Ο πραγματικός νικητής στις Βρυξέλλες ήταν η Μέρκελ

Του Wolfgang Münchau από τους Financial Times.

Ο Μάριο Μόντι αντιμετώπισε την καγκελάριο της Γερμανίας και κέρδισε τη μάχη. Θα επιβιώσει μερικές ακόμα εβδομάδες ή μήνες στην πολιτική. 
Ήταν έξυπνο να απειλήσει με βέτο σε ένα θέμα που η Άνγκελα Μέρκελ είχε απόλυτη ανάγκη. Την είχε στη γωνία. Ήταν ένα παράδειγμα κλασικής διπλωματίας στην ΕΕ.
Αλλά αυτό ήταν μόνο το θέαμα στο προσκήνιο. Αν κοιτάξετε πίσω από την κουρτίνα, θα διαπιστώσετε ότι, για την Ιταλία τουλάχιστον, τίποτα δεν έχει αλλάξει.

Παίζοντας τη Δημοκρατία.

Του Περικλή Κοροβέση

Ψήφος ή τζόγος;

Οι άνθρωποι της εξουσίας που έχουν βαμμένα τα χέρια τους στο αίμα (2.500 αυτοκτονίες, χώρια αυτές που δεν δηλώνονται) και που στην ουσία κήρυξαν τον πόλεμο σε αυτό το λαό – είναι τυχαίο άραγε πως η καταστροφή αυτής της χώρας, είναι συγκρίσιμη με πραγματικό πόλεμο; – ξανά σχηματίζουν κυβέρνηση με λίγο άρωμα Κουβέλη, που ταιριάζει με όλα και πάει παντού.

Πέρα από τη δημαγωγική ρητορεία περί επαναδιαπραγματεύσεων, η πολιτική θα είναι η ίδια, μέχρι να οδηγηθούμε στις αναμενόμενες μεγάλες κοινωνικές αναταραχές, που θα είναι τώρα προβλέψιμες, άσχετα αν δεν ξέρουμε προς τα πού θα πάνε. Τώρα υπάρχει και ένας ισχυρός νεοναζιστικός πόλος, νομιμοποιημένος πια και θεσμοθετημένος, που ψηφίστηκε από 426.000 ανθρώπους και ξεπέρασε τη ΔΗΜΑΡ και το ΚΚΕ, και μπορεί να εκφράσει τη λαϊκή οργή -και να έχουμε ένα δεύτερο φαινόμενο ΣΥΡΙΖΑ, άλλα αυτή τη φορά από τη ναζιστική Ακροδεξιά.

Θα τους ρημάξουμε στην ... «επαναδιαπραγμάτευση»!

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Τι θα κάνει η συγκυβέρνηση Σαμαρά, Βενιζέλου, Κουβέλη;Αν μείνουμε σε όσα έλεγαν προεκλογικά, αλλά και κατά τη συγκρότηση της μεταξύ τους κυβερνητικής τρόικας, θα κάνουν «επαναδιαπραγμάτευση» του μνημονίου...

Ετσι έλεγαν - και συνεχίζουν να λένε - στους εδώ, στους «ιθαγενείς»...

*

Για να μάθουμε, όμως, τι πραγματικά θα κάνει η συγκυβέρνηση, το προτιμότερο είναι να δούμε πώς η ίδια περιγράφει τα «μελλούμενα», τι δεσμεύεται ότι θα πράξει (αλλά και πώς το δεσμεύεται), όταν απευθύνεται όχι στον «λαουτζίκο», αλλά στους εταίρους και ευρω-συνομιλητές της.

Τύμπανα πολέμου στην Αν. Μεσόγειο

Του ΠΕΤΡΟΥ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ*

Προκαλώντας τον Ασαντ, η Τουρκία επιδιώκει να ηγηθεί μελλοντικής στρατιωτικής επέμβασης του ΝΑΤΟ στη Συρία

Επίκειται άραγε η δεύτερη στρατιωτική επέμβαση του ΝΑΤΟ στη Μεσόγειο μέσα σε ένα χρόνο και η τέταρτη πολεμική εκστρατεία της Δύσης εναντίον μουσουλμανικής χώρας την τελευταία δεκαετία; Θα έχει η Συρία την τύχη του Ιράκ, του Αφγανιστάν και της Λιβύης; Τα ερωτήματα πλανώνται στην ατμόσφαιρα από τις 22 Ιουνίου, όταν η συριακή αεράμυνα κατέρριψε τουρκικό F-4 σε μικρή απόσταση από τις ακτές της, απέναντι από την Κύπρο. Ηδη, το ΝΑΤΟ συνεδρίασε εκτάκτως την περασμένη Τρίτη βάσει του άρθρου 4 του καταστατικού του, που προβλέπει συλλογικές διαβουλεύσεις όταν απειλείται η ασφάλεια κράτους-μέλους, κάτι που είχε ξανασυμβεί μόνο μία φορά στην ιστορία της Συμμαχίας.

Διδάγματα από την ιστορία: Η εμπειρία της ΕΔΑ του 1958

Του Λέανδρου Μπόλαρη

Στις εκλογές της 11 Μάη 1958 η Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά (ΕΔΑ) ήρθε δεύτερο κόμμα, έγινε αξιωματική αντιπολίτευση με 24,4% των ψήφων και 78 βουλευτές. Στις μεγάλες πόλεις ήρθε πρώτο κόμμα με μεγάλες -σε κάποιες περιπτώσεις συντριπτικές- πλειοψηφίες στις εργατογειτονιές. Στη Β' Αθηνών πήρε το 46,1%, στη Β' Πειραιά το 60,8%, στην Α' Θεσσαλονίκης 43,4%.

Η ΕΔΑ είχε ιδρυθεί το 1951 ως συνασπισμός μικρών νόμιμων αριστερών κομμάτων. Όμως, την πολιτική και οργανωτική ηγεσία την είχε το παράνομο ΚΚΕ. Συνέχισε να την έχει όταν η ΕΔΑ μετατράπηκε σε ενιαίο κόμμα το 1956.

ΜΑΑ: Για την κατάσταση μετά τις εκλογές και τη νέα κυβέρνηση

Ανακοίνωση του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής

Για την κατάσταση μετά τις εκλογές και τη νέα κυβέρνηση 

Το Συντονιστικό του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής θέτει προς συζήτηση στα μέλη, τους φίλους και τους συντρόφους από άλλες δυνάμεις της ριζοσπαστικής αριστεράς τις παρακάτω πρώτες επισημάνσεις για την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί μετά και τις δεύτερες εκλογές και το σχηματισμό της κυβέρνησης Σαμαρά: Πρώτο, οι λαϊκοί αγώνες, τα κινήματα και οι διαμαρτυρίες των δυόμισι τελευταίων χρόνων εκφράστηκαν στο εκλογικό αποτέλεσμα με τη μετακίνηση μεγάλου τμήματος των λαϊκών στρωμάτων και των εργαζομένων προς τα αριστερά και αυτό εκ πρώτης όψεως είναι ελπιδοφόρο. Η περίοδος όμως από το Φεβρουάριο μέχρι τον Ιούνιο 2012 ήταν μεν μια περίοδος πυκνών πολιτικών εξελίξεων, κυρίως όμως χαρακτηρίσθηκε από την καθολική σχεδόν απουσία του οργανωμένου εργατικού κινήματος.

Ανοιχτή εκδήλωση ΑΝΤΑΡΣΥΑ τη Δευτέρα 2/7

Ανοιχτή εκδήλωση ΑΝΤΑΡΣΥΑ τη Δευτέρα 2/7, Πεδίο του Άρεως (θέατρο Οικονομίδη)

 Ανοιχτή πολιτική εκδήλωση οργανώνει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ τη Δευτέρα 2 Ιούλη, στις 7.30μμ, στο Πεδίο του Άρεως Θέατρο Οικονομίδη με θέμα

«Μετά τις εκλογές: Συνεχίζουμε αντικαπιταλιστικά, μαχητικά, ενωτικά στο δρόμο της ρήξης και της ανατροπής».

Θα συζητηθούν οι θέσεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για το εκλογικό αποτέλεσμα και τις μετεκλογικές εξελίξεις, η επίθεση της νέας μνημονιακής συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ και η αναγκαία απάντηση του λαϊκού κινήματος στην πολιτική κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ.