Η στάση απέναντι στην ΕΕ λυδία λίθος της Αριστεράς

Του Δημήτρη Γρηγορόπουλου

Η Λυδία Λίθος της πολιτικής των κομμάτων στην περίοδο της νεοφιλελεύθερης ανασυγκρότησης του καπιταλισμού είναι η στάση τους απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση. Ο ελληνικός καπιταλισμός και το κράτος του, ως δομικό στοιχείο της ολοκλήρωσης της ΕΕ, όσο αυτή προωθείται, καθορίζεται και υποτάσσεται σ’ αυτήν βαθύτερα. Αυτό συνεπάγεται ότι κράτη που είναι ή θα βρεθούν εκτός ευρώ θα είναι σαφώς υποβαθμισμένα. Αλλά και τα κράτη της ευρωζώνης έναντι της υπερενίσχυσης του γερμανικού κέντρου και των δορυφόρων του θα υπαχθούν σ’ έναν κεντρικό γραφειοκρατικό σχεδιασμό και έλεγχο απροσπέλαστο στον έλεγχο των εθνικών κυβερνήσεων και κοινοβουλίων και μ’ ένα ευρωκοινοβούλιο, διακοσμητικού ουσιαστικά χαρακτήρα.

Σε όσους ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ με ελπίδα για το καλύτερο και σκέφτονται να ξαναψηφίσουν με φόβο για το χειρότερο

Παναγιώτης Μαυροειδής

Από το 2010 και δώθε υπάρχει μια διαρκής συζήτηση με ένα επιτακτικό δια ταύτα:

‘’Τι κάνουμε εδώ και τώρα, για να σταματήσουμε την κοινωνική καταστροφή των μνημονίων;’’

Ειδικά μετά το 2012 και εν μέσω πέντε εκλογικών αναμετρήσεων (μαζί με αυτή της Κυριακής), συνήθως το ερώτημα αυτό μετατοπίζεται:

‘’Τι και με τι κριτήρια να ψηφίσουμε;’’

Με μια επαναστατική Αριστερά

Άγγελος Χάγιος*

Είναι γεγονός ότι σε αυτές τις εκλογές δεν υπάρχει ουσιαστικό ερώτημα για το πρόγραμμα της επόμενης κυβέρνησης, αφού αυτό θα είναι το Μνημόνιο που ψήφισαν ο ΣΥΡΙΖΑ με ΑΝ.ΕΛΛ., Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι.  

Δεν υπάρχει, επίσης, πρόβλημα συγκρότησης κυβέρνησης αφού όλα αυτά τα κόμματα, με διάφορους συνδυασμούς συνεργασιών, είναι πρόθυμα να αναλάβουν το έργο της υλοποίησης της «λίστας των φρικαλεοτήτων», όπως χαρακτήρισε ο Spiegel το τρίτο Μνημόνιο.

10λεπτο τηλεοπτικό σποτ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ-εκλογική συνεργασία με ΕΕΚ και ανένταχτους

Αναγκαίος και δυνατός ο άλλος δρόμος

Γράφουν: Δημήτρης Γρηγορόπουλος

Βασίλης Μηνακάκης

 Αναγκαίος και δυνατός ο άλλος δρόμος

Πρώτη από τις προϋποθέσεις για τον άλλο δρόμο είναι η ρήξη με ό,τι και όσους αντιπροσωπεύουν την καθήλωση στα όρια του σάπιου καπιταλιστικού καθεστώτος: κυβερνήσεις, μνημόνια, αντεργατικές «μεταρρυθμίσεις», κεφαλαιοκράτες, τράπεζες, ΕΕ.
Δεν υπάρχει άλλος δρόμος χωρίς αναμέτρηση και σύγκρουση με όλους αυτούς.
Η κατάληξη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και άλλων ανάλογων παραδειγμάτων πείθουν και τους πιο δύσπιστους.

Όταν τα ΕΠΙΘΕΤΑ ξεθωριάζουν αντί να χρωματίζουν τα ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ (σχόλιο για τις θέσεις της ΛΑ.Ε)

Παναγιώτης Μαυροειδής

Η προγραμματική διακήρυξη της Λαϊκής Ενότητας (ΛΑ.Ε) είναι ένα πολύ σύντομο κείμενο, που επιχειρεί να δώσει το στίγμα του νέου φορέα που προέκυψε κυρίως με αποχωρήσεις πρώην κομματικών και κυβερνητικών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ.

Ταυτόχρονα, το κείμενο της διακήρυξης –και πολύ περισσότερο- είναι εξαιρετικά ασαφές και επομένως αμφίσημο. 

Ένα βασικό χαρακτηρισμό του είναι ο μετριασμός, η σχετικοποίηση των ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΩΝ ΘΕΣΕΩΝ, μέσω των αντίστοιχων ΕΠΙΘΕΤΩΝ ή λοιπών επεξηγηματικών προσδιορισμών.

To αόρατο πραξικόπημα

Περικλής Κοροβέσης

Η συμφωνία που υπέγραψε στις 12 Ιουλίου 2015 η Ελλάδα, σύμφωνα με τον Ταρίκ Αλί, θα γίνει το ίδιο μισητή με την 21η Απριλίου 1967.

Κάποτε στα παλιά τα χρόνια στη μακρινή Κίνα ήταν ένας σοφός δάσκαλος, ζωγράφος στο επάγγελμα, που ζωγράφισε ένα περιστέρι τόσο τέλειο, που οι μαθητές του κάθε πρωί που πήγαιναν στο σχολειό κοίταζαν να δουν αν το περιστέρι είχε πετάξει. Δουλειά των μαθητών ήταν να αντιγράψουν το περιστέρι όσο πιο πιστά μπορoύσαν.