Κυριακή, 27 Οκτωβρίου 2013

Η τυραννία της ΕΕ: Η μαχόμενη Αριστερά πρέπει να τολμήσει

Του Γιάννη Ελαφρού

Η πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τη μετωπική πολιτική συμπόρευση αναγκαία και ικανή


Το ζευγάρι χορεύει σφιχταγκαλιασμένο και κυλιέται στο βούρκο κι από κει στο χαμό. Μοιάζει ανάρμοστη σχέση, αντίπαλοι για δεκαετίες στην υπηρεσία όμως των ίδιων αφεντικών, με ένα σωρό «σκελετούς» στην ντουλάπα τους (από υποβρύχια και βρόμικες λίστες μέχρι μνημόνια και μονταζιέρες για κάθε προβοκάτσια), το γαλαζοπράσινο βαλς της «προγραμματικής συμφωνίας» Σαμαρά – Βενιζέλου θυμίζει Χορό του Ζαλόγγου.


Μπορεί η προγραμματική συμφωνία ΝΔ – ΠΑΣΟΚ να είναι για τα σκουπίδια όσον αφορά τις κυβερνητικές «δεσμεύσεις» τους, αλλά αποκαλύπτει τη βαθύτερη αιτία που έδεσε τα δύο βασικά αστικά κόμματα: Η παραμονή της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και η σταθερότητα του συστήματος. Κι όμως, ακριβώς αυτό οδηγεί σε σταθεροποίηση των μνημονίων, διαιώνιση της ασφυκτικής επιτήρησης και της απαράδεκτης κηδεμονίας, αποχαλίνωση των εργοδοτών και αντιδραστική ανασυγκρότηση του καπιταλισμού, ελεύθερη πτώση του βιοτικού επιπέδου και της θέσης των εργαζομένων και του λαού.

Ο Όλι Ρεν ξεκαθάρισε ότι η Ελλάδα (όπως και οι άλλες «υπερχρεωμένες» χώρες-μέλη της ΕΕ) θα βρίσκονται κάτω από την μπότα της Κομισιόν για πολλές δεκαετίες ακόμα, ίσως και για πάντα, τουλάχιστον μέχρι να αποπληρώσουν το 75% του χρέους τους! Έρχεται αυτή η ρύθμιση («δεύτερο πακέτο» ονομάζεται) να προστεθεί στον δρακόντειο έλεγχο της οικονομικής πολιτικής των κρατών-μελών (και βεβαίως πρώτα και κύρια των πιο αδύναμων) που θεσπίζει το δημοσιονομικό σύμφωνο της ΕΕ.

Θέλει θάρρος, αλλά η αλήθεια πρέπει να λέγεται, και αντίστοιχα να διαμορφώνονται τα προγράμματα και οι θέσεις της Αριστεράς και του λαϊκού κινήματος: Δεν υπάρχει δυνατότητα να καταργηθεί η πολιτική των μνημονίων (όπως κι αν τη βαφτίσουν, με ή χωρίς τρόικα), δεν μπορεί να σπάσει ο αντεργατικός και αντιλαϊκός οδοστρωτήρας χωρίς ανυπακοή, μονομερή διαγραφή του χρέους και έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ, σε σύγκρουση με τα συμφέροντα του κεφαλαίου, ντόπιου και ξένου, με τις σημαίες των εργατικών και λαϊκών δικαιωμάτων και του διεθνισμού της εποχής μας.

Αυτή είναι η κόκκινη γραμμή, το όριο του συστήματος, γι' αυτό και ο Αντ. Σαμαράς από τις ΗΠΑ φωτογράφισε ως άλλο άκρο τις δυνάμεις που παλεύουν «για έξοδο από το ευρώ, την ΕΕ και το ΝΑΤΟ». Αυτή την Αριστερά φοβούνται, ένα τέτοιο λαϊκό κίνημα τρέμουν. Γι” αυτό και λαμβάνουν προληπτικά (και προκλητικά) κατασταλτικά νομοθετικά μέτρα για την αντιμετώπιση ειδικά τηςαντιΕΕ απειθαρχίας και ανατρεπτικής πάλης.


θέλει θάρρος, αλλά η αλήθεια πρέπει να λέγεται: απαιτείται έξοδος από το ευρώ και την ΕΕ


Το ζητούμενο σήμερα είναι να φτιάξουμε τη μαζική μετωπική Αριστερά, που θα βρεθεί στον αντίποδα της επίθεσης του συστήματος και της βάρβαρης καπιταλιστικής ανασυγκρότησης. Που θα σηκώσει το γάντι και θα παλέψει και για την επιβίωση του λαού, αλλά κυρίως για μια αξιοβίωτη ζωή, ενάντια στη φτώχεια, την εξαθλίωση, τον εκφασισμό, τον κοινοβουλευτικό ολοκληρωτισμό. Κι ακριβώς γι αυτό το λόγο θα θέσει ανοιχτά την ανάγκη ρήξης και εξόδου από το ευρώ και την ΕΕ, από την τυραννία των τραπεζών και των τοκογλύφων, της αγοράς και του κεφαλαίου. Μια Αριστερά ανατρεπτική και αντικαπιταλιστική, όχι γιατί αυτό απαιτούν οι γραφές αλλά γιατί είναι το αναγκαίο περιεχόμενο για να νικήσει ο κόσμος της δουλειάς.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ολοένα και πιο καθαρά κινείται σε άλλη κατεύθυνση, σε μια λογική κοινοβουλευτικής εναλλαγής και διαχείρισης. Μια εικόνα της ραγδαίας προσαρμογής του ΣΥΡΙΖΑ πήραμε αυτή την εβδομάδα με την υπερψήφιση από το σύνολο σχεδόν των βουλευτών του της τροπολογίας που αποδέχεται τον τρομονόμο ως κριτήριο χρηματοδότησης κομμάτων. Το «ναι» των βουλευτών της αριστερής πλατφόρμας, παρά την εκφρασμένη διαφωνία τους, δείχνει και τα όρια της διαφοροποίησής τους. Ο ΣΥΡΙΖΑ σέβεται την αστική νομιμότητα, η πλατφόρμα την κομματική νομιμότητα και ούτω καθεξής…

Από την άλλη το ΚΚΕ ανάβει φλας αριστερά για να στρίψει δεξιά, αφού οι μεγαλοστομίες κατά του καπιταλισμού καταπίνουν τους αναγκαίους σήμερα στόχους ανατροπής, εξαφανίζουν το αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα πάλης και τη γραμμή για μαχητικούς εργατικούς αγώνες, στο όνομα της αναμονής αλλαγής των συσχετισμών (άγνωστο πώς θα γίνει).

Η πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τη μετωπική πολιτική συμπόρευση αναγκαία και ικανή


Οι ευθύνες της εκτός των τειχών Αριστεράς, αυτής της μικρής ακόμα Αριστεράς των μεγάλων αγώνων και ελπίδων, αναβαθμίζονται. Παλεύοντας συνολικά για την Αριστερά και το εργατικό κίνημα που απαιτεί η εποχή μας, για τον πόλο της αντικαπιταλιστικής και επαναστατικής Αριστεράς, είναι αναγκαίο να κάνει αποφασιστικό βήμα μπροστά τώρα. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχει από τη συνδιάσκεψη του Μαΐου (και νωρίτερα) προτείνει, ομόφωνα μάλιστα, ένα συνεκτικό ικανό και αναγκαίο πολιτικό πλαίσιο και μια αντίστοιχη μορφή (τη μετωπική πολιτική συμπόρευση) και έχει απευθύνει κάλεσμα προς τις μαχόμενες αριστερές δυνάμεις. Αυτή η πρόταση αποτελεί την πλέον ολοκληρωμένη και ουσιαστικά τη μόνη δυνατή για να γίνει το αναγκαίο βήμα, διότι απαντά ενωτικά και προωθητικά στο πολιτικό περιεχόμενο (βλέπε εδώ: Βήμα για μια άλλη αριστερά -Πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ).
Πρέπει να τολμήσουμε, σπάζοντας τα κληρονομημένα όρια, παραβιάζοντας τις απαγορευμένες ζώνες της κυρίαρχης πολιτικής. Αν γυρίσουμε τρία χρόνια πίσω θα δούμε ότι θέσεις όπως διαγραφή του χρέους και έξοδος από το ευρώ και την ΕΕ, ανάγκη διαχωρισμού από την Αριστερά της διαχείρισης και ανεξάρτητης μετωπικής συμπαράταξης των ανατρεπτικών αριστερών δυνάμεων αντιμετωπίζονταν τουλάχιστον με επιφύλαξη αν όχι με λοιδορία. Πού θα ήμασταν τώρα εάν μέναμε στο τότε επίπεδο συμφωνίας; Χάθηκε αλήθεια πολύς χρόνος, για να γίνουν μερικά αποφασιστικά βήματα στο περιεχόμενο και για να γίνει κατανοητό ότι δεν πάει μακριά η μοναχική αυτόκεντρη ανάπτυξη, όταν η ανάγκη της μετωπικής κοινής πάλης γίνεται επιτακτική για το λαό και τη νεολαία.

Κι όμως ακόμα και σήμερα παλιές συνήθειες για τον τρόπο άσκησης πολιτικής, αλλά και πολιτικές διαφωνίες οδηγούν σε βραδυπορίες. Μας κρατούν μακριά από τους δικούς μας πρωταγωνιστές, τους πρωτοπόρους εργαζόμενους, νέους και ανέργους που μάχονται και αναζητούν μια ανατρεπτική πολιτική διέξοδο. Γιατί αλίμονο εάν στη σημαία μιας άλλης Αριστεράς υπάρχουν μισόλογα για την ΕΕ και την δικτατορία του κέρδους, την ώρα που ο κόσμος θέλει καθαρές κουβέντες και συνολικές απαντήσεις. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι αισιόδοξη και θα συμβάλλει αποφασιστικά για να ανοίξει ο δρόμος, τόσο σε κρίσιμες μετωπικές πρωτοβουλίες όσο και συνολικά.


10 σχόλια :

Ανώνυμος είπε...

αυτό είναι έξοδος από την ΕΕ με εργατική εξουσία .

η ομοφωνία της συνδιάσκεψης δεν είναι επιχείρημα .

ήταν τόσο ομόφωνη , όσο και του συνεδρίου του ΚΚΕ .

έτσι καλύτερα να μην γίνει και να τολμήσει ο καθένας τον δρόμο του .

ότι ήταν μια φορά αναγκαίο σαν ρήξη ανάμεσα μας το 2007 , σήμερα είναι 1000 φορές περισσότερο .

η στάση του σχεδίου Β με την σημερινή του ανακοίνωση και το κείμενο Ρούσση αναπτέρωσε το ηθικό ενός μεγάλου κομματιού της αριστεράς . Ας ελπίσουμε να συνεχίσει .

φωνές που κακώς ομοφώνησαν στην συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ , ίσα που προλαβαίνουν να διορθώσουν την στάση τους εκεί .

περιμένουμε ανακοινώσεις ΑΡΑΝ , ΑΡΑΣ . Σήμερα που το θέμα είναι ζεστό .

" κάποιος σύντροφος "

Sotos είπε...

Μονο ΚΚΕ.
Τερμα πια η ΑΣΚΟΠΕΣ καταγραφες γκρουπων.
Εμενα σαν νεο ανθρωπο που ττην δεκαετια 80 δεν ειχα παει ακομα σχολειο τα εχω γραμμενα στα ... παλια μου παπουτσια τα γινατια καποιων του εξωκοινοβουλιου που θελουν να "νικησουν" το ΚΚΕ.

ΚΙΝΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΩ είπε...

Έχει απαντήσει σύντροφοι, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και οι οργανώσεις της στην πολύ ενδιαφέρουσα πρόταση του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ;
(Κάλεσμα αγωνιστικής συμπόρευσης από το Κίνημα Δεν Πληρώνω στις δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ- http://epitropesdiodiastop.blogspot.gr/2013/10/blog-post_3506.html ). Αν έχετε κάτι νεότερο θα ήταν σκόπιμο να δημοσιοποιηθεί.

Ανώνυμος είπε...

Θα ήθελα να ήξερα τι θα έλεγε ο θεωρητικός της Περιεκτικής Δημοκρατίας Τάκης Φωτόπουλος διαβάζοντας αυτό το άρθρο. Ως γνωστόν, ο Τάκης Φωτόπουλος στα άρθρα του στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία χαρακτηρίζει όλη την ελληνική Αριστερά "εκφυλισμένη", κατά κύριο λόγο γιατί αυτή δεν θέτει, σύμφωνα πάντα με τον Φωτόπουλο, θέμα εξόδου από την ΕΕ. Στα πλαίσια αυτά, ο Φωτόπουλος ισχυρίζεται ότι, όπως ολόκληρη η ελληνική Αριστερά, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ υποστηρίζει την παραμονή της Ελλάδας στην ΕΕ, και συνεπώς εξαπατά τον ελληνικό λαό! Υβρίζει και συκοφαντεί λοιπόν στα κατάπτυστα και εξωφρενικά άρθρα του την Αριστερά ο διανοητής μας, ενώ ταυτόχρονα χαρακτηρίζει "μη συστημική" και καταδιωκόμενη από την "υπερεθνική και σιωνιστική ελίτ" την Χρυσή Αυγή! Φυσικά, τα καλόπαιδα της Χρυσής Αυγής ανταποδίδουν τις φιλοφρονήσεις, χαρακτηρίζοντας τον Τάκη Φωτόπουλο "έντιμο αριστερό".

Ανώνυμος είπε...

Ο Φωτόπουλος σωστά λέει για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ ότι δεν θέτει θέμα ΑΜΕΣΗΣ ΕΞΟΔΟΥ από την ΕΕ αλλά τη συγκαλύπτει πίσω από ρητορική περί 'αντικαπιταλιστικής ανατροπής' αλλά και θέτοντας το θέμα της εξόδου από το ευρώ ως ξεχωριστό αίτημα που πολλές φορές μοιάζει να προηγείται της εξόδου από την ΕΕ! Ενδεικτικές βέβαια και αποδείξεις είναι οι θέσεις της συνδιάσκεψης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ του καλοκαιριού που είναι κανονικός αχταρμας, με ένα πλήθος αιτημάτων χωρίς ιεραρχία, και οπου το αίτημα για έξοδο από την ΕΕ θάβεται ανάμεσα σε άλλα όπως βέβαια και το χτίσιμο...αντιφασιστικού μετώπου, την εποχή της Παγκοσμιοποίησης, στο οποίο η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ως γνωστό πρωταγωνιστεί. Και βέβαια οι θέσεις ενος σχηματισμού κρίνονται από τις προγραμματικές του θέσεις. Είναι λοιπον να απορεί κανείς γιατί αποκαλεί και τον βασικό πυρήνα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ εκφυλισμένη αριστερά ;

Ανώνυμος είπε...

Άμεση σχέση με το κείμενο του Γ. Ελαφρού, έχει αυτό εδώ το κείμενο του Π. Μαυροειδή, το οποίο παρεμβαίνει από τη σκοπιά των «επίσημων» θέσεων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στο διάλογο-αντιπαράθεση που έχει ανοίξει ανάμεσα στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ και το Σχέδιο –Β για την μετωπική συμπόρευση ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΣΧΕΔΙΟΥ Β – ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗΣ και άλλων δυνάμεων της Αριστεράς. Στο κείμενο αυτό περιγράφονται με ακρίβεια οι θέσεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για το θέμα της εξόδου από την ΕΕ. Βέβαια, οι "συνήθεις ύποπτοι" που συνειδητά συκοφαντούν και προβοκάρουν τις θέσεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ αποκλείεται να κατανοήσουν το κείμενο, και θα συνεχίσουν να βγαίνουν από δω και από εκεί υποστηρίζοντας τις δικές συκοφαντικές και ανεκδιήγητες απόψεις...

http://aristeroblog.gr/node/2066

Ανδρέας Τζ.

Ανώνυμος είπε...

Χωρίς άμεση έξοδο από την ΕΕ και πολιτικη ρήξης με την καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση, δηλαδή κατάργηση των 4 ελευθεριών, και χτίσιμο αυτοδύναμης οικονομικής δομής η έξοδος από την ΕΕ θα είναι το ίδιο προβληματική αν όχι χειρότερη από τη σημερινή κατάσταση. Γιατί δεν τα λένε αυτά τα στελέχη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ αλλά φιλολογούν στο μεγαλυτερο μέρος των κειμένων τους και πετούν την έξοδο από την ΕΕ ως τσιτάτο, χωρίς να εξηγούν για ποιο λόγο πρέπει να βγούμε; Μήπως γιατί δεν αμφισβητούν την ίδια την καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση και το άνοιγμα των αγορών, που είναι η πεμπτουσία της και για το οποίο δεν κάνουν πουθενά λόγο; Επίσης στις πόσες διαφορετικές φωνές μπορεί να θεμελιωθεί πολυφωνία; Κάθε στέλεχος έχει τη δική του γραμμή. Όμως οι αποφάσεις των οργάνων της είναι σαφείς: η έξοδος από την ΕΕ ουτε άμεση είναι ουτε έχει σχέση με το χτίσιμο αυτοδυναμίας σε ρήξη με τη διεθνοποιημένη αγορά.

Ανώνυμος είπε...

Ο "από πάνω" ανώνυμος (6:55 μ.μ), με το σχόλιό του δείχνει ανάγλυφα τον τρόπο σκέψης και πολιτικής συμπεριφοράς των ανθρώπων της Περιεκτικής "Δημοκρατίας" (ποιά δημοκρατία τώρα, αφού ξεπλένουν τη νεοναζιστική ΧΑ...): Ως συνήθως, λένε ψέματα ότι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν υποστηρίζει την άμεση έξοδο από την ΕΕ (αρκεί μια απλή επίσκεψη στις ιστοσελίδες της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και του ΝΑΡ, και μια προσεκτική ανάγνωση των κειμένων τους για να πειστεί κάποιος). Αλλά ο Τάκης Φωτόπουλος και οι παρατρεχάμενοί του συνειδητά προβοκάρουν και συκοφαντούν την Αριστερά και ταυτοχρόνως ξεπλένουν νεοναζιστές μαχαιροβγάλτες και δολοφόνους. Ο Τ. Φωτόπουλος στο σημερινό άρθρο του στην Ελευθεροτυπία υποβαθμίζει και τελικά λοιδορεί τον αντιφασιστικό αγώνα, ο οποίος είναι αγώνας υπέρ των εργατικών λαϊκών ελευθεριών και των δημοκρατικών δικαιωμάτων, και μπορεί να συνδυαστεί με τον αγώνα για την ανατροπή των μνημονίων και της χούντας κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ. Όσο για τη φράση-καραμέλα του Φωτόπουλου τη "νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση" τι να πει κανείς; Σύμφωνα με την περιεκτικο"δημοκρατική" "λογική", αν λές "να βγούμε από την ΕΕ που είναι μια περιφερειακή καπιταλιστική ολοκλήρωση για τη διασφάλιση των συμφερόντων του ευρωπαϊκού κεφαλαίου" και δεν λες επί λέξει "έξοδος από την ΕΕ σε ρήξη με τη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση και την οικονομία της αγοράς", είσαι υπέρ της παραμονής στην ΕΕ και εξαπατάς το λαό!!! Τραγέλαφος και κατάντια...

Ανώνυμος είπε...

Μακάρι τα πράγματα να ήταν τόσο απλά όπως τα λένε οι αγωνιστές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Δυστυχώς στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ τα πράγματα είναι αρκετά πολύπλοκά. Ας μας απαντήσει κάποιος στο ακόλουθο : Αν η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι υπέρμαχη της άμεσης εξόδου από την ΕΕ που αποτελεί κομβικό και κεντρικότατο ζήτημα, τότε τη λόγο έχει να συζητά με το Σχέδιο Β του Αλαβάνου, το οποίο δεν θέτει καν την έξοδο από την ΕΕ ως αίτημα ; Τι σχέση έχει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ με τον Αλαβάνο, που όντας το '92 στο ΣΥΡΙΖΑ ψήφιζε το Μάαστιχτ ; Και για να μην ξεχνιόμαστε, πρέπει να αναρωτηθούμε το ρόλο που είχε παίξει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην προώθηση. της χρηματοδοτούμενης από την ΕΕ, ΕΛΕ και των συνακόλουθων Deptocracy...
Ερωτήματα που αναζητούν απαντήσεις που παράλληλα φανερώνουν τον οπορτουνιστικό χαρακτήρα του εν λόγω συνοθυλεύματος.

Ανώνυμος είπε...

Ο παραπανω "ανώνυμος" (3 Νοεμβρίου 8:25) με το σχόλιο του δείχνει ανάγλυφα τον τροπο σκέψης και πολιτικής συμπεριφοράς των ανθρώπων της ηγεσίας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ όταν δεν έχουν να παραθέσουν δημόσια κανένα επιχείρημα και το ρίχνουν στη λασπολογία. Ακολουθεί τα χνάρια του (φίλου του) Ομαντεον, του Πρετεντέρη και του Μανδραβέλη, του ' αριστερού' Ψαρρά που με διαστρεβλώσεις έβγαλαν τον Φωτόπουλο 'υποστηρικτή της Χρυσής Αυγής' επειδή είπε το απλό, που πλέον είναι φανερό. ότι δηλαδή η ΧΑ δεν είναι παρακρατική οργάνωση αλλά χρησιμοποιειται από το συστημα καθώς και την 'αριστερά' για περισπασμό από την οικονομική και κοινωνική καταστροφή με τα "αντιφασιστικά μέτωπα" που ενώνουν θύτες και θύματα...

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν έχει το παραμικρό προγραμματικού κείμενο που να μιλάει για άμεση εξοδο από την ΕΕ. Ενδεικτικές είναι οι αποφάσεις της του καλοκαιριού. Έχει εναν "αχταρμά" αιτημάτων στα οποία κάπου χώνει κακήν κακώς και την έξοδο από την ΕΕ την οποία συνδέει με την αντικαπιταλιστική ανατροπή και αλλά 10 αιτήματα δευτερεύοντα, άσχετα ή και αποπροσανατολιστικά όπως το χτίσιμο 'αντιφασιστικού μετωπου' , δηλαδή ..μετώπου και κινήματος εναντίον μερικών εκατοντάδων τραμπούκων και εγκληματιών που με τα στραβά μάτια του κράτους επιτίθονταν σε μετανάστες και μειονότητες.Αυτή είναι η κατάντια της ψευτο - αριστεράς της ηγεσιας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που βέβαια δεν είναι τυχαίο πως κυριαρχείται από το ΣΕΚ και αλλες κομμουνιστικές δυνάμεις που βάπτισαν 'επαναστάτες" τους μακελαρηδες του λαού της Λιβύης και Συρίας. Και βέβαια γι αυτό γαργάρα και για παγκοσμιοποιηση , ελευθερίες αγορών που πρέπει να καταργηθούν, αυτοδύναμη οικονομία για να χτιστεί η παραγωγική δομή που καταστράφηκε μέσα στην ΕΕ. Γιατί η παγκοσμιοποίηση είναι 'προοδευτικό' φαινόμενο κατά τις μεγαλύτερες συνιστώσες του μορφώματος αυτού όπως το ΣΕΚ Υπάρχει δηλαδή και "θεωρητικός" λόγος που η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θάβει αυτά τα θέματα..