Πνέει τα λοίσθια η ΔΗΜΑΡ σε κλίμα «αλληλοεξόντωσης»

Του Γιώργου Δελαστίκ*

Πένθιμη είναι πλέον η μουσική που ακούγεται στα γραφεία της ΔΗΜΑΡ. Παίζονται οι τελευταίες πράξεις του πολιτικού κωμειδυλλίου της αποσύνθεσής της. 

Δεν διαλύεται η ΔΗΜΑΡ επειδή ο Φώτης Κουβέλης θέλει να την οδηγήσει προς τον ΣΥΡΙΖΑ και ο Σπύρος Λυκούδης αντιθέτως επιμένει να συμπλεύσουν με το ΠΑΣΟΚ. Η ΔΗΜΑΡ καλπάζει προς την κοινοβουλευτική της εξαφάνιση, επειδή το ελληνικό εκλογικό σώμα έστειλε στις ευρωεκλογές το μήνυμα προς τη ΔΗΜΑΡ ότι δεν έχει λόγο ύπαρξης. Δεν υπάρχει καμία διαφορετική ανάγνωση της καταβαράθρωσης ενός κόμματος από το 6,25% που είχε πάρει η ΔΗΜΑΡ τον Ιούνιο του 2012 στο 1,2% που πήρε στις ευρωεκλογές του Μαΐου. 

Διαπάλη στη ΔΗΜΑΡ αν θα «κολλήσει» με ΣΥΡΙΖΑ ή ΠΑΣΟΚ

Του Γιώργου Δελαστίκ

Ποτέ άλλοτε δεν υπήρχε τόσο μεγάλο ενδιαφέρον για ένα κόμμα που απειλείται εμφανώς με κοινοβουλευτική εξαφάνιση και διάλυση όσο αυτές τις μέρες για τη ΔΗΜΑΡ. Το αβυσσαλέο ποσοστό του 1,2% που πήρε στις ευρωεκλογές προ δεκαημέρου εκτόξευσε ξαφνικά τη ΔΗΜΑΡ στο επίκεντρο της δημοσιότητας και της πολιτικής ζωής της χώρας! 

Τα ίδια τα στελέχη της ΔΗΜΑΡ συγκρούονται ιδεολογικά και πολιτικά γύρω από το αν πρέπει να προσκολληθούν στον ΣΥΡΙΖΑ, όπως προτιμά η πλειοψηφία, ή στο ΠΑΣΟΚ, όπως επιθυμεί η μειοψηφία. Αυτό μόνο έμμεσα ενδιαφέρει τον ΣΥΡΙΖΑ και την κυβέρνηση. ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ - ΠΑΣΟΚ θεωρούν οριστικά τελειωμένη τη ΔΗΜΑΡ ως αυτοτελές κόμμα και δεδομένη τη διάλυσή της.

Σύγκλιση Κουβέλη και Γ. Παπανδρέου με φόντο... ΣΥΡΙΖΑ!

Του Γιώργου Δελαστίκ*

Εξαιρετικό εκνευρισμό έχει προκαλέσει στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Ευ. Βενιζέλο η σημερινή παρουσίαση στην Αθήνα του βιβλίου της Μαριλένας Κοππά για την κατάσταση της σοσιαλδημοκρατίας στην Ευρώπη της κρίσης. Η ανησυχία του ηγέτη του κάποτε κραταιού κόμματος δεν πηγάζει από το γεγονός ότι η μέχρι προ εβδομάδων ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ και συγγραφέας είναι τώρα υποψήφιαευρωβουλευτής της ΔΗΜΑΡ.

Το πρόβλημα του Ευ. Βενιζέλου είναι πολύ σοβαρότερο. Συνίσταται στο ότι την παρουσίαση του βιβλίου θα κάνουν αφενός ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ Φώτης Κουβέλης, πράγμα φυσιολογικό, και αφετέρου ο... τέως πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Γ. Παπανδρέου! 

Εσωτερικές κρίσεις σε ΔΗΜΑΡ - ΑΝΕΛ λόγω πορείας προς ΣΥΡΙΖΑ

Του Γιώργου Δελαστίκ*

Με σαφείς ήττες των φιλοκυβερνητικών πτερύγων τόσο στη ΔΗΜΑΡ του Φώτη Κουβέλη όσο και στους Ανεξάρτητους Ελληνες του Πάνου Καμμένου έληξε αυτός ο γύρος εσωκομματικής αντιπαράθεσης σε αυτά τα δύο κόμματα της ελάσσονος αντιπολίτευσης. 

Η φιλονεοδημοκρατική πτέρυγα των ΑΝΕΛ και η φιλοπασοκική πτέρυγα της ΔΗΜΑΡ απέτυχαν -τουλάχιστον σε αυτήν τη φάση- να ανακόψουν την πορεία προσέγγισης με τον ΣΥΡΙΖΑ που έχουν χαράξει οι ηγεσίες τους. 

Το κλάμα της ΔΗΜΑΡ

Στην αποχαιρετιστήρια ομιλία του ως γραμματέας της ΔΗΜΑΡ, ο Σπύρος Λυκούδης δάκρυσε εξαιτίας της αριστερής στροφής που κάνει το κόμμα του από τη στιγμή που αποφάσισε να μην συμμετέχει στην κυβέρνηση και να δηλώνει παρών σε κάθε κρίσιμη πολιτική στροφή της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ.

Ο Σπύρος Λυκούδης και οι σύντροφοί του αισθάνονται πνιγμένοι από την αδιαλλαξία του προέδρου μπροστά στα καλέσματα των “58” του ΔΟΛ και του σημιτικού ΠΑΣΟΚ για μια Ελλάδα σοσιαλιστική - όπως λέει και ο ύμνος.

Ο αγαπημένος τηλεοπτικός πολιτικός δάκρυσε μπροστά στο βάρος της διαφαινόμενης ανυπαρξίας του μοναδικού πολιτικού μορφώματος της πολιτικής ιστορίας της χώρας που εμφανίστηκε μονάχα για να δώσει όνομα σε ένα αηδιαστικό πολιτικό κύμα που προϋπήρχε για τουλάχιστον 20 χρόνια, αλλά κανείς δεν μπορούσε να το προσδιορίσει.

Η γενναία "μοναξιά" του Πέτρου Τατσόπουλου

Του Χρίστου Κατσούλα

Ο Π.Τατσοπουλος μπορεί τους τελευταίους μήνες να διεκδικήσει τον τίτλο ενός γενναίου ανθρώπου. Ενός βουλευτή που όταν μιλά κάνει τη βάση (και στελέχη) του κόμματος να ανατριχιάζει.

Τη μια προτείνει μέτωπο με τη ΝΔ απέναντι στον κίνδυνο της Χρυσής Αυγής. Την άλλη αποφαίνεται ότι η κίνηση των 58 της κεντροαριστεράς του ΠΑΣΟΚ είναι ο αυριανός σύμμαχος της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ.

Τι κι αν μέλη και στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης λούζουν με απίθανους χαρακτηρισμούς τον βουλευτή-συγγραφέα; Απτόητος εξακολουθεί να "προκαλεί". Θα έλεγε κανείς ότι πρόκειται για έναν ατρόμητο άνθρωπο.

ΜΗΝΕΣ ΑΠΕΜΕΙΝΑΝ…

Από:kartesios

Το γεγονός ότι κανείς δεν ασχολήθηκε σοβαρά με την «αποχώρηση» της ΔΗΜΑΡ από την κυβέρνηση δύο πράγματα δείχνει πεντακάθαρα. Το πρώτο ότι ήταν εντελώς τυπική η παρουσία της στην τρικομματική. Το δεύτερο ότι όλοι γνωρίζουν πως δεν αποχώρησε από την κυβέρνηση.

Αποχωρώ σημαίνει διαφωνώ ριζικά και αποσύρω τη στήριξή μου. Κάτι τέτοιο όχι μόνο δε συνέβη στην περίπτωση της ΔΗΜΑΡ, αλλά σύμφωνα με τις δηλώσεις Κουβέλη το κόμμα του μένει πιστό στη μνημονιακή γραμμή της κυβέρνησης και θα τη στηρίζει όποτε παραστεί ανάγκη.

Η μόνη «ταραχή» που υπήρξε με την απόφαση Κουβέλη ήταν εντός της ΔΗΜΑΡ και προήλθε από εκείνους που είχαν προσωπικές φιλοδοξίες υπουργοποίησης, αλλά είχαν λάβει και σχετικές υποσχέσεις για την εξέλιξή τους. Δυστυχώς πιάστηκαν κορόιδα. Το αντάλλαγμα για τον αυτοεξευτελισμό τους δεν το έλαβαν ποτέ. Ας πρόσεχαν. Τουλάχιστον ας πρόσεχαν όσο τους επιτρέπει η πνευματική τους κατάσταση και ο βαθμός ευφυΐας τους που αποδείχθηκε κάτω του μετρίου.

Οι φαιδροί της ιστορίας

Όλα τα κάνει η τσουτσού η ΔΗΜΑΡ. Μυρίστηκε μέλι εξουσίας και καρέκλες και την έκανε την κυβίστηση.

Δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται.

Σου λέει τα 'φαγε τα ψωμιά του ο Σαμαράς, τώρα ήρθε ο καιρός να κολλήσουμε στο νέο ανερχόμενο αστεράκι, τον ΣΥΡΙΖΑ.

Κουνιέται δεξιά, κουνιέται αριστερά η ΔΗΜΑΡ κι ότι κάτσει.

Δουλειά να υπάρχει, και η δουλειά αυτή είναι η γνωστή...!

Καλά, άνθρωποι με γυαλάκια, άνθρωποι με νομικές σπουδές, άνθρωποι της καλής και ευυπόληπτης κοινωνίας, τσίπα δεν έχετε; Ντροπή δεν έχετε; Βρακί δεν έχετε να φορέσετε και το έχετε βγάλει σε δημόσια θέα και το κουνάτε σε στυλ "όλα τα παίρνω, από παντού τα παίρνω";

Ο Κουβέλης και ο σκορπιός

Του Κώστα Βαξεβάνη

Ο Φώτης Κουβέλης,θα κριθεί από την ιστορία και για τη στάση του να συμμετάσχει στην τρικομματική κυβέρνηση που έριξε τη χώρα στην απύθμενη λιτότητα και για τη στάση του να εγκαταλείψει αυτή την κυβέρνηση,όπως την εγκαταλείπει. Είναι δύσκολο πάντως,να προφασιστεί πως το κίνητρό του ήταν η σωτηρία της χώρας και τις δύο φορές, αφού όλη η αναγκαιότητα της “σωτηρίας” που επικαλέστηκε παραμένει, αλλά ο ίδιος αποχωρεί.

Ο Πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ, πιέστηκε από την Κοινοβουλευτική του ομάδα και την κομματική βάση, που με τη σειρά τους πιέστηκαν από τις εξελίξεις,να πάψει να αποτελεί παρακλάδι μιας αυταρχικής ΝΔ και άλλοθι στα απομεινάρια ενός ΠΑΣΟΚ που δεν έχει καμιά σχέση με την πολιτική, αλλά εκφράζει έναν βουλιμικό για εξουσία αρχηγό.

Ο Φώτης Κουβέλης,δεν υπήρξε στο σχήμα αυτό η Αριστερά ευθύνης όπως προφασίστηκε. Υπήρξε μια Αριστερά, που με τα ίδια ιδιοτελή κίνητρα με το Βενιζέλο, θεώρησε πως θα μπει στο κάδρο, μπαίνοντας στην κυβέρνηση και τα κανάλια.