Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΔΙΑΛΟΓΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΔΙΑΛΟΓΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 2 Απριλίου 2016

Ο διάλογος για την αριστερά της εποχής μας

Αντώνη Δραγανίγου

Ο διάλογος για την αριστερά της εποχής μας


Το παρακάτω κείμενο έχει σαν βάση την εισήγηση του Αντώνη Δραγανίγου, μέλος της Π.Ε. του ΝΑΡ και της ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην εκδήλωση της "Ενωτικής Πρωτοβουλίας Παρέμβασης και Διαλόγου"-Ε.Π.Π.Δ., (τάσης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ), με θέμα «Μετά την 3η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Ν’ ανατρέψουμε την επίθεση, ν’ αλλάξουμε την αριστερά», που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα την Τετάρτη 23 Μάρτη 2016
----------------------------------

Είναι ο διάλογος που άνοιξε πριν και μετά τη Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ εσωτερικό ζήτημα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ;


Δεν χωράει καμιά αμφιβολία ότι η βρισκόμαστε μπροστά σε μια όξυνση και περιπλοκή της κρίσης, που έχει ως βασικό στοιχείο της την ανώτερη σύνδεση της καπιταλιστικής επίθεσης, όπως αυτή εκφράζεται στην χώρα μας από το επερχόμενο νέο βάρβαρο μνημόνιο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ, την άνοδο του ρόλου του πολέμου, των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και του ρατσισμού, της κλιμάκωσης της βαθιάαντιδραστικής εκστρατείας του κεφαλαίου, που ολοένα κλιμακώνεται με αφορμή τα προσφυγικά κύματα και τα τυφλά τρομοκρατικά χτυπήματα στην Ευρώπη, αλλά και της εντεινόμενης και επιταχυνόμενης πολιτικής κρίσης/κρίσης εκπροσώπησης με βασικό της στοιχείο τη γρήγορη φθορά και απαξίωση του ΣΥΡΙΖΑ.

Τετάρτη 24 Φεβρουαρίου 2016

Στην ταξική πάλη δεν υπάρχουν αδιέξοδα

Tου Μιχάλη Ρίζου
Άρθρο συμβολής στο διάλογο για την 3η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ 

Σε αντίθεση με διάφορους δημοσιολόγους και «πλατφόρμες» της αριστεράς που μέχρι χθες υποστήριζαν ότι ο Τσίπρας και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ θα εφάρμοζαν αντιμνημονιακό, ανακουφιστικό ή έστω “παράλληλο” πρόγραμμα, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ σχετικά έγκαιρα (παρά τις αντιφάσεις της) διέβλεψε ότι η διαχειριστική, φιλο ΕΕ στρατηγική φυσιογνωμία του ΣΥΡΙΖΑ, πολύ γρήγορα θα οδηγούσε σε βίαιη εφαρμογή όλου του πακέτου των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων που υπαγορεύει το κεφάλαιο, το ΔΝΤ και οι ευρωδικτάτορες. Ήδη η πρόταση νόμου για το Ασφαλιστικό συντρίβει κάθε αυταπάτη για άμβλυνση της αντιλαϊκής επίθεσης, διαλύει αντικειμενικά κάθε περιθώριο λαϊκής ανοχής στη νέα κυβέρνηση και αποδεικνύει την ορθότητα της προηγούμενης εκτίμησης.

Σάββατο 23 Ιανουαρίου 2016

Η αναγκαιότητα του Κομουνιστικού φορέα από την οπτική ενός εργάτη

Tου Σταύρου Μανίκα
Αν διαθέτουν – σε μεγάλη μάλιστα αφθονία – κάτι, οι εργάτες, τα φτωχά λαϊκά στρώματα, αυτά είναι : η πίκρα του αδικημένου, η απελπισία, ο αποκοιμισμένος –περιστασιακά- ηρωισμός, αλλά και μια ακόρεστη, μια ανείπωτη δίψα για δικαιοσύνη.
Όλα αυτά, αν βρεθεί κάποιος και καταφέρει να τα τοποθετήσει πάνω στον τροχό της ιστορίας, ακόμα και αυτές τις δύσκολες στιγμές του πισωγυρίσματος, θα διαπιστώσουμε όλοι, πως τίποτα δεν είναι μονόδρομος.
Όλοι βλέπουμε πως η πλειονότητα του λαού, της φτωχολογιάς, εργάτες και αγρότες, άνεργοι και μισθωτοί, νεολαίοι και συνταξιούχοι, δείχνουν ότι ζούνε σαν να είναι ριζωμένοι πάνω στην γη:

Τρίτη 29 Δεκεμβρίου 2015

Κόμμα κομμουνιστικής απελευθέρωσης: Πως θα είναι ένα σύγχρονο κομμουνιστικό κόμμα;

Του Βασίλη Μηνακάκη

Πως θα είναι ένα σύγχρονο κομμουνιστικό κόμμα;


Πώς πρέπει να είναι ένα κόμμα της κομμουνιστικής απελευθέρωσης στον 21ο αιώνα; Ποια τα χαρακτηριστικά, η συγκρότηση, η λειτουργία και η σχέση του με τις μάζες; 

Για ορισμένους, η απάντηση σε αυτό το τεράστιο -και αδύνατον να καλυφθεί στο περιοριστικό πλαίσιο ενός άρθρου- θέμα είναι δεδομένη: βρίσκεται στα κείμενα των επαναστατών που γράφτηκαν περίπου έναν αιώνα πριν. Τι κι αν έχουν αλλάξει ο καπιταλισμός, η εργατική τάξη και οι όροι της ταξικής πάλης. Τι κι αν μέσα στο ίδιο το στρατόπεδο των επαναστατών αναπτύχθηκε και τότε και στη συνέχεια μια πλούσια συζήτηση (όπως, π.χ., μεταξύ Λένιν με το Τι να κάνουμε; και το Ένα βήμα μπρος και δύο πίσω και Λούξεμπουργκ με Τα οργανωτικά προβλήματα της ρωσικής σοσιαλδημοκρατίας), που επιβάλλεται να αξιολογηθεί και να ενσωματωθεί δημιουργικά στις σύγχρονες αναζητήσεις. Τι κι αν οι ίδιοι οι συγγραφείς αυτών των πολύτιμων και για τις σημερινές απόπειρες κειμένων σε άλλες φάσεις τα τροποποίησαν, κάποτε σε κρίσιμα σημεία (όπως, π.χ., ο Λένιν που λίγους μήνες μετά το Τι να κάνουμε; έγραφε αυτοκριτικά πως με αυτό το βιβλίο «λύγισε τη βέργα από την άλλη πλευρά»).

Δευτέρα 14 Δεκεμβρίου 2015

Διάλογος για νέο κομμουνιστικό πρόγραμμα και Κόμμα

Με μεγάλη επιτυχία, σε ένα κατάμεστο αμφιθέατρο στην ΑΣΟΕΕ, πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 12/12/ η πρώτη εκδήλωση του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση παρουσίασης της «Πρότασης διαλόγου και συστράτευσης για ένα σύγχρονο κομμουνιστικό πρόγραμμα και κόμμα».

Στην εκδήλωση εισηγητές ήταν ο Μιχάλης Ρίζος, μέλους του Γραφείου της Π.Ε. του ΝΑΡ και ο Δημήτρη Παπακωνσταντίνου, μέλος του Κεντρικού Συμβούλιου της νεολαίας Κομμουνιστική Απελευθέρωση.

Στη συζήτηση που ακολούθησε και που αναπτύχθηκε πλούσιος προβληματισμός τοποθετήθηκαν θετικά στο εγχείρημα για τη συγκρότηση κομμουνιστικού προγράμματος και νέου Κόμματος με παρέμβασή τους οι, Δημήτρης Κοσκινάς από την οργάνωση "Αριστερή Συσπείρωση", ο Χρήστος Μπίστης από το ΕΚΚΕ αλλά και πολλοί ανένταχτοι αγωνιστές. 
Στην εκδήλωση παρευρέθηκε επίσης και τοποθετήθηκε ο  Γιάννης Σηφακάκης από το ΣΕΚ.
Σε σύντομη παρέμβασή του, ο Άγγελος Χάγιος υπογράμμισε τη σημασία της πρωτοβουλίας και την ανάγκη συνέχειάς της για τη συγκρότηση σε Κόμμα του επαναστατικού υποκείμενου.  

Διαβάστε στη συνέχεια την εισήγηση στην εκδήλωση του Μιχάλη Ρίζου, μέλους του Γραφείου της Π.Ε. του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση. 

Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου 2015

Περί συμβιβασμών, φυγών και υπεκφυγών -Μια αναγκαία απάντηση στο Ριζοσπάστη

Γράφει ο Μιχάλης Παπαμακάριος*

Την τιμητική της είχε για μια ακόμη φορά η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην εφημερίδα «Ριζοσπάστης» της προηγούμενης Κυριακής, σε άρθρο του Κώστα Μπορμπότη, μέλους της ιδεολογικής επιτροπής της Κ.Ε. του ΚΚΕ, με τον ευφάνταστο τίτλο «Καμία ΑΝΤΑΡΣΥΑ!… συμβιβασμός». Στο επίκεντρο της πολεμικής του συναγωνιστή Μπορμπότη μπήκε, για μια ακόμη φορά, η μετωπική πολιτική της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Κατηγορείται η ΑΝΤΑΡΣΥΑ λοιπόν για τις συζητήσεις της με τη ΛΑΕ, σχετικά με τη δυνατότητα εκλογικής και πολιτικής συνεργασίας η οποία διεξήχθη το προηγούμενο διάστημα και δεν κατέληξε -για λόγους που είναι πλέον δημοσιευμένοι-, τουλάχιστον από τη πλευρά της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου 2015

ΚΚΕ: «Καμιά ΑΝΤΑΡΣΥΑ !... συμβιβασμός»

Άρθρο στον Κυριακάτικο Ριζοσπάστη (6-9) του Κώστα ΜΠΟΡΜΠΟΤΗ, μέλους της Ιδεολογικής Επιτροπής της ΚΕ του ΚΚΕ

Καμιά ΑΝΤΑΡΣΥΑ !... συμβιβασμός
Οι ζυμώσεις που εντάθηκαν τις προηγούμενες βδομάδες για συμπόρευση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ με τη ΛΑΕ τελικά ευοδώθηκαν μόνο κατά το ήμισυ, με τις οργανώσεις ΑΡΑΝ - ΑΡΑΣ να αποχωρούν από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ για κάθοδο με το κόμμα Λαφαζάνη και τις υπόλοιπες να αποφασίζουν την αυτόνομη κάθοδο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στις εκλογές.

Παρασκευή 29 Μαΐου 2015

Τα ερωτήματα του σήμερα και οι αντιφάσεις του ’40

Του Κώστα Παλούκη

Θα πρέπει να είναι κοινός τόπος ότι στην πολιτική των λαϊκών μετώπων υπάρχουν δύο αναμφισβήτητα δεδομένα. Το πρώτο είναι ότι δημιούργησε τις προϋποθέσεις της νικηφόρας μαζικότητας, το δεύτερο ότι αυτή η νικηφόρα δυνατότητα εξ ορισμού εμποδιζόταν.

Το ΕΑΜ ως πρότυπη μετωπική πολιτική – Ο Mεσοπόλεμος αντιμετωπίζεται σαν παιδική ηλικία του κινήματος


Η περίοδος του μεσοπολέμου αντιμετωπίζεται από την ελληνική Αριστερά και την αριστερή ιστοριογραφία συνήθως σαν μια προϊστορική εποχή του κυρίως ιστορικού χρόνου, δηλαδή της κατοχής και της ΕΑΜικής αντίστασης. Κατ’ αναλογία το ΕΑΜ θεωρείται η κύρια και πρότυπη για τους έλληνες κομμουνιστές μετωπική πολιτική, ενώ τα πολιτικά μέτωπα του μεσοπολέμου χρεοκοπημένα και ιστορικά αποτυχημένα.

Τετάρτη 20 Μαΐου 2015

Τρεις επιλογές για την αντισυστημική αριστερά

Γράφει ο Πάνος Παπανικολάου
Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και επικεφαλής της «διαπραγματευτικής ομάδας» κ. Δραγασάκης δήλωσε πως η «συμφωνία με τους θεσμούς» είναι προ των πυλών. Η επικείμενη αυτή «συμφωνία με τους θεσμούς» – με απλά λόγια το τρίτο ταπεινωτικό μνημόνιο με την τρόϊκα – που ετοιμάζεται να υπογράψει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ θα πυροδοτήσει ραγδαίες εξελίξεις στην κοινωνία και στην αριστερά από την επόμενη κιόλας μέρα.
Οι εξελίξεις αυτές πηγάζουν από τις αβυσσαλέες ταξικές αντιθέσεις που έχουν βαθύνει στο έπακρο με την καπιταλιστική κρίση και τις αντιλαϊκές πολιτικές των μνημονίων. Η ίδια καταιγίδα λαϊκής οργής που έφερε στην κυβερνητική εξουσία τον ΣΥΡΙΖΑ θα γίνει ο κινητήρας των νέων εξελίξεων.

Τρίτη 19 Μαΐου 2015

Μέτωπα, στάδια και επανάσταση

Tου Δημήτρη Γρηγορόπουλου
Ο καπιταλισμός στην εποχή μας θ’ ανατραπεί με σοσιαλιστική επανάσταση χωρίς προκαταρκτικό επαναστατικό στάδιο. Η προσέγγιση της επανάστασης απαιτεί αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα μετάβασης και θα περάσει από διάφορες φάσεις. Συμπεράσματα από την κριτική εξέταση των θέσεων του κομμουνιστικού κινήματος στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. 
Ο Δ. Γρηγορόπουλος απαντά στην απάντηση του Β. Λιόση που δημοσιεύθηκε στο στο "ΠΡΙΝ" 10/5/ με τίτλο "Περί της υποτιθέμενης ταξικής προδοσίας του ΚΚΕ στον Μεσοπόλεμο".

Δευτέρα 24 Νοεμβρίου 2014

ΑΝΤΑΡΣΥΑ ενάντια στη συναίνεση

Του  Γιάννη Ελαφρού

Για την ανατροπή και όχι τη διαχείριση της επιδρομής ΕΕ – κεφαλαίου


Αναβαθμισμένες ευθύνες και δυνατότητες αναδεικνύονται για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ μπροστά στην καμπή των πολιτικών εξελίξεων, η οποία ήδη διαμορφώνεται και αποτυπώνεται στα αδιέξοδα του μνημονιακού στρατοπέδου, την αυξανόμενη πίεση για σταθερότητα και συναίνεση, αλλά και τα πρώτα σημάδια της δυνατότητας αντεπίθεσης του μαζικού λαϊκού και νεολαιίστικου κινήματος (Πολυτεχνείο, κινητοποιήσεις νεολαίας). 

Σάββατο 22 Νοεμβρίου 2014

Αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα και μέτωπο: Δρόμος για πορεία εκτός ή κυβερνητικό όριο εντός του καπιταλισμού;

Παναγιώτης Μαυροειδής

"... Κανείς δε μπορεί να ισχυριστεί ότι το ερώτημα της αντικαπιταλιστικής ανατροπής είναι εύκολο. Θα άξιζε όμως να αναζητηθούν και να δυναμώσουν οι απαντήσεις, με μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στην ταξική πάλη, στα μαχόμενα τμήματα της εργατικής τάξης και της νεολαίας..."


Δεν χρειάζονται ηχηρές περιγραφές για να αποδοθεί η κρισιμότητα της περιόδου. Έκδηλες οι δυσκολίες αγωνιστικής ανάτασης και αντεπίθεσης των εργαζομένων για την ανατροπή της αντεργατικής λαίλαπας, αλλά και της υπερ-αντιδραστικής στροφής που την περιβάλει και την στηρίζει στο σύνολο των κοινωνικών σχέσεων.

Παρασκευή 31 Οκτωβρίου 2014

Για την πολιτική συμμαχιών

Του Βασίλη Γάτσιου

Η εξελισσόμενη διεθνής καπιταλιστική κρίση και η κανιβαλική αστική πολιτική που τη συνοδεύει δημιουργεί ανακατατάξεις και σημαντικές αλλαγές στις κοινωνικές τάξεις και τα κοινωνικά στρώματα. 


Τα μεσαία στρώματα της πόλης και του χωριού καταποντίζονται και οδηγούνται στις γραμμές της εργατικής τάξης κουβαλώντας μαζί τους, όλες τις ψευδαισθήσεις και τις αυταπάτες που έχουν για τη θέση τους μέσα στον καπιταλισμό. Η εργατική τάξη, ιδίως των ανεπτυγμένων καπιταλιστικά χώρων, αλλάζει τρόπο ζωής εξαιτίας της ασκούμενης πολιτικής, των εκατομμυρίων μεταναστών που μετακινούνται κατά καραβάνια λόγω των ιμπεριαλιστικών πολέμων, του προβλήματος του νερού και της φτώχειας. Μετατρέπεται για πρώτη φορά παγκοσμίως σε πλειοψηφική δύναμη, αλλάζοντας εσωτερικά και η ίδια.

Πέμπτη 30 Οκτωβρίου 2014

Η αριστερά, ή θα είναι αντι-ιμπεριαλιστική και αντι-καπιταλιστική, ή δεν θα είναι αριστερά (και μια απόπειρα απάντησης στον σύντροφο Ρούση)

Βασίλης Ζούμπος*

[...το πρόβλημα της αριστεράς είναι η υπόκλιση στο κάθε φορά ανερχόμενο ρεφορμιστικό ρεύμα και τελικά η υποταγή της στο σύστημα. Το πρόβλημα της αριστεράς δεν ήταν ο δήθεν “σεχταρισμός” των εκάστοτε «μπολσεβίκων», με τον οποίο κατηγορούν οι ρεφορμιστές και οι «ρεαλιστές», εκείνους που διαλέγουν τον δρόμο της σύγκρουσης, της ανατροπής και της επανάστασης...]


Με αφορμή το τελευταίο άρθρο του συντρόφου Γ . Ρούση, («Προβληματισμοί προς αναποφάσιστους αριστερούς») αλλά με αίτιο τη δημόσια συζήτηση που διεξάγεται εντός και εκτός ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τα πολιτικά επίδικα της περιόδου που διανύουμε αλλά και τη μετωπική συμπόρευση των αντι-ιμπεριαλιστικών, αντικαπιταλιστκών και αντι-ΕΕ δυνάμεων, καταθέτω τις παρακάτω σκέψεις.

Τρίτη 28 Οκτωβρίου 2014

Κριτική της κριτικής για την τακτική της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και του NAP

Του Δημήτρη Γρηγορόπουλου

Τι όρους προϋποθέτει μια συγκεκριμένη τακτική, για να εξασφαλίζει την ορθότητα της; Πρώτο, να αποτελεί την ορθή και αποτελεσματική πρόταση του κινήματος για την επίλυση των αντιθέσεων και προβλημάτων μιας περιόδου ή φάσης και δεύτερο να υπηρετεί την επαναστατική στρατηγική του σταδίου, εν προκειμένω του ολοκληρωτικού καπιταλισμού.


Ένας τακτικός στόχος αν δεν γίνεται κατανοητός απ’ την κοινωνία, πρέπει να αντικαθίσταται, έστω κι αν ανταποκρίνεται στα οξυμένα προβλήματα της περιόδου;

Πέμπτη 16 Οκτωβρίου 2014

Η αναγκαιότητα της αριστερής αντικαπιταλιστικής πολιτικής και πώς να την υπηρετήσουμε

Του Παναγιώτη Μαυροειδή

Τι και πώς να διεκδικήσουμε λοιπόν σήμερα; Τι σημαίνει ‘’διέξοδος’’ ή ‘’αριστερή πολιτική’’, για τον κόσμο της εργασίας, τους ανέργους, τους νέους;


Δεν είναι κακό να κοιτάξουμε τους απέναντι. Όλες οι πολιτικές επιλογές κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων που στηρίζουν τη σημερινή κοινωνική αθλιότητα, έχουν ξεκάθαρη ταξική στόχευση: Να υποβιβάσουν τη θέση της εργαζόμενης πλειοψηφίας, να αιχμαλωτίσουν θεσμικά και οικονομικά την εργατική τάξη, να τη δέσουν χειροπόδαρα. Και να τη ληστέψουν, αλλά και να της στερήσουν τη δυνατότητα της αντίστασης και του συλλογικού αγώνα. Όσο για το δικαίωμα της ανατροπής αυτού του συστήματος, πρέπει να βγει στην ιδεολογική και πολιτική παρανομία.

Δευτέρα 6 Οκτωβρίου 2014

Προβληματική για την επαναστατική αριστερή πρόταση

Του Νίκου Βγέθη

«...Πολιτικές ομάδες που προσπάθησαν να διατηρήσουν μια συνεπή και σταθερή ιδεολογική παρέμβαση κατρακύλησαν στο σεχταρισμό, οι προσπάθειες συγκρότησης “ελάχιστου προγράμματος δράσης” μπατάρισαν είτε προς το σεχταρισμό είτε προς το ρεφορμισμό και η αναφορά -και μόνο- του όρου “κυβερνητικό πρόγραμμα” προϋπέθετε την υποταγή και συνδυαζόταν πάντα με “υπόγειες” συμφωνίες με την άρχουσα τάξη...»


Στην pandiera.gr έπεσε το μάτι μου σε δύο ενδιαφέρουσες αναρτήσεις.
Η πρώτη είναι ένα άρθρο του Πάνου Δαμέλου με τίτλο “Στην ουσία του πολιτικού ζητήματος για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Να ενώσουμε την τάξη μας” και μια ανάρτηση με σχολιασμένη την απάντηση του Τσίπρα σε ερώτηση του ΠΡΙΝ κατά τη συνέντευξη του στη ΔΕΘ (“Ο Α. Τσίπρας απαντά σε ερώτηση του ΠΡΙΝ”).

Τρίτη 23 Σεπτεμβρίου 2014

ΚΑΤΙ ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΕΔΩ..........

Του Κώστα Παπαδάκη
Το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών δεν κατέγραψε παράσταση νίκης για τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. παρά την πόλωση που με σχετική επιτυχία επέβαλε τουλάχιστον στην αριστερά. Η μείωση, όχι μόνο ποσοστιαία, αλλά και αριθμητική, κατά 130.000 ψήφους από αυτές του Ιούνη 2012, κάθε άλλο παρά απεικόνιζε δυναμική κόμματος εξουσίας. Αντί για απογείωση πτώση και καθήλωση και μάλιστα ύστερα από τη σκληρότερη διετία όλων των περιόδων μνημονιακής πολιτικής. Και επιπλέον πλήρης αδυναμία επιρροής, όχι στην αριστερά την οποία ξανά αφαίμαξε δεόντως, αλλά στο άλλο στρατόπεδο, το οποίο προέβλεψε και διαχειρίστηκε την ήττα του, κατόρθωσε να αποτρέψει τη μετατροπή της σε νίκη του αντιπάλου της και ανέδειξε πληθώρα κομμάτων - μπαλαντέρ ως εναλλακτικές λύσεις. Ενα κόμμα που αδυνατεί να διαρρήξει τις τάξεις του αντιπάλου του και να γοητεύσει τον "μεσαίο χώρο" και τους συντηρητικούς αναποφάσιστους δεν φτάνει ποτέ σε νικηφόρα εκλογικά ποσοστά.

Παρασκευή 22 Αυγούστου 2014

Από τα κινήματα στην «συμπόρευση» και στην «κυβέρνηση της αριστεράς»

Του Νίκου Ταμβακλή*

Η πρώτη «μνημονιακή» περίοδος 2010-11, δεν χαρακτηρίσθηκε μόνο από τις μεγάλες λαϊκές κινητοποιήσεις που πλημύρισαν τους δρόμους της Αθήνας και των μεγάλων πόλεων με την λαϊκή οργή, αλλά και από την εμφάνιση νέων κινημάτων με κάποιες νέες, πρωτόγνωρες μορφές λαϊκής αυτοοργάνωσης. 

Τα νέα κινήματα δεν φιλοδοξούσαν μόνο στο να αντισταθούν στην κυρίαρχη πολιτική της επιβολής των αντικοινωνικών μέτρων (κίνημα «πλατειών» και λαϊκών συνελεύσεων, κίνημα «δεν πληρώνω» κλπ.) αλλά επίσης φιλοδοξούσαν να αναλάβουν και κάποιες λειτουργίες παροχής κοινωνικών υπηρεσιών από το κατεδαφιζόμενο «κράτος πρόνοιας» (π.χ. κοινωνικά ιατρεία, συλλογικές κουζίνες), ή ακόμη προμήθειας και διακίνησης ορισμένων καταναλωτικών αγαθών και υπηρεσιών (π.χ. χαριστικά-ανταλλακτικά παζάρια, «τράπεζες» υπηρεσιών, κίνημα «της πατάτας» κλπ.) .

Πέμπτη 21 Αυγούστου 2014

“Για να εισβάλει το εργατικό κίνημα μαζικά στο προσκήνιο”

Του Παντελή Αυθίνου*

"... Η ρεφορμιστική προσέγγιση του ζητήματος της κυβέρνησης έχει σαν πρότυπο την «αριστερή κυβέρνηση που θα στηρίζεται στην δομές αυτοοργάνωσης». Το πρότυπο αυτό δίνει το ρόλο του πρωταγωνιστή στην κυβέρνηση, και για το κίνημα επιφυλάσσει ένα δευτερεύοντα ρόλο απλής στήριξης. Η αντικαπιταλιστική αριστερά δίνει το πρωταγωνιστικό ρόλο στις δομές αυτοοργάνωσης και στην εργατική κυβέρνηση τον ρόλο της στήριξης τους..."