Μαζική απάντηση στην απαγόρευση και στον Ομπάμα (photos-video)

Χιλιάδες εργαζόμενοι και νέοι είπαν όχι στην αυταρχική και αντιδημοκρατική απαγόρευση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και διαδήλωσαν μαζικά και μαχητικά στο κέντρο της Αθήνας, ενάντια στην επίσκεψη του εκπροσώπου του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού Μπ. Ομπάμα.

Από τις 5.00 μ.μ. ο κόσμος άρχισε να πυκνώνει μπροστά στο Ε.Μ. Πολυτεχνείο στην οδό Πατησίων,όπου από το πρωί ξεκίνησαν οι τριήμερες εκδηλώσεις για την επέτειο της εξέγερσης του Νοέμβρη του 1973. Πυκνά μπλοκ και παλμός κυριάρχησαν στην συγκέντρωση, που καλούσαν εργατικά σωματεία (από τη συνέλευση της Πρωτοβουλίας Πρωτοβάθμιων Σωματείων για Συντονισμό και άλλα), ο Συντονισμός Σωματείων, Συλλόγων και Συλλογικοτήτων για το προσφυγικό, πολλοί Φοιτητικοί Σύλλογοι, αλλά και Οργανώσεις της ανατρεπτικής και μαχόμενης Αριστεράς.

Νίκη Τράμπ: «ανατροπή» του συστήματος, με τους δικούς του όρους

Παναγιώτης Μαυροειδής

Άραγε η «πολιτική διέξοδος»  στο όνομα της οποίας  μιλάει ο ακροδεξιός Τράμπ, χαρακτηρίζεται από ένα  περιστασιακό και πρωτοφανές περιεχόμενο;   

Αποτελεί ένα ακραίο «ατύχημα», ή αντιστοιχεί σε κάποια βαθύτερη τάση μετασχηματισμού της κοινωνικής πολιτικής συμπεριφοράς στη σύγχρονη καπιταλιστική κοινωνία και ειδικά στην Αμερικάνικη, με αντικειμενικό υπόβαθρο; 

Όπως προειδοποιούσε ο Michael Moore σε άρθρο του από το περασμένο καλοκαίρι (όπου προέβλεπε τη νίκη του Τράμπ), η πικρή αλήθεια είναι πως «δεν αντέχουμε τα άσχημα νέα». Μα πως γίνεται αποδεκτή η αηδιαστική, ρατσιστική, μισο-φασιστική, αντι-μεταναστευτική, ξενοφοβική, μισογύνικη φιγούρα του Τράμπ;

Αν το ερώτημα τεθεί με αυτούς τους όρους, δύσκολα θα γίνει αντιληπτή και ερμηνεύσιμη η ριζοσπαστική τομή, αντιδραστικού χαρακτήρα, ιστορικής σημασίας στο σύγχρονο καπιταλιστικό κόσμο, τις αξίες του και την επανασυγκρότηση του πολιτικού συστήματος κυριαρχίας του, που αντιπροσωπεύει η νίκη Τράμπ.

TINA OOD: There Is No Alternative Out Of Democrat

Χρήστος Καλαμπόκας 

Πολεμώντας τον «δαίμονα» του κέρδους και της μηδενικής ανοχής με τα  πλαστικά σπαθιά της φιλελεύθερης αριστεράς

 1. Το μαζικό κοινωνικό και πολιτικό ρεύμα που εκφράστηκε με την υποψηφιότητα Σάντερς ήταν δημιούργημα της πολύμορφης κοινωνικής και πολιτικής ριζοσπαστικοποίησης στις ΗΠΑ την πρόσφατη δεκαετία που δυνάμωσε αποφασιστικά μετά το ξέσπασμα της κρίσης το 2007.

Η υποψηφιότητα Σάντερς του έδωσε σε πρώτη φάση αποφασιστική ώθηση, θέση στην κεντρική πολιτική σύγκρουση. Η υποψηφιότητα Τραμπ επέδρασε πολύ λιγότερο στην ανάπτυξή του. Το εύρος και η ταξικότητα αυτού του ρεύματος έχει περιγραφεί  με σχετική πληρότητα από ένα σημαντικό αριθμό αγωνιστών και μελετητών των κοινωνικών κινημάτων. Ήταν κάτι νέο, μεγάλο, ευρηματικό και πρωτόγνωρα ταξικό σε σχέση με προηγούμενες κινηματικές καμπές.

Μεξικό: το ISIS των ναρκωτικών

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Διαμαρτυρία για τους νεκρούς
από τα καρτέλ ναρκωτικών στο Μεξικό

Αποστολή στο Μεξικό

«Ο πόλεμος κατά των ναρκωτικών είναι μια κουρτίνα που κρύβει τον κοινωνικό πόλεμο», 

Εντουάρντο Γκαλεάνο

«Μακελειό» ήταν ο πηχυαίος τίτλος αρκετών μεξικανικών εφημερίδων μετά την πολύνεκρη συμπλοκή της αστυνομίας με μέλη του καρτέλ Νέα Γενιά του Τζαλίσκο (JNG) κοντά στην πόλη Γκουανταλαχάρα του Μεξικού.

Σε μια χώρα, που έχει θρηνήσει περίπου 100.000 ζωές στον λεγόμενο πόλεμο κατά των ναρκωτικών, οι 42 άνθρωποι που σκοτώθηκαν σε μια συμπλοκή ίσως να μην προκαλούν τόσο έντονα συναισθήματα στη μεξικανική κοινωνία.

Η Αμερική φλέγεται! (ΒΙΝΤΕΟ)

Επιθέσεις σε αστυνομικά τμήματα και βίαια επεισόδια σε πόλεις της Αμερικής με αφορμή την μη παραπομπή σε δίκη δολοφόνου αστυνομικού 

Οργή και λαϊκό ξέσπασμα σε μια σειρά Αμερικάνικες πόλεις, ανάμεσα τους και η Νέα Υόρκη, με εκατοντάδες πολίτες να κατεβαίνουν μαζικά στους δρόμους διαμαρτυρόμενοι για την απόφαση δικαστηρίου να μην παραπεμφθεί σε δίκη ο μπάτσος που σκότωσε εν ψυχρό τον 18χρονο αφροαμερικάνο Μάικλ Μπράουν στο προάστιο Φέργκιουσον του Σεντ Λούις στις 9 Αυγούστου.

Εκλογές τιμωρίας του Ομπάμα

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Εναν ανεπαίσθητο λόξυγγα στην αδιάλειπτη διακυβέρνηση των ΗΠΑ από τους μεγαλύτερους επιχειρηματικούς ομίλους της χώρας αποτέλεσαν οι ενδιάμεσες εκλογές που πραγματοποιήθηκαν την περασμένη εβδομάδα. 

Πληρώνοντας περισσότερα από 4 δισ. δολάρια κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, η οικονομική ελίτ εξασφάλισε ότι ακόμη και οι συγκριτικά ελάχιστοι πολίτες που προσήλθαν στις κάλπες (περίπου τα δύο τρίτα των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων δεν πέρασαν από τα εκλογικά κέντρα) δεν θα είχαν την παραμικρή δυνατότητα να εκφράσουν και την ελάχιστη αντίδρασή τους στη διακυβέρνηση του Μπαράκ Ομπάμα. Η κυριαρχία των Ρεπουμπλικάνων στη γερουσία και τη βουλή των αντιπροσώπων, πρώτη φορά από το 2006, δεν συνιστά αναγκαστικά στροφή του εκλογικού σώματος προς τα δεξιά αλλά μια απελπισμένη προσπάθεια τιμωρίας του σημερινού προέδρου. 

Ουκρανία: ΕΕ και ΝΑΤΟ… άνω κάτω

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Τις «ένδοξες» ημέρες πριν από την κατάρρευση του Ανατολικού μπλοκ, όταν το ΝΑΤΟ είχε ως βασική αποστολή την αντιμετώπιση της Μόσχας, ένιωσαν οι πολιτικοί ηγέτες αλλά και οι στρατηγοί στη διήμερη σύνοδο τη Συμμαχίας που πραγματοποιήθηκε στην Ουαλία. 

Καθώς ξεκινούσε από το απόγευμα της Παρασκευής η κατάπαυση του πυρός, μεταξύ του ουκρανικού στρατού και των φιλορώσων αυτονομιστών, οι νατοϊκοί αξιωματούχοι συζητούσαν τρόπους για να ενισχύσουν την φιλοφασιστική κυβέρνηση που οι χώρες τους επέβαλαν στο Κίεβο.

Τζιχαντιστές: Ποιός “Φρανκενστάιν” τους γέννησε;

Του  Νίκου Μπογιόπουλου

Ένα ακόμα φρικιαστικό βίντεο με τον απαγχονισμό και δεύτερου Αμερικανού δημοσιογράφου από τους Τζιχαντιστές του «Ισλαμικού Κράτους» κάνει από χτες το γύρο του κόσμου.

Επειδή η φρίκη είναι πολύ μεγάλη για να αντέξει κανείς να βλέπει την υποκρισία να κρύβεται πίσω από τις οιμωγές και επειδή τα γνήσια δάκρυα πρέπει να διαχωρίζονται από εκείνα των κροκόδειλων, υπενθυμίζουμε: 

Αμέρικα – Αμέρικα...

Του Νίκου Μπογιόπουλου 

Τί συνέβη στο Φέργκιουσον των ΗΠΑ; Προφανώς συνέβη μια δολοφονία. Γιατί οι 6 σφαίρες που δέχτηκε από τον (λευκό) αστυνομικό ο άοπλος 18χρονος μαύροςΜάικλ Μπράουν, την στιγμή που προσπαθούσε να παραδοθεί, ήταν δολοφονία.

Κλαγγή πολέμου

Του Περικλή Κοροβέση

Το 1983, ο Ρίγκαν, ένας εκ των θεμελιωτών του νεοφιλελευθερισμού -οι άλλοι δύο ήταν η Θάτσερ και ο αιμοσταγής δικτάτορας Πινοσέτ-, πήρε την πρωτοβουλία να ανασκευάσει ριζικά τον ρόλο της CIA. 

Αυτός ο οργανισμός ήταν βεβαρημένος με πολλά στρατιωτικά πραξικοπήματα, πολιτικές δολοφονίες και ωμές επεμβάσεις στα εσωτερικά άλλων χωρών. Στα μάτια της διεθνούς κοινής γνώμης ήταν ένας μαφιόζικος γκανγκστερισμός, που έπληττε θανάσιμα το κύρος των ΗΠΑ. Και έτσι γεννήθηκε μια νέα οργάνωση με ωραίο όνομα, το «Εθνικό Κληροδότημα για τη Δημοκρατία» (National Edowment for Democracy-ΝΕD), που θα αναλάμβανε την πολιτική δουλειά της CIA ανοιχτά και ξάστερα και όχι υπογείως όπως οι προκάτοχοί της. Το NED παρουσιάζεται σαν μια Μη Κυβερνητική Οργάνωση, αλλά χρηματοδοτείται κατευθείαν από το Κογκρέσο.

Πατρίς, θρησκεία, αιματοχυσία

Γράφει ο ΙΟΣ

ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ ΕΝΟΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΗΡΩΑ

Η αναζωπύρωση του πολέμου στη Μεσοποταμία μετά την πρόσφατη προέλαση των ανταρτών του Ισλαμικού Κράτους του Ιράκ και του Λεβάντε (ISIS) ίσως αποδειχτεί καθοριστική για τη δρομολόγηση ενός νέου Ψυχρού Πολέμου. Με τον Ομπάμα ν’ αντιμετωπίζει κατηγορίες περί εθνικής μειοδοσίας επειδή απέσυρε τα κατοχικά στρατεύματα των ΗΠΑ και «παρέδωσε τη χώρα στους ισλαμιστές», οι προοπτικές της νέας αμερικανικής (ακρο)δεξιάς ενισχύονται αισθητά. Οπως ακριβώς συνέβη το 1980, όταν η ισλαμική επανάσταση του Ιράν και η σοβιετική εισβολή στο Αφγανιστάν «απαντήθηκαν» με την εκλογική νίκη των Ρέιγκαν-Μπους και τον ενταφιασμό της Υφεσης, φέρνοντας την ανθρωπότητα στο χείλος του πυρηνικού ολοκαυτώματος.

Η Βία του Κράτους

Gary Younge (theguardian)

Το 1966, ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ ξεκίνησε την εκστρατεία του κατά των ρατσιστικών διακρίσεων στο Σικάγο και διαπίστωσε ότι οι προσπάθειές του εξουδετερώνονταν από το βίαιο όχλο και από έναν ραδιούργο δήμαρχο.

Περιθωριοποιημένος από το κατεστημένο της πόλης, μπορούσε να αισθανθεί ότι η μη-βία, τόσο ως τακτική όσο και ως ζήτημα αρχής, είχε αρχίσει να ξεθωριάζει μεταξύ των οπαδών του. «Χρειάζομαι βοήθεια για να επικοινωνήσω αυτήν τη μέθοδο», έλεγε. «Πολλοί άνθρωποι έχουν χάσει την πίστη τους στο Κατεστημένο... Έχουν χάσει την πίστη τους στη δημοκρατική διαδικασία. Έχουν χάσει την πίστη τους στη μη-βία... Αυτοί που καθιστούν αυτήν την ειρηνική επανάσταση αδύνατη, θα κάνουν αναπόφευκτη μια βίαιη επανάσταση, και πρέπει να τελειώνουμε με αυτήν την προοπτική: χρειάζομαι βοήθεια. Χρειάζομαι κάποιες νίκες, χρειάζομαι κάποιες παραχωρήσεις...».

ΗΠΑ: ο «τυχαίος» θάνατος ενός 18χρονου Αφροαμερικανού

Του Κωστή Μαργιόλη

Από τη γνώριμη αστυνομική αυθαιρεσία στο νεόκοπο αστικό μιλιταρισμό

Το πτώμα του Μάικλ Μπράουν βρισκόταν επί ώρες στο δρόμο το απόγευμα του περασμένου Σαββάτου 9 Αυγούστου. Όμως, πριν ακόμα διαλευκανθούν οι συνθήκες κάτω από τις οποίες «εκπυρσοκρότησε» το όπλο του αμερικανού αστυνομικού που δολοφόνησε εν ψυχρώ τον 18χρονο από το Φέργκιουσον του Μιζούρι, τα κανάλια είχαν ήδη ανακαλύψει την κατάλληλη φωτογραφία που θα έδενε με την (προκατασκευασμένη) εικόνα ενός αφροαμερικανού: λάτρης της ραπ μουσικής, σχετικά μυώδης, άρα πιθανόν βίαιος και παραβατικός, ίσως μέλος κάποιας συμμορίας κι έτσι σχεδόν βέβαια ύποπτος. Ύποπτος γενικώς. «Δικαίως» λοιπόν ο μπάτσος άδειασε το όπλο του πάνω στο σώμα ενός άοπλου νεαρού τον οποίο υποτίθεται ότι είχε εντοπίσει μετά την κλήση γείτονα για κλοπή σε κοντινό κατάστημα –με την οποία δεν είχε, ωστόσο, καμία σχέση. 

Η ΝΕΜΕΣΗ των Αμερικάνων στο Ιράκ

Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου 

Η προέλαση των ισλαμιστών θέτει ενώπιον εφιαλτικών διλημμάτων τον Ομπάμα και καταδεικνύει την απόλυτη χρεοκοπία της αμερικανικής πολιτικήε στην ευρύτερη Μέση Ανατολή.

Πριv από δυόμισι χρόνια, όταν οι τελευταίοι Αμερικανοί στρατιώτες αποχωρούσαν από το Ιράκ, ο Μπαρόκ Ομπάμα ισχυριζόταν ότι άφηναν πίσω τους «ένα κυρίαρχο και σταθερό κράτος, που μπορεί να στηριχτεί στις δικές του δυνάμεις». Οι δραματικές εξελίξεις του τελευταίου δεκαημέρου χάρισαν στη δήλωση του Αμερικανού Προέδρου περίοπτη θέση στα χρονικά της πολιτικής γελοιότητας.

Η Δύση κατάλαβε ότι μάλλον θα χάσει την Ανατ. Ουκρανία

Του Γιώργου Δελαστίκ*

Βαθύτατα εντυπωσιασμένοι έδειχναν χθες οι Αμερικανοί, οι Γερμανοί, οι Αγγλοι από την ευρύτατη συμμετοχή των Ρώσων και των ρωσόφρονων της Ουκρανίας στο δημοψήφισμα που διεξήχθη άρον άρον και υπό πολεμικό κλίμα στις περιοχές του Ντονιέτσκ και του Λουχάνσκ. 

Είναι δε βέβαιο ότι αναφορικά με το ποσοστό συμμετοχής δεν βασίστηκαν στις ανακοινώσεις των εφορευτικών επιτροπών αλλά σε πληροφορίες των δικών τους μυστικών υπηρεσιών.

Σχεδόν αναπόφευκτη εισβολή της Ρωσίας σε Ουκρανικά εδάφη

Του Γιώργου Δελαστίκ*

Οι ακροδεξιοί πραξικοπηματίες που με την άμεση και πλήρη υποστήριξη των Αμερικανών κατέλαβαν την εξουσία στην Ουκρανία δοκιμάζουν ανελέητα τα όρια ανοχής του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν. 

Δολοφονώντας εν ψυχρώ 42 αθώους Ρώσους και ρωσόφιλους Ουκρανούς στο κτίριο των συνδικάτων στην Οδησσό, οι φιλοναζιστές και πιόνια των ΗΠΑ Ουκρανοί πραξικοπηματίες εξωθούν τα πράγματα στα άκρα. Αν ο Πούτιν «καταπιεί» τη δολοφονία δεκάδων Ρώσων της Ουκρανίας χωρίς να τολμήσει να αντιδράσει εισβάλλοντας στην Ουκρανία και απομακρύνοντας από την εξουσία τους δολοφόνους του Κιέβου, η ζωή τουλάχιστον οκτώ εκατομμυρίων Ρώσων που ζουν σε ουκρανικά εδάφη θα βρίσκεται διαρκώς στο έλεος των φιλοναζιστών Ουκρανών.

Ουκρανία: Το φίδι του Ναζισμού στη «Μεγάλη Σκακιέρα» των ΗΠΑ και της ΕΕ!

Του Νίκου Μπογιόπουλου

1) Ο Ζμπίγκνιου Μπρζεζίνσκι δεν είναι τυχαίο πρόσωπο. Το 1977 ανέλαβε την πανίσχυρη θέση του Συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας του Αμερικανού προέδρου Τζίμι Κάρτερ ενώ υπήρξε και ο κορυφαίος Σύμβουλος Εξωτερικής Πολιτικής του Ομπάμα. Θεωρείται ένας από τους «μάγους» της αμερικανικής διπλωματίας και ένας από τους σημαντικότερους θεωρητικούς στον τομέα των διεθνών σχέσεων. Πρόκειται για έναν από τους ανθρώπους που επί δεκαετίες επηρεάζουν τη διαμόρφωση της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Στο εξόχως κατατοπιστικό βιβλίο του «Η Μεγάλη Σκακιέρα», που εκδόθηκε τη δεκαετία του ’90, αναλύει τη στρατηγική των ΗΠΑ ώστε να κατοχυρώσουν μια «ηγεμονία νέου τύπου» κατά τον 21ο αιώνα (σσ: ηγεμονία που σύμφωνα με τον Μπρζεζίνσκι περνάει μέσα από τον έλεγχο της «Ευρασίας»). Γράφει ο Μπρζεζίνσκι:

H όξυνση της επιθετικότητας του Αμερικάνικου Ιμπεριαλισμού. Τα γεγονότα στην Ουκρανία.

Του Κώστα Καραγίωργη

Επειδή οι εικόνες ενόπλων δίπλα από Ρωσικές σημαίες στην Κριμαία αλλά και οι εικόνες αναταραχής στις υπόλοιπες περιοχές της ανατολικής και νότιας Ουκρανίας, σε συνδυασμό με την προπαγάνδα των δυτικών ΜΜΕ - που είναι και η κυρίαρχη εκδοχή προπαγάνδας που διοχετεύεται στην χώρα μας -μπορεί εύκολα να διαστρεβλώσει την αντίληψή μας για την πραγματικότητα, θα είχε ιδιαίτερη σημασία να ειπωθεί ξεκάθαρα το εξής:

Οι εξελίξεις στην Ουκρανία αποτελούν μια ξεκάθαρη απόδειξη της επικίνδυνης έντασης της επιθετικότητας του Αμερικάνικου Ιμπεριαλισμού. Όσο κι αν ίσως δεν είναι άμεσα αντιληπτό εξ αρχής και κάτω από την πίεση που δημιουργεί ο καταιγιστικός - και σε ελάχιστη σχέση με την πραγματικότητα - ρυθμός της προπαγάνδας, οι ΗΠΑ επιτείθονται και η Ρωσία αμύνεται αυτή τη στιγμή στη σκακιέρα των Ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. Στο βαθμό μάλιστα που δεν θα θεωρήσει κανείς ως "ουρανοκατέβατα" τα γεγονότα των τελευταίων μηνών στην Ουκρανία θα έχει την ευκαιρία ίσως να αντιληφθεί πως αυτές οι επιθετικές κινήσεις ετοιμάζονται εδώ και καιρό.

Βατερλό της Ε.Ε. στην Ουκρανία

Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

«Οι εσφαλμένοι χειρισμοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο ουκρανικό πρόβλημα οδήγησαν στην επικίνδυνη κρίση στην Κριμαία». Δεν πρόκειται για τοποθέτηση του Βλαντιμίρ Πούτιν του Σεργκέι Λαβρόφ, όπως θα μπορούσε να υποθέσει κανείς, αλλά για δήλωση του πρώην καγκελάριου της Γερμανίας Γκέρχαρντ Σρέντερ στο περιοδικό Der Spiet .

Τη στιγμή που η ψυχροπολεμική αντιπαράθεση της Δύσης με τη Ρωσία έφτανε σε ζενίθ ενόψει του αμφιλεγόμενου δημοψηφίσματος της 16ης Μαρτίου για την απόσχιση της Κριμαίας, ο Σρέντερ είχε το θάρρος να επισημάνει το αυτονόητο: οι Ευρωπαίοι ηγέτες φέρουν μεγάλο μερίδιο ευθύνης για την ανησυχητική τροπή που πήραν πράγματα, καθώς έθεσαν στην Ουκρανία το εκβιαστικό δίλημμα να επιλέξει μεταξύ της Ευρώπης και της Ρωσίας, γεγονός που την οδήγησε σε κατάσταση εθνικού διχασμού.

Επιχείρηση ανατροπή

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Πώς λειτουργεί το δίκτυο χρηματοδότησης αντικαθεστωτικών δυνάμεων σε Ουκρανία και Βενεζουέλα

Η οικονομική ενίσχυση που προσέφερε η Ουάσινγκτον στην αντιπολίτευση της Ουκρανίας και της Βενεζουέλας, πριν από το ξέσπασμα των αιματηρών συγκρούσεων και στις δυο χώρες, επανέφερε στο προσκήνιο το ρόλο αμερικανικών υπηρεσιών στις προσπάθειες ανατροπής καθεστώτων σε όλο τον κόσμο.

Πώς ακριβώς λειτουργεί όμως αυτός ο μηχανισμός και ποιοι είναι οι βασικοί «παίκτες» στο χορό δισεκατομμυρίων δολαρίων που χορηγεί κάθε χρόνο το Στέιτ Ντιπάρτμεντ σε αντικυβερνητικές ΜΚΟ;