜΗ ΤΖΗΜΑ

Η βασική αρχή του κράτους δικαίου τόσο στο εθνικό όσο και στο διεθνές πλαίσιο είναι ότι αφορά τους πάντες και εφαρμόζεται επί όλων, ασχέτως πολιτικών ή άλλων σκοπιμοτήτων. Τυχόν απομάκρυνση από την αρχή αυτή συνιστά βαρύτατο έως ανεπανόρθωτο πλήγμα στη δημοκρατία και στο δίκαιο.  

Το ζήτημα της αίτησης απόδοσης πολιτικού ασύλου των 8 στρατιωτικών από τη χώρα μας οφείλει να αντιμετωπιστεί από την ελληνική κυβέρνηση και αρχές μόνο στο πλαίσιο του δικαίου, διότι σε άλλη περίπτωση αφενός θα πλήξει βαρύτατα το κράτος δικαίου και την αξιοπρέπεια της χώρας, αφετέρου θα ταπεινώσει διεθνώς τη χώρα μας.

Το εξπρές του φόβου στην Τουρκία του Ερντογάν

Του Γιώργου Παυλόπουλου

Με τη θριαμβευτι­κή επικράτηση του Ταγίπ Ερντο­γάν και του Κόμ­ματος Δικαιοσύ­νης και Ανάπτυξης φαινόταν να λή­γει οριστικά η απόπειρα στρατιωτι­κού πραξικοπήματος που εκδηλώθηκε το βράδυ της Παρασκευής και εί­χε ως αποτέλεσμα να σκοτωθούν πά­νω από 250 άνθρωποι και να μετα­τραπούν οι δύο μεγαλύτερες πόλεις της Τουρκίας σε πεδία μαχών μέχρι το πρωί του Σαββάτου, όταν παραδό­θηκε ο βασικός όγκος των πραξικοπη­ματιών. Ο πολυδαίδαλος μηχανισμός του κυβερνώντος ισλαμικού κόμμα­τος, ο οποίος κατάφερε μέσα σε λίγες ώρες να κινητοποιήσει δεκάδες χιλιά­δες κόσμου σε Κωνσταντινούπολη και Άγκυρα, καθώς και μη απώλεια του ελέγχου σε καίριες δομές του κρατι­κού μηχανισμού, όπως η αστυνομία, οι μυστικές υπηρεσίες και η ηγεσία του στρατού ξηράς αποτέλεσαν, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, τα δύο στοιχεία-κλειδιά για την έκβαση της επιχείρη­σης ανατροπής του Ερντογάν. 

Αυθόρμητα κινήματα και εξεγέρσεις της εργατικής τάξης

Δημήτρης Γρηγορόπουλος

Η απελευθερωτική αποστολή της εργατικής τάξης δεν αναιρείται

Για μια ακόμη φορά η εργατική τάξη διαψεύδει τους νεκροθάφτες της. Τους αστούς ιδεολόγους και πολιτικούς που κατά καιρούς, μόνιμα και σε διαφορετικές ιστορικές συνθήκες, επιχειρούν να ανασκευάσουν την επιστημονική ανακάλυψη που οι Μαρξ και Ένγκελς διατύπωσαν στη Γερμανική Ιδεολογία και το Κομμουνιστικό Μανιφέστο ότι η εργατική τάξη, αντικειμενικά και ιστορικά, αποτελεί το νεκροθάφτη του καπιταλισμού και των εκμεταλλευτικών συστημάτων γενικά:

«Η εκμεταλλευμένη και καταπιεσμένη τάξη (το προλεταριάτο) δεν μπορεί πια να απελευθερωθεί απ’ την τάξη (αστική) που την εκμεταλλεύεται και την καταπιέζει, χωρίς ταυτόχρονα ν’ απελευθερώσει για πάντα ολόκληρη την κοινωνία από την εκμετάλλευση, την καταπίεση και τους ταξικούς αγώνες» (Κομμουνιστικό Μανιφέστο).

Οι «Ένοπλες Ομάδες Πολιτοφυλάκων» ανέλαβαν την ευθύνη για την εκτέλεση του μαφιόζου στα Εξάρχεια

Οι «Ένοπλες Ομάδες Πολιτοφυλάκων» ανέλαβαν με κείμενό τους, που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα athens.indymedia, την ευθύνη για την εκτέλεση του μαφιόζου με το ψευδώνυμο «Χαμπίμπι» την Τρίτη 7 Ιούνη στα Εξάρχεια. 

Στο μακροσκελές κείμενό τους κάνουν λόγο για "ταξικό πόλεμο" ενάντια στις μαφίες και τα ναρκωτικά, τη ναρκωκουλτούρα που τα αστικά ιδεολογήματα εξέθρεψαν με τις κάθε λογής μορφές του ‘’εναλλακτισμού’’, την κανιβαλική και αντικοινωνική βία και το δικαίωμα του λαού και του κινήματος να αντεπιτίθεται στη βία των καπιταλιστών και όσων τους υπηρετούν.

Περί απλής αναλογικής και κοινής λογικής

Παναγιώτης Μαυροειδής

Το γενικό εκλογικό δικαίωμα στον καπιταλισμό θεωρείται και είνα δημοκρατική κατάχτηση του εργατικού κινήματος, σε σχέση με τις εποχές της απολυταρχίας ή του αποκλεισμού των γυναικών ή των «κατώτερων» τάξεων.  Δε συνιστά ωστόσο και ουσιαστική δημοκρατία, δηλαδή δυνατότητα καθορισμού των συνθηκών ζωής, εργασίας, πολιτισμού των σύγχρονων κοινωνιών.

Βασικό διαπιστευτήριο δημοκρατικότητας  της αστικής δημοκρατίας είναι η «ελευθερία επιλογής» του πολίτη, η οποία σχεδόν μονοσήμαντα πιστοποιείται με το γενικό εκλογικό δικαίωμα και την εφαρμογή της αρχής «ένας άνθρωπος, μία ψήφος».

ΟΧΙ, ΟΧΙ ΝΑΙ

Γράφει ο 2310net  στο atexnos

Σαν ιδέα είναι τόσο απλή: Δημοκρατία έχουμε (λέμε τώρα) ρωτάμε τους πολίτες τι θέλουν και κάνουμε ό,τι πει η πλειοψηφία.

Η πρακτική της άμεσης δημοκρατίας μας είναι τόσο οικεία που την εφαρμόζουμε στο παιχνίδι μας όταν είμαστε μικρά παιδιά, στις διακοπές μας ακόμα και στην παρέα όταν καλούμαστε να λύσουμε το αιώνιο δίλημμα: θαλασσινά ή κρεατικά.

Η Aριστερά και η μάχη κατά της αστικής ΕΕ

Tου Δημήτρη Γκόβα

Ευρωλαγνεία, φυγή και θλίψη για το BREXIT από την Αριστερά των Βρυξελλών

Το αποτέλεσμα του βρετανικού δημοψηφίσματος για έξοδο από την ΕΕ εκφράζει αντιφατικές και σοβαρές διεργασίες. Παρότι οι κυρίαρχες αστικές πολιτικές δυνάμεις, τα καθεστωτικά ΜΜΕ και το κατεστημένο της Ευρώπης παρουσιάζoyn το αποτέλεσμα ως νίκη των «λαϊκιστών», της «ακροδεξιάς», είναι φανερό ότι πλειοψηφικά τμήματα των εργαζόμενων και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων ψήφισαν υπέρ της εξόδου από την ΕΕ, από θέσεις εναντίωσης στις βάρβαρες πολιτικές και τη λιτότητα που επιβάλλει η ΕΕ. Επίσης φανερό είναι ότι τμήματα της αστικής τάξης της Βρετανίας, για τα δικά τους συμφέροντα, στήριξαν την πορεία εξόδου από την ΕΕ, στα πλαίσια των ενδοαστικών και ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.