Τετάρτη, 20 Μαΐου 2015

Χορεύοντας με τις βόμβες

Της Αριάδνης Αλαβάνου
Οι χορευταράδες της Αττάλειας υπουργοί Εξωτερικών του ΝΑΤΟ, ανάμεσά τους και ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών Ν. Κοτζιάς, πριν επιδοθούν στις καλλιτεχνικές τους δραστηριότητες, συζήτησαν το θέμα της ασφάλειας στην Ουκρανία , τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική. Λίγες ημέρες πριν, απόρρητο έγγραφο της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς τα Ηνωμένα Έθνη, που έφερε στη δημοσιότητα η εφημερίδα “Guardian", ζητά να δοθεί εντολή για αποστολή και χερσαίας δύναμης στη Λιβύη για να “καταπολεμηθούν οι Λίβυοι διακινητές προσφύγων” και να διεξαχθούν εκτεταμένες στρατιωτικές επιχειρήσεις, προκειμένου να σταματήσει το κύμα των προσφύγων προς τις ευρωπαϊκές ακτές. Τουλάχιστον αυτή είναι η επίσημη αιτιολογία. Η ΕΕ αναγνωρίζει ότι στη διαδικασία αυτή θα σκοτωθούν άμαχοι.

Ο Ν. Κοτζιάς, --που τραγούδησε με ενθουσιασμό στην Αττάλεια μαζί με τους άλλους νατοϊκούς υπουργούς, το “WeAretheWorld”*-- σε βιβλίο του έχει επεξεργαστεί το θεώρημα της “μη αιχμαλωσίας από την ιστορία”, θέση την οποία διατύπωσε και στις συζητήσεις με τους Τούρκους ομολόγους του. Φτάνει άραγε αυτή η θέση μέχρι την πλήρη λήθη; Διότι πώς αλλιώς μπορεί να ερμηνεύσει κανείς το ότι ζήτησε, στη νατοϊκή σύνοδο της Αττάλειας, “να ενεργοποιηθούν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί [του ΝΑΤΟ] για να αντιμετωπιστούν οι Αφγανοί μετανάστες που διακινούν ναρκωτικά” [http://www.capital.gr/story/2304468]; Όταν, μάλιστα, είναι γνωστό σε όλο τον κόσμο ότι οι ηγεμονεύοντες στο ΝΑΤΟ Αμερικανοί, και ειδικότερα η CIA, ήταν οι πρωταγωνιστές του κυκλώματος “ναρκωτικά έναντι όπλων” μέσω του οποίου διεξήγαγαν τους μυστικούς τους πολέμους τόσο στο Αφγανιστάν όσο και στην Κεντρική Αμερική;

Έτερος Έλληνας υπουργός, ο Π. Καμμένος, της Άμυνας, θέλει να εγκατασταθεί νέα βάση του ΝΑΤΟ σε νησί του Ανατολικού Αιγαίου και να υπάρξει πιο στενός συντονισμός της ΕΕ με το ΝΑΤΟ. Ο ελληνικός λαός δεν κρίνεται άξιος να γνωρίζει τι άλλο θα υποστηρίξει συγκεκριμένα στη σύνοδο υπουργών Άμυνας της ΕΕ, η οποία θα ασχοληθεί ειδικά με το θέμα της “καταστροφής των δικτύων των διακινητών”. Ούτε τι θέση παίρνει η ελληνική κυβέρνηση στην αποστολή Αμερικανών στρατιωτών στην Ουκρανία και στην ανάπτυξη νατοϊκών πολεμικών συστημάτων στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης.

Είναι εντυπωσιακή η χλιαρή αντίδραση του κόμματος Σύριζα σ' αυτά τα γεγονότα. Υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, ο πόλεμος γίνεται εργαλείο της γενικότερης ευρωπαϊκής πολιτικής και στο εσωτερικό της χώρας τηρείται σιγή ιχθύος εκ μέρους του κυβερνώντος κόμματος. Ενώ ακολουθείται μυστική διπλωματία. Τι ακριβώς συναποφάσισε η Ελλάδα στην Αττάλεια; Και τι θα συναποφασίσει στις αλλεπάλληλες συνόδους των υπουργών Εξωτερικών και Αμύνης της ΕΕ που γίνονται αυτές τις ημέρες;

Αν κρίνει κανείς από τις τοποθετήσεις των δύο υπουργών και την κυβερνητική σιωπή, αναρωτιέται αν θα μείνει λίθος επί λίθου από τις αξίες όχι μόνο της αριστεράς αλλά κυρίως των αγώνων του ελληνικού λαού για ειρήνη και ανεξαρτησία από μια κυβέρνηση που υποτίθεται ότι είναι “διαφορετική από τις προηγούμενες”. **

Το δημοσίευμα του “Guardian”

Η βρετανική εφημερίδα "Guardian" αποκάλυψε το 19σέλιδο απόρρητο έγγραφο που κατατέθηκε στα Ηνωμένα Έθνη εκ μέρους της ΕΕ. Σ' αυτό υποδεικνύεται πως είναι αναγκαίες και χερσαίες δυνάμεις για να καταστρέψουν πλοία, βάσεις και αποθήκες καυσίμων των "λαθροδιακινητών". Δηλαδή περιγράφεται μια μεγάλη και πολύπτυχη στρατιωτική επιχείρηση.

Ο “Guardian" αναφέρει επίσης ότι “ θα μπορούσε να σχεδιαστεί και η παρουσία μέσα στη χώρα , εάν αυτό συμφωνηθεί με τις λιβυκές αρχές. Οι ενέργειες αυτές θα απαιτήσουν μεγάλο αριθμό εναέριων, θαλάσσιων και χερσαίων δυνάμεων. Συμπεριλαμβάνονται, επίσης, ενέργειες παρακολούθησης και αναγνώρισης από τις μυστικές υπηρεσίες, μονάδες υποστήριξης, περιπολίες, πλοία, αεροπλάνα, επιθέσεις από αέρος και από θαλάσσης και αποστολή ειδικών δυνάμεων”.

Το ΝΑΤΟ θα βρίσκεται σε ετοιμότητα επέμβασης εάν δεχτούν επιθέσεις οι χερσαίες και θαλάσσιες στρατιωτικές μονάδες της ΕΕ. Δεδομένο θεωρείται ότι ήδη διεξάγονται μυστικές αναγνωριστικές πτήσεις μη επανδρωμένων νατοϊκών αεροσκαφών.

Η ΕΕ δεν διαθέτει στρατό και δεν μπορεί να πραγματοποιήσει τις επιχειρήσεις που προβλέπονται από το έγγραφο χωρίς ευρύτατο συντονισμό με το ΝΑΤΟ. Όπως αναφέρεται από ξένους σχολιαστές, η ΕΕ και το ΝΑΤΟ ενίσχυσαν τη στενή τους συνεργασία κατά την πρόσφατη, μετά μουσικής και χορού, σύνοδο των νατοϊκών υπουργών Εξωτερικών στην Τουρκία.

Λόγω των αποκλειστικά στρατιωτικών παραμέτρων του, ο σχεδιασμός που περιγράφει το εν λόγω απόρρητο έγγραφο της ΕΕ δεν μοιάζει ούτε από μακριά με προσπάθεια ενασχόλησης με την τραγωδία των προσφύγων από ανθρωπιστική σκοπιά. Το έγγραφο δημιουργεί υποψίες ότι οι πρόσφυγες αποτελούν πρόσχημα γεωπολιτικών επιδιώξεων. Οι ΗΠΑ και η ΕΕ προσπαθούν να παρέμβουν στο χώρο της Λιβύης χωρίς πολλές αντιστάσεις από την κοινή γνώμη, και ένα από τα ζητούμενα πιθανότατα σχετίζεται με τον έλεγχο της εξόρυξης πετρελαίου που έχει διακοπεί λόγω του πολέμου μεταξύ των φυλών και των πολεμάρχων.

Η χώρα έχει αποσυντεθεί από την εποχή των δυτικών αεροπορικών επιδρομών εναντίον του Καντάφι, στις οποίες η τότε κυβέρνηση Παπανδρέου παρείχε διευκολύνσεις μέσω της βάσης της Σούδας, που μετέτρεψαν τη χώρα σε “αποτυχημένο κράτος”, κατακερματισμένο και σπαρασσόμενο από εμφύλιες συγκρούσεις. Έκτοτε η παραγωγή πετρελαίου έχει σταματήσει. Η ΕΕ, με την ανάπτυξη στρατευμάτων στη Λιβύη, επιδιώκει πιθανώς να μειώσει τη ζήτηση ενέργειας από τη Ρωσία. Αυτός είναι, επίσης, ένας από τους στρατηγικούς στόχους των Αμερικανών, και γι' αυτό η σύγκρουση στην Ουκρανία εξελίσσεται σκόπιμα σε έναν νέο ψυχρό πόλεμο.

Η βαρύτητα την οποία αποδίδει πολιτικά η ΕΕ στο πρόβλημα των προσφύγων, με έντονες ρατσιστικές αποχρώσεις, θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να αποσπαστεί η υποστήριξη της κοινής γνώμης σε μια νέα στρατιωτική επέμβαση. Πρόσφατα, ο Γερμανός υπουργός Εσωτερικών Τόμας ντε Μεζιέρ είπε πως ένα εκατομμύριο άτομα αναμένουν να περάσουν από τη Βόρεια Αφρική στην Ευρώπη. Μάταια θα αναζητήσει κανείς αξιόπιστα στοιχεία που να τεκμηριώνουν αυτό τον ισχυρισμό του, αλλά και ίχνη κάποιας έστω ανάληψης ευθύνης εκ μέρους των ευρωπαϊκών χωρών που με την πολιτική και τις επεμβάσεις τους συντελούν σ' αυτά τα κύματα των προσφύγων.

Βεβαίως, ανώτεροι διπλωμάτες και υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι των Βρυξελλών υποστήριξαν επισήμως ότι "δεν θα σταλούν χερσαίες δυνάμεις” στη Λιβύη. Η Μονγκερίνι επανέλαβε αυτό τον ισχυρισμό, σύμφωνα με τον "Guardian": “Υπό καμία συνθήκη δεν σχεδιάζουμε στρατιωτική επέμβαση στη Λιβύη”, δήλωσε.

Όμως, όπως επισημαίνει η βρετανική εφημερίδα, "χρειάζεται ακόμη οι κυβερνήσεις της ΕΕ να συζητήσουν και να αποφασίσουν για το σχεδιασμό. Μια κοινή σύνοδος των υπουργών Εξωτερικών και Άμυνας πρόκειται να αποφασίσει τη Δευτέρα [18/5] και την επομένη [19/5] θα ακολουθήσει σύνοδος των υπουργών Άμυνας. Οι στρατιωτικοί σχεδιασμοί, στη συνέχεια, θα εγκριθούν στη σύνοδο κορυφής του Ιουνίου”. Στην οποία, ασφαλώς, θα συμμετάσχει και ο Α. Τσίπρας.

Στην κοινή αυτή σύνοδο της 18/5, επρόκειτο να ληφθούν αποφάσεις για την έδρα, τη διοίκηση και τον έλεγχο της προτεινόμενης στρατιωτικής αποστολής, όπως δήλωσε η Μονγκερίνι. Η αρμόδια για την εξωτερική πολιτική και ασφάλεια της ΕΕ δήλωσε επίσης ότι αισιοδοξεί πως θα υπάρξει σύντομα απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ που θα επιτρέπει την ευρεία διεξαγωγή στρατιωτικών επιχειρήσεων εναντίον των "δικτύων λαθροδιακινητών", αλλά διευκρίνισε ότι αν δεν δοθεί η έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας [στο οποίο μετέχουν η Κίνα και η Ρωσία] , η ΕΕ θα διεξαγάγει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Μεσόγειο εκτός των χωρικών υδάτων και του εναέριου χώρου της Λιβύης. Όμως, το έγγραφο, όπως αναφέρει ο “Guardian”, καθιστά σαφές ότι “είναι αναγκαίες οι χερσαίες επιχειρήσεις στη Λιβύη και δεν μπορούν να αποκλειστούν. Θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν δράσεις εναντίον πλοίων λαθροδιακινητών κατά μήκος της ακτής, ελλιμενισμένων ή αγκυροβολημένων, πριν από τη χρήση τους”.

Αναγνωρίζεται ακόμη ανοιχτά ότι “οι επιχειρήσεις εναντίον των λαθροδιακινητών παρουσία των μεταναστών ενέχουν υψηλό κίνδυνο παράπλευρων απωλειών, συμπεριλαμβανομένης της απώλειας ζωών”.

Το έγγραφο της ΕΕ περιέχει επίσης προειδοποιήσεις σχετικά με “πολιτοφυλακές και τρομοκράτες” ως επικίνδυνους για τις ένοπλες δυνάμεις της. Εάν δέχονταν επιθέσεις, θα έπρεπε να κληθεί το ΝΑΤΟ να προστατεύσει τα μέλη του – εν προκειμένω τις ένοπλες δυνάμεις της ΕΕ. Είναι προφανές δηλαδή ότι πρόκειται για σχεδιασμό εκτεταμένων στρατιωτικών επιχειρήσεων των ευρωπαϊκών χωρών με την πλήρη συμμετοχή του ΝΑΤΟ. Τίποτε δεν δηλώνει ότι η ελληνική κυβέρνηση τήρησε έστω επιφυλάξεις απέναντι σ' αυτό το σχεδιασμό.


* Το τραγούδι γράφτηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1980 με σκοπό τα έσοδα από τις πωλήσεις του και από το εμπορικό όργιο που στήθηκε γύρω του να διατεθούν για φιλανθρωπικούς σκοπούς στην Αφρική και μέσα στις ΗΠΑ. Όλα έγιναν με εκείνον τον μοναδικό τρόπο που γνωρίζουν πολύ καλά οι ισχυρές χώρες και γενικώς οι οικονομικά ισχυροί, να ισοπεδώνουν ολόκληρες περιοχές και πληθυσμούς και μετά να βάζουν στο τσεπάκι τους κάποιους καλλιτέχνες που προσφέρονται να ανακουφίσουν λίγα από τα βάσανα. Όπως και να έχει, οι 45 κορυφαίοι Αμερικανοί μουσικοί που συγκρότησαν το ίδρυμα USAforAfricaμοίρασαν κάποια τρόφιμα, φάρμακα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης σε αρκετές χώρες της Αφρικής, χρησιμοποιώντας τα 63 εκατομμύρια δολάρια που απέφεραν οι πωλήσεις. Τα γεράκια του ΝΑΤΟ, χωρίς φραγμό στην αλαζονεία τους, υποδύθηκαν, σε μια παράσταση άπειρης γελοιότητας, τους σωτήρες της Αφρικής, αυτοί οι αρχάγγελοι των βομβών και των σφαγών.

** Χαρακτηριστικά : η κυβέρνηση Σύριζα-ΑΝΕΛ δεν τολμά ούτε καν να αμφισβητήσει το νατοϊκό δόγμα ασφαλείας που διέπει την ευρωπαϊκή μεταναστευτική πολιτική, με το σύμπλεγμα ασφάλειας, επιτήρησης, βιομηχανίας που συμπυκνώνεται στη Frontex. Η αλυσίδα είναι: Νάτο-δόγμα Ασφάλειας- Frontex - σύμπλεγμα ασφάλειας, βιομηχανίας, επιτήρησης-Task Force Mediterranean, ένταση της στρατιωτικοποίησης.

Μέσω ειδικών προγραμμάτων όπως το HORIZON 2020, περαιτέρω, εκμαυλίζεται το επιστημονικό δυναμικό της χώρας μας. Πρόκειται για ένα πρόγραμμα της ΕΕ για την έρευνα και ανάπτυξη, με έμφαση στον τομέα της ασφάλειας πάσης φύσεως, και διαθέτει προϋπολογισμό 80 δισεκατομμυρίων ευρώ. Ειδικότερα για τις τεχνολογίες συνόρων διαθέτει 42.170.000 ευρώ. Τα Πανεπιστήμια, τα Πολυτεχνεία, τα Ερευνητικά Ιδρύματα, το επιστημονικό, ακαδημαϊκό και ερευνητικό δυναμικό, με τις υποδομές τους, συμμετέχουν, ιδίως σε καιρούς ακραίας περικοπής δαπανών, στη συντριπτική τους πλειονότητα με ερευνητικές προτάσεις, τεχνογνωσία, συνέδρια, διεκδικώντας τη μέγιστη δυνατή πρόσβαση στις χρηματικές ροές του προγράμματος.

Δεν υπάρχουν σχόλια :