Κυριακή 15 Ιουλίου 2012

Η αυτοκριτική του ΚΚΕ

Του ΘΑΝΑΣΗ ΚΑΡΤΕΡΟΥ*
Σε κριτική εκτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος και σε αυτοκριτική για την προεκλογική δράση του κόμματος, προχώρησε η ΚΕ του ΚΚΕ.
Η οποία διαπίστωσε αδυναμίες στην κομματική προπαγάνδα, στη δουλειά ανάμεσα στους νέους, στην εκτίμηση-πρόβλεψη της πτώσης του δικομματισμού και της ανόδου του ΣΥΡΙΖΑ, στα εκλογικά συνθήματα, στη δουλειά στο διαδίκτυο, στην αντιμετώπιση της επίθεσης κατά του κόμματος. 
Κι όλα αυτά, μαζί με τις αντικειμενικές δυσκολίες, που καθιστούσαν την εκλογική μάχη για το ΚΚΕ τη «δυσκολότερη των τελευταίων 40 χρόνων», είχαν ως αποτέλεσμα να χάσει το κόμμα τη μισή εκλογική του δύναμη.Καλώς.
Η γραμμή όμως με την οποία δόθηκε η εκλογική μάχη; 

Σάββατο 14 Ιουλίου 2012

O ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι απειλή για το ευρώ.Όμως τo ευρώ είναι απειλή για τον λαό.

Kρίμα, πολύ κρίμα: ''O ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι απειλή για το ευρώ'' 
Ομως : ''To ευρώ είναι απειλή για τον λαό''*
της Αριάδνης Αλαβάνου
Μέσα σε μια Βουλή που συζητούσε τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης Σαμαρά σε πρώτη ματιά υπήρχαν δύο στρατόπεδα: το μνημονιακό και το αντιμνημονιακό. Σε μια βαθύτερη προσέγγιση όμως τα πράγματα γίνονταν πολύ πιο σύνθετα. Γιατί και οι δύο πλευρές είχαν μια ασύλληπτη ετερογένεια, ιδιαίτερα η δεύτερη. Στη μία,για μια ακόμα φορά μετά την μεταπολίτευση, μια δύναμη αριστερής προέλευσης, η ΔΗΜΑΡ, συμμετέχει στην κυβέρνηση μαζί με τα κόμματα του κατεστημένου και της χρεοκοπίας.

Η προηγούμενη ήταν το 1989-90 με τις κυβερνήσεις Τζανετάκη και Ζολώτα που στην αριστερά άφησαν ανεξίτηλη μελανή κηλίδα. Στη δεύτερη, μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ, την αξιωματική αντιπολίτευση, είχαν την απόλυτη πολιτική άνεση να διεισδύουν εθνικιστικές δυνάμεις όπως το κόμμα του Π. Καμμένου, αλλά ακόμα και η νεοναζιστική «Χρυσή Αυγή» που ανταγωνίζονταν τους υπόλοιπους σε αντιμνημονιακή ρητορεία.

Παρασκευή 13 Ιουλίου 2012

Το μεγάλο φαγοπότι

Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου 

"...η μάχη κατά των ιδιωτικοποιήσεων, η πρώτη μεγάλη μετεκλογική δοκιμασία της Αριστεράς, πέρα από την προφανή οικονομική και κοινωνική σημασία της, φορτίζεται από έντονο ιδεολογικό-αξιακό περιεχόμενο με πυρήνα το δημόσιο αγαθό (res publica), που αποτελεί την ουσία της Δημοκρατίας..."


Την πρώτη, σοβαρή τρικυμία στην εσωτερική τρόικα Σαμαρά- Βενιζέλου- Κουβέλη προκάλεσαν οι επιδόσεις του Γ. Στουρνάρα στο πρόσφατο Eurogroup. Δεν φτάνει που μας έφερε από τις Βρυξέλλες νέα αντιλαϊκά μέτρα ύψους 3 δισ. ευρώ, ο υπερκομματικός υπουργός Οικονομικών αφαίρεσε και το τελευταίο φύλλο συκής των τριών εταίρων, παραιτούμενος και από αυτήν την τόσο ποθητή επιμήκυνση (της περιόδου δημοσιονομικής προσαρμογής). «Το τανγκό θέλει δύο», δήλωσε αφοπλιστικά ο πρώην υπάλληλος του ΣΕΒ. Αφού λοιπόν η κ. Μέρκελ δεν εννοεί να μας χαρίσει το τανγκό της επιμηκυμένης αναδιαπραγμάτευσης, μοιραία θα περιοριστούμε σε μοναχικές ηδονές, σέρνοντας το μακρύ ζεϊμπέκικο των ιδιωτικοποιήσεων: Πάρε ό,τι θέλεις παλιατζή από μια χώρα που δεν ζεί...

Πέμπτη 12 Ιουλίου 2012

Η φαιά πανούκλα σηκώνει κεφάλι


Η φαιά πανούκλα σηκώνει κεφάλι σε αυτή την Ελλάδα σε καταληκτική κρίση. Υπάρχει κανείς να τη σταματήσει;

Του Γιώργου Μητραλιά*

Δυστυχώς, η επόμενη των εκλογών της 17ης Ιουνίου βρίσκει την ελληνική αριστερά τόσο αμήχανη απέναντι στη νεοναζιστική απειλή όσο ήταν και πριν από την 6η Μαΐου. Η απόδειξη; Η επιτυχία της Χρυσής Αυγής παρουσιάζεται σαν μια εξαίρεση, σαν ένα απλό «μελανό σημείο»  μιας εξαιρετικά λαμπρής γενικής κατάστασης. Έτσι, σχεδόν όλες οι συνιστώσες της ελληνικής αριστεράς (συμπεριλαμβανομένου και του ΣΥΡΙΖΑ) περιγράφουν τη κατάσταση σαν ένα απλό άθροισμα καλών και κακών αποτελεσμάτων, κάνοντας πως αγνοούν ότι τόσο τα «καλά» όσο και τα «κακά» σημεία (δηλαδή η εμφάνιση και η κεραυνοβόλα ανάπτυξη των νεοναζιστών) ανήκουν στην ίδια γενική κατάσταση, ότι είναι αλληλένδετα και έχουν τον ίδιο κοινό παρονομαστή, την ιστορική κρίση της ελληνικής κοινωνίας, που τα καθορίζει όλα!

Οι προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης: Κήρυξη πολέμου

Του Σωτήρη  Κοντογιάννη


Από τα εννιά σημεία των Προγραμματικών Δηλώσεων της κυβέρνησης της Τρόικας “εσωτερικού”, τα τέσσερα αφορούν ιδιωτικοποιήσεις. Τα τρία είναι ξετσίπωτα δώρα για τα αφεντικά -μέτρα που επίμονα ζητούσαν όλα τα προηγούμενα χρόνια ο ΣΕΒ και οι άλλες εργοδοτικές οργανώσεις. Τα υπόλοιπα δυο προβλέπουν λιγότερο κράτος -ένα πάγιο αίτημα της νεοφιλελεύθερης δεξιάς- με απολύσεις στο δημόσιο, συγχωνεύσεις και καταργήσεις οργανισμών και "ηλεκτρονικό" εκσυγχρονισμό.
Όσο για τις προεκλογικές δεσμεύεις του Σαμαρά, του Βενιζέλου και του Κουβέλη για "αναδιαπραγμάτευση" του Μνημονίου, ούτε λέξη. Είναι τόσο προκλητική η απάτη που ούτε τα ίδια τα σκυλιά της Νέας Δημοκρατίας, σαν τον υφυπουργό Εργασίας Νίκο Νικολόπουλο δεν μπόρεσαν να καταπιούν.

Το μέλλον σας είναι πιο μαύρο κι από κάρβουνο...

ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΣΥΛΛΗΨΕΙΣ ΑΝΘΡΑΚΩΡΥΧΩΝ ΣΤΗ ΜΑΔΡΙΤΗ

Με αυτό το σύνθημα συγκρούστηκαν στην Μαδρίτη, μαζί με χιλιάδες άλλους εργαζόμενους, οι ανθρακωρύχοι..  άγριες συγκρούσεις, τραυματίες και το μήνυμα προς τον Ραχόι ξεκάθαρο. Ο Ισπανικός λαός καταλαβαίνει ότι η τρομερή διαπραγματευτική νίκη επί της Μέρκελ, που τόσο οι δικοί μας της Αριστεράς την εκθείασαν, ήδη αποδείχθηκε φιάσκο. Το πακέτο περικοπών μαμούθ σε όλο το δημόσιο τομέα της χώρας και τα μέτρα που έπονται, αποδεικνύουν πως όλοι οι δρόμοι εντός Ευρωζώνης οδηγούν στην λιτότητα. Όποιος και να είσαι, όσο και αν το ειδικό βάρος σου απειλεί με κατάρρευση τα πάντα.

Τετάρτη 11 Ιουλίου 2012

Προτάσεις του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής


ΜΕΤΩΠΟ  ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ  ΚΑΙ  ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ  (ΜΑΑ)

   Προτάσεις του μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής


Αγαπητές Συντρόφισσες, σύντροφοι

Οι διεργασίες στο χώρο της αριστεράς είναι ιδιαίτερα ανησυχητικές. Δυνάμεις, αριστερής προέλευσης συμμετέχουν στην κυβέρνηση. Κοινοβουλευτικές αριστερές δυνάμεις με «αντιμνημονιακή ρητορική» κινούνται σταθερά μέσα στα πλαίσια της ευρωζώνης και καθημερινά διολισθαίνουν σε «υπεύθυνη θεσμικά αξιωματική αντιπολίτευση», χωρίς καμιά προσπάθεια να οργανώσουν την αντίσταση του λαού.

Αντίθετα δυνάμεις συγκρουσιακές με το ευρωπαϊκό καπιταλιστικό πλαίσιο υφίστανται πιέσεις απομόνωσης , περιθωριοποίησης και σε ορισμένες περιπτώσεις αποδόμησης. Βαθμιαία διαμορφώνεται ο νέος πολιτικός χάρτης της εποχής της τρόικα με πρωτοφανείς κινδύνους για το λαό και τη ριζοσπαστική αριστερά.