Οι «Ένοπλες Ομάδες Πολιτοφυλάκων» ανέλαβαν την ευθύνη για την εκτέλεση του μαφιόζου στα Εξάρχεια

Οι «Ένοπλες Ομάδες Πολιτοφυλάκων» ανέλαβαν με κείμενό τους, που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα athens.indymedia, την ευθύνη για την εκτέλεση του μαφιόζου με το ψευδώνυμο «Χαμπίμπι» την Τρίτη 7 Ιούνη στα Εξάρχεια. 

Στο μακροσκελές κείμενό τους κάνουν λόγο για "ταξικό πόλεμο" ενάντια στις μαφίες και τα ναρκωτικά, τη ναρκωκουλτούρα που τα αστικά ιδεολογήματα εξέθρεψαν με τις κάθε λογής μορφές του ‘’εναλλακτισμού’’, την κανιβαλική και αντικοινωνική βία και το δικαίωμα του λαού και του κινήματος να αντεπιτίθεται στη βία των καπιταλιστών και όσων τους υπηρετούν.

Χτύπα σαν άντρας

Tης Αφροδίτης Παπαναστασίου

Ο τρόπος χρήσης της έκφρασης «χτύπα σαν άντρας» στη σχετική διαφήμιση, δείχνει το βαθμό στον οποίο έχει κοινωνικά εμπεδωθεί και τον τρόπο με τον οποίο διαιωνίζεται η βία του αρσενικού. Με αφορμή την πρόσφατη διαφήμιση επιδιώκουμε μία ψηλάφηση του σύγχρονου γυναικείου ζητήματος.

Η Άντζελα Δημητρίου, στην διαφήμιση, περιδιαβαίνει τους δρόμους κλαψουρίζει και ψάχνει τον αγαπημένο της, ο οποίος γυρνάει με άλλες. Ξαφνικά τον βλέπει μπροστά της και τον προ(σ)καλεί-παρακαλεί: “χτύπα σαν άντρας” (το πασχαλινό αυγό).

Η περίπτωση δεν είναι μοναδική, είναι αντίθετα συνήθης στη “λαϊκή” διαφήμιση. Παίζει ακόμα στους δέκτες μας και μάλιστα σε ανανεούμενες εκδόσεις η διαφήμιση του Τζόκερ που χτίστηκε πάνω στο μοτίβο της ξανθιάς, τσούλας και σέξι νοσοκόμας που τρώει τα λεφτά του θειούλη.

Ο Παντελής

Δημήτρης Ν. Μανιάτης

Προηγούμενο θανάτου λαϊκού τραγουδιστή σε τροχαίο είχαμε στα μακρινά 80s με την περίπτωση του Κώστα Κόλλια. Ο Κώστας ήταν μεγάλη φωνή, απόλυτα λαϊκή, πάνω στους παλιούς δρόμους. Μάγκας. Άφησε μερικά χιτ, ανάμεσά τους το Έρωτα μου Αγιάτρευτε (Τάκη Σούκα –Ηρακλή Παπασιδέρη). Πρόλαβε να πει τραγούδια μεγάλων λαϊκών συνθετών. Δεν πρόλαβε να αφήσει την σφραγίδα του στο μουσικό τοπίο.

Ο Παντελής Παντελίδης ήταν μια πολύ διαφορετική περίπτωση. Και σε διαφορετική εποχή με άλλα μαζικά ήθη. Για την ακρίβεια ο Κόλλιας πρόλαβε και έμεινε σε μια εποχή που τα πάλκα είχαν άλλο κώδικα, όρους. Οι δισκογραφικές είχαν ακόμη δύναμη και επιρροή. Συχνά και εκτός των μουσικών πεδίων. Η κοινωνία ήταν σε άνοδο ταξική. Ζούσαν και ήταν ενεργοί θηρία-βάρδοι όπως ο Καζαντζίδης, ο Γαβαλάς, ο Στράτος, ο Αγγελόπουλος, η Ρίτα. Η νύχτα ήταν μέρος της συλλογικής ζωής. Υπήρχε όμως κάτι που ένωνε την εποχή Κόλλια και Παντελή. Η δίψα και η ανάγκη του κόσμου για σουξέ. Για αυτό το παρηγορητικό τρίλεπτο, περιγραφικό και λυτρωτικό της στιγμής του κάθε ανθρώπου.

Νόμπελ Ειρήνης βαμμένα με αίμα

Γράφει ο Νίκος Μόττας* στο ΑΤΕΧΝΩΣ

Με αφορμή την πρόσφατη συζήτηση για τα νόμπελ ειρήνης και την πρόταση να βραβευτούν με αυτό έλληνες κάτοικοι των νησιών του Αιγαίου (για την αυτοθυσία και την αλληλεγγύη τους απέναντι σε πρόσφυγες-μετανάστες), αξίζει να κάνουμε μια σύντομη ανασκόπηση. Μια ανασκόπηση σε παλαιότερους- γνωστούς και μη εξαιρετέους- αποδέκτες των περήφημων βραβείων της ομώνυμης νορβηγικής ακαδημίας. Για να δούμε, εν τέλει, τι είναι στην πραγματικότητα τα Νόμπελ ειρήνης: Αντιπροσωπεύουν πράγματι αυτό που πρεσβεύει το όνομα τους, δηλαδή επιβράβευση όσων παλεύουν για την ειρήνη, ή αποτελούν διαφημιστικό τρικ-όπλο στη φαρέτρα όσων παίζουν πολιτικά και διπλωματικά παιχνίδια στις πλάτες των λαών;

ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΚΑΝΕΝΑ «ΚΙΝΗΜΑ ΤΗΣ ΓΡΑΒΑΤΑΣ»

Κ.Μαραγκός για το Avantgarde

Η «επανάσταση της γραβάτας» κραυγάζει στο πρωτοσέλιδό τους τα ΝΕΑ, η «επανάσταση της γραβάτας» τσιρίζει από το νεοφιλεύθερο Liberal ένας γνωστός λακές του δόγματος του σοκ, «Η εξέγερσις της αστικής τάξεως» στο πρωτοσέλιδο η Εστία, στους δρόμους το «κίνημα της γραβάτας» από το Έθνος, και δώσ’ του τα κιτρινoκάναλα από τον Σκαι, Σταρ, Mega, Αντ1, από την Τρέμη μέχρι τον Μπογδάνο για τους επιστήμονες που παράγουν πλούτο (ποιοι οι δικηγόροι;) για να «ταΐζουν τους αργόσχολους του δημοσίου και τους συνταξιούχους» και οι συριζαιοι να διορίζουν μετακλητούς τους δικούς τους αντί να τους παίρνουν από τη ΝΔ ή το Ποτάμι κατευθείαν που έχουν και τους πιο άξιους για να στελεχώνουν το κράτος. Και η αριστερά (πέρα από το Σύριζα) χάσκει για ακόμα μια φορά.

Κόκκινα δάνεια, μαύρα κοράκια και η αναδιάρθρωση του Ελληνικού κεφαλαίου

Γιώργος Παυλόπουλος*

Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ψήφισε το νομοσχέδιο για το «άνοιγμα της αγοράς κόκκινων δανείων”, δηλαδή την δυνατότητα τα τραπεζικά ιδρύματα της χώρας να πωλούν σε τρίτους (στα επονομαζόμενα distress funds) δάνεια που εμφανίζουν καθυστέρηση μεγαλύτερη των 90 ημερών. 

Σε πρώτη φάση το νομοσχέδιο προβλέπει την δυνατότητα οι τράπεζες να πωλούν καθυστερημένα επιχειρηματικά δάνεια μεγάλων επιχειρήσεων (τζίρος επιχείρησης άνω των 50 εκατ ευρώ ή πάνω από 250 εργαζόμενοι στον όμιλο) καθώς και στεγαστικά ή καταναλωτικά δάνεια τα οποία δεν έχουν υποθήκη Α΄ κατοικία. Εκτιμάται ότι αφορά κατ αρχή 100 περίπου μεγάλες υπερχρεωμένες εταιρίες, σχεδόν 7 δις ευρώ καθυστερημένα στεγαστικά δάνεια για Β’ η εξοχική κατοικία, καθώς και την πλειοψηφία των καταναλωτικών δανείων (από τα 24 δις ευρώ μόνο τα 3 δις έχουν υποθήκη ακίνητο και εξαιρούνται). Μετά τις 15 Φεβρουαρίου 2016, θα επεκταθεί και στα υπόλοιπα επιχειρηματικά δάνεια που σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη του ΕΒΕΑ αφορούν 120.000 μικρομεσαίες επιχειρήσεις με καθυστερούμενα δάνεια. Σημειωτέον ότι η πώληση δανείου δεν αφορά μόνο το καθυστερημένο δάνειο αλλά συμπαρασύρει και τις ενήμερες οφειλές του δανειολήπτη!!

Η πόλις εάλω Λεβέντη μου! Παρ΄ το Σταύρο σου και μπρός…

ΑΡΗΣ ΣΚΙΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

Πόσο παγερά παρακολουθεί τα πρόσφατα πολιτικά πράγματα τής χώρας αυτός ο Λαός δεν λέγεται.

Αμήχανα και με μια έκδηλη ανησυχία. Κάποιοι, εγκλωβισμένοι ανάμεσα στο συναίσθημα και τη λογική. Άλλοι, λες και τους ήρθε κατραπακιά, να μην ξέρουν τι σκατά σημαίνει πια νάσαι σοσιαλιστής, ή αριστερός νέου τύπου, ή νεοδημοκράτης. 

Βαρύμαγκας του Ψυρρή, ο Βαγγέλας, πονηρούλης ο Αλέξης και μια ρητορική που μπροστά της ωχριά ο καφενές της Κούλας στα Άνω Πετράλωνα.

Εγέρθητω…

Γράφει η Κατερίνα Ακριβοπούλου 

Σείστηκε η Πλατεία Συντάγματος από τα συνθήματα «Ολι Ρεν – Ολι Ρεν φέρε πίσω τα καγιέν», ενώ οι εμβληματικές φυσιογνωμίες του Αδωνι, του Φορτσάκη, του Κικίλια, της Βούλτεψη και άλλων κορυφαίων μορφών του μαζικού κινήματος της Μυκόνου και της γιάφκας του Κολωνακίου, προκάλεσαν ρίγη συγκίνησης στο πλήθος που παραληρούσε από τον επαναστατικό οίστρο της κατσαρόλας και της σφυρίχτρας…

Εγέρθητω είπε ο παλιάτσος στο ληστή…

Η ελπίδα που σκοτώνει,

Του Θανάση Σκαμνάκη 

Έχουμε υπομείνει το βασανιστήριο επί 6 χρόνια τώρα, κάθε φορά ελπίζοντες πως αυτό θα είναι το τελευταίο και πως μετά θα ελευθερωθούμε! 

Σε κάποια αστυνομική ταινία, από αυτές τις «διασκεδαστικές» - που πολύ συχνά έχουν να πουν πολύ περισσότερα πράγματα από κάποιες «σοβαρές» - ο κατ’ εξακολούθηση δολοφόνος έχει φυλακίσει τα θύματα του σε ένα υπόγειο πολυκατοικίας. Από πάνω μένουν άνθρωποι, δίπλα η γειτονιά έχει κατοικημένα διαμερίσματα, έξω στο δρόμο περνάει κόσμος.

Δεν υπάρχει

Από:Σφυροδρέπανο

Δεν υπάρχουν στατιστικές που να απαλύνουν την αλήθεια και να τη φτιασιδώνουν.
Δεν υπάρχουν αριθμοί να χωρέσουν την οργή. Λέξεις να περιγράψουν τα συναισθήματα και να μιλήσουν για τις ευθύνες των υπαίτιων –ή αρχές να τις αποδώσουν.
Δεν υπάρχουν άλλα δάκρυα για ένα έγκλημα χωρίς τιμωρία, διαρκές και επαναλαμβανόμενο.
Δεν υπάρχουν τηλεοπτικά δελτία να παίξουν την είδηση για τους δολοφονημένους εργάτες και τους πραγματικούς δράστες.
Δεν υπάρχει ίχνος τσίπας στους παρουσιαστές που ψάχνουν τρόπους να μειώσουν και να θάψουν το θέμα (μαζί με τους εργάτες).

Τετάρτη 3 Ιουνίου – Συγκεντρώσεις και πορεία στην Αθήνα ενάντια στην εξόρυξη χρυσού

Η δραστηριότητα της Ελληνικός Χρυσός, καναδικών συμφερόντων, στη Χαλκιδική θα έπρεπε να έχει σταματήσει εδώ και πολύ καιρό. Γιατί είναι καταστροφική, παράνομη, χωρίς κοινωνικά οφέλη και συναίνεση. Αντί γι αυτό, η εταιρία συνεχίζει με γρήγορους ρυθμούς την καταστροφή του Κακκάβου. Είναι προφανές ότι η εταιρεία εκμεταλλεύεται κάθε περιθώριο ώστε να δημιουργήσει τετελεσμένα γεγονότα που θα καθιστούσαν αναπόφευκτη την καταστροφή της Χαλκιδικής. Ταυτόχρονα, περισσότεροι από 350 αγωνιστές διώκονται, με μόνη ουσιαστική κατηγορία ότι αντιστάθηκαν στη λογική “επενδύσεις με κάθε κόστος” και άσκησαν το δικαίωμα να προστατέψουν τον τόπο τους.

Η ευθύνη για την κατάσταση αυτή, βαραίνει τόσο την κυβέρνηση όσο και τη δικαιοσύνη.

Η κυρία Παναγιωταρέα υπέστη το «ανεπανόρθωτο»…

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Έφτασε στα χέρια μας η αγωγή που κατέθεσε η καθηγήτρια Πανεπιστήμιου και δημοσιογράφος Άννα Παναγιωταρέα κατά του στελέχους της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, περιφερειακής συμβούλου Αττικής με την «Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αττική», αρχαιολόγου και συνδικαλίστριας στο Υπουργείο Πολιτισμού Δέσποινας Κουτσούμπα, κατηγορώντας την για «συκοφαντική δυσφήμηση διά του Τύπου».

Νόαμ Τσόμσκι:“Κάθε αναγνώστης του Όργουελ θα ήταν πολύ εξοικειωμένος με την πολιτική των ΗΠΑ”

Τα μεγάλα αμερικανικά ΜΜΕ παπαγαλίζουν συστηματικά ό,τι θέλουν οι Αμερικανοί αξιωματούχοι να μαθαίνει το κοινό για τις παγκόσμιες υποθέσεις, αναφέρει μεταξύ άλλων ο Νόαμ Τσόμσκι στο RussiaToday. Για τους ηγέτες των ΗΠΑ, όποιο ειδησεογραφικό δίκτυο “δεν επαναλαμβάνει την αμερικανική προπαγάνδα δεν είναι ανεκτό”. 

Η ευθύνη της Δύσης –δηλαδή των ΗΠΑ-- για τις παγκόσμιες υποθέσεις, όπως είναι η σύγκρουση στην Ουκρανία ή οι εντάσεις με το Ιράν, αποτελεί άλλη μια ιδέα μη επιτρεπτή στα μεγάλα αμερικανικά ΜΜΕ, λέει ο Τσόμσκι, προσθέτοντας ότι η παγκόσμια κοινή γνώμη δεν μετράει όταν έρχεται σε αντίθεση με τη στρατηγική των ΗΠΑ.

O ήλιος λάμπει. Τι θράσος!

Της Μαριάννας Τζιαντζή

Αν πιστέψουμε το πρόσφατο πολυσυζητημένο ρεπορτάζ των Φαϊνάνσιαλ Τάιμς, το μεγαλύτερο πρόβλημα του μέσου Έλληνα σήμερα είναι ότι δεν μπορεί να κάνει κράτηση σε κανένα από τα εστιατόρια της αρεσκείας του γιατί είναι όλα γεμάτα και μάλιστα με γηγενείς κι όχι με ξένους τουρίστες.

Ο βρετανός δημοσιογράφος παρατηρεί με έκπληξη την έλλειψη πανικού και την ηρεμία που επικρατεί στην Ελλάδα. 

Επιπλέον ο ήλιος έχει το θράσος να λάμπει, όπως αναφέρεται και στον τίτλο του άρθρου.

Ανιχνεύοντας το σχολείο των αναγκών και των οραμάτων μας

Γιώτα Ιωαννίδου

Για να συζητήσουμε για την κατάσταση στην εκπαίδευση, οφείλουμε να δούμε το έδαφος των εξελίξεων στο οποίο πατάμε, τι σχολείο σε ποια κοινωνία θέλουμε και τις προτεραιότητες, επιλογές, εργαλεία και δρόμους για να μεταβούμε από το ένα στο άλλο. Ο περιορισμός για να αλλάξουμε μόνο το «σήμερα του σχολείου» θεωρώντας ότι η συζήτηση για το σχολείο που θέλουμε είναι περιττή πολυτέλεια σε περιόδους κρίσης, είναι καταδικασμένη να αποτύχει, εγκλωβισμένη στη ρεαλιστικότητα της υποταγής. Και η συζήτηση μόνο για το τι σχολείο θέλουμε στο μακρινό μέλλον – αφού οι «Θεσμοί» δεν επιτρέπουν αλλαγές οποιουδήποτε κόστους (!;) σήμερα- είναι υπονομευμένη. 

Η «κάθοδος των μυρίων» της Eldorado στην Αθήνα

Aρχικά να θυμίσουμε ότι οι ιστορικοί «μύριοι» (10.000) ήταν ένα μισθοφορικό σώμα. Έλληνες μισθοφόροι που το 401 π.Χ. συμμετείχαν στην εκστρατεία του Κύρου εναντίον του αδελφού του Αρταξέρξη που μόλις είχε ανεβεί στο θρόνο της Περσίας. Mετά το θάνατο του Κύρου στη μάχη στα Κούναξα, οι «μύριοι» ξεκίνησαν το μακρύ ταξίδι της επιστροφής με τα πόδια, από τα Κούναξα στη Μεσοποταμία μέχρι τα νότια παράλια του Εύξεινου Πόντου και από κει στη Θράκη.

Σκουριές: πώς εταιρεία και αστυνομία στήνουν εμφύλιο στην περιοχή

Ακολουθώντας την πάγια τακτική της, η εταιρεία Ελληνικός Χρυσός και τα σωματεία των εργαζομένων από τότε που εκλέχτηκε ο ΣΥΡΙΖΑ, έτσι και σήμερα Κυριακή ανακοινώθηκε η αντισυγκέντρωσή τους στο ίδιο σημείο που είχαν καλέσει σε πορεία οι επιτροπές αγώνα ενάντια στην εξόρυξη χρυσού και χαλκού, αδιαφορώντας για τυχόν ένταση που θα δημιουργούνταν, ή επιδιώκοντάς την. Τις προηγούμενες δυο φορές καταλάμβαναν τον χώρο προσυγκέντρωσης, το Χοντρό Δέντρο, ενώ η αστυνομία απέκλειε τους διαδηλωτές μερικά χιλιόμετρα μακριά ώστε να μην γίνει η πορεία. Αυτή τη φορά η προσυγκέντρωση των επιτροπών αγώνα και των αντιδρώντων στην «επένδυση» ξεκίνησε νωρίτερα ώστε να μπορέσουν να πραγματοποιήσουν την πορεία τους, και από νωρίς το πρωί μαζεύονταν στο προανακοινωμένο σημείο. Αυτό δεν άρεσε καθόλου στην εταιρεία, τα σωματεία και τα ΜΑΤ. Κι οργάνωσαν την αντεπίθεσή τους σε αγαστή συνεργασία.

2009 – 2015: ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΟΔΙΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΕ ΔΕΞΙΕΣ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΕΣ ΜΠΑΡΕΣ

Εισήγηση του Κώστα Παπαδάκη στην πανελλαδική συνάντηση της 28/3/2015

1. ΣΥΝΤΟΜΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΠΟΙΝΙΚΗ ΚΑΙ ΑΣΤΙΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΩΝ

Το κίνημα ενάντια στα διόδια ξεκινάει αλλού νωρίτερα και στην Αττική τους πρώτους μήνες του 2009, όταν τίθενται σε εφαρμογή οι λειτουργίες των σταθμών διοδίων στην Εθνική Οδό Αθηνών – Θεσσαλονίκης και σταδιακά και αλλού, σε εφαρμογή των συμβάσεων παραχώρησης που υπέγραψε το 2007 και στη συνέχεια κύρωσε με νόμους - πακέτα (διαδικασία κωδίκων χωρίς κατ άρθρο συζήτηση, ν. 2555/2007, 3577/2007, 3605/2007, 3559/2007, 3621/2007) στη Βουλή η κυβέρνηση Καραμανλή, με Υπουργό ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. τότε τον Γιώργο Σουφλιά.

Μαρξ και Ένγκελς για το εθνικό ζήτημα

Γράφει ο 2310net στο ΑΤΕΧΝΩΣ

Με αφορμή την επέτειο της Επανάστασης του 1821 ίσως θα έπρεπε να μιλήσουμε λίγο για το ζήτημα του έθνους, επιχειρώντας μια συνοπτική παρουσίαση της μαρξιστικής θεωρίας για αυτό.

Καμία συζήτηση για κανένα κοινωνικό ή πολιτικό φαινόμενο δεν μπορεί να γίνει χωρίς να υπάρχει, έστω και έμμεση αναφορά στο έργο του Καρλ Μαρξ. Η επιρροή που άσκησε και συνεχίζει να ασκεί, τόσο σε θεωρητικούς κύκλους όσο και στην παγκόσμια πολιτική ζωή είναι χωρίς προηγούμενο. Είναι προφανές ότι στις συζητήσεις για το εθνικό ζήτημα δεν μπορεί να απουσιάζει ο μαρξισμός. 

Η αγέλη

Γράφει η Νίνα Γεωργιάδου

Όχι η αγέλη των λύκων. Στις αγέλες των λύκων, λέγεται, ότι επικρατεί συντροφικότητα.

Η αγέλη των ανθρώπων. Μια ομάδα αφηνιασμένων, ανεγκέφαλων ζώων, με εξαιρετικά επιθετική συμπεριφορά σε αδύναμες μονάδες, δουλική στάση σε κάθε μορφής εξουσία, ύπουλοι στις μεταξύ τους σχέσεις, γελοία ανεύθυνοι στη στήριξη των επιλογών τους, υποκριτές και ψεύτες στις κοινωνικές τους εκδηλώσεις.