Πρυτάνεις, προϊόντα περιστολής δημοκρατικών δικαιωμάτων

Σίσσυ Βελισσαρίου*

Ο κ. Φορτσάκης ως νέος Αννίβας.

"...Είναι πρύτανης του ιστορικού Πανεπιστημίου Αθηνών, έχει αναδειχτεί σε διάσημη TV persona, ενώ παράλληλα επιτελεί χρέη στρατηγού διμοιριών ΜΑΤ..."

Ο νέος πρύτανης του ΕΚΠΑ θυμίζει σε πολλά τον Μπερλουσκόνι: συνδυάζει το επιχειρείν με τα ΜΜΕ, ενώ παράλληλα εξασκεί μία «γοητεία», η οποία όμως -και ευτυχώς- δεν έχει σχέση με το machismo του ηγέτη της Forza Italia. Πώς προέκυψε ο κ. Φορτσάκης με τις πολλαπλές ιδιότητες με τις οποίες έχει γίνει το πρόσωπο των ημερών στο πολύ σύντομο διάστημα της θητείας του;

Ακαδημαϊκή ελευθερία υπό αίρεση

Γράφει ο ΙΟΣ

ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ, ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΑΙ Η ΠΡΕΣΒΕΙΑ

Ο κ. Φορτσάκης εξακολουθεί να ευαγγελίζεται την αστυνόμευση του Πανεπιστημίου. Οι εμπνεύσεις του νέου πρύτανη έχουν πολιτικό πρόσημο και ιστορικά προηγούμενα. Και κάπου στο βάθος αχνοφέγγει η αμερικανική πρεσβεία.

Για «βαριά πολιτειακή ανωμαλία» κατηγόρησε ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών τους τρεις βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που ζήτησαν να εισέλθουν στον χώρο του Ιδρύματος και να συναντηθούν μαζί του. Μπορεί οι τρεις βουλευτές (Θεανώ Φωτίου, Χρήστος Μαντάς, Απόστολος Αλεξόπουλος) να είναι κι αυτοί πανεπιστημιακοί, αλλά ο κ. Θεόδωρος Φορτσάκης θεώρησε την είσοδό τους προϊόν βίας και απαράδεκτη.

Ένα πανεπιστήμιο σε κενό αέρος

Του Στέλιου Φωτεινόπουλου

Ήταν το 1996, όταν η αλλαγή ηγεσίας στο ΠΑΣΟΚ, έφερνε στο προσκήνιο μία θεωρία που λίγο ερχόταν να υπηρετήσει μία εκ των βασικών συνθηκών της δημοκρατίας που είναι ο πολιτικός διάλογος. 

Ο εκσυγχρονισμός, ως βασικό όπλο στην νέα φάση που ο Κ. Σημίτης επεδίωκε να φέρει την χώρα, είχε ως κεντρικό πυλώνα την άρνηση της ιδεολογίας και, ως εκ τούτου, την άρνηση του πολιτικού διαλόγου ως προϋπόθεση ενός δημοκρατικού πολιτεύματος. 

Οι ‘’Πρυτάνεις με τσαγανό’’ και ο σκοταδισμός του μηδενός

Του Παναγιώτη Μαυροειδή

Άστραψε και βρόντηξε η ‘’σοβαρή’’ εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ με κύριο πρωτοσέλιδο άρθρο της στις 21/10. Λιτό και ανατριχιαστικά σαφές:

‘’Τα ελληνικά πανεπιστήμια ανήκουν στους Έλληνες πολίτες, οι οποίοι τα έχουν πληρώσει ακριβά. Οι πρυτανικές αρχές τα διαχειρίζονται για λογαριασμό τους, με την υποχρέωση να προστατεύουν το δημόσιο συμφέρον. Οι συμμορίες και τα γκρουπούσκουλα, που έκαναν ό,τι ήθελαν λόγω της συναλλαγής τους με κόμματα και φαύλους πανεπιστημιακούς, δεν έχουν θέση στον χώρο του πανεπιστημίου. Επιτέλους, έχουμε πρυτάνεις με τσαγανό και απόλυτο σεβασμό στον θεσμό που εκπροσωπούν και τον νόμο. Μακάρι να είχαμε και πολιτικούς με το ίδιο σθένος’’. (οι υπογραμμίσεις δικές μας)

Ο Αντώνης Λιάκος, ο Κώστας Γαβρόγλου και η κατάσταση στα Πανεπιστήμια

Του Χρήστου Κάτσικα

Η κριτική της αθλιότητας και η αθλιότητα της κριτικής

Πριν κάμποσες μέρες (20/7) είχε δημοσιευθεί ένα άρθρο του Κώστα Γαβρόγλου για τα Ελληνικά Πανεπιστήμια στα Ενθέματα της Αυγής (Μια σοβαρή ήττα της Αριστεράς στα πανεπιστήμια). Αμέσως μετά δημοσιεύθηκε μια απάντηση του Αντώνη Λιάκου (Θα μιλήσουμε σοβαρά για τη σοβαρή ήττα στα πανεπιστήμια;) και μια ανταπάντηση του Κώστα Γαβρόγλου (Δεν κάνουν οι άνθρωποι τους θεσμούς, αλλά το αντίστροφο).

Έδρες ιδιωτικής χρήσης

Γράφει ο ΙΟΣ

Η ΕΜΜΕΣΗ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΑΕΙ

Μπορεί το άρθρο 16 τελικά να μην αναθεωρήθηκε, πίσω όμως έχει η αχλάδα την ουρά. 

Εφτά χρόνια μετά την απόκρουση των σχεδίων της κυβέρνησης Καραμανλή για ιδιωτικά πανεπιστήμια, η υλοποίηση του νόμου Διαμαντοπούλου επιφέρει την άτυπη ιδιωτικοποίηση μιας μερίδας των δημόσιων ελληνικών ΑΕΙ.