Από τον Εργατικό Αγώνα
Κάθε συνέδριο του ΚΚΕ έχει ιδιαίτερη σημασία όχι μόνο για το κόμμα, αλλά και για το λαϊκό κίνημα και μπορεί να επηρεάσει την πορεία τόσο του λ.κ. όσο προφανώς και του ίδιου του κόμματος, θετικά ή αρνητικά. Η ενασχόληση, λοιπόν, με τις Θέσεις ενός συνεδρίου του ΚΚΕ είναι μείζονος σημασίας.
Στο παρόν σημείωμα θα επιχειρήσουμε μια πρώτη και σύντομη εκτίμηση με κωδικοποιημένες κάποιες διαπιστώσεις, ενώ τις επόμενες ημέρες θα εξειδικεύσουμε στα κύρια σημεία της κριτικής μας.
Μια πρώτη βασική διαπίστωση είναι ότι η ηγεσία του ΚΚΕ επικυρώνει μέσα από τις Θέσεις του 19ου συνεδρίου την πολιτική και ιδεολογική στροφή που έχει επιβάλλει τα τελευταία χρόνια στο κόμμα, παραβιάζοντας το Πρόγραμμα και το Καταστατικό του 15ου συνεδρίου. Καμία από τις τελευταίες πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις (παρέμβαση του ιμπεριαλισμού στην Ελλάδα, αρνητικό εκλογικό αποτέλεσμα, πισωγύρισμα στις κατακτήσεις του λ.κ., αλλαγή του πολιτικού σκηνικού κ.α.) δε στάθηκαν αρκετές προκειμένου η ΚΕ να αναθεωρήσει αυτή τη λανθασμένη στροφή. Ας δούμε, λοιπόν, με ποιο τρόπο κατοχυρώνεται η διολίσθηση των τελευταίων ετών:






