Του Πάσχου Λαζαρίδη.
Δεν πάει πολύς καιρός από τότε που με αφορμή τη μετάλλαξη της “αριστερής κυβέρνησης” σε “κυβέρνηση εθνικής και κοινωνικής σωτηρίας”, κύκλοι του ΣΥΡΙΖΑ με προεξάρχοντα τον επικεφαλής του, άνοιξαν διάπλατα τις πόρτες σε ενδεχόμενο συγκυβέρνησης με τους ΑΝΕΛ και όχι μόνο.
Ας μην ανοίξουμε το θέμα του προγράμματος, της πολιτικής και της ιδεολογίας του κόμματος Καμένου. Ας αφήσουμε δηλαδή την αριστερή κριτική σε ένα κόμμα πατριδοκάπηλο, που στο όνομα ενός εθνικού διαπραγματευτικού τσαμπουκά, πασχίζει να κρύψει τις αναγκαίες εθνικές και ταξικές ανατροπές του μεταπολιτευτικού πλαισίου, και να προστατέψει εν τέλει το κεφάλαιο και τις σχέσεις εξάρτησης.
Όσα τραγελαφικά συμβαίνουν με τους Ανεξάρτητους Έλληνες τα τελευταία εικοσιτετράωρα, έχουν εξαιρετική σημασία για την ...Αριστερά. Παρέχουν επίσης χρήσιμα διδάγματα για το τι μπορεί να γίνει μετά το μνημόνιο και από ποιους.
Δεν πάει πολύς καιρός από τότε που με αφορμή τη μετάλλαξη της “αριστερής κυβέρνησης” σε “κυβέρνηση εθνικής και κοινωνικής σωτηρίας”, κύκλοι του ΣΥΡΙΖΑ με προεξάρχοντα τον επικεφαλής του, άνοιξαν διάπλατα τις πόρτες σε ενδεχόμενο συγκυβέρνησης με τους ΑΝΕΛ και όχι μόνο.
Ας μην ανοίξουμε το θέμα του προγράμματος, της πολιτικής και της ιδεολογίας του κόμματος Καμένου. Ας αφήσουμε δηλαδή την αριστερή κριτική σε ένα κόμμα πατριδοκάπηλο, που στο όνομα ενός εθνικού διαπραγματευτικού τσαμπουκά, πασχίζει να κρύψει τις αναγκαίες εθνικές και ταξικές ανατροπές του μεταπολιτευτικού πλαισίου, και να προστατέψει εν τέλει το κεφάλαιο και τις σχέσεις εξάρτησης.





