Του Μιχάλη Γιαννόπουλου
Το νέο «εθνικό μοντέλο ανάπτυξης» ΣΕΒ και τραπεζών (με παραγωγή γενόσιμων φαρμάκων, ιχθυοκαλλιέργειες, διαμετακομιστικούς κόμβους, διαχείριση αποβλήτων, κ.ά.) έχει ακρογωνιαίους λίθους τη φιλική πολιτική προς την επιχειρηματικότητα, τη μερική απασχόληση, την ευέλικτη εργασία, την κινητικότητα στην αγορά εργασίας, κ.λπ. Διαιώνιση, με άλλα λόγια, των εργασιακών Νταχάου…
Συμβολή σε εξαγωγές και παραγωγικότητα
Σύμφωνα με την αστική στατιστική, στο ακαθάριστο εγχώριο προϊόν (ΑΕΠ) της χώρας περιλαμβάνονται τα προϊόντα και οι υπηρεσίες που παράγονται από τον πρωτογενή (αγροτική παραγωγή), τον δευτερογενή και τον τριτογενή (υπηρεσίες) τομέα. Ο δευτερογενής τομέας περιλαμβάνει τους κλάδους της μεταποίησης, των ορυχείων, της ενέργειας και των κατασκευών (αλλά δεν περιλαμβάνει βιομηχανικούς κλάδους όπως π.χ. μεταφορές, τηλεπικοινωνίες κ.ά.). Απ’ αυτούς τους κλάδους η μεταποίηση (κάθε είδους βιομηχανία) αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της οικονομίας κάθε χώρας. Στο παρόν κείμενο ασχολούμαστε με αυτήν.



















