Η Aριστερά και η μάχη κατά της αστικής ΕΕ

Tου Δημήτρη Γκόβα

Ευρωλαγνεία, φυγή και θλίψη για το BREXIT από την Αριστερά των Βρυξελλών

Το αποτέλεσμα του βρετανικού δημοψηφίσματος για έξοδο από την ΕΕ εκφράζει αντιφατικές και σοβαρές διεργασίες. Παρότι οι κυρίαρχες αστικές πολιτικές δυνάμεις, τα καθεστωτικά ΜΜΕ και το κατεστημένο της Ευρώπης παρουσιάζoyn το αποτέλεσμα ως νίκη των «λαϊκιστών», της «ακροδεξιάς», είναι φανερό ότι πλειοψηφικά τμήματα των εργαζόμενων και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων ψήφισαν υπέρ της εξόδου από την ΕΕ, από θέσεις εναντίωσης στις βάρβαρες πολιτικές και τη λιτότητα που επιβάλλει η ΕΕ. Επίσης φανερό είναι ότι τμήματα της αστικής τάξης της Βρετανίας, για τα δικά τους συμφέροντα, στήριξαν την πορεία εξόδου από την ΕΕ, στα πλαίσια των ενδοαστικών και ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.

To κοινωνικό και πολιτικό χρώμα του BREXIT

Παναγιώτης Μαυροειδής

Ορισμένες φορές γεγονότα που συμπυκνώνουν βαθιές κοινωνικές δυναμικές, αναδιατάσσουν το σύνολο της πολιτικής αντιπαράθεσης. 

Το ηχηρό μήνυμα της λαϊκής ψήφου για αποχώρηση της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, αίφνης διαμόρφωσε ένα ιδιότυπο και πολύχρωμο στρατόπεδο θρηνολογούντων:         ακραίοι νεοσυντηρητικοί μα και οπαδοί της δήθεν αριστερής άποψης «μια άλλη ΕΕ είναι εφικτή», σχίζουν τα ιμάτια τους για την «οπισθοδρόμηση του προοδευτικού ευρωπαϊκού σχεδίου» και τη συνακόλουθη –κατά τον ισχυρισμό τους– «νίκη της ρατσιστικής ακροδεξιάς».

Ψευδολογούν σκόπιμα! Θα έπρεπε τουλάχιστον να κάνουν τον κόπο να σκεφτούν ότι σχεδόν πάντοτε όταν τέθηκε ερώτημα στο λαό κάθε χώρας σε σχέση με την επικύρωση ή όχι βημάτων οικοδόμησης ή συγκεκριμένων πολιτικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η απάντηση ήταν συντριπτικά αρνητική (πχ δημοψηφίσματα για Ευρωσύνταγμα σε Γαλλία και Ολλανδία, δημοψήφισμα στην Ελλάδα για προτάσεις Eurogroup για νέο μνημόνιο).

Ο αριθμός του «θηρίου»

Γράφει ο Παναγιώτης Ζαβουδάκης.

Μετά την 24^η Ιουνίου ο αριθμός 1.269.501 φαίνεται πως θα είναι ο καθοριστικός παράγοντας για τη συνοχή και την επιβίωση της ΕΕ με τη μορφή που την ξέραμε μέχρι σήμερα. 1.269.501 είναι οι ψήφοι που χωρίζουν το «ΝΑΙ» της Βρετανίας στην ΕΕ από το «ΟΧΙ» και τελικά δρομολογούν την αποχώρησή της. Με καταμετρημένο το σύνολο των εκλογικών τμημάτων η αποχώρηση (Brexit) συγκέντρωσε 17.410.742 ψήφους δηλαδή το 51,9% των εκλογέων ενώ η παραμονή (Bremain) έμεινε στους 16.140.141 δηλαδή στο 48,1%. Τα αποτελέσματα εξέπληξαν (και εξέθεσαν) όσους μετέτρεπαν την επιθυμία τους σε πραγματικότητα υποστηρίζοντας το «αναπότρεπτο» της παραμονής. Είναι βέβαιο πως το επόμενο διάστημα θα δούμε πλήθος αναλύσεων που θα αποτιμούν το γεγονός από κάθε δυνατή οπτική. Ωστόσο, δεν βλάπτει να επιχειρήσουμε μερικές πρώτες σκέψεις και παρατηρήσεις.

ΣΥΝΟΔΟΣ ΚΟΡΥΦΗΣ Ε.Ε.: Επικύρωση του εγκλωβισμού δεκάδων χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών

ΣΥΝΟΔΟΣ ΚΟΡΥΦΗΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Επικύρωση του εγκλωβισμού δεκάδων χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών

Με την υπογραφή της κυβέρνησης, για δεύτερη φορά μέσα σε 10 μέρες

Στην επικύρωση του εγκλωβισμού δεκάδων χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών στη χώρα μας τα επόμενα χρόνια προχώρησε, χτες, η Σύνοδος Κορυφής της ΕΕ με την υπογραφή, για δεύτερη φορά μέσα σε 10 μέρες, της ελληνικής κυβέρνησης. Βεβαίως, παρά τις θριαμβολογίες της κυβέρνησης αλλά και το γενικότερο κλίμα ομοφωνίας για τις αποφάσεις της Συνόδου, οι έντονες αντιθέσεις εξακολουθούν να είναι υπαρκτές, αφού παρά τα όσα ανακοινώθηκαν χτες, οι αναφορές για μη οριστικές αποφάσεις συνεχίστηκαν.

Και όμως θα περάσουν…

Του Παναγιώτη Μαυροειδή

Πόσο νόημα θα είχε αλήθεια να κατηγορήσει κάποιος ένα ψάρι επειδή είναι βρεγμένο; Πολύ περισσότερο, με βάση ποιο δίκαιο θα μπορούσε να το καταδικάσει και με ποια λογική θα το τιμωρούσε, επειδή έχει τη δυνατότητα να γλιστράει και να ξεφεύγει, τραυματίζοντας το διώχτη του με τα λέπια του;

Ο λόγος αφορά τους φράχτες που υψώνει η γερασμένη ΕΕ που βρωμάει θάνατο και φαρμακίλα, για να κρατήσει μακριά τις εκατοντάδες χιλιάδων ανθρώπων που ζητούν νερό, ψωμί, ζωή.

“Αλκατράζ”

Του Νίκου Μπογιόπουλου 

Άνθρωποι κατατρεγμένοι, κυνηγημένοι, ταλαιπωρημένοι, απελπισμένοι.

Είναι αυτοί που σώθηκαν από τις βόμβες. Από τον πόλεμο. Από τον πνιγμό.

Που φτάνουν ικέτες στην «Ευρώπη του πολιτισμού».

Το ΚΚΕ Για τη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ σχετικά με το Προσφυγικό

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΚΚΕ

Για τη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ σχετικά με το Προσφυγικό

Παρόλο το καθησυχαστικό κλίμα που επιχειρείται να περάσει, οι αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής, που έχουν, για μια ακόμη φορά, φαρδιά - πλατιά την υπογραφή του Ελληνα πρωθυπουργού, αυξάνουν και βαθαίνουν τους κινδύνους για το λαό μας και τους πρόσφυγες.

Η έκφραση ικανοποίησης, στα συμπεράσματα της Συνόδου, για την εμπλοκή του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, με πρόσχημα το Προσφυγικό - Μεταναστευτικό, αποδεικνύει ότι ΕΕ και κυβέρνηση προωθούν τη συνδιαχείριση του Αιγαίου υπό ευρωΝΑΤΟική ομπρέλα, είναι συνυπεύθυνες για την αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας, εκθέτουν τον ελληνικό λαό σε ακόμη μεγαλύτερους κινδύνους εμπλοκής στον πόλεμο που μαίνεται στην περιοχή. Οι προειδοποιήσεις της Συνόδου για πλήρη εφαρμογή της Σένγκεν επιβεβαιώνουν τον κίνδυνο για μαζικό εγκλωβισμό προσφύγων - μεταναστών στην Ελλάδα, με τις ευλογίες της ελληνικής κυβέρνησης.

Δεν υπάρχει μέλλον για τους αγρότες μέσα στη φυλακή των ευρωπαϊκών μονοπωλίων!

Γράφει ο Στωικός

Σε ανύποπτο χρόνο ο «Εργατικός Αγώνας» είχε δημοσιοποιήσει κατ’ αποκλειστικότητα -συμβαίνουν και αυτά σε ιστοσελίδες– πίνακα της κλίμακας των αγροτικών νοικοκυριών με κριτήριο την έκταση της ιδιόκτητης αγροτικής γης μεταξύ του 2000 και του 2010 (στοιχεία ΕΛΣΤΑΤ). 

Επειδή τις ημέρες αυτές επανέρχεται το αγροτικό πρόβλημα με τη μορφή του ασφαλιστικού –το οποίο πυροδοτεί με τις μεγάλες αγροτικές κινητοποιήσεις των τελευταίων ημερών– κρίθηκε αναγκαία η επαναδιατύπωση των στοιχείων του πίνακα. Από την εξέταση τους προκύπτει το βασικό συμπέρασμα, ότι το εξεταζόμενο διάστημα σημειώθηκε μια εκτεταμένη καταστροφή μικρού και μεσαίου μεγέθους αγροτικού κεφαλαίου, ενώ αντίθετα σημειώθηκε μια εντυπωσιακή αύξηση του αριθμού των μεγάλων αγροτών και μια ακόμα μεγαλύτερη αύξηση του μεγέθους των μεγάλων αγροτικών εκμεταλλεύσεων.

Η στάση απέναντι στην ΕΕ λυδία λίθος της Αριστεράς

Του Δημήτρη Γρηγορόπουλου

Η Λυδία Λίθος της πολιτικής των κομμάτων στην περίοδο της νεοφιλελεύθερης ανασυγκρότησης του καπιταλισμού είναι η στάση τους απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση. Ο ελληνικός καπιταλισμός και το κράτος του, ως δομικό στοιχείο της ολοκλήρωσης της ΕΕ, όσο αυτή προωθείται, καθορίζεται και υποτάσσεται σ’ αυτήν βαθύτερα. Αυτό συνεπάγεται ότι κράτη που είναι ή θα βρεθούν εκτός ευρώ θα είναι σαφώς υποβαθμισμένα. Αλλά και τα κράτη της ευρωζώνης έναντι της υπερενίσχυσης του γερμανικού κέντρου και των δορυφόρων του θα υπαχθούν σ’ έναν κεντρικό γραφειοκρατικό σχεδιασμό και έλεγχο απροσπέλαστο στον έλεγχο των εθνικών κυβερνήσεων και κοινοβουλίων και μ’ ένα ευρωκοινοβούλιο, διακοσμητικού ουσιαστικά χαρακτήρα.

To αόρατο πραξικόπημα

Περικλής Κοροβέσης

Η συμφωνία που υπέγραψε στις 12 Ιουλίου 2015 η Ελλάδα, σύμφωνα με τον Ταρίκ Αλί, θα γίνει το ίδιο μισητή με την 21η Απριλίου 1967.

Κάποτε στα παλιά τα χρόνια στη μακρινή Κίνα ήταν ένας σοφός δάσκαλος, ζωγράφος στο επάγγελμα, που ζωγράφισε ένα περιστέρι τόσο τέλειο, που οι μαθητές του κάθε πρωί που πήγαιναν στο σχολειό κοίταζαν να δουν αν το περιστέρι είχε πετάξει. Δουλειά των μαθητών ήταν να αντιγράψουν το περιστέρι όσο πιο πιστά μπορoύσαν.

Για την Αριστερά που θα επιλέξει τη ρήξη και θα την προετοιμάσει

Παναγιώτης Μαυροειδής*

Η επτάμηνη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με την τραγική κατάληξη στο τρίτο πεντακομματικό μνημόνιο και την απόλυτη υποταγή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛΛ. στα αφεντικά της ευρωζώνης και της Ε.Ε. πήρε τέλος.
Ηταν η πέμπτη κυβέρνηση θλιβερής διαχείρισης του σχεδίου εργατικής γενοκτονίας στην Ελλάδα, την οποία κατάπιαν τα μνημόνια.
Αλλά ήταν και η πρώτη δήθεν «αριστερή κυβέρνηση», της οποίας ο βασικός κομματικός στυλοβάτης (ΣΥΡΙΖΑ) έσπασε σε χίλια κομμάτια, καιγόμενη όπως της άξιζε, μια και είχε το θράσος να μετατρέψει το περήφανο λαϊκό «όχι» σε ένα ραγιάδικο «ναι».
Αποδείχτηκε ότι κατάργηση των μνημονίων μέσα στην Ε.Ε. που τα σχεδιάζει και τα επιβάλλει με το φονικό όπλο του ευρώ δεν μπορεί να υπάρξει.

Εντός εκτός (ευρώ) και επί τα αυτά (ΕΕ) ή ρήξη για την ανατροπή;

Παναγιώτης Μαυροειδής

Όταν τέθηκε το ερώτημα του δημοψηφίσματος ΝΑΙ ή ΟΧΙ στις προτάσεις των δανειστών και της ευρωζώνης, ούρλιαξαν οι ευρωκράτορες και οι ντόπιοι μνημονιακοί βρυκόλακες, ότι τυχόν ΟΧΙ θα σήμαινε Έξοδο από Ευρωζώνη και ΕΕ.

Με ένα συντριπτικό 61,5% ο ελληνικός λαός απάντησε: ΟΧΙ, έστω και με ΕΞΟΔΟ, με συναίσθηση των κινδύνων, χωρίς να τους αγνοεί ή να πιστεύει κανείς ότι δεν τον απασχολούν. 

Τρόμαξαν οι πάντες με το αποτέλεσμα. Ίσως περισσότερο οι άνθρωποι του ΣΥΡΙΖΑ που το εισηγήθηκαν, καθώς το είχαν φανταστεί ως παίγνιο διαπραγμάτευσης και χειρισμού των διαθέσεων.

Τι έδειξε αυτό το ΟΧΙ;

Το ιστορικό στέλεχος του ΚΚΕ Β. Καλαματιανός τάσσεται υπέρ του «ΟΧΙ»

Το πραγματικό νόημα του «όχι»

Του Βασίλη Καλαματιανού, 

(Μέλους του ΚΚΕ, πρώην μέλος του Π.Γ. και της Κ.Ε. του Κόμματος).

Αυτές τις κρίσιμες μέρες και ώρες δημιουργούνται σ’ όλους τους Ελληνες ερωτήματα, σκέψεις, πώς φτάσαμε εδώ, ποιοι ευθύνονται, τι θα γίνει μετά το δημοψήφισμα. Οι απαντήσεις ποικίλλουν ανάλογα με την οικονομική θέση, την πολιτική-κομματική τοποθέτηση και την ιδεολογία του καθενός. Αυτό είναι απόλυτα φυσικό. 

Εγέρθητω…

Γράφει η Κατερίνα Ακριβοπούλου 

Σείστηκε η Πλατεία Συντάγματος από τα συνθήματα «Ολι Ρεν – Ολι Ρεν φέρε πίσω τα καγιέν», ενώ οι εμβληματικές φυσιογνωμίες του Αδωνι, του Φορτσάκη, του Κικίλια, της Βούλτεψη και άλλων κορυφαίων μορφών του μαζικού κινήματος της Μυκόνου και της γιάφκας του Κολωνακίου, προκάλεσαν ρίγη συγκίνησης στο πλήθος που παραληρούσε από τον επαναστατικό οίστρο της κατσαρόλας και της σφυρίχτρας…

Εγέρθητω είπε ο παλιάτσος στο ληστή…

Η αποβιομηχανοποίηση στα χρόνια της ΕΟΚ-ΕΕ-ΟΝΕ

Του Μιχάλη Γιαννόπουλου

Το νέο «εθνικό μοντέλο ανάπτυξης» ΣΕΒ και τραπεζών (με παραγωγή γενόσιμων φαρμάκων, ιχθυοκαλλιέργειες, διαμετακομιστικούς κόμβους, διαχείριση αποβλήτων, κ.ά.) έχει ακρογωνιαίους λίθους τη φιλική πολιτική προς την επιχειρηματικότητα, τη μερική απασχόληση, την ευέλικτη εργασία, την κινητικότητα στην αγορά εργασίας, κ.λπ. Διαιώνιση, με άλλα λόγια, των εργασιακών Νταχάου…

 

Συμβολή σε εξαγωγές και παραγωγικότητα

  

Σύμφωνα με την αστική στατιστική, στο ακαθάριστο εγχώριο προϊόν (ΑΕΠ) της χώρας περιλαμβάνονται τα προϊόντα και οι υπηρεσίες που παράγονται από τον πρωτογενή (αγροτική παραγωγή), τον δευτερογενή και τον τριτογενή (υπηρεσίες) τομέα. Ο δευτερογενής τομέας περιλαμβάνει τους κλάδους της μεταποίησης, των ορυχείων, της ενέργειας και των κατασκευών (αλλά δεν περιλαμβάνει βιομηχανικούς κλάδους όπως π.χ. μεταφορές, τηλεπικοινωνίες κ.ά.). Απ’ αυτούς τους κλάδους η μεταποίηση (κάθε είδους βιομηχανία) αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της οικονομίας κάθε χώρας. Στο παρόν κείμενο ασχολούμαστε με αυτήν.

Μόνο η ρήξη με την ΕΕ και το σύστημα αποτελεί λύση για τους εργαζόμενους

Του Δημήτρη Γρηγορόπουλου

Το τελευταίο διάστημα γίνεται πολύς λόγος για ρήξη, χωρίς βεβαίως να εννοούν όλοι τα ίδια πράγματα, να δίνουν το ίδιο περιεχόμενο και να την εντάσσουν στο ίδιο πρόγραμμα. Η ρήξη σαν έννοια είναι ασύμβατη με την οποιαδήποτε διαχείριση, η οποία κινείται για την αναπαραγωγή του συστήματος, σε αντιδιαστολή με τη ρήξη που επιφέροντας ρήγματα – πλήγματα στο σύστημα προωθεί την ανατροπή του.

Ο Χότζας, ο Τσίπρας και το αριστερό Μνημόνιο

Του Γιάννη Ελαφρού

Ζητούν από το λαό να στηρίξει την πρόταση υποταγής ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ!

Καθώς πλησιάζουμε σε μια κορύφωση του δράματος, θέλει πολύ μεγάλη προσοχή για να διακρίνει κανείς την ουσία του έργου, πίσω από τις υποκριτικές δυνατότητες των πρωταγωνιστών. Γιατί, εάν στο θέατρο ο ηθοποιός πασχίζει να αναδείξει το βαθύτερο νόημα του έργου, στην κατεστημένη πολιτική (στην οποία τόσο γρήγορα εντάχθηκαν οι σημερινοί κυβερνήτες) ο πολιτικός προσπαθεί να θολώσει τα νερά. Στην Ελλάδα δεν έχουμε κάπιταλ κοντρόλ (όπως έσπευσε να προβλέψει η ανεκδιήγητη Ντόρα Μπακογιάννη, που δεν έχει το χάρισμα του πατέρα της στις κατάρες), αλλά ασκείται ένα καθολικό μάιντ κοντρόλ, μια προσπάθεια ελέγχου της σκέψης.

Το ευρώ δεν κάνει την Ευρώπη

Του Περικλή Κοροβέση

Αν κάποιος βρει δουλειά σαν μηχανοδηγός στο μετρό, θα πρέπει να ακολουθήσει επακριβώς τις οδηγίες και οι πιθανότητες για αυτοσχεδιασμούς είναι μηδενικές. Οποιες και αν είναι οι πολιτικές ή φιλοσοφικές του αντιλήψεις, δεν μπορούν να επηρεάσουν τη δουλειά του. Είτε είναι αναρχικός είτε φασίστας θα οδηγήσει το τρένο με τον ίδιο τρόπο, αν δεν θέλει να χάσει τη δουλειά του.

Τα δρομολόγια είναι προκαθορισμένα και η μόνη ελευθερία που έχει είναι να ακολουθεί με ευλαβική πίστη τις οδηγίες. Αλλιώτικα απολύεται. Τηρουμένων των αναλογιών, κάπως έτσι είναι και οι «κανονικές» κυβερνήσεις που έχουν αποδεχτεί το μοντέλο του νεοφιλελευθερισμού, όπως αυτό καθιερώθηκε από τη «Συναίνεση της Ουάσινγκτον».

Συγκρίνοντας τα δύο σχέδια συμφωνίας: Μεταξύ εκτέλεσης και αυτοκτονίας

Του Παναγιώτη Μαυροειδή

Δόθηκαν στη δημοσιότητα-φυσικά μέσω διαρροών- τα σχέδια συμφωνίας που προτάθηκαν από την ελληνική κυβέρνηση αφενός και τη θεσμοτρόικα αφετέρου.

Ας πούμε κατ΄ ευθείαν τα πράγματα με τα όνομά τους: Πρόκειται για δύο σχέδια άγριων μνημονίων εργατικής και κοινωνικής δολοφονίας.

Δηλαδή είναι τα ίδια;

Όχι δεν πρόκειται για ταυτόσημα κείμενα, παρά τα πολλά κοινά σημεία τους, ακόμη και τις ίδιες εκφράσεις, που αντανακλούν τις συζητήσεις στα λεγόμενα τεχνικά κλιμάκια.

Η’ με την Ευρωένωση ή με τον λαό

Του Νίκου Μπογιόπουλου

«Το απάνεμο λιμάνι»… «Το κοινό ευρωπαϊκό μας σπίτι»… «Η Ευρώπη των λαών»… «Η Ευρώπη (που) αλλάζει»… «Η Ένωση της ισοτιμίας και της δημοκρατίας»… «Οι εταίροι»… «Οι φίλοι»… «Οι θεσμοί»…

Μετά και τις τελευταίες εξελίξεις, το να συνεχίζει κανείς αυτή τη μπουρδολογία τρία τινά σημαίνει: Είτε ότι πρόκειται για κάποιον εντελώς ηλίθιο πολιτικά, είτε ότι πρόκειται για κάποιο εντελώς εξωνημένο βαποράκι της προπαγάνδας των ισχυρών, ή ότι πρόκειται για τον κύριο Μπάμπη Παπαδημητρίου…