Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΙΣΤΟΡΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΙΣΤΟΡΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 1 Νοεμβρίου 2016

Η αντεπανάσταση του 1956 στην Ουγγαρία και οι ετερόκλητοι υποστηριχτές της

Γράφει ο Αλέκος Χατζηκώστας στο atexnos
Με αφορμή τη συμπλήρωση των 60 χρόνων από την εκδήλωση της αντεπανάστασης στην τότε Λ.Δ της Ουγγαρίας έχουμε και στη χώρα μας μία πλούσια αρθρογραφία αλλά και εκδηλώσεις (π.χ ΣΕΚ 30/10 στην ΑΣΟΕE!) γι’αυτήν.

Στην ίδια την Ουγγαρία όπως αναφέρουν τα διεθνή ΜΜΕ δεκάδες εκατομμύρια ευρώ δαπάνησε φέτος το ουγγρικό κράτος για τον εορτασμό των 60 χρόνων της «επανάστασης». Για παράδειγμα στις  23 Οκτωβρίου ο πρόεδρος Viktor Orbán μίλησε στη κεντρική συγκέντρωση στη Βουδαπέστη. Μάλιστα ολόκληρη η Βουδαπέστη είχε διακοσμηθεί με φωτογραφίες από την «εξέγερση» ενώ στα κινητά όλως των Ούγγρων παραδόθηκε μήνυμα με πρόσκληση για την ομιλία του Προέδρου.
Γύρω από τα γεγονότα αυτά, το τελευταίο διάστημα σε μια σειρά άρθρα που ξεκινούν από διαφορετικές ιδεολογικές-πολιτικές αφετηρίες φαίνεται να καταλήγουν στα ίδια (αντιιστορικά) συμπεράσματα για τον χαρακτήρα των γεγονότων. Ας πάρουμε τρία από αυτά:

Κυριακή 6 Δεκεμβρίου 2015

Τα ερωτήματα του Δεκέμβρη είναι ανοιχτά – Αυθόρμητο, βία και επανάσταση

Του Παναγιώτη Μαυροειδή
Το βράδυ της 6ης Δεκεμβρίου του 2008, στη συμβολή των οδών Τζαβέλα και Μεσολογγίου, ο 15άχρονος μαθητής Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος, έπεφτε νεκρός μετά από πυροβολισμό ειδικού φρουρού της Ελληνικής Αστυνομίας. Ξαφνικά, σα να έπιασε φωτιά σε ένα κάμπο γεμάτο ξηρασία αλλά και κατάφορτο με συσσωρευμένο καύσιμο υλικό, μια νεολαιίστικη έκρηξη συγκλόνισε την Ελλάδα από άκρη ως άκρη. Οι λέξεις οργή, εξέγερση, θυμός, κράτος, επανάσταση, μπήκαν ξανά στη συζήτηση. Τα πράγματα έφτασαν στο παραπέντε της κήρυξης κατάστασης εκτάκτου ανάγκης και αυτό παρά το γεγονός ότι όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα και τα επίσημα συνδικάτα, είδαν τα εξεγερτικά γεγονότα με εχθρότητα ή -στην καλύτερη περίπτωση- με επιφύλαξη και φόβο για «το ανεξέλεγκτο και αδιέξοδο της βίας».

Τρίτη 16 Ιουνίου 2015

Ο Άρης του επαναστατικού αγώνα

Του Τάσου Κατιντσάρου
"...Σήμερα, 70 χρόνια απ’ το θάνατό του, υπογραμμίζουμε πως ο ελληνικός λαός έχει τελεσίδικα αποφασίσει ποιος είναι ο Άρης Βελουχιώτης και τον έχει κατατάξει στις πιο τιμητικές θέσεις που βρέθηκε ποτέ λαϊκός ηγέτης. Ο Άρης Βελουχιώτης έχει μπει στη λαϊκή συνείδηση ως ο αυθεντικότερος εκφραστής του επαναστατικού αγώνα στη χώρα μας οριστικά και αμετάκλητα..."
Στη Βίνιανη, τον καιρό που ήταν να γίνουν τα ρεζιλίκια του Λιβάνου, είχε κατέβει και ο Άρης γυρίζοντας από την Ήπειρο. Παίρναν και δίναν, νύχτα και μέρα οι συσκέψεις με τον Σιάντο και τον Ιωαννίδη. Προσπαθούσε να τους πείσει να μην κάνουν το λάθος και πέσουν στην παγίδα των Άγγλων και των παλιών πολιτικών. Αυτοί εκεί, δώστου το χαβά τους, κι επιμονή στην επιμονή για τη γραμμή τους, που αποδείχτηκε κατόπιν λαθεμένη. 

Τρίτη 2 Ιουνίου 2015

Άρης Βελουχιώτης, 70 χρόνια ασύλληπτος

Από:Το Περιοδικό

Διοργάνωση οδοιπορικού στα βήματα του Άρη Βελουχιώτη 6,7 Ιούνη

Εβδομήντα (70) χρόνια συμπληρώνονται από τον θάνατο του Άρη Βελουχιώτη, μιας από τις μεγαλύτερες και ηρωϊκότερες μορφές τής Αντίστασης του λαού μας απέναντι στο φασισμό, τον ναζισμό και τον αγγλικό επεκτατισμό.
70 χρόνια πριν, στις 16 Ιουνίου 1945, σε μία από τις πιο δύσβατες περιοχές της Ελλάδας, δίνει τέλος στη ζωή του ο άνθρωπος που σφράγισε όσο λίγοι την Αντίσταση κατά των γερμανών και ιταλών κατακτητών, καταδιωκόμενος από εχθρούς και αποκηρυγμένος από συντρόφους. Το πολεμικό του ψευδώνυμο Άρης Βελουχιώτης, κατά κόσμον Θανάσης Κλάρας, ετών 40, κομμουνιστής.

Κυριακή 31 Μαΐου 2015

Χαρίλαος Φλωράκης: «Δυο γιοι» του κινήματος σε ένα πρόσωπο

Του Κώστας Μάρκου 
Ο Χαρίλαος Φλωράκης ενσάρκωσε τους «δυο γιους» του λαϊκού μας κινήματος σε ένα πρόσωπο ίσως όσο κανείς άλλος. Στην προσωπικότητά του συμπύκνωσε την εποποιία και την τραγωδία του κομμουνιστικού κινήματος. Την προσωπικότητά του σφράγισε και εκφράστηκε με τις απόψεις και τη δράση του ο αρχικός δυναμισμός της Οκτωβριανής Επανάστασης και της Σοβιετικής Ένωσης αλλά και η υποχώρηση, ο εκφυλισμός και η ήττα τους που μας κληροδότησε ο προηγούμενος αιώνας- η ταξική, εργατική και επαναστατική πλευρά του μεγαλειώδους ΕΑΜικού ένοπλου λαϊκού κινήματος αλλά και η μικροαστική, συμβιβαστική πλευρά του, που τελικά επικράτησε- οι λαμπρές, ηρωικές αλλά και σκοτεινές σελίδες του κομμουνιστικού κινήματος- η ανιδιοτελής προσφορά που έφτασε μέχρι την περιφρόνηση του θανάτου στο όνομα της ζωής, όπως ο ίδιος έλεγε, αλλά και η πλευρά της μικρής ιδιοκτησίας και της οργανωτικής κυριαρχίας που διεισδύει πολύμορφα σε όλες της πλευρές του μεγάλου αγώνα μας για την κομμουνιστική απελευθέρωση, ειδικά σε καιρούς μη ηρωικούς.

Παρασκευή 29 Μαΐου 2015

Τα ερωτήματα του σήμερα και οι αντιφάσεις του ’40

Του Κώστα Παλούκη

Θα πρέπει να είναι κοινός τόπος ότι στην πολιτική των λαϊκών μετώπων υπάρχουν δύο αναμφισβήτητα δεδομένα. Το πρώτο είναι ότι δημιούργησε τις προϋποθέσεις της νικηφόρας μαζικότητας, το δεύτερο ότι αυτή η νικηφόρα δυνατότητα εξ ορισμού εμποδιζόταν.

Το ΕΑΜ ως πρότυπη μετωπική πολιτική – Ο Mεσοπόλεμος αντιμετωπίζεται σαν παιδική ηλικία του κινήματος


Η περίοδος του μεσοπολέμου αντιμετωπίζεται από την ελληνική Αριστερά και την αριστερή ιστοριογραφία συνήθως σαν μια προϊστορική εποχή του κυρίως ιστορικού χρόνου, δηλαδή της κατοχής και της ΕΑΜικής αντίστασης. Κατ’ αναλογία το ΕΑΜ θεωρείται η κύρια και πρότυπη για τους έλληνες κομμουνιστές μετωπική πολιτική, ενώ τα πολιτικά μέτωπα του μεσοπολέμου χρεοκοπημένα και ιστορικά αποτυχημένα.

Πέμπτη 28 Μαΐου 2015

Η λογοτεχνία της Παρισινής Κομμούνας

Η Κομμούνα του Παρισιού είναι η πρώτη στην ιστορία της ανθρωπότητας, προλεταριακή επανάσταση. Είναι η ιστορία των εργατών του Παρισιού, που ανέτρεψαν την αστική κυβέρνηση και άρχισαν να οικοδομούν το δικό τους κράτος διακηρύσσοντας την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Η Κομμούνα είχε σύντομη ζωή 10 βδομάδες, 72 μέρες. (Από τις 18 Μάρτη ως τις 28 Μάη του 1871). Αρκετή όμως για να σφραγίσει ολόκληρη την κοινωνική και πολιτική ζωή. Η τέχνη δεν μπορούσε να μείνει έξω απ’ την αναγεννητική άνοιξη του 1871.

Τρίτη 19 Μαΐου 2015

Μέτωπα, στάδια και επανάσταση

Tου Δημήτρη Γρηγορόπουλου
Ο καπιταλισμός στην εποχή μας θ’ ανατραπεί με σοσιαλιστική επανάσταση χωρίς προκαταρκτικό επαναστατικό στάδιο. Η προσέγγιση της επανάστασης απαιτεί αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα μετάβασης και θα περάσει από διάφορες φάσεις. Συμπεράσματα από την κριτική εξέταση των θέσεων του κομμουνιστικού κινήματος στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. 
Ο Δ. Γρηγορόπουλος απαντά στην απάντηση του Β. Λιόση που δημοσιεύθηκε στο στο "ΠΡΙΝ" 10/5/ με τίτλο "Περί της υποτιθέμενης ταξικής προδοσίας του ΚΚΕ στον Μεσοπόλεμο".

Παρασκευή 15 Μαΐου 2015

Η Κομμούνα του Παρισιού: ορισμένες επισημάνσεις για την πρώτη μορφή εργατικής εξουσίας

Γράφει ο Περικλής Παυλίδης*
Η Κομμούνα του Παρισιού συνιστά εξόχως ηρωικό και συνάμα δραματικό γεγονός στην ιστορία του επαναστατικού εργατικού κινήματος. Είναι η πρώτη έφοδος του προλεταριάτου στον ουρανό, το πρώτο εγχείρημα κατάληψης της εξουσίας με στόχο τη χειραφέτηση της εργασίας. 
Όπως ο Μαρξ σημειώνει, η Παρισινή Κομμούνα προέταξε την «κοινωνική δημοκρατία», κι αν νικούσε, θα απαλλοτρίωνε τους απαλλοτριωτές, θα λειτουργούσε δηλαδή ως μοχλός ανατροπής των οικονομικών θεμελίων της ταξικής κοινωνίας.

Πέμπτη 30 Απριλίου 2015

Σχέδιο Πρωτομαγιάτικης προκήρυξης του Λένιν!

Σύντροφοι εργάτες! 

Πλησιάζει η μέρα της Πρωτομαγιάς, που οι εργάτες όλων των χωρών γιορτάζουν το ξύπνημά τους σε μια συνειδητή ζωή, γιορτάζουν την ένωσή τους στον αγώνα ενάντια σε κάθε βία και καταπίεση ανθρώπου από άνθρωπο, στον αγώνα για την απαλλαγή των εκατομμυρίων εργαζομένων από την πείνα, την εξαθλίωση και την ταπείνωση. 

Δυο κόσμοι στέκουν αντιμέτωποι στη μεγαλειώδη αυτή πάλη: ο κόσμος του κεφαλαίου και ο κόσμος της εργασίας, ο κόσμος της εκμετάλλευσης και της σκλαβιάς και ο κόσμος της αδελφοσύνης και της λευτεριάς.

Δευτέρα 27 Απριλίου 2015

Καλύβα με καλύβα, σπίτι με σπίτι!

Του Νίκου Μπογιόπουλου 
Ήταν 27 Απρίλη 1941, σαν σήμερα, όταν τα γερμανικά στρατιωτικά τμήματα μπαίνουν στην Αθήνα. Ο λαός «υποδέχεται» τους ναζί κατακτητές παραμένοντας ερμητικά κλεισμένος στα σπίτια του. Η πρωτεύουσα είναι μια έρημη πόλη.

Τρεις μέρες πριν πέσει η Αθήνα στα χέρια των Γερμανών και επιβληθεί στη χώρα η στυγνή τριπλή (γερμανική, ιταλική, βουλγάρικη) κατοχή, ο Τσολάκογλου είχε υπογράψει στη Θεσσαλονίκη το οριστικό πρωτόκολλο της συνθηκολόγησης. Οι Γερμανοί εκτιμώντας τον «πατριωτισμό» του τον διόρισαν πρώτο «πρωθυπουργό» της κατεχόμενης Ελλάδας.

Τρίτη 21 Απριλίου 2015

Οι ΗΠΑ οργάνωσαν το πραξικόπημα της απριλιανής χούντας

Του Γιώργου Δελαστίκ*
Κοντεύει πια μισός αιώνας. Παιδί τότε ακόμη, θυμάμαι τον τρόμο που μας είχε καταλάβει όταν από τα χαράματα της 21ης Απριλίου 1967, ο ραδιοφωνικός σταθμός των Ενόπλων Δυνάμεων άρχισε να μεταδίδει τη φρικτή ανακοίνωση: «Λόγω της δημιουργηθείσης εκρύθμου καταστάσεως, από του μεσονυκτίου ο στρατός ανέλαβε την διακυβέρνησιν της χώρας»! Το πραξικόπημα είχε γίνει, λοιπόν. Χωρίς να κατορθώσει να διαφύγει ούτε ένας, ολόκληρη η πολιτική ηγεσία της χώρας είχε συλληφθεί με καταπληκτική ευκολία. 

“Μια χούντα μας χρειάζεται”…

Του Νίκου Μπογιόπουλου 
Η ιστορική άγνοια αποτελεί λίπασμα για την πολιτική αφασία. Ο φασισμός γίνεται «ελκυστικός» έτσι: Πατώντας πάντα στο έδαφος της αφασίας και της άγνοιας.

Το κράτος μας με τους θύλακες της αέναης και μηδέποτε συντελούμενης «αποχουντοποίησης», συμπεριλαμβανομένης μερίδας της «τέταρτης εξουσίας» που υπηρετεί τον βούρκο, έχει κάθε λόγο να καλλιεργεί την αφασία και την άγνοια, ώστε έτσι να κρατά πάντα ζεστό τον κόρφο που επωάζει τα «φίδια» του.

Δευτέρα 20 Απριλίου 2015

Δοσίλογοι και ΟΠΛΑ

Του Περικλή Κοροβέση *
Τι είναι η τρομοκρατία και ποιοι οι τρομοκράτες; Καθημερινά τα κανάλια μας βομβαρδίζουν με αυτές τις δυο λέξεις, λες και είναι κάτι χειροπιαστό και αποσαφηνισμένο. Η λέξη «τρομοκρατία» εμφανίστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα, για να χαρακτηρίσει μεμονωμένες ενέργειες αναρχικών στην Ευρώπη (εξ ου και η ταύτιση των αναρχικών με τη βία). Αλλά η αναρχία ιστορικά ήταν ένα επαναστατικό κίνημα, ανταγωνιστικό του μαρξισμού, και δεν είναι οι βίαιες ενέργειες που το χαρακτηρίζουν. Ο Κροπότκιν είχε πει: «Μερικά κιλά δυναμίτη δεν πρόκειται να αλλάξουν την εξουσία των αιώνων».

Σάββατο 18 Απριλίου 2015

Ο Τσίπρας, ο πάπας Φραγκίσκος και η αντικομμουνιστική θεωρία των «δύο άκρων»

Γράφει ο Νίκος Μόττας* 
Κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στη Μόσχα ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας κατέθεσε στεφάνι στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη στο Κρεμλίνο. Το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη είναι αφιερωμένο στις εκατόμβες των σοβιετικών στρατιωτών που έδωσαν τη ζωή τους στη μάχη ενάντια στο φασισμό και το ναζισμό. Ωστόσο, ο πρωθυπουργός επέλεξε να σχολιάσει την ενέργεια του αυτή ανεβάζοντας στο λογαριασμό του στο twitter φωτογραφία με την εξής λεζάντα: «Φόρος τιμής στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη. Σε όσους έδωσαν τη ζωή τους για να ηττηθεί ο Ολοκληρωτισμός». Λίγες ημέρες αργότερα, σε ομιλία του απο τη βασιλική του Αγίου Πέτρου, ο πάπας Φραγκίσκος δεν παρέλειψε να εξισώσει τον σταλινισμό με το ναζισμό κάνοντας λόγο για τις «γενοκτονίες του 20ου αιώνα».

Πέμπτη 16 Απριλίου 2015

Σάκο – Βαντσέτι: “Είχαν κόκκινες δραστηριότητες”…

Του Νίκου Μπογιόπουλου
Ήταν 15 Απρίλη του 1920, χτες συμπληρώθηκαν 95 χρόνια. Στη χώρα της «ελευθερίας», στις ΗΠΑ, συλλαμβάνονται δύο από τους γνωστότερους ηγέτες του εργατικού κινήματος, οι Ιταλοί εργάτες Νικόλα Σάκο και Μπαρτολομέο Βαντσέτι.

Το «έγκλημά» τους ήταν ότι πρωτοστάτησαν στις απεργιακές κινητοποιήσεις εκείνης της περιόδου και ήσαν πρωτοπόροι οργανωτές των εργατικών συνδικάτων. Η υπόθεσή τους έμελλε να καταγραφεί στα παγκόσμια χρονικά ως υπόδειγμα για το πώς δουλεύουν τα εργαστήρια κατασκευής προβοκατσιών και εγκλήματος.

Τετάρτη 25 Μαρτίου 2015

Όταν ο λαός πολεμούσε

Tου Γιάννη Κορδάτου
Αναδημοσιεύουμε από τον "Εργατικό Αγώνα" ένα σπάνιο από κάθε άποψη κείμενο του Γιάννη Κορδάτου όπως δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Επιθεώρηση Τέχνης» του 1955.


«Ή Ιστορία πρέπει να λαγαρίζη το ιστορικό αίσθημα του λαού, μαθαίνοντάς τον την αλήθεια.»
 ΓΙΆΝΝΗΣ ΒΛΑΧΟΓΙΆΝΝΗΣ

ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΓΆΛΟ ΜΑΣ ΕΙΚΟΣΙΈΝΑ έχουν γραφτεί πολλά. Ωστόσο οι πιο πολλοί ιστορικοί προσπάθησαν να κρύψουν την αλήθεια απ’ το λαό. Παρουσίασαν τον Εθνικό Σηκωμό σαν έργο αποκλειστικά του Κλήρου και των Αρχόντων. 'Ο λαός έδωσε το αίμα του, μα δεν έπαιξε ρόλο πρωταγωνιστή στον απελευθερωτικό Αγώνα. Τέτοια πάνω - κάτω είναι η άποψη των «αναγνωρισμένων» ιστορικών μας. Η άποψη όμως αυτή είναι λαθεμένη ή πιο σωστά είναι παραποίηση τής ιστορίας.

Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου 2015

12 Φλεβάρη 1945: Η Συμφωνία της Βάρκιζας


Τα θεμέλιά μου στα βουνά

και τα βουνά σηκώνουν οι λαοί στον ώμο τους
και πάνω τους η μνήμη καίει
άκαυτη βάτος...
Οδυσσέας Ελύτης 
"Άξιον Εστί-Τα ΠΑΘΗ-Ψαλμός Ε'"


70 χρόνια μετά την υπογραφή της συμφωνίας της Βάρκιζας, της συμφωνίας, που μετέτρεψε τους νικητές  των πεδίων των μαχών σε ηττημένους, με ότι αυτό ακολούθησε, παραθέτουμε τα δυο βασικά ντοκουμέντα της, «το Κείμενο της Συμφωνίας» και το «Πρωτόκολλο Συμφωνίας για τα στρατιωτικά ζητήματα».

Όπως είπε και ο Πολύβιος, «Από την ιστορία μαθαίνουμε πως τίποτα δεν γίνεται τυχαία, αλλά όλα έχουν τις αιτίες τους.»
Το σύνθημα "Βάρκιζα Τέλος" μπορεί να δείχνει το βαθμό εμπέδωσης της ιστορικής αλήθειας, τη συνειδητοποίηση  και άρνηση για συμβιβασμούς,  δε φτάνει όμως, δε δίνει ολοκληρωμένη απάντηση. 
Η ανάγκη επαναστατικής στρατηγικής και τακτικής, 70 χρόνια μετά τη Βάρκιζα, αναδεικνύεται με μεγαλύτερη ένταση στις σημερινές συνθήκες. Για να γίνει πράξη το "Βάρκιζα Τέλος" και να λάβουν τα όνειρα εκδίκηση, χρειάζεται συγκροτημένο επαναστατικό υποκείμενο, χρειάζεται επαναστατική στρατηγική και πρόγραμμα. Μην ξεχαστούμε...  

Τετάρτη 3 Δεκεμβρίου 2014

Δεκέμβρης ’44: “Αυτά τα κόκκινα σημάδια είναι από αίμα…”

Του ΤΑΣΟΥ ΚΑΤΙΝΤΣΑΡΟΥ
Υπάρχουν σελίδες της σύγχρονης ιστορίας που καίνε… Υπάρχουν γεγονότα που δεν γίνονται λαϊκό ανάγνωσμα ούτε εικονογραφούνται σε περιοδικά ποικίλης ύλης… Υπάρχουν ταξικές συγκρούσεις όπου ήρωες είναι οι ίδιες οι λαϊκές μάζες και όχι «μυθικά» πρόσωπα…

Δεν είναι η επετειομανία της εποχής που μας αναγκάζει να σκύψουμε πάλι απάνω από τον Κόκκινο Δεκέμβρη του ’44. Είναι η θέλησή μας να συνεχίσουμε τον αγώνα για τη νικηφόρα επανάσταση που δεν θα χαθεί μέσα από νέες Βάρκιζες: γι’ αυτό είναι απαραίτητη η μάχη της μνήμης ενάντια στη λήθη, γι’ αυτό είναι απαραίτητη η επανασύνδεσή μας με τα κορυφαία γεγονότα του ελληνικού επαναστατικού κινήματος.

Τετάρτη 12 Νοεμβρίου 2014

Κράτος και ηγεμονία τον Οκτώβρη του ’17

Του Δημήτρη Γρηγορόπουλου

Έμπρακτη επιβεβαίωση της επαναστατικής δυνατότητας


Η μεγάλη Οκτωβριανή Επανάσταση διαχρονικά φωτίζει το όραμα των λαών για μια κοινωνία δικαιοσύνης, ελευθερίας, ανθρωπιάς, την κοινωνία της κομμουνιστικής απελευθέρωσης. Μετά τη βραχύβια επαλήθευση της θεωρίας του επιστημονικού κομμουνισμού απ’ την Παρισινή Κομμούνα, η επανάσταση του Οκτώβρη αποτελεί την επαρκέστερη, χρονικά και σε περιεχόμενο, απόδειξη της δυνατότητας – αναγκαιότητας της επαναστατικής ανατροπής του καπιταλισμού, της δικτατορίας, του προλεταριάτου, της εγκαθίδρυσης παραγωγικών σχέσεων κομμουνιστικού προσανατολισμού.