Κυβέρνηση… στα τέσσερα

«Πιεζόμαστε λίγο διότι, όπως γνωρίζετε, η ανακεφαλαιοποίηση πηγαίνει πιο γρήγορα από όσο πιστεύαμε και υπό αυτή την έννοια είμαστε θύματα της ίδιας μας της επιτυχίας, διότι οι τράπεζες δείχνουν να ανακεφαλαιοποιούνται λίγο νωρίτερα, οπότε ορισμένα από τα θέματα που θα μπορούσαμε να διευθετήσουμε αργότερα καλούμαστε να τα διευθετήσουμε νωρίτερα. Εχουμε τώρα μια εβδομάδα για να τελειώσουμε κάποια από τα πράγματα που έχουν απομείνει από την πρώτη δέσμη των προαπαιτούμενων».

Δεν είναι τα άθλια ελληνικά του που οδήγησαν τον Τσακαλώτο να κάνει αυτή την προκλητική δήλωση, μετά το τέλος του Eurogroup της περασμένης Δευτέρας. Ηξερε πολύ καλά τι έλεγε. Είναι η αλαζονεία εκείνου που έχει «πηδήξει το χαντάκι» και είναι αποφασισμένος να εφαρμόσει με συνέπεια όσα προβλέπει το τρίτο Μνημόνιο.

Μαζική ήταν η απεργιακή απάντηση στην αντιλαϊκή πολιτική

Μαζική αγωνιστική απάντηση στην αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και του μαύρου μετώπου ΕΕ-ΔΝΤ-κεφαλαίου ήταν η σημερινή πανεργατική Απεργία.  

Με κύριες αιχμές την αντίθεση σταβάρβαρα σχέδια διάλυσης της κοινωνικής ασφάλισης και την αντίθεση στη νέα φορολεηλασία, αλλά και συνολικότερα την πάλη κατά των παλιών και του νέου μνημονίου που εφαρμόζει με ταχύς ρυθμούς η κυβέρνηση σαρωτικής αντεργατικής επίθεσης, δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι σε όλη τη χώρα απέργησαν την Πέμπτη 12 Νοέμβρη σε όλους τους κλάδους του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα.

Απεργούμε!

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Αύριο απεργούμε. Απεργούμε γιατί τίποτα δεν άλλαξε και γιατί όλοι μαζί, μνημονιακοί και «αντιμνημονιακοί» ρημάζουν την κοινωνία, ξεπουλάνε τον τόπο, εμπαίζουν τον λαό.

Απεργούμε. Γιατί μνημονιακοί και «αντιμνημονιακοί» εξευτέλισαν τους γέροντές μας. Γιατί τους έκοψαν το 50% των συντάξεών τους και τώρα μεθοδεύουν να τους κόψουν και το άλλο 50% από τα ψίχουλα που τους απέμειναν.

Απεργούμε. Γιατί μνημονιακοί και «αντιμνημονιακοί» σπρώχνουν 200.000 έως και 500.000 οικογένειες στον Καιάδα των πλειστηριασμών την ώρα που ψηφίζουν την μια μετά την άλλη τις ανακεφαλαιοποιήσεις των τραπεζών.

Η ανασυγκρότηση της πρωτοπορίας ως όρος της αντεπίθεσης για την ανατροπή

Του Παναγιώτη Μαυροειδή

Αν κάτι «τέλειωσε» σε αυτές τις εκλογές είναι ο ρηχός αντιμνημονιακός ορίζοντας στην πολιτική των ρευμάτων της αριστεράς. Αντίθετα, ήρθαν σε πρώτο πλάνο γυμνά τα ερωτήματα: Ρήξη και έξοδος από την ΕΕ ή όχι; Μέσα ή έξω από το καπιταλιστικό πλαίσιο;

Είναι σημαντικό το γεγονός ότι την αντεργατική σφαγή έχει αναλάβει (κατά βάση) ένα κόμμα που μιλάει στο όνομα της αριστεράς, έχοντας μάλιστα εκκαθαρίσει την όποια αριστερή αντιπολίτευση εντός του.

Οι αυξημένοι κίνδυνοι αναβίωσης λογικών κρατικού κυβερνητικού συνδικαλισμού στο μαζικό κίνημα, σε συνδυασμό με την απουσία ακόμη και της τυπικής δικομματικής αντιπαράθεσης παλαιάς κοπής (τα αστικά κόμματα πειθαρχούν στο ευρύτερο ταξικό συμφέρον), δημιουργούν συνθήκες πνιγμού των αντιστάσεων και παραλυτική απογοήτευση σε πλατιές μάζες κόσμου.

Το «Κ» είναι το γράμμα που λείπει από τη σύγχρονη πολιτική αλφαβήτα

Του Δημήτρη Πλιακογιάννη.

Στα χρόνια της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης και της κρίσης στην Ευρωζώνη και τον Ευρωπαϊκό Νότο, ο κόσμος αντίκρισε το πραγματικό πρόσωπο αυτού του συστήματος, που σε τίποτα δεν έμοιαζε με τις προσδοκίες που πουλούσε προηγούμενες δεκαετίες. Στη Δύση, έκρηξη της ανεργίας και της φτώχειας, βάθεμα των ταξικών διαχωρισμών, άγρια επίθεση στα κοινωνικά δικαιώματα. Από την άλλη, πόλεμοι, μαζικές καταστροφές και στημένοι εμφύλιοι πόλεμοι, γεννούν ατέλειωτα μεταναστευτικά ρεύματα εξαθλιωμένων και κατατρεγμένων, νέο υλικό για ξεζούμισμα της εργασίας.

Στην Ελλάδα , και σε ολόκληρο τον ευρωπαϊκό Νότο, η κρίση και η εξέλιξη της σήμαινε βούλιαγμα στη λιτότητα, διάλυση παραγωγής και οικονομίας, εκτόξευση ανεργίας.

Η νέα κομμουνιστική αναζήτηση

Του Βασίλη Μηνακάκη

Παρά τους αρνητικούς συσχετισμούς, αναπτύσσεται μια σύγχρονη αναζήτηση για μια επαναστατική τακτική και στρατηγική, για το πρόγραμμα κομμουνιστικής απελευθέρωσης της εποχής μας και το κόμμα που θα τα υπηρετήσει 

Η πρωτοπόρα τάση και η βαθύτερη βάση

Κομμουνιστική αναγκαιότητα

Μοιάζει η φάση που ζούμε με κείνες τις ρωγμές του ιστορικού χρόνου όπου, κόντρα στη γενική ροπή των κοινωνικοπολιτικών συσχετισμών, που κινούνται προς τις αποχρώσεις του γκρι, ξεμυτίζει αμυδρά μια φωτεινή τάση, μειοψηφική αλλά ελπιδοφόρα, που κινείται στην αντίθετη κατεύθυνση.

Το σκιάχτρο του Grexit και η επιλογή της ρήξης

Του Γιάννη Ελαφρού

Απαραίτητη η Αριστερά της ανατροπής και της εξόδου από ευρώ – ΕΕ 

Μας έλεγαν: πρέπει να ψηφιστεί το 3ο μνημόνιο για να μπούμε στην κανονικότητα, εάν βέβαια είναι κανονικότητα η φοροληστεία του ΕΝΦΙΑ και του φόρου εισοδήματος, που πληρώνουν ξανά οι λαϊκές οικογένειες, ίδια και περισσότερα από πέρυσι. Αλλά δεν ισχύει ούτε κι αυτό… Ο λετονός αντιπρόεδρος της Κομισιόν Βάλντις Ντομπρόβσκις ήρθε στην Ελλάδα την Δευτέρα, με το ύφος και την πολιτική του νταή εκβιαστή. Εάν δεν περάσετε τα προαπαιτούμενα μέχρι τις 15 Νοεμβρίου, τότε ξεχάστε την δόση των 2 δισεκατομμυρίων. Κι ακόμα πιο χοντρά: εάν δεν περάσουν όλα τα συμφωνημένα μέτρα και δεν γίνει η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών εντός του 2015, τότε πάμε για κούρεμα καταθέσεων από 1/1 του 2016! Έτσι είναι οι εκβιαστές και τοκογλύφοι. Εάν πιάσουν το θύμα δεν το αφήνουν με τίποτα.