Του Λεωνίδα Βατικιώτη
Ως τεκμήριο αποτυχίας κι όχι σαν σήμα κινδύνου έπρεπε να ερμηνευτεί η ελεύθερη πτώση των τιμών των μετοχών κι η νέα άνοδος των αποδόσεων των ομολόγων την προηγούμενη εβδομάδα κι ειδικότερα μετά την ανακοίνωση της κυβέρνησης ότι επισπεύδει τη διαδικασία εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας.
Η πτώση του γενικού δείκτη κατά 20,18% στις 824 μονάδες που προκάλεσε απώλειες 14 δισ. ευρώ στην κεφαλαιοποίηση του χρηματιστηρίου (από 64 δισ. ευρώ τη Δευτέρα σε 51 δισ. την Παρασκευή) κι η άνοδος των αποδόσεων των δεκαετών ομολόγων σε επίπεδα άνω του 9% (όταν μάλιστα τα αντίστοιχα ιρλανδικά, ισπανικά και ιταλικά κινούνται σε επίπεδα 1,29%, 1,92% και 2,07% αντίστοιχα) έχει μία και μοναδική ερμηνεία: πώς 4,5 χρόνια μετά την εφαρμογή των θεραπειών-σοκ της τρόικας, που διακηρυγμένο στόχο είχαν την εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών και την ανάκαμψη του ιδιωτικού τομέα, τόσο ο δημόσιος όσο κι ο ιδιωτικός τομέας στηρίζονται σε πήλινα πόδια.
