Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2012

Αλέκος Χαλβατζής για ΚΚΕ- Λαθρεπιβάτες...

Καλώς ήρθες σύντροφε!!!
Χιονίζει ακόμα και εδώ, στην Τσιχαάουα!  

Με ανάρτηση στην προσωπική του ιστοσελίδα, (http://alekosch.wordpress.com/),
ο Αλέκος Χαλβατζής δημοσιοποίησε την επιστολή που είχε στείλει στην Κεντρική Επιτροπή (ΚΕ) και στην Επιτροπή Κομματικού Ελέγχου (ΕΚΕ) του ΚΚΕ , το Μάιο  του 2010. Ο  Αλέκος Χαλβατζή είχε διατελέσει μέλος του Γραφείου του Κεντρικού Συμβουλίου της ΚΝΕ και στη συνέχεια στέλεχος του Τμήματος Διαφώτισης της ΚΕ του ΚΚΕ.
Με την πολυσέλιδη επιστολή του, που τώρα δημοσιοποίησε, κάνει λόγο για  «σοβαρή εκτροπή και βαθιά κρίση στο ΚΚΕ», εκτιμάει ότι: «Εδώ και κάποια χρόνια στην καθημερινή δράση του ΚΚΕ σε όλα τα επίπεδα της ταξική πάλης (ιδεολογικό-πολιτικό-οικονομικό) τόσο αυτοτελώς ως Κόμμα όσο και στη δράση μέσα από συσπειρώσεις, μαζικούς φορείς και συνδικάτα υπάρχει απομάκρυνση από το Πρόγραμμα, τους Κλασσικούς του Μαρξισμού Λενινισμού, τις παραδόσεις του ελληνικού και διεθνούς κομουνιστικού και εργατικού κινήματος».
 Ειδικότερα στην επιστολή αναφέρονται:

1. ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΜΕ
 Αναφέρει στην επιστολή του και εκτιμάει ότι «Το ΠΑΜΕ μετά από 12 χρόνια δεν έχει καμία ζωντανή λειτουργία και μάλιστα όχι μόνο για τις πλατύτερες μάζες στις οποίες υποτίθεται ότι απευθύνεται αλλά ούτε καν για την κομματική βάση…», θέτει ερωτήματα για τις συνδιασκέψεις του ΠΑΜΕ, για το ποιος ορίζει τους αντιπροσώπους σε αυτές και σε ποιόν δίνουν λόγο αυτοί. Διαπιστώνει ότι το σχήμα αυτό (ΠΑΜΕ) αποδεικνύεται σοβαρά προβληματικό «προϋποθέτει είτε επιβολή της κομματικής γραμμής και άρα τελικά αποκλεισμό όποιου δεν είναι ΚΚΕ, είτε “κομπρεμί” σε επίπεδο κορυφών με άλλες ομάδες δηλαδή και πάλι αποκλεισμό του απλού εργαζομένου», ότι  «δεν προηγείται, ούτε ενθαρρύνεται η “από τα κάτω” συσπείρωση, συζήτηση, προβληματισμός, συλλογική λειτουργία. Δεν υπάρχει χώρος, δομή, διαδικασία –τελικά επειδή προφανώς δεν υπάρχει πρόθεση– για συσπείρωση και ενεργητική, πρωτόβουλη δραστηριοποίηση, όχι μόνο πλατύτερων δυνάμεων αλλά ούτε καν των Κομματικών Μελών».

2. ΓΙΑ ΤΗ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΚΚΕ
   «για την εργατική τάξη και το συνδικαλιστικό της κίνημα»
 Η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη (Μάρτης 2010) «για την εργατική τάξη και το συνδικαλιστικό της κίνημα», κατά το Αλέκο Χαλβατζή, δεν έδωσε λύσεις αντίθετα σε πολλά θέματα κατοχύρωσε παρεκκλίσεις. Δείγμα αυτού ήταν και ο τρόπος που έγινε αυτή η συνδιάσκεψη.
Δηλαδή:
▪ «με τη διαδικασία του κατεπείγοντος»,
▪ χωρίς προσωπικό αντίτυπο της εισήγησης για κάθε Κομματικό Μέλος (έστω περιφρουρημένο) κάτι που δε βοηθά ούτε τη μελέτη, ούτε τη συζήτηση,
▪ χωρίς να δημοσιευτεί κείμενο θέσεων,
▪ χωρίς να γίνει δημόσιος διάλογος.
▪ και –τελευταίο αλλά σημαντικό– με βάση την επίσημη ενημέρωση χωρίς να συζητήσουν και να τοποθετηθούν όλες οι ΚΟΒ του ΚΚΕ παρά μόνο οι εργατικές-κλαδικές. Λες και οι κομμουνιστές οι οποίοι βρίσκονται στις εδαφικές ΚΟΒ (που επιπλέον έτσι και αλλιώς πολύ μεγάλο κομμάτι τους είναι εργάτες) είναι β’ κατηγορίας και δεν έχουν λόγο για το κεντρικότατο ζήτημα της δουλειάς του Κόμματος στην εργατική τάξη και το συνδικαλιστικό της κίνημα.
Αυτή η συνδιάσκεψη «αντί να αναδείξει τα προβλήματα και τις παρεκκλίσεις τα συγκάλυψε και ήρθε εν ολίγοις να μας πει (ή καλύτερα η εισήγηση να υπονοήσει-υποβάλει και η απόφαση να επιβάλει) ότι:
▪ από παλιά (έτσι γενικά και αόριστα) υπάρχει στις γραμμές μας μια κακή παράδοση οικονομισμού με την οποία πρέπει να ξεμπερδεύουμε,
▪ ότι τα συνδικάτα (ας είναι και σφραγίδες) πρέπει να έχουν οπωσδήποτε και εξαρχής πλαίσιο πάλης το σοσιαλισμό άσχετα αν το αποδέχεται ο κόσμος και άσχετα αν προσπαθούμε να τον πείσουμε
▪ ότι το βάρος της δουλειάς μας πρέπει να πέσει στην ιδεολογική διαφώτιση ως προϋπόθεση για τη δράση στη λογική, δηλαδή: πρώτα θα τους πείσουμε για το σοσιαλισμό και μετά θα κατεβούν στην απεργία.
Πράγματα που είναι ενσωματωμένα στην εμπειρία και πρακτική του Κόμματος και του Κομμουνιστικού Κινήματος εδώ και δεκαετίες, πράγματα διατυπωμένα, τεκμηριωμένα, δοκιμασμένη από την εποχή της Κομμουνιστικής Διεθνούς ή και του Λένιν εδώ και 100 χρόνια, “επαναδιατυπώνονται(πχ το τι είναι ταξική πάλη, ότι συνίσταται από την οικονομική, πολιτική, ιδεολογική και τι στραβό συμβαίνει όταν κάποιος ξεχνά ή αντίστροφα κάνει φετίχ κάποιο από τα τρία)

3. ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ στη δράση μελών-οργανώσεων και τον Ακτιβισμό
Η υποχώρηση στη συνολική δράση επιχειρούνταν να συγκαλυφθεί (πέρα από την ωραιοποίηση-παραπληροφόρηση και) με Ακτιβισμούς, που είχαν ήδη γίνει κύρια μορφή εμφάνισης και που υλοποιούνται πχ στο λεκανοπέδιο από 200-300, το πολύ, ανθρώπους που ήταν:
α) επαγγελματικά στελέχη
β) συνδικαλιστές αποσπασμένοι από την παραγωγή
γ) ένας μικρός σκληρός πυρήνας φοιτητών (από όσους παραμένουν δραστήριοι από το συνολικό αριθμό που φθίνει τραγικά) οι οποίοι έχουν ακούσια μετατραπεί σε μόνιμους κομπάρσους, σε ρόλο εργάτη.
Ο ακτιβισμός ομολογούνταν απροκάλυπτα. Δήλωνε στα ΜΜΕ μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και της Εκτελεστική Γραμματείας (ΕΓ) του ΠΑΜΕ σε μια  κατάληψη του Υπουργείου Εργασίας: «λες και πρέπει να ξέρει ο κοσμάκης τι είναι τα spread», «κάνουμε αυτή την κινητοποίηση για να ευαισθητοποιήσουμε την κοινή γνώμη», προσέξτε νόημα και ορολογία («ο κοσμάκης» που δε χρειάζεται να ξέρει, «να ευαισθητοποιήσουμε την κοινή γνώμη»). Και «μας φοβούνται», «το μήνυμα έφτασε στους αποδέκτες του» (δηλώσεις εκπροσώπου επιτροπής ανέργων ΠΑΜΕ) όπου το μήνυμα ήταν τα 100-150 άτομα που συγκεντρώθηκαν έξω από την κατάληψη του υπουργείου εργασίας.
Βασική μέθοδος επικοινωνίας με τις μάζες έχει καταλήξει να είναι η κάθε 3-4 μέρες συνέντευξη τύπου της ΓΓ της ΚΕ επί παντός επιστητού.
Ενώ γενικά κατέληξαν (μέχρι την εξαφάνιση τους η ΕΣΑΚ, η ΠΚΣ και πλέον μόνο) οι ΠΑΜΕ, ΜΑΣ, ΟΓΕ, ΠΑΣΕΒΕ, ΠΑΣΥ να ασχολούνται με τη λαϊκή εξουσία και το σοσιαλισμό, ενώ το ΚΚΕ και η ΚΝΕ να κάνουν αραιά και που καμιά συναυλία, καμιά πικετοφορία για να ενημερώσουν για την απεργία, αποκλεισμούς στα διόδια και έκτακτες αντιπολεμικές κινητοποιήσεις για τα μάτια του κόσμου.

Το τελευταίο διάστημα βέβαια ακόμα και οι ακτιβισμοί έχουν περιοριστεί σημαντικά,

4. ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΝΕ
Η ΚΝΕ στην ουσία έχει χάσει σχεδόν κάθε νεολαιίστικο χαρακτηριστικό και έχει μετατραπεί σε μια συρρικνούμενη εκτελεστική ομάδα για το χαμαλίκι.
Οι απαράδεκτες αυτές αντιλήψεις και πρακτικές εμπεδώθηκαν πλήρως κατά τα γεγονότα του Δεκέμβρη του 2008 (δολοφονία Α. Γρηγορόπουλου και τις ακόλουθες κινητοποιήσεις). Συνοπτικά:
▪ Αδράνεια, φόβος για τις μάζες και απομάκρυνση από αυτές,
▪ εγκατάλειψη (και διακηρυγμένη πλέον) των Γενικών Συνελεύσεων αφού «οι μάζες μας ακολουθούν έτσι και αλλιώς από μόνες τους», ενώ «οι σύλλογοι είναι εκφυλισμένοι» (δηλαδή η δουλειά “από τα κάτω”, η Γενική Συνέλευση είναι εκφυλισμένη, δηλαδή οι φοιτητές γενικά είναι εκφυλισμένοι),
▪ εγκατάλειψη της Πανσπουδαστικής,
▪ παραπληροφόρηση για τα αποτελέσματα της δουλειάς μας,
▪ κάθε λογής τυχοδιωκτισμός και τερτίπι για να φανεί (μέσα και έξω από την οργάνωση) ότι είμαστε “από πάνω”, κυρίαρχοι.
▪ Εύκολη λύση οι δήθεν “Επιτροπές Αγώνα” όπου στην καλύτερη περίπτωση μαζεύεται η μισή οργάνωση της ΚΝΕ και κάποιες στενές επιρροές (λιγότεροι απ’ ότι παλιά στην Πανσπουδαστική) και αποφασίζουν στο όνομα των φοιτητών. Δηλαδή καραμπινάτη υποκατάσταση, ανάθεση και ελιτισμός για τα οποία καταγγέλλαμε όλα τα προηγούμενα χρόνια διάφορους “υπερεπαναστάτες”.
▪αυθαιρεσίες στο όνομα των φοιτητών,
▪ Ως επιστέγασμα η δημιουργία του ΜΑΣ ως εξαμβλωματικό κακέκτυπο του ΠΑΜΕ (με όλα τα αρνητικά στοιχεία του ΠΑΜΕ που αναφέρονται παραπάνω).
Οργανωτική αποδυνάμωση της ΚΝΕ. Παρά τα παχιά λόγια για ιδεολογική-πολιτική και οργανωτική ισχυροποίηση της ΚΝΕ, υπάρχει τρομερή συρρίκνωση της ΚΝΕ. Στους μαθητές η ανυπαρξία ομολογείται εδώ και καιρό ακόμα και σε επίσημες κομματικές ενημερώσεις. Στους φοιτητές-σπουδαστές φαίνεται: η παρουσία των φοιτητών-σπουδαστών (μιλάω ενδεικτικά για την Αθήνα που έχω προσωπική πείρα) στις κινητοποίησης είναι κραυγαλέα μικρότερη από τα προηγούμενα χρόνια (υποπολλαπλάσια και από τις οργανωμένες δυνάμεις που υπήρχαν παλιότερα), που σημαίνει είτε ότι: α) υπάρχει πολύ σημαντική οργανωτική μείωση β) είτε ότι τα μέλη δεν κινητοποιούνται ή γ) και ακόμα χειρότερα συνδυασμός και των δυο. Στις τελευταίες φοιτητικές σπουδαστικές εκλογές (εδώ αναφερόμουν στο 2010, το 2011 τα πράγματα ήταν ακόμα χειρότερα) το φάντασμα της ΠΚΣ, πανελλαδικά συγκέντρωσε σε ΑΕΙ-ΤΕΙ 15.000 ψήφους ενώ το 2008 πάνω από 12.500 ήταν μόνο οι υποψήφιοι της και πάνω από 23.000 οι ψήφοι (στοιχεία από το Ριζοσπάστη) ενώ κατρακύλα υπάρχει και στα ποσοστά.

5. ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΚΑΙ ΑΡΧΕΣ
"Σκιάχτρα": Οι υπαρκτές δυσκολίες της ταξικής πάλης, η επίθεση του ταξικού εχθρού ή πολιτικών αντιπάλων, αξιοποιούνται έντεχνα για τη χειραγώγηση του Κομματικού δυναμικού. Οι όροι «αντικομμουνισμός», «οπορτουνισμός», «προβοκάτσια», «φραξιονισμός» ακούγονται διαρκώς για να περιγράψουν περιστατικά που μάλιστα εντελώς αστήρικτα παρουσιάζονται ως πρωτοφανή στην ιστορία. Συχνά-πυκνά χρησιμοποιούνται οι παραπάνω όροι με το παραμικρό και καταχρηστικά, με αποτέλεσμα να ευτελίζονται….
….ως απόλυτο κριτήριο της ορθότητας της γραμμής παρουσιάζεται η επίθεση από τα αστικά ΜΜΕ. Πράγμα που δεν είναι πάντα σωστό γιατί δεν είναι όλα τα ΜΜΕ χαζά, οι πιο ικανοί προπαγανδιστές πιάνονται και από υπαρκτές αδυναμίες-λάθη για να στηρίξουν την συνολική, ισοπεδωτική, αντικομμουνιστική επίθεση τους που φυσικά δεν μπορεί να σταθεί αλλιώς.
Ενώ θα πρέπει να επισημανθεί ότι πλέον δεν είναι σπάνιες κατά καιρούς και κατά περίπτωση οι “επιθέσεις φιλίας” από τον Αστικό Τύπο στο ΚΚΕ και στο ΠΑΜΕ με προβολή και εκθειαστικά σχόλια.
Οι παραβιάσεις στη λειτουργία διαμορφώνουν ένα νοσηρό κλίμα. Υπάρχει νέα αντίληψη για την επαγρύπνηση:«είμαστε όλοι ύποπτοι» και ιδεολογικός τραμπουκισμός με βάση το σχήμα:
▪ όποιος ρωτάει πολλά είναι περίεργος
▪ όποιος είναι περίεργος μάλλον διαφωνεί
▪ όποιος διαφωνεί μάλλον επηρεάζεται
▪ όποιος επηρεάζεται είναι τελικά οπορτουνιστής
▪ αν είσαι οπορτουνιστής “προφανώς” θα γίνεις και φραξιονιστής
▪ και “όλοι ξέρουμε” ότι από φραξιονιστής λίγο θες για να γίνεις πράκτορας (αν δεν είσαι ήδη).
Παραπληροφόρηση – Ωραιοποίηση – Συγκάλυψη.
Όταν τα νούμερα δεν μπορούν να αγνοηθούν-αποκρυφτούν εντελώς (πχ αποτέλεσμα εκλογών) αποκρύπτονται μερικώς και βασικά υπάρχει επίκληση των “ποιοτικών κριτηρίων”, των «ιδιαίτερων», «πρωτοφανών», «νέων» δυσκολιών που δεν προσδιορίζονται (από πότε; σε σχέση με πότε;).
Όπου τα νούμερα μπορούν να αμφισβητηθούν (πχ συμμετοχή σε μια κινητοποίηση) υπάρχει πλέον όχι απλώς ωραιοποίηση αλλά ανοιχτή παραπληροφόρηση (από το Ριζοσπάστη, τον 902, την εσωκομματική ενημέρωση).
Πολιτική στελεχών.
“Βαρίδια”–αποκλεισμοί–παροπλισμένοι. Πολλοί σύντροφοι έμπειροι, με κριτήριο και ικανότητες, με δράση και ηθικό ανάστημα, με κύρος στο Κόμμα και στις μάζες, δοκιμασμένοι σε δύσκολους καιρούς (παρανομία, διασπάσεις, ανατροπές) περιθωριοποιούνται ή και στιγματίζονται.
Κυκλοφορούν “από τα πάνω” απαράδεκτα υπονοούμενα  και μάλιστα χωρίς κανένα στοιχείο στο μοτίβο «όποιος διαφωνεί δεν μπορεί να εφαρμόζει, άρα υπονομεύει». Στην ουσία αμφισβητείται η ακεραιότητα αμέτρητων κομματικών μελών αλλά τελικά και ο ίδιος ο δημοκρατικός συγκεντρωτισμός αφού αντιμετωπίζεται ως κάτι πρακτικά ανεφάρμοστο. Προφανώς οι διάφοροι ιντριγκαδόροι κρίνουν εξ ιδίων τα αλλότρια.
Αλλοιώνεται η σύνθεση των οργάνων του Κόμματος. Υπάρχουν μαζικές αναδείξεις και επαγγελματοποιήσεις, συχνά με εκπτώσεις σε κριτήρια και αρχές, χωρίς να δίνεται λόγος και στοιχεία στα αντίστοιχα σώματα και οργανώσεις. Εκλέγονται πολλοί σύντροφοι νεότατοι σε φυσική και κομματική ηλικία, ανώριμοι ή και αδοκίμαστοι. Με βασικό κριτήριο ότι αποδέχονται (πρώτα απ’ όλα από έλλειψη πείρας) ό,τι τους πει η καθοδήγηση.
Αλαζονεία.
Η αλαζονεία, η οποία βέβαια πάντα μπορεί να αναπτύσσεται αυθόρμητα και από ανωριμότητα, και η οποία μέχρι πριν μερικά χρόνια καταπολεμιόταν από την καθοδήγηση, πλέον καλλιεργείται.
Αλαζονεία απέναντι στην εργατική τάξη, το λαό ακόμα και την κομματική βάση που «δεν καταλαβαίνει». Σημαντικό στοιχείο αυτού είναι η απουσία αυτοκριτικής προς την εργατική τάξη στο όνομα της περιφρούρησης και η απουσίας λογοδοσίας στο όνομα της ανωριμότητας της (της εργατικής τάξης).
Αλαζονεία απέναντι στο Κόμμα σε περασμένες περιόδους σε σχέση με τώρα που είμαστε «πιο ώριμοι, ικανοί, σωστοί από ποτέ».
Αλαζονεία απέναντι σε άλλα κόμματα, κινήματα ή και χώρες που οικοδομούν σοσιαλισμό ή μάχονται ενάντια στον  ιμπεριαλισμό.

6. ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ του Αλέκου Χαλβατζή
Ο κόμπος έχει φτάσει από καιρό στο χτένι.
Αφενός το Κόμμα υφίσταται μεγάλη και πιθανόν ανεπανόρθωτη ζημιά αφού:
▪ αλλοιώνονται επεξεργασίες,
▪ φθείρεται το κύρος του,
▪ διαστρεβλώνεται η αντίληψη μελών και στελεχών, ιδιαίτερα των νέων σε φυσική και κομματική ηλικία,
▪ χάνονται δεσμοί με εργατικές, λαϊκές, νεολαιίστικες μάζες
▪ πολύτιμοι σύντροφοι οδηγούνται σε απαξίωση, περιθωριοποίηση και αποστράτευση
▪ τελικά αλλοιώνεται η σύνθεση του Κόμματος
Αφετέρου αντίστοιχη ζημιά παθαίνει αυτοτελώς και η ίδια η υπόθεση του σοσιαλισμού, της κατάργησης της εκμετάλλευσης, της αταξικής κομμουνιστικής κοινωνίας. Η υπόθεση δηλαδή για την υλοποίηση της οποίας όργανο είναι το Κόμμα. Ζημιά τόσο στο επίπεδο της ανάλυσης, εμπειρίας, αλλά και κύρους, αίγλης στη συνείδηση της εργατικής τάξης και των λαϊκών μαζών.
·  Η εκτροπή δεν είναι απλώς μια αυθόρμητη ιδεολογική πολιτική-παρέκκλιση με κύρια (πλέον) αίτια κάποια ανωριμότητα του Κόμματος ή την πίεση της ταξικής πάλης και του αντιπάλου ή των δυσκολιών του αγώνα, ενδεχόμενη πίεση του περίγυρου ή και της βάσης του Κόμματος για συμβιβασμούς ή αντίθετα τυχοδιωκτισμούς.
Είναι πλέον βέβαιο ότι κινητήρια δύναμη της εκτροπής είναι η σχεδιασμένη και από χρόνια υλοποιούμενη μεθόδευση από κομμάτι της καθοδήγησης του Κόμματος

…… Τελικά όμως η εκτροπή προωθείται εδώ και καιρό “από μέσα” και “από τα πάνω”.

7. Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ στον Αλέκο Χαλβατζή
Σε απάντηση της επιστολής μου η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ πέρα από το να επικυρώσει το τηλεγραφικό, απορριπτικό και τελικά απαράδεκτό Πόρισμα της ΕΚΕ συνέταξε και δική της ξεχωριστή απόφαση: φλύαρη (7 σελίδες), αστήρικτη και συκοφαντική. Γι’ αυτή την απόφαση που φέρει ημερομηνία 21/8/2010 ενημερώθηκα στις 01/9/2010.
Παρά την επιμονή μου, δεν μου δόθηκε αντίγραφο της απάντησης αλλά με βάση τις εκτενείς σημειώσεις μου τα κύρια σημεία ήταν τα εξής:
«Η ΚΕ του ΚΚΕ συζήτησε στις 21/8/2010 τα θέματα που θέτει ο σ. Α. Χαλβατζής με την επιστολή του και κατέληξε στην εκτίμηση που ακολουθεί:
Η ΚΕ του ΚΚΕ απορρίπτει τα ζητήματα που θέτει στην επιστολή του ο σύντροφος.
Δεν υπάρχει παρέκκλιση, απομάκρυνση από το Πρόγραμμα του Κόμματος, την ιδεολογία μας και τους κλασικούς, όπως ισχυρίζεται ο σύντροφος…
Απορρίπτεται ως ανυπόστατη και απαράδεκτη η κατηγορία που εξαπολύει ο σ. ότι «κινητήρια δύναμη της εκτροπής είναι η σχεδιασμένη και από χρόνια υλοποιούμενη μεθόδευση από κομμάτι της καθοδήγησης του Κόμματος»…
…Αυτές οι κατηγορίες για στελέχη και τη Γ.Γ. είναι ανυπόστατες αλλά και επικίνδυνες. Καλλιεργούν συγχύσεις, δυσπιστία, το διαχωρισμό στελεχών. Για αυτό δεν έχουν καμία σχέση με τις κομμουνιστικές αξίες της συντροφικής κριτικής. Δεν είναι μέσα στις αρχές που διέπουν το κ.μ. (κομματικό μέλος)…
…Αποτελεί στην πράξη συκοφαντία…
…αμφισβητεί ο σ. την πολιτική μας, τη στρατηγική μας επικαλούμενος ανυπόστατα γεγονότα που ο ίδιος οικοδομεί για να δικαιολογήσει τις απόψεις του…
…Επαναφέρει επιχειρήματα της φραξιονιστικής ομάδας που εμφανίστηκε πριν 2 χρόνια με επίκεντρο τη Σπουδάζουσα. Επίσης επιχειρήματα που γράφονται στον αστικό τύπο από τους πολιτικούς μας αντιπάλους και τον ταξικό αντίπαλο…
…Η τοποθέτηση του ότι ανακόπηκε η πορεία της ΚΝΕ, … συνιστά διαφωνία με τη γραμμή που καθόρισε η συνδιάσκεψη για τη νεολαία του κόμματος, η ΚΕ και το ΚΣ της ΚΝΕ για το 10ο Συνέδριο…
…Δεν ισχύουν οι κατηγορίες για στελέχη του Π.Γ. της Κ.Ε. και της ΚΟΑ που αναφέρει….
…Το Κόμμα, το Π.Γ. και η ΓΓ της ΚΕ έκαναν προσπάθειες να βοηθηθεί ο σ. κατά τη διάρκεια που δούλευε κομματικά στο γραφείο του ΚΣ της ΚΝΕ και στο γραφείο τύπου της Κ.Ε. αργότερα. Ο σ. όχι μόνο δεν εκτιμάει αυτή την προσπάθεια αλλά αντίθετα θεωρεί αρνητική κάθε προσπάθεια που έγινε…
…Οι θέσεις που διατυπώνει προσπαθώντας να αποδείξει την «εκτροπή» συνιστούν διαφωνία με τη στρατηγική μας…
…εκφράζει στην πράξη οπορτουνιστικές απόψεις…
…Αρνείται τη στρατηγική του κόμματος…
----------------------------------------------------------------
Όλο το κείμενο του Αλέκου Χαλβατζή εδώ: Μια ολοκληρωμένη τοποθέτηση


Στην Τσιχαάουα  χαίρονται γιατί το χιόνι δε σταμάτησε ποτέ στο Σμολένσκι!

Δεν υπάρχουν σχόλια :