Νίκη Τράμπ: «ανατροπή» του συστήματος, με τους δικούς του όρους

Παναγιώτης Μαυροειδής

Άραγε η «πολιτική διέξοδος»  στο όνομα της οποίας  μιλάει ο ακροδεξιός Τράμπ, χαρακτηρίζεται από ένα  περιστασιακό και πρωτοφανές περιεχόμενο;   

Αποτελεί ένα ακραίο «ατύχημα», ή αντιστοιχεί σε κάποια βαθύτερη τάση μετασχηματισμού της κοινωνικής πολιτικής συμπεριφοράς στη σύγχρονη καπιταλιστική κοινωνία και ειδικά στην Αμερικάνικη, με αντικειμενικό υπόβαθρο; 

Όπως προειδοποιούσε ο Michael Moore σε άρθρο του από το περασμένο καλοκαίρι (όπου προέβλεπε τη νίκη του Τράμπ), η πικρή αλήθεια είναι πως «δεν αντέχουμε τα άσχημα νέα». Μα πως γίνεται αποδεκτή η αηδιαστική, ρατσιστική, μισο-φασιστική, αντι-μεταναστευτική, ξενοφοβική, μισογύνικη φιγούρα του Τράμπ;

Αν το ερώτημα τεθεί με αυτούς τους όρους, δύσκολα θα γίνει αντιληπτή και ερμηνεύσιμη η ριζοσπαστική τομή, αντιδραστικού χαρακτήρα, ιστορικής σημασίας στο σύγχρονο καπιταλιστικό κόσμο, τις αξίες του και την επανασυγκρότηση του πολιτικού συστήματος κυριαρχίας του, που αντιπροσωπεύει η νίκη Τράμπ.

TINA OOD: There Is No Alternative Out Of Democrat

Χρήστος Καλαμπόκας 

Πολεμώντας τον «δαίμονα» του κέρδους και της μηδενικής ανοχής με τα  πλαστικά σπαθιά της φιλελεύθερης αριστεράς

 1. Το μαζικό κοινωνικό και πολιτικό ρεύμα που εκφράστηκε με την υποψηφιότητα Σάντερς ήταν δημιούργημα της πολύμορφης κοινωνικής και πολιτικής ριζοσπαστικοποίησης στις ΗΠΑ την πρόσφατη δεκαετία που δυνάμωσε αποφασιστικά μετά το ξέσπασμα της κρίσης το 2007.

Η υποψηφιότητα Σάντερς του έδωσε σε πρώτη φάση αποφασιστική ώθηση, θέση στην κεντρική πολιτική σύγκρουση. Η υποψηφιότητα Τραμπ επέδρασε πολύ λιγότερο στην ανάπτυξή του. Το εύρος και η ταξικότητα αυτού του ρεύματος έχει περιγραφεί  με σχετική πληρότητα από ένα σημαντικό αριθμό αγωνιστών και μελετητών των κοινωνικών κινημάτων. Ήταν κάτι νέο, μεγάλο, ευρηματικό και πρωτόγνωρα ταξικό σε σχέση με προηγούμενες κινηματικές καμπές.

Ανεπιθύμητος ο Ομπάμα - Όλοι στους δρόμους και τις διαδηλώσεις την Τρίτη 15/11

Να απαγορεύσουμε την απαγόρευση!

Όλοι στους δρόμους και τις διαδηλώσεις!

Συγκεντρώσεις:

Αθήνα: 5.00 μμ συγκέντρωση στο ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ και πορεία στην ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ

Θεσσαλονίκη: 6.00 μμ συγκέντρωση στην ΚΑΜΑΡΑ και ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΠΡΟΞΕΝΕΙΟ

-Συλλαλητήριο  επίσης, την Τρίτη 15 Νοέμβρη στις 6.30 μ.μ., στην Ομόνοια.,  έχουν καλέσει η ΕΕΔΥΕ, το ΠΑΜΕ και άλλοι φορείς. 

Η Έφη Αχτσιόγλου και ο παρκαδόρος Πολιτικός Μηχανικός

Παναγιώτης Μαυροειδής

Τη νέα Υπουργός Εργασίας Έφη Αχτσιόγλου, δεν τη γνωρίζω. Από μια άποψη χαίρομαι: Δεν ανήκει στην κατηγορία αυτών που γνώριζα, γνωρίζω, αλλά ντρέπομαι να το πω.

Υπουργός Εργασίας λοιπόν, στα 31 της χρόνια. Από μια άποψη, το θέμα πουλάει: «Ο Τσίπρας έβαλε στην κυβέρνηση ένα νέο άνθρωπο και μάλιστα γυναίκα, σπάζοντας τις επετηρίδες».

Διαβάζουμε στο βιογραφικό της ότι τέλειωσε λέει τη Νομική, μετά πήρε μεταπτυχιακό και  διδακτορικό δίπλωμα. Ας τα μετρήσουμε όπως ο Τσάκωνας στην αθάνατη ταινία «Μάθε παιδί μου γράμματα»:

Η αντεπανάσταση του 1956 στην Ουγγαρία και οι ετερόκλητοι υποστηριχτές της

Γράφει ο Αλέκος Χατζηκώστας στο atexnos

Με αφορμή τη συμπλήρωση των 60 χρόνων από την εκδήλωση της αντεπανάστασης στην τότε Λ.Δ της Ουγγαρίας έχουμε και στη χώρα μας μία πλούσια αρθρογραφία αλλά και εκδηλώσεις (π.χ ΣΕΚ 30/10 στην ΑΣΟΕE!) γι’αυτήν.

Στην ίδια την Ουγγαρία όπως αναφέρουν τα διεθνή ΜΜΕ δεκάδες εκατομμύρια ευρώ δαπάνησε φέτος το ουγγρικό κράτος για τον εορτασμό των 60 χρόνων της «επανάστασης». Για παράδειγμα στις  23 Οκτωβρίου ο πρόεδρος Viktor Orbán μίλησε στη κεντρική συγκέντρωση στη Βουδαπέστη. Μάλιστα ολόκληρη η Βουδαπέστη είχε διακοσμηθεί με φωτογραφίες από την «εξέγερση» ενώ στα κινητά όλως των Ούγγρων παραδόθηκε μήνυμα με πρόσκληση για την ομιλία του Προέδρου.

Γύρω από τα γεγονότα αυτά, το τελευταίο διάστημα σε μια σειρά άρθρα που ξεκινούν από διαφορετικές ιδεολογικές-πολιτικές αφετηρίες φαίνεται να καταλήγουν στα ίδια (αντιιστορικά) συμπεράσματα για τον χαρακτήρα των γεγονότων. Ας πάρουμε τρία από αυτά:

"Έφυγε" από τη ζωή ο ιστορικός ηγέτης του ΕΚΚΕ Χρίστος Μπίστης

"Έφυγε" την Πέμπτη 15 Σεπτέμβρη 2016, από την ζωή ο επαναστάτης κομμουνιστής Χρίστος Μπίστης, ιστορικός ηγέτης του ΕΚΚΕ, αγωνιστής του αντιδικτατορικού αγώνα, της επαναστατικής αριστεράς και του κομμουνιστικού κινήματος.

Με λιτό Δελτίο τύπου, όπως σεμνή και λιτή ήταν η ζωή του μεγάλου επαναστάτη, η Κ.Ε  του Επαναστατικού Κομμουνιστικού Κινήματος Ελλάδας (ΕΚΚΕ) ανακοίνωσε το θάνατό του.

Η πολιτική του κηδεία θα γίνει τη Δευτέρα 19 Σεπτέμβρη στις 3 μ.μ. στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών. 

Μαρξισμός, Αναρχισμός, «Αυτοδιαχείριση»

Γράφει η Άννεκε Ιωαννάτου στο atexnos

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣH

«Η κοσμοθεωρία των αναρχικών είναι η αστική κοσμοθεωρία γυρισμένη από την ανάποδη. Οι ατομικιστικές τους θεωρίες, το ατομικιστικό τους ιδανικό βρίσκονται σε άμεση αντίθεση με το σοσιαλισμό. Οι απόψεις τους δεν εκφράζουν το μέλλον του αστικού καθεστώτος, που βαδίζει με ακατάσχετη δύναμη προς την κοινωνικοποίηση της εργασίας, αλλά το παρόν ή ακόμα και το παρελθόν αυτού του καθεστώτος, την κυριαρχία της τυφλής και τυχαίας σύμπτωσης πάνω στο μεμονωμένο, χωριστό μικροπαραγωγό. Η τακτική τους, που ανάγεται στην άρνηση του πολιτικού αγώνα, διαιρεί τους προλεταρίους, και στην πραγματικότητα τους μετατρέπει σε παθητικούς συμμετόχους της μιaς ή της άλλης αστικής πολιτικής, γιατί μια πραγματική απομάκρυνση των εργατών από την πολιτική είναι αδύνατη και ακατόρθωτη» (Λένιν, Σοσιαλισμός και Αναρχισμός, Άπαντα, τόμος 12, σελ. 131).