ΚΑΛΕΣΜΑ 220 ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ. Ο ΧΡΟΝΟΣ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ – ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΙΑ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΩΡΑ!

ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΩΡΑ!!!

Ο χρόνος τρέχει επικίνδυνα για τους εργαζόμενους και τα συνδικάτα, αφού η Κυβέρνηση ετοιμάζεται να δώσει την χαριστική βολή, προωθώντας με διαδικασίες εξπρές, τη χιονοστιβάδα των νέων βάρβαρων αντεργατικών και αντιλαϊκών μέτρων.

Την ίδια ώρα, που η τρικομματική κυβέρνηση ετοιμάζεται να κάνει την τελική έφοδο και να συντρίψει το σύνολο των εργατικών δικαιωμάτων, οι πλειοψηφίες στην ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ παραμένουν σιωπηλές.

Αυτές τις κρίσιμες ώρες τα συνδικάτα δεν μπορούν να μένουν βουβά και να παρακολουθούν σαν θεατές να εξελίσσεται η πρωτοφανής αντεργατική επίθεση.

Η Γενική Απεργία και η οργάνωση της αντίστασης των εργαζομένων δεν μπορεί να εξαντληθεί σε μια αιφνιδιαστική εξαγγελία μέσω μιας ανακοίνωσης.

Το non paper με τις προτάσεις - φωτιά της τρόικας για τις αλλαγές στα εργασιακά

Εξαήμερη εργασία, μείωση κατώτατου μισθού - αποζημιώσεων στον ιδιωτικό τομέα , αποσύνδεση των ωρών εργασίας των εργαζομένων από τις ώρες λειτουργίας της επιχείρησης, ορισμένα από τα ζητήματα που έθεσε η τρόικα.

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ Ελλάδα. Μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας Δεν θα πρέπει να υπάρξει υπαναχώρηση σε σχέση με τις πρόσφατες μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας. Η αποστολή καλωσορίζει τον κοινωνικό διάλογο ως μέσο διαβούλευσης με τους κοινωνικούς εταίρους, καθώς και για την αντιμετώπιση των προκλήσεων που παραμένουν στην αγορά εργασίας. Οι εργασιακές μεταρρυθμίσεις που εισήχθησαν το Μάρτιο, συμπεριλαμβανομένης της απαιτούμενης επανευθυγράμμισης των κατώτατων ορίων μισθών, πρέπει να διατηρηθούν πέραν του ​​ τρέχοντος γύρου του κοινωνικού διαλόγου, και η κυβέρνηση θα πρέπει να ενεργήσει αναλόγως για να το διασφαλίσει αυτό. Η κυβέρνηση θα πρέπει να κάνει τα εξής βήματα προς την καλύτερη λειτουργία των αγορών εργασίας και τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης (Πίνακας 1):

Ο δήθεν αμέριμνος κεφαλαιοκράτης και ο φιλήσυχος επαναστάτης της διπλανής πόρτας

Μαθήματα σχιζοφρένειας

Το καλοκαιράκι μας αφήνει σιγά -σιγά όπως και τα “μπάνια του λαού” που λειτούργησαν ως ψευτοαντίδοτο στην Λαική Κατάθλιψη. Κάνοντας ένα διάλειμμα στην παρακολούθηση του Εuro κάναμε και ένα πέρασμα από τις κάλπες γιατί λέει έχουμε οικονομική κρίση, μειώνονται οι μισθοί και πρέπει να δείξουμε υπευθυνότητα ως πολίτες.
Αφού η Ελλαδάρα δεν πήρε το Εuro τι μας νοιάζουν οι Σαμαράδες, οι Τσίπρες, οι Βενιζέλοι και τα μνημόνια; Να το παίρνε η Ελλάδα να κατεβαίναμε και 10 και 20 και 30 χιλιάδες στους δρόμους. Που ν' αφήνεις το καφεκάρεκλο και τον καναπέ και να φωνάζεις για μνημόνια και δικαιώματα. Άλλωστε το καφεκάρεκλο και ο καναπές έχουν παράδοση στην επούλωση τέτοιων τραυμάτων. Παρόλα αυτά το ερχόμενο φθινώπορο-χειμώνας διαφαίνονται τόσο θερμά όσο ποτέ.

Ποιος θεωρεί ακόμη «κατάκτηση» το ευρώ;

Tου Διονύση Ελευθεράτου.

Στην κηδεία της ελληνικής κοινωνίας λιβανίζουν ακόμη το… κοινό νόμισμα, την ώρα που αυτό απομυθοποιείται ταχύτατα στις συνειδήσεις των ευρωπαϊκών κοινωνιών. Σχεδόν όλων! 

Κάποτε ο όρος «πυγμαίος μπασκετμπολίστας» εκλαμβανόταν ως επιτομή του «σύντομου ανέκδοτου». Αυτό, μέχρι το καλοκαίρι του 1986, όταν η εθνική ομάδα μπάσκετ των ΗΠΑ κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, διαθέτοντας έναν παίκτη ύψους 1.59- τον Τάιρον Μπογκς. Δεν βαριέστε, όμως… Συνεχώς παράγονται ανέκδοτα των δυο- τριών λέξεων. Ενίοτε και πικρά, όπως το «σοβαρό», εγχώριο κλισέ: «Η κατάκτηση του ευρώ», «το κεκτημένο του ευρώ»… Λες και ζουν σε άλλον πλανήτη ή σε άλλες εποχές οι αρχιερείς της πολιτικής απάτης!

Υπάρχει πάλη γραμμών και ιδεών στον ΣΥΡΙΖΑ;

Του Δημήτρη Μητρόπουλου.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μετεκλογικά έχει απογοητεύσει πολλούς φίλους του, περισσότερο ή λιγότερο επιφυλακτικούς.

Η πολιτική του ώριμου φρούτου (περιμένουμε να πέσει η τρικομματική και να δρέψουμε τους κεντροαριστερούς καρπούς της – πχ Βουδούρης), της μη όξυνσης, της κοινοβουλευτικής νομιμότητας σε ένα αντιδημοκρατικό καθεστώς έκτακτης ανάγκης, της επιμονής στον ευρωπαϊκό δρόμο σε μια Ε.Ε. των τραπεζών, θέτει σε αμφισβήτηση τις όποιες προσδοκίες που βλέπουν στον ΣΥΡΙΖΑ μια δύναμη ανατροπής των μνημονίων.

Η πιο κριτική πλευρά, αναγνωρίζει μια πάλη γραμμών μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ. Ας πούμε ανάμεσα στην αντισυστημική-αριστερή πλευρά του και στην συστημική – σοσιαλδημοκρατική. Και ότι έχει νόημα το σύνολο της αριστεράς να στοιχηθεί στην πρώτη πλευρά, αντί να παρακολουθεί τις σεχταριστικές αυτοτρικλοποδιές κυρίως του ΚΚΕ και λιγότερο της Ανταρσυα.

Πώς ξεπλύθηκε η Χρυσή Αυγή

Του Μιχαηλ Πασχαλη*

Τέσσερις κολυμβήθρες ξέπλυναν τη Χρυσή Αυγή. 

Η πρώτη είναι φυσικά η αντιμνημονιακή κολυμβήθρα. Ο μέσος Ελληνας δύσκολα ξεχωρίζει μια ανακοίνωση της Χρυσής Αυγής από τις ανακοινώσεις των λοιπόν κομμάτων της αντιπολίτευσης. Η αντιμνημονιακή κολυμβήθρα ξεπλένει τα πάντα, δημιουργεί κόμματα από το μηδέν, αναδεικνύει φαιδρές προσωπικότητες σε βουλευτές και αρχηγούς κομμάτων.

Η τυφλή αντιμνημονιακή ρητορική φόρτωσε στις ελληνικές κυβερνήσεις και στη σημερινή Γερμανία τα αμαρτήματα της χιτλερικής Γερμανίας, προσφέροντας ύψιστες υπηρεσίες στη Χρυσή Αυγή. Ετσι τα μέλη του κόμματος μπορούν να επιδεικνύουν περήφανα το σήμα που θυμίζει τη σβάστικα, χωρίς να ενοχλούνται παρά μόνον οι ευαίσθητοι πολίτες, οι οποίοι υποχρεώνονται επιπλέον να βλέπουν καθημερινά στην τηλεόραση τον συγκεκριμένο λογότυπο, που συνοδεύει τις συνήθως ξενόφοβες ανακοινώσεις του κόμματος.

Συλλογική Ευθύνη. Εσείς θα πάρετε;

Του Γιώργου Πήττα

Σε παραλίες σκουπιδοτόπων με κασετόφωνα κι εγώ / Μια πολιτεία σωριασμένη έχω σκοπό (Διονύσης Σαββόπουλος, Πρωτομαγιά) . Κάθε φορά που υπάρχει μία έστω νύξη για την έννοια της Συλλογικής Ευθύνης, ξεσηκώνεται φασαρία.

Συλλογική Ευθύνη στην παρούσα συγκυρία, σημαίνει για πολλούς, είτε παραδοχή της γνωστής Παγκαλικής ρήσης «μαζί τα φάγαμε» είτε για κάποιους άλλους επίκληση της αρχής που εφάρμοσαν οι Ναζί, πρώτα στα στρατόπεδα συγκεντρώσεων (όπου στο παράπτωμα του ενός κρατουμένου τιμωρούνται όλοι) ή στις μαζικές εκκαθαρίσεις χωριών και κοινοτήτων επειδή κάποιοι είχαν προβεί σε πράξη αντίστασης.