Γιώτα
Ιωαννίδου
Για να συζητήσουμε για την κατάσταση στην εκπαίδευση,
οφείλουμε να δούμε το έδαφος των εξελίξεων στο οποίο πατάμε, τι σχολείο σε ποια
κοινωνία θέλουμε και τις προτεραιότητες, επιλογές, εργαλεία και δρόμους για να
μεταβούμε από το ένα στο άλλο. Ο περιορισμός για να αλλάξουμε μόνο το
«σήμερα του σχολείου» θεωρώντας ότι η συζήτηση για το σχολείο που θέλουμε είναι
περιττή πολυτέλεια σε περιόδους κρίσης, είναι καταδικασμένη να αποτύχει,
εγκλωβισμένη στη ρεαλιστικότητα της υποταγής. Και η συζήτηση μόνο για
το τι σχολείο θέλουμε στο μακρινό μέλλον – αφού οι «Θεσμοί» δεν επιτρέπουν
αλλαγές οποιουδήποτε κόστους (!;) σήμερα- είναι υπονομευμένη.



















