Μαρξισμός, Αναρχισμός, «Αυτοδιαχείριση»

Γράφει η Άννεκε Ιωαννάτου στο atexnos

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣH

«Η κοσμοθεωρία των αναρχικών είναι η αστική κοσμοθεωρία γυρισμένη από την ανάποδη. Οι ατομικιστικές τους θεωρίες, το ατομικιστικό τους ιδανικό βρίσκονται σε άμεση αντίθεση με το σοσιαλισμό. Οι απόψεις τους δεν εκφράζουν το μέλλον του αστικού καθεστώτος, που βαδίζει με ακατάσχετη δύναμη προς την κοινωνικοποίηση της εργασίας, αλλά το παρόν ή ακόμα και το παρελθόν αυτού του καθεστώτος, την κυριαρχία της τυφλής και τυχαίας σύμπτωσης πάνω στο μεμονωμένο, χωριστό μικροπαραγωγό. Η τακτική τους, που ανάγεται στην άρνηση του πολιτικού αγώνα, διαιρεί τους προλεταρίους, και στην πραγματικότητα τους μετατρέπει σε παθητικούς συμμετόχους της μιaς ή της άλλης αστικής πολιτικής, γιατί μια πραγματική απομάκρυνση των εργατών από την πολιτική είναι αδύνατη και ακατόρθωτη» (Λένιν, Σοσιαλισμός και Αναρχισμός, Άπαντα, τόμος 12, σελ. 131).

«Έχουμε να διαλέξουμε ανάμεσα στον καπιταλισμό και τη δημοκρατία. Η ΕΕ είναι φτιαγμένη για να στηρίζει τον πρώτο…»

Σπύρος Μαρκέτος*

Το κείμενο είναι ο πρόλογος που έγραψε ο Σπύρος Μαρκέτος για την ελληνική έκδοση της βιβλίου του Γάλλου θεωρητικού Ανρί Λεφέβρ «Ο Χίτλερ στην Εξουσία – Διδάγματα από τα πέντε χρόνια φασισμού στη Γερμανία», το οποίο κυκλοφόρησε την άνοιξη του 2014 από τις εκδόσεις Αφήγηση σε μετάφραση του Φοίβου Μαριά.

Ο μικρός τόμος που κρατάτε στα χέρια σας αναλύει την κατάσταση στη Γερμανία όταν ο ναζισμός έχει πλέον εδραιωθεί, αλλά δεν έχει ακόμη εξαπολύσει τον πόλεμο για την κατάκτηση της Ευρώπης. Αποτελεί πολύτιμο τεκμήριο για την εποχή, όπως άλλωστε και το αντίστοιχο έργο του γνωστού Γάλλου ιστορικού, συγκαιρινού του, του τότε τροτσκιστή Ντανιέλ Γκερέν, Η φαιά πανούκλα, που μεταφράστηκε νωρίτερα στη γλώσσα μας και δίδαξε πολλά στην αριστερά, ιδίως στους αναρχικούς, ήδη από τη δεκαετία του 1970.(1) 

Πέντε καίρια μαθήματα για την αριστερά από το νέο βιβλίο της Ναόμι Κλάιν

Γράφουν ο Ethan Corey και η Jessica Corbett

Στα προηγούμενα βιβλία της «Το Δόγμα του Σοκ: Η άνοδος του καπιταλισμού της καταστροφής (2007)» και το «ΧΩΡΙΣ ΣΥΜΒΟΛΑ: Χωρίς Χώρο, Χωρίς Επιλογή, Χωρίς Δουλειές (2000)», η Καναδή συγγραφέας και ακτιβίστρια Ναόμι Κλάιν καταπιάστηκε με θέματα όπως η νεοφιλελεύθερη «θεραπεία-σοκ», ο καταναλωτισμός, η παγκοσμιοποίηση και ο «καπιταλισμός της καταστροφής», τεκμηριώνοντας εκτενώς τις δυνάμεις που βρίσκονται πίσω από τη δραματική αύξηση της οικονομικής ανισότητας και της υποβάθμισης του περιβάλλοντος κατά τη διάρκεια των τελευταίων 50 ετών.

Enzo Traverso - Οι ρίζες της ναζιστικής βίας (μια ευρωπαϊκή γενεαλογία)

Γράφει: Κωστής Μαργιόλης

Enzo Traverso
Οι ρίζες της ναζιστικής βίας (μια ευρωπαϊκή γενεαλογία)
εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου, 2013

Ήταν ο ναζισμός μια γερμανική εξαίρεση στον δυτικό ορθολογισμό, μια απόκλιση από το πνεύμα του μοντερνισμού ή αντίθετα η αναπόφευκτη κατάληξη της ανόδου των εθνικισμών, του φυλετισμού και του αντισημιτισμού που γνώρισε η Ευρώπη, ήδη από τα τέλη του 19ου αιώνα;

Ο Έντσο Τραβέρσο επιχειρεί με το έργο του «Οι ρίζες της ναζιστικής βίας» να ανασυνθέσει στοιχεία που βρίσκονται διάσπαρτα στην ευρωπαϊκή ιστορία (κυρίως) του 19οu αιώνα για να απαντήσει αρνητικά σε όλα τα παραπάνω ερωτήματα και να δώσει τελικά τη δική του οπτική σχετικά με τη διαδικασία που παρήγαγε την έξαρση της ναζιστικής βίας.

Τα παιδιά του Φλεβάρη....

Του Θανάση Σκαμνάκη 

Την Τετάρτη το βράδυ ξαναβρέθηκαν -ύστερα από πόσα χρόνια άραγε;- κάμποσοι άνθρωποι που είχαν κάποτε τις πιο στενές συντροφικές σχέσεις κι ύστερα σκόρπισαν, σχεδόν χάθηκαν.

Αφορμή για τη συνεύρεση έδωσε η παρουσίαση του βιβλίου του Λάμπρου Τόκα, Τα παιδιά του Φλεβάρη: Μαρτυρίες συλληφθέντων αγωνιστών 40 χρόνια μετά το χτύπημα στο κλιμάκιο του ΚΚΕ το 1974 (εκδ. Καστανιώτη).

Το βιβλίο σε μεγάλο του μέρος αναφέρεται στη γενιά που ονομάστηκε αργότερα Γενιά του Πολυτεχνείου και αφορά εκείνο το κομμάτι της που δεν συναλλάχθηκε με το σύστημα εξουσίας.

Εστίες διαφωτισμού

Του Περικλή Κοροβέση

Η λεπτομέρεια δεν είναι μια έννοια ξεκαθαρισμένη. Είναι πάντοτε θέμα οπτικής γωνίας. Λέμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ και η Χ.Α. κράτησαν τα ποσοστά τους στις τελευταίες εκλογές: -0,29% ο πρώτος, 2,46% η δεύτερη.

Λεπτομέρεια, θα μου πείτε. Αν τώρα δούμε αυτά τα ποσοστά τι αντιπροσωπεύουν σε αριθμό ψηφοφόρων, θα έχουμε μια έκπληξη. Η σύγκριση γίνεται με τις βουλευτικές του Ιουνίου 2012. 140.000 ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ, αυτό σημαίνει το -0,29 στις ευρωεκλογές, άλλαξαν γνώμη και εγκατέλειψαν το κόμμα τους. Αντιθέτως 100.000 άνθρωποι πείσθηκαν πως η εγκληματική οργάνωση της Χ.Α. είναι εθνοσωτήρια δύναμη και αύξησαν το ποσοστό της κατά 2,46 για να την καταστήσουν τρίτη κοινοβουλευτική δύναμη.

6+1 Αναγνώσματα για τον Έρωτα

Της Ειρήνης Γαϊτάνου

Ή φόβος, ή έρωτας...

Τον έρωτα πρέπει να τον επινοήσουμε από την αρχή, γνωστό αυτό[i]

(λεζάντα στη φωτογραφία)

Η κοπέλα με το άσπρο κασκόλ, που γράφει σ” αγαπώ στο τζάμι της κλούβας που την μεταφέρει στη ΓΑΔΑ, είναι ένα από τα 92 άτομα που συνελήφθησαν μετά την ανακατάληψη της βίλας Αμαλίας. Η Μαριάνθη των ανέμων[ii]. Έρωτας. Για τη ζωή, για τον άνθρωπο, για την ομορφιά. Χαμογελάς γιατί δε φοβάσαι.

Για την άφθαστη ομορφιά των παράτολμων ελπιδοφόρων ονείρων

Tου Βασίλη Λάζαρη, συγγραφέα, ιστορικού (*)

Οι ανατροπές των σοσιαλιστικών καθεστώτων, που σημειώθηκαν στα τέλη του περασμένου αιώνα, οδήγησαν εκτός πολλών άλλων σε συγχύσεις σχετικά με το περιεχόμενο των γνώσεων του παρελθόντος και συνακόλουθα με την ορθή αντιμετώπιση των κοινωνικών και πολιτικών πραγματικοτήτων του. 

Αυτές ωστόσο οι συγχύσεις δημιούργησαν στους καλοπροαίρετους τουλάχιστον ερευνητές την βασική ανάγκη του σαφούς προσδιορισμού του τρόπου με τον οποίο πρέπει να προσεγγίζεται από μέρος τους η ιστορική αλήθεια, προκειμένου η συγκεκριμένη ερευνητική τους προσπάθεια να εξασφαλίζει την τελική καταξίωσή τους.

Μην πυροβολείτε τους τυπογράφους

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Οι φωνές που ζητούν την καταδίκη των εκδοτών του βιβλίου του Δ. Κουφοντίνα μοιάζουν βγαλμένες από την εποχή του Γουτεμβέργιου

«Υπάρχουν πολλοί τρόποι να κάψεις ένα βιβλίο και ο κόσμος είναι γεμάτος από ανθρώπους που κυκλοφορούν με σπίρτα» 

Ρέι Μπράντμπερι, Fahrenheit 451

Έχετε μόλις ανακαλύψει μια συσκευή που θα ανατρέψει ό,τι γνωρίζει η ανθρωπότητα για τη διάδοση της γνώσης και πρέπει να αποφασίσετε ποιο θα είναι το πρώτο σας μήνυμα;

Παρουσίαση του βιβλίου: ''Το λυκόφως του καπιταλισμού" στη Λέσχη ΑΝΑΙΡΕΣΕΙΣ

Η Λέσχη ΑΝΑΙΡΕΣΕΙΣ οργανώνει συζήτηση-παρουσίαση του βιβλίου

''Το λυκόφως του καπιταλισμού"

Για το βιβλίο συνομιλούν:

ο Θανάσης Μανιάτης | Αν. Καθηγητής Τμήματος Οικονομικών Επιστημών του ΕΚΠΑ, Όμιλος Μαρξιστικών Ερευνών

ο Παναγιώτης Μαυροειδής | μέλος της ΠΕ του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση

ο Νίκος Προδρομίδης | φοιτητής Τμήματος Οκονομικών Επιστημών του ΕΚΠΑ

ο Γιώργος Π. Τριανταφυλλόπουλος | συγγραφέας του βιβλίου

Παρασκευή 31/1/14 στις 20.00
Λέσχη Αναιρέσεις, Ιπποκράτους 175 και Λασκάρεως

Το πλαστογράφημα της μισαλλοδοξίας

Τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών εξακολουθούν να παίζουν κυρίαρχο ρόλο στην αντισημιτική και συνωμοσιολογική πρόσληψη των ιστορικών και πολιτικών φαινομένων τόσο από το εκλογικό σώμα όσο και από τους οργανωμένους θεσμούς

Ο συγγραφέας της μελέτης, Δημήτρης Ψαρράς, σχετικά με αυτό "Το Μπεστ σέλερ του μίσους" μιλάει στον Θανάση Μήνα και στον ΧΡΟΝΟ

Μέλος της ερευνητικής ομάδας «Ιός», ο Δημήτρης Ψαρράς είναι ένας από τους δημοσιογράφους που ασχολήθηκαν έγκαιρα και συστηματικά με την ιστορική συνέχεια του φασιστικού φαινομένου στην Ελλάδα και ειδικότερα με τη δράση της νεοναζιστικής εγκληματικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής.

Συντάκτης της Ελευθεροτυπίας από το 1990 έως τον Ιούνιο του 2012 και από τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου της Εφημερίδας των Συντακτών, ο Ψαρράς έχει δημοσιεύσει στο πρόσφατο παρελθόν τις μελέτες Το κρυφό χέρι του Καρατζαφέρη (Αλεξάνδρεια, 2010) και Η μαύρη βίβλος της Χρυσής Αυγής. Ντοκουμέντα από την ιστορία και τη δράση μιας ναζιστικής ομάδας (Πόλις, 2012 – το βιβλίο μεταφράζεται ήδη στα γερμανικά, γαλλικά και αγγλικά). Το πλέον πρόσφατο πόνημα του Δημήτρη Ψαρρά είναι η μελέτη Το μπεστ σέλερ του μίσους. Τα πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών στην Ελλάδα, 1920-2013 (Πόλις). Εδώ, ο συγγραφέας αποδομεί τον συνωμοσιολογικό μύθο που περιβάλλει τα επονομαζόμενα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών, με τα οποία έχουν ασχοληθεί διεξοδικά ο Πιερ-Αντρέ Τανγκιέφ αλλά και ο Ουμπέρτο Έκο τόσο σε δοκίμιά του όσο και στο μυθιστόρημά του Το κοιμητήριο της Πράγας.