Η λογοτεχνία της Παρισινής Κομμούνας

Η Κομμούνα του Παρισιού είναι η πρώτη στην ιστορία της ανθρωπότητας, προλεταριακή επανάσταση. Είναι η ιστορία των εργατών του Παρισιού, που ανέτρεψαν την αστική κυβέρνηση και άρχισαν να οικοδομούν το δικό τους κράτος διακηρύσσοντας την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Η Κομμούνα είχε σύντομη ζωή 10 βδομάδες, 72 μέρες. (Από τις 18 Μάρτη ως τις 28 Μάη του 1871). Αρκετή όμως για να σφραγίσει ολόκληρη την κοινωνική και πολιτική ζωή. Η τέχνη δεν μπορούσε να μείνει έξω απ’ την αναγεννητική άνοιξη του 1871.

Ρίζες και γάλατα

Γράφει ο ΙΣΑΑΚ ΣΟΥΣΗΣ

Eίναι σαφώς πολλά και καινοφανή τα δεδομένα που παρουσιάζει η κατάσταση για όσους ασχολούνται με την τραγουδοποιϊα, όμως από το «Μάνα μου Ελλάς» του Γκάτσου με τον στίχο που έγραψε » Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα , μου τα πες με το πρώτο σου το γάλα » μέχρι τις μέρες μας και με αυτή την γενική και αόριστη αναμόχλευση των ριζών, η υπόθεση έχει γίνει ριζόγαλο.

Εντίθ Πιαφ: Μια ζωή σε ροζ και μαύρο

Σαν σήμερα, στις 11 Οκτωβρίου του 1963 ανακοινώθηκε επισήμως ο θάνατος της Εντίθ Πιαφ, της μεγάλης Γαλλίδας τραγουδίστριας, μιας από τις σπουδαιότερες φωνές του αιώνα που πέρασε. Η Πιαφ έζησε μια πολυτάραχη ζωή που ξεκίνησε σε ιδιαίτερα σκληρές συνθήκες και ο μύθος της παραμένει ζωντανός ώς τις μέρες μας. 

Η αποκοτιά δε φτάνει

Του Θανάση Σκαμνάκη

«Εκείνη τη χειμωνιάτικη νύχτα που τρεις αντάρτες προσπαθούν να περάσουν έναν φουσκωμένο ποταμό. Πιάνονται ο ένας πίσω από τον άλλο και προχωράνε. Αλλά ο ποταμός είναι ορμητικός, τους φτάνει ως το λαιμό κι ακόμα πιο ψηλά το νερό. Αποσπάται τότε ο ένας και πιασμένος σ’ ένα κλαδί δίνει ώθηση στο σώμα του και σαλτάρει απέναντι.

Η Έκρηξη και το αίτημα της ελευθερίας

Του Παναγιώτη Φραντζή

Η καινούργια ταινία του Σύλλα Τζουμέρκα «A Blast» που θα βγει στις αίθουσες τον Νοέμβριο, καταφέρνει να σπάσει την κυριαρχία της φόρμας, συμπυκνώνοντας το ζήτημα της οικογένειας και της πολιτιστικής κρίσης και αρθρώνοντας το αίτημα της ελευθερίας. 

Η Μαρία είναι στο αυτοκίνητο και κανονίζει να πάρει κάποια λεφτά. Θα αφήσει τα παιδιά στην αδερφή της. Θα παρατήσει τον άντρα της. Είναι περίπου 30 χρονών. Είναι στο αυτοκίνητο και πετάει το κινητό της από το παράθυρο. Δεν της χρειάζεται πια. Βλέπουμε τη ζωή της κομμάτι κομμάτι, προς τα μπρος και προς τα πίσω. Η Μαρία παίζει με την αδερφή της. Η Μαρία βγαίνει με έναν γκόμενο. 

Από τον Μπωντλαίρ στον Καββαδία: Η Φυγή και οι Γραμμές των Οριζόντων

Της Κικής Μένου

Οι αναθυμιάσεις του καλοκαιριού στροβιλίζονται. Αρχίζουμε να μυρίζουμε το καρπούζι στα πλαινά των χειλιών μας, να γλύφουμε το αλάτι από τα μαλλιά και το κορμί, να μπλέκουμε τα δαχτυλάκια των ποδιών μας εκεί που σκάει το κύμα στη γραμμή του ορίζοντα του δύοντος ηλίου… Εκεί κάπου ανάμεσα στο χαμογελαστό ξύπνημα και στη μεσημεριανή ραστώνη ένα βιβλίο συντροφεύει την άπειρη ύπαρξη μας, ένα τραγούδι, ένα ποίημα.

Τέχνη και Ναζισμός: «Ευθυγράμμιση», «εκφυλισμός» και αισθητικοποίηση του πολιτικού

Tης Πηνελόπης Πετσίνη*

18 Ιουλίου 1937: Τα εγκαίνια του Οίκου της Γερμανικής Τέχνης

Στις 18 Ιουλίου 1937, ο Αδόλφος Χίτλερ εγκαινιάζει ένα από τα πιο μεγαλεπήβολα δείγματα του σχεδίου της ναζιστικής προπαγάνδας: τον Οίκο της Γερμανικής Τέχνης (Haus der Deutschen Kunst) στο Μόναχο. 

Μια μεγαλοπρεπής πομπή –απροσδιόριστο ανακάτεμα αρχαιοελληνικής, κλασικής και τευτονικής αισθητικής–, σκηνοθετημένη με την ίδια σχολαστικότητα που οργανώνονταν οι λαμπαδηδρομίες και τα συλλαλητήρια του ναζιστικού κόμματος κυριαρχεί στους δρόμους της πόλης για ώρες, καθώς το Ράιχ γιορτάζει «Δύο Χιλιάδες Χρόνια Γερμανικού Πολιτισμού». Κεντρική θέση σ’ αυτό το πολυδιαφημισμένο μαζικό θέαμα κατέχει η έκθεση Große Deutsche Kunstausstellung (Μεγάλη Γερμανική Τέχνη), μια μεγάλης κλίμακας παρουσίαση που στόχευε να επιβάλλει μια καθολική και έγκυρη «γερμανική» τέχνη, η προώθηση και επικράτηση της οποίας υπήρξαν αναπόσπαστα συνδεδεμένες με τον αποκλεισμό και τη δυσφήμηση του τότε πρωτοπόρου μοντερνισμού.

Ο Βαν Γκογκ κι εμείς εδώ σήμερα

Του Θανάση Σκαμνάκη

Oι άνθρωποι όταν μιλούν για τον Βαν Γκογκ δεν μνημονεύουν μια αυτοκτονία, αλλά ένα συγκλονιστικό έργο, προϊόν μιας συγκλονιστικής ζωής. Παραγνωρίζουν και τη μελαγχολία ολόκληρης της εποχής. 

------------

Ο Βαν Γκογκ, γέννημα των επαναστάσεων του 1848 και του μεγάλου ρεύματος του ρεαλισμού στην τέχνη που ήρθε ως συνέχεια και συνέπειά τους, συνταραγμένος από τις ιδέες της κοινωνικής απελευθέρωσης έθεσε ως σκοπό της ζωής του το ευαγγελικό κήρυγμα και το σοσιαλισμό στους μεταλλωρύχους του Βελγίου. «Το χέρι ενός εργάτη είναι καλύτερο από το χέρι του Απόλλωνα του Μπελβεντέρε», έγραφε. Και λίγο καιρό μετά: «Δεν γνωρίζω καλύτερο ορισμό της τέχνης από αυτόν: Η τέχνη είναι ο άνθρωπος που ενώθηκε με τη φύση· η φύση, η πραγματικότητα, η αλήθεια με ένα νόημα, με μιαν αντίληψη, με ένα χαρακτήρα που βγαίνει στην επιφάνεια και εκφράζεται από τον καλλιτέχνη».

Δείτε το ΦΑΣΙΣΜΟΣ Α.Ε. - ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΥΠΟΤΙΤΛΟΙ (ΒΙΝΤΕΟ)

Πρεμιέρα για το νέο ντοκιμαντέρ των δημιουργών του Debtocracy και του Catastroika

Με τουλάχιστον 100 δωρεάν προβολές στην Ελλάδα, την Κύπρο και αρκετές ευρωπαϊκές πόλεις κάνει πρεμιέρα το ντοκιμαντέρ ΦΑΣΙΣΜΟΣ Α.Ε των δημιουργών του Debtocracy και του Catastroika.

Τις προβολές οργανώνουν ομάδες πολιτών, οργανώσεις και αντιφασιστικά δίκτυα ενώ συμμετέχουν ομάδες εργαζομένων, καλλιτέχνες και δημιουργοί από την ERT Open, το θέατρο Εμπρός κ.α

Διαβάστε τη συνέχεια και Δείτε το ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΑΕ με ελληνικούς υπότιτλους.

Γαβράς: Πολιτική και κοινωνικός προβληματισμός στη μεγάλη οθόνη (Αφιέρωμα)

Του Γιώργου Ρούσσου.

Ο Κώστας Γαβράς γεννήθηκε σαν σήμερα στις 12 Φεβρουαρίου του 1933 στην Ελλάδα. Σπούδασε λογοτεχνία στη Σορβόννη και μετά την αποφοίτησή του, αποφάσισε να μείνει στη Γαλλία. Κατάφερε όμως μέσα από τον κινηματογράφο να μας χαρίσει δημιουργίες που δεν γνωρίζουν σύνορα. Ταινίες που με την κριτική τους ματιά στο κοινωνικό γίνεσθαι κατάφεραν δικαίως να του χαρίσουν τον τίτλο του ειδικού στον πολιτικό κινηματογράφο και να τον εντάξουν στους κορυφαίους δημιουργούς της γενιάς του.

Ο Mr. Bean πήρε το όπλο του

Του Αρη Χατζηστεφάνου

Το φάντασμα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου επιστρέφει στην Ευρώπη, με ιστορικούς, πολιτικούς και δημοσιογράφους να κατεβαίνουν στα χαρακώματα της μεγάλης ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης

«Σκοτώθηκαν εκατομμύρια άνθρωποι και ο στρατός μας προωθήθηκε όσο ένα ασθματικό μυρμήγκι φορτωμένο με ψώνια»

Από τη σειρά «Μαύρη οχιά»

To να αποφασίσεις να τα βάλεις με τον Ρόαν Ατκινσον (Mr. Bean) και τον Χιου Λόρι (Dr. House) δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί επιτυχημένη επικοινωνιακή κίνηση. Πολύ περισσότερο αν είσαι υπουργός Παιδείας της Μεγάλης Βρετανίας και το βασικό σου επιχείρημα είναι ότι οι δύο ηθοποιοί έχουν πρωταγωνιστήσει σε μια τηλεοπτική σειρά που προωθεί στα σχολεία «αριστερή προπαγάνδα» εναντίον του Α' Παγκοσμίου Πολέμου! Και όμως, αυτό ακριβώς σκέφτηκε να κάνει πριν από μερικές εβδομάδες ο Βρετανός υπουργός Μάικλ Γκόουβ, υποστηρίζοντας ότι ο τέταρτος κύκλος επεισοδίων της τηλεοπτικής σειράς «Μαύρη οχιά» προσβάλλει τη μνήμη των θυμάτων του πολέμου, καθώς παρουσιάζει τους Βρετανούς στρατηγούς σαν ένα τσούρμο κυνικών και ενίοτε ηλίθιων αξιωματούχων που έστελναν τους στρατιώτες τους στη σφαγή. 

Φώντας Λάδης: Μέτωπο, πλατύ, ριζοσπαστικό, αντιφασιστικό

«Οι λαϊκοί αγώνες, ενώ στην ουσία είναι επιθετικοί, στη μορφή τους είναι πάντα αμυντικοί», σημειώνει στο Πριν ο Φώντας Λάδης, εξηγώντας το στίχο του που πρωταγωνίστησε το τελευταίο διάστημα, «το φασισμό βαθιά καταλαβέ τον, δεν θα πεθάνει μόνος, τσάκισέ τον».

 Παράλληλα, περιγράφει την πορεία διαμόρφωσης του πολιτικού τραγουδιού στην Ελλάδα και τις προοπτικές του «στις ιστορικές στιγμές που ζούμε» σήμερα.

Συνέντευξη στον Γιώργο Λαουτάρη

Στέλιος Καζαντζίδης: "Τ' αχνάρια ενός μύθου" (Βίντεο)

Του Γ. Γ. από Βαθύ Κόκκινο

Προσωπικά θα μου λείψουν κάποιες εκπομπές που υπήρχαν στην τηλεόραση του «902». Μια απ’ αυτές είναι «Τα παντελόνια είναι περίεργα ρούχα».
Είναι, αναμφισβήτητα, η καλύτερη εκπομπή στο τηλεοπτικό τοπίο όσο αφορά το λαϊκό και ρεμπέτικο τραγούδι. Ο παρουσιαστής της έχει βαθιά κατάρτιση για την ιστορία των μεγάλων δημιουργών, ειδικά του ρεμπέτικου ρεπερτορίου.

Είναι πραγματικό «διαμάντι» το χθεσινό αφιέρωμα που έκανε στον μεγάλο λαϊκό βάρδο μας Στέλιο Καζαντζίδη, ο οποίος γεννήθηκε σαν χτες στις 29 Αυγούστου 1931 στην Νέα Ιωνία.