Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΙΣΛΑΜ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΙΣΛΑΜ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 23 Μαρτίου 2016

Οι πόλεμοι είναι δικοί τους, δικά μας είναι μόνο τα θύματα

Του Νίκου Μπογιόπουλου 
«Έχουμε πόλεμο». Έτσι ακριβώς το είπε ο πρωθυπουργός της Γαλλίας, ο Μ.Βαλς: «Έχουμε πόλεμο».

Υπενθυμίζουμε:

α) Είναι η Γαλλία του κ.Βαλς, είναι η Γαλλία του «σοσιαλιστή» Ολάντ, που παρέδωσε επιθετικά όπλα στη λεγόμενη «συριακή αντιπολίτευση» και μέσω αυτής στους ισλαμοφασίστες το 2012, και τούτο παρά το εμπάργκο όπλων που είχε επιβληθεί από το 2011.

Η ομολογία είναι του ίδιου του Ολάντ και όπως γράφεται περιέχεται στο βιβλίο του δημοσιογράφου Ξαβιέ Πανόν, με τίτλο «Στα παρασκήνια της γαλλικής διπλωματίας» (εκδόσεις L’ Archipel) που κυκλοφόρησε φέτος. Εκεί σε συνέντευξή του προς τον συγγραφέα, ο Ολάντ ερωτηθείς για τις παραδόσεις γαλλικών όπλων, απαντά: «Αρχίσαμε όταν ήμασταν βέβαιοι πως θα πήγαιναν σε σίγουρα χέρια. Για τα φονικά όπλα, ήταν οι υπηρεσίες μας που προχώρησαν στις παραδόσεις»…

Πέμπτη 8 Ιανουαρίου 2015

Σκοτάδι στην πόλη του φωτός: Για τη σφαγή του Charlie Hebdo

Δεν ήταν η πρώτη επίθεση που δέχτηκε το Charlie Hebdo η σημερινή. Είχαν προηγηθεί απειλές, αλλά και μια κανονική (ευτυχώς όχι αιματηρή) επίθεση το 2011, εξαιτίας ενός τεύχους του που σατίριζε τον ισλαμισμό, και είχε τον τίτλο Charia Hebdo. Οι πρώτες πληροφορίες αναφέρουν πως τη σημερινή δολοφονική επίθεση διέπραξαν ισλαμιστές.


Όμως το Charlie Hebdo πρέπει να είχε πολλούς εχθρούς, γιατί δεν είχε διστάσει να σατιρίσει το χριστιανισμό, τον ιουδαϊσμό, το φασισμό, πολλούς πολιτικούς (ανάμεσα στους οποίους τον Ζαν-Μαρί Λεπέν και την Μαρίν Λεπέν) και γενικά οτιδήποτε και οποιονδήποτε έκρινε γελοίο, επικίνδυνο, εχθρικό απέναντι στην ελευθερία.

Τετάρτη 8 Οκτωβρίου 2014

Η μάχη του Κομπανί - Εκεί που οι αντάρτες θυσιάζονται και η "πολιτισμένη" Δύση ατιμάζεται

Του Κώστα Φουρίκου 

Η «πολιτισμένη ανθρωπότητα» συγκλονίζεται -δικαιολογημένα- το τελευταίο διάστημα με το φαινόμενο του Ισλαμικού Κράτους (ISIS). Με τις στρατιωτικές του επιτυχίες, τις ακρότητες στις οποίες προβαίνει, τους ισλαμιστές κατοίκους των χωρών της Δύσης που πυκνώνουν τις γραμμές του, τους αποκεφαλισμούς, τους βομβαρδισμούς θρησκευτικών χώρων χριστιανών αλλά και (αντιπάλων) μουσουλμάνων. Ποιος θα σταματήσει τις δυνάμεις αυτού του ακραίου μείγματος φονταμενταλισμού, ολοκληρωτισμού και αντιανθρωπισμού; Αυτή η ερώτηση αποτελεί κεντρικό θέμα στις συζητήσεις, σε πάνελ και talk shows, στις δηλώσεις αξιωματούχων και ηγετών από τις ΗΠΑ (Μπάιντεν, Ομπάμα) ως τη Γερμανία (Μέρκελ) και τη Γαλλία (Ολάντ). 

Ο «πόλεμος» εξαπλώνεται εντός της Τουρκίας

Ο Ερντογάν «χαιδεύει» το Ισλαμικό Κράτος και βρίσκεται αντιμέτωπος με την οργή της κουρδικής μειονότητας των 20 εκατομμυρίων



Η κυβέρνηση Ερντογάν έκανε την τελική της επιλογή και η Τουρκία παραμένει αμέτοχη να παρατηρεί τη σφαγή των Κούρδων από τους μαχητές του Ισλαμικού Κράτους στην Πόλη Κομπάνι και σε άλλες περιοχές της Συρίας. Αυτή η «απάθεια» αποκαλύπτει ότι βασικός στόχος της Αγκυρας είναι η αποτροπή του ελέγχου εδαφών της Συρίας από τους Κούρδους έτσι ώστε να αποτραπεί η ενδυνάμωση του Κουρδικού κράτους που μέχρι τώρα αποτελεί «συνιστώσα» του defacto διχοτομημένου Ιράκ.

Δευτέρα 15 Σεπτεμβρίου 2014

Ο Φρανκεστάιν και ο καθρέφτης του.

Της Ελένης Μαυρούλη 

Γιατί οι νέοι μουσουλμάνοι της Δύσης γοητεύονται από το ISIS;



Στο επίκεντρο του παγκόσμιου ενδιαφέροντος, κυρίως για τη βαρβαρότητα και την αγριότητα με την οποία προκαλεί τρόμο, βρίσκεται τους τελευταίους μήνες η ακραία ισλαμιστική οργάνωση «Ισλαμικό Κράτος στο Ιράκ και στο Λεβάντε» – ISIS. Αν κάτι καθιστά τη συγκεκριμένη οργάνωση ίσως την πιο επικίνδυνη από κάθε άλλη αντίστοιχη «εκδοχή» είναι, εκτός της αποδοχής που φαίνεται να έχει σε σημαντικό τμήμα των περιοχών όπου δρα και των λογικών υποψιών για το «ποιόν», τους πραγματικούς στόχους και το ρόλο των ιθυνόντων της, η έλξη που ασκεί σε νέους μουσουλμάνους από δυτικές καπιταλιστικές χώρες.

Πέμπτη 4 Σεπτεμβρίου 2014

Τζιχαντιστές: Ποιός “Φρανκενστάιν” τους γέννησε;

Του  Νίκου Μπογιόπουλου
Ένα ακόμα φρικιαστικό βίντεο με τον απαγχονισμό και δεύτερου Αμερικανού δημοσιογράφου από τους Τζιχαντιστές του «Ισλαμικού Κράτους» κάνει από χτες το γύρο του κόσμου.


Επειδή η φρίκη είναι πολύ μεγάλη για να αντέξει κανείς να βλέπει την υποκρισία να κρύβεται πίσω από τις οιμωγές και επειδή τα γνήσια δάκρυα πρέπει να διαχωρίζονται από εκείνα των κροκόδειλων, υπενθυμίζουμε: 

Κυριακή 31 Αυγούστου 2014

Η γέννηση ενός κράτους

Του Περικλή Κοροβέση

Με τη σφαγή στη Λωρίδα της Γάζας και τον ακήρυχτο πόλεμο στην Ουκρανία, στην ουσία μεταξύ Δύσης-Ρωσίας μαζί με τους στρατιωτικούς συμμάχους (Λευκορωσία, Τατζικιστάν, Κιργιστάν, Αρμενία και Καζακστάν), η κρίση από την περιφέρεια της Ευρώπης περνάει στο κέντρο της. 

Το πανίσχυρο λόμπι των γερακιών του πολέμου στην Ουάσινγκτον, που θέλει τις ΗΠΑ παγκόσμια αυτοκρατορία και τον 21ο αιώνα αμερικανικό, επιθυμεί τον πόλεμο τώρα για να ξοφλάμε μια ώρα γρηγορότερα. Παρά τις τεράστιες στρατιωτικές δαπάνες των ΗΠΑ, εξαπλάσιες από αυτές της Κίνας, δεν είναι σε θέση να ανοίξουν πολλά μέτωπα ταυτόχρονα. Η στρατιωτική δύναμή τους βρίσκεται μειωμένη. Και για να ακριβολογήσουμε: ποτέ δεν ήταν τόσο άσχημα μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Γι’ αυτό τα μάζεψαν από το Ιράκ και ετοιμάζονται να εγκαταλείψουν το Αφγανιστάν. Η προσοχή είναι στραμμένη στην Κίνα που βρίσκεται κυκλωμένη από εννιά στρατιωτικές βάσεις και δύο στόλους. Τον τρίτο και τον έβδομο. Και αναμένεται περαιτέρω ενίσχυση της στρατιωτικής πολιορκίας.

Σάββατο 30 Αυγούστου 2014

Γιατί ο αποκεφαλισμός του Τζέιμς Φόλεϊ είναι η εικόνα της απόλυτης φρίκης

Του Παναγιώτη Φραντζή

Ο αποκεφαλισμός του αμερικανού δημοσιογράφου Τζέιμς Φόλεϊ από τους εξτρεμιστές του Κράτους του Ισλάμ σε Συρία και Ιράκ (ISIS) σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να εξισωθεί με τις αγριότητες των δυτικών δυνάμεων και του κράτους των ΗΠΑ.


Το συγκεκριμένο γεγονός βρίσκεται πιο ψηλά στην κλίμακα του αποτροπιασμού και της φρίκης από τους βομβαρδισμούς αμάχων – ακόμα και από τη βάρβαρη επιδρομή του Ισραήλ στη Γάζα.

Τρίτη 8 Ιουλίου 2014

Ιράκ: Πεδίο βολής φτηνό

Της Χριστίνας Μαυροπούλου

Το «Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε» -(Islamic State of Iraq and al Sham-ISIS, --al Sham1) είναι εδώ, κηρύσσοντας και τη δημιουργία του Χαλιφάτου, του χαλίφη περιλαμβανομένου: του Αμπου μπακρ αλ Μπαγκντάντι.



Τα πάντα εκτυλίσσονται σε χρόνο ρεκόρ: Η επέλαση του ISIS που πλέον ελέγχει σημαντικά τμήματα του Ιράκ αλλά και της Συρίας. Η ανακήρυξη του Χαλιφάτου. Το ISIS που πριν μερικά 24ώρα κήρυξε «παγκόσμιο Τζιχάντ», ειδικά έναντι των «διεφθαρμένων ηγετών των αραβικών χωρών». Η κήρυξη του παγκόσμιου τζιχάντ συνοδεύτηκε και από τη δημοσιοποίηση ενός χάρτη, με περιοχές προς κατάκτηση την επόμενη πενταετία: Ισπανία, Βόρεια Αφρική, Βαλκάνια, μεγάλα τμήματα της Ασίας και φυσικά όλη η περιοχή της Μέσης Ανατολής.

Παρασκευή 20 Ιουνίου 2014

ISIL - Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε

Του Μ.Γ.

Ραγδαίες είναι οι εξελίξεις στην περιοχή του Βορειοδυτικού Ιράκ, μετά την προέλαση των τζιχαντιστών που αυτοαποκαλούνται Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε (ISIL, Islamic State of Iraq and Levante).

Τόσο η βιαιότητα όσο και η ταχύτητα της προέλασής τους, αιφνιδίασαν όλα τα κέντρα λήψης αποφάσεων της δύσης.
Αυτό γιατί ο στρατός του ISIL και γενικότερα μορφή κρατικής οντότητας για την οποία αγωνίζονται είναι ένα ακόμα αποτέλεσμα των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών στην περιοχή.

Τρίτη 17 Ιουνίου 2014

Οι εκλογές στο Ιράν άλλαξαν τα δεδομένα σε όλη τη Μ. Ανατολή

Του Γιώργου Δελαστικ*.

Κανένας δεν δείχνει να απορεί πώς είναι δυνατόν οι «τζιχαντιστές» οι οποίοι συνετρίβησαν στρατιωτικά από το καθεστώς του Μπασάρ αλ - Ασαντ στη Συρία, ξαφνικά να καταλαμβάνουν διά περιπάτου το... μισό Ιράκ και να βαδίζουν κατά της Βαγδάτης! 


Ως διά μαγείας, οι «τζιχαντιστές» εμφανίζονται από τα διεθνή μέσα ενημέρωσης ως αυτόνομη ισλαμική εξτρεμιστική δύναμη, όταν είναι πασίγνωστο στους ειδικούς πως αυτό είναι ψέμα. Αιμοσταγείς μισθοφόροι κατσαπλιάδες είναι οι «τζιχαντιστές». Χρηματοδοτούνται αφειδώς από το Κατάρ, τη Σαουδική Αραβία και πιο διακριτικά από ορισμένα εμιράτα του Κόλπου κατ' απαίτηση των ΗΠΑ. Οι Αμερικανοί είναι αυτοί που καθοδηγούν πολιτικοστρατιωτικά -με έμμεσο φυσικά τρόπο- αυτούς τους «τζιχαντιστές»! Γι' αυτό και είναι πολύ διασκεδαστικό να ακούει κανείς διάφορους που προβάλλουν τις ΗΠΑ ως τη χώρα που θα συντρίψει τους εξτρεμιστές ισλαμιστές! 

Δευτέρα 30 Δεκεμβρίου 2013

Ανατροπή Ερντογάν από ΗΠΑ-Κεμαλιστές με πραξικόπημα;

Του Γιώργου Δελαστίκ*

Αλλεπάλληλα ισχυρά πλήγματα δέχεται το στρατηγικό όραμα του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, του αδιαφιλονίκητα μεγαλύτερου Τούρκου πολιτικού που διεκδικεί να γίνει ο "ισλαμιστής Κεμάλ Ατατούρκ του 21ου αιώνα".


Αποδομείται συστηματικά από τις ΗΠΑ με τη βοήθεια και του Ισραήλ - σε βαθμό μάλιστα που οι Αμερικανοί τώρα πλέον ενθαρρύνουν αφενός τα ισχυρά υπολείμματα του στρατοκρατικού κεμαλικού καθεστώτος στις ένοπλες δυνάμεις και στη δικαιοσύνη όπου ακόμη κυριαρχούν και αφετέρου το δίκτυο των μουσουλμάνων που επηρεάζουν μέσω του εγκατεστημένου στις ΗΠΑ ισλαμιστή ιεροκήρυκα Φετουλάχ Γκιουλέν να κινηθούν κατά του Ερντογάν, αποσταθεροποιώντας την κυβέρνησή του.

Τετάρτη 28 Αυγούστου 2013

Συρία: Ιμπεριαλισμός, δισταγμός και σχετικοποίηση της ισχύος.

Του Θ. Τζήμα

Όλα δείχνουν ότι εντός των επομένων ημερών θα ξεκινήσουν αεροπορικοί βομβαρδισμοί εναντίον της Συρίας από κάποιο συνασπισμό “προθύμων” υπό την ηγεσία των ΗΠΑ. 

Σε αυτήν την περίπτωση φαίνεται ότι θα προσπαθήσουν να περιοριστούν σε αεροπορικά και πυραυλικά χτυπήματα εναντίον των υποδομών- στρατιωτικών και άλλων- της Συρίας ώστε να εξασφαλίσουν την απαραίτητη συνδρομή προς τους αντικαθεστωτικούς προκειμένου οι τελευταίοι να ανατρέψουν το καθεστώς Άσαντ. Θα επιδιώξουν δηλαδή μια επανάληψη αυτού που συνέβη στη Λιβύη- χωρίς εδώ να υπάρχει εξουσιοδότηση από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ- όπου η πορεία της εσωτερικής σύγκρουσης αντεστράφη εις βάρος του Καντάφι χάρη στην ξένη επέμβαση.

Τρίτη 27 Αυγούστου 2013

Συρία: Ο οίκος των λιονταριών

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Δυο γενιές της οικογένειας Ασάντ φέρνουν τη Συρία από τον Νασερικό Εθνικισμό στον εμφύλιο πόλεμο στιγματίζοντας την ιστορία του Αραβικού κόσμου.


Το πιλοτήριο έβραζε από τις υψηλές θερμοκρασίες. Ο Χαφέζ Αλ Άσαντ, όμως, ο πατέρας του σημερινού προέδρου της Συρίας ήξερε να περιμένει υπομονετικά το πράσινο φως του πύργου ελέγχου. Μέσα από το κόκπιτ ενός μαχητικού αεροσκάφους έμαθε να ελίσσεται στην ιεραρχία της συριακής πολεμικής αεροπορίας και, από ύψος αρκετών χιλιάδων ποδιών, είδε να γράφεται η ιστορία της Μέσης Ανατολής. Με το κράνος του πιλότου ταξίδεψε από την Αίγυπτο του αραβικού εθνικισμού μέχρι τη Σοβιετική Ένωση του Ψυχρού Πολέμου και γνώρισε την άνοδο και την πτώση των μεγάλων «αυτοκρατοριών» του 20ου αιώνα.

Σάββατο 24 Αυγούστου 2013

Αίγυπτος: Τα δυο πρόσωπα του εμφυλίου

Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου - "Επίκαιρα" 

Το μαθητευόμενο μάγο του παραμυθιού που δεν μπορεί να ελέγξει τα πνεύματα τα οποία ο ίδιος απελευθέρωσε θυμίζει η στάση της Δύσης και του Ισραήλ απέναντι στις δραματικές εξελίξεις στην Αίγυπτο.

Αρχικά στήριξαν, αν δεν υποκίνησαν κιόλας, το στρατιωτικό πραξικόπημα της 3ης Ιουλίου που ανέτρεψε τον ισλαμιστή Πρόεδρο Μοχάμεντ Μόρσι -το μοναδικό δημοκρατικά εκλεγμένο ηγέτη στη μακραίωνη ιστορία της χώρας-, προσδοκώντας ότι θα επικρατήσει γρήγορα και σχετικά αναίμακτα. Μετά την τρομακτική σφαγή των τελευταίων ημερών -με την οποία οι Αιγύπτιοι στρατοκράτες ξεπέρασαν κατά πολύ τις χειρότερες στιγμές του καθεστώτος Άσαντ στη Συρία- οι μεγάλες δυνάμεις της Δύσης έχουν αποδυθεί σε πυρετώδεις διπλωματικές προσπάθειες, πασχίζοντας να ξεπλύνουν τα χέρια τους από το αίμα των αθώων, ενώ η μεγαλύτερη και ισχυρότερη χώρα του αραβικού κόσμου διολισθαίνει προς έναν εμφύλιο πόλεμο που απειλεί να αποσταθεροποιήσει για δεκαετίες την ευρύτερη περιοχή.

Κυριακή 18 Αυγούστου 2013

Οι αδερφοφάδες του Καΐρου

Της Ελλης Πάνου

ΑΙΓΥΠΤΟΣ Οι «συγκεντρώσεις οργής», που διοργάνωσε η Μουσουλμανική Αδελφότητα στη σκιά της μεγάλης σφαγής της Τετάρτης, εξελίχθηκαν σε νέες συγκρούσεις με τις δυνάμεις ασφαλείας.

Με τη χώρα να βαδίζει σε τεντωμένο σχοινί, κομμένη στα δύο -στους ισλαμιστές και τους «άλλους»- οι οπαδοί της Μουσουλμανικής Αδελφότητας και οι δυνάμεις ασφαλείας βρέθηκαν πάλι αντιμέτωποι στη σκιά της σφαγής της Τετάρτης.


Στο Κάιρο οι «συγκεντρώσεις οργής», που είχαν προαναγγείλει η Μουσουλμανική Αδελφότητα και η λεγόμενη «Συμμαχία κατά της Δικτατορίας», ξεκίνησαν σε κλοιό στρατιωτικών δυνάμεων, μετά τις προσευχές της Παρασκευής, από περίπου 30 τεμένη, με σημείο σύγκλισης την πλατεία Ραμσή. Με τα τεθωρακισμένα να έχουν σφραγίσει με οδοφράγματα κάθε είσοδο της πλατείας Ταχρίρ, την ένταση να έχει φτάσει πλέον στο κατακόρυφο και τον κόσμο να καταφέρεται με οργή εναντίον του ισχυρού άνδρα της χώρας, αρχηγού των ενόπλων δυνάμεων, με συνθήματα όπως «Φύγε προδότη», νωρίς το απόγευμα άρχισαν τα επεισόδια.

Σάββατο 17 Αυγούστου 2013

Αίγυπτος: Το φάντασμα του εμφυλίου πολέμου

Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

Η εκατόμβη της περασμένης Τετάρτης στην Αίγυπτο αφαίρεσε το τελευταίο φύλλο συκής από το στρατιωτικό πραξικήπημα της 3ης Ιουλίου, που ανέτρεψε τον μοναδικό δημοκρατικά εκλεγμένο ηγέτη στη χώρα των Φαραώ. 

Απέδειξε με τον πιο τραγικό τρόπο την πολιτική αφέλεια ή ηλιθιότητα (αν δεν πρόκειται για κάτι ακόμη χειρότερο) εκείνων των φιλελεύθερων, ακτιβιστών ή και αριστερών, οι οποίοι είχαν σπεύσει να χαρακτηρίσουν την εκτροπή του στρατηγού Σίσι ως "δεύτερη επανάσταση", μετά από εκείνη του 2011, που οδήγησε στην ανατροπή τουΧόσνι Μουμπάρακ.

Σάββατο 13 Ιουλίου 2013

Θαμπώνει το άστρο του πολιτικού Ισλάμ

Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου*

Πριν από ένα χρόνο το πολιτικό Ισλάμ μεσουρανούσε στην ευρύτερη Μέση Ανατολή. 

Έχοντας κατατροπώσει τους αντιπάλους του για τρίτη φορά, με το εντυπωσιακό ποσοστό του 50% και με τους στρατιωτικούς να έχουν -επιτέλους!- περιοριστεί στους στρατώνες τους, ο Ταγίπ Ερντογάν ήταν απόλυτος κυρίαρχος του παιχνιδιού στην Τουρκία και η «μουσουλμανο-δημοκρατική» κυβέρνηση του εκθειαζόταν από την Ουάσιγκτον ως παράδειγμα προς μίμηση για τον αραβικό κόσμο.

Στις δύο χώρες που πυροδότησαν την «αραβική άνοιξη», Τυνησία και Αίγυπτο, τα μετριοπαθή κόμματα του πολιτικού Ισλάμ που προέρχονταν από την παράδοση των Αδελφών Μουσουλμάνων -το «Ενάχντα» («Αναγέννηση») και το Κόμμα Ελευθερίας και Δικαιοσύνης αντίστοιχα- επικράτησαν στις προεδρικές και βουλευτικές εκλογές και ανέλαβαν την εξουσία. 
Στη Συρία, οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι εμφανίζονταν ως ηγεμονική δύναμη μιας αντιπολίτευσης που πίστευε ότι το καθεστώς Άσαντ μετρούσε εβδομάδες και στη γειτονική Ιορδανία το ενδυναμωμένο «Μέτωπο Ισλαμικής Δράσης», πολύ κοντά στην παλαιστινιακή Χαμάς, πίστευε ότι σύντομα θα ερχόταν και η δική του σειρά.