Ποια συμφέροντα θα κέρδιζαν από μία ενδεχόμενη ενεργειακή κρίση στην Ουκρανία;

Του Φοίβου Μαριά 

Οι εξελίξεις των γεγονότων στην Ουκρανία και οι εκατέρωθεν κυρώσεις μεταξύ Ε.Ε. και Ρωσικής Ομοσπονδίας έχουν δημιουργήσει ερωτήματα γύρω από το ζήτημα της τροφοδοσίας φυσικού αερίου από την Ρωσία στα κράτη της Ε.Ε.

Το φάντασμα ενός μερικού ή ολικού κλεισίματος της στρόφιγγας παροχής φυσικού αερίου από την Ρωσία πλανάται πάνω από την Ευρώπη. Η απειλή, πραγματική ή μη, μίας ενδεχόμενης ενεργειακής κρίσης προβάλλεται από μία μερίδα συμφερόντων. Επιπλέον η πραγματοποίηση αλλά ακόμη και η αποφυγή αυτών των σεναρίων είναι επικερδής για συγκεκριμένα συμφέροντα. Φυσικά το μέγεθος των κερδών και κυρίως ο χρόνος αποκόμισης τους διαφέρει ανάλογα με τον τομέα.

Ουκρανία: ΕΕ και ΝΑΤΟ… άνω κάτω

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Τις «ένδοξες» ημέρες πριν από την κατάρρευση του Ανατολικού μπλοκ, όταν το ΝΑΤΟ είχε ως βασική αποστολή την αντιμετώπιση της Μόσχας, ένιωσαν οι πολιτικοί ηγέτες αλλά και οι στρατηγοί στη διήμερη σύνοδο τη Συμμαχίας που πραγματοποιήθηκε στην Ουαλία. 

Καθώς ξεκινούσε από το απόγευμα της Παρασκευής η κατάπαυση του πυρός, μεταξύ του ουκρανικού στρατού και των φιλορώσων αυτονομιστών, οι νατοϊκοί αξιωματούχοι συζητούσαν τρόπους για να ενισχύσουν την φιλοφασιστική κυβέρνηση που οι χώρες τους επέβαλαν στο Κίεβο.

Οι Λαϊκές Δημοκρατίες της Ανατολικής Ουκρανίας, μεταξύ πολιτοφυλακών και ολιγαρχών

Boris Kagarlitsky

Στον πόλεμο μεταξύ της κυβέρνησης της Ουκρανίας και των δημοκρατιών της Νοβορωσίας οι θέσεις των αντιπάλων σταδιακά σταθεροποιούνται. Οι πόροι και των δύο πλευρών έχουν εξαντληθεί, ενώ τα πολεμοφόδιά τους τελειώνουν. Για τις δυο λαϊκές δημοκρατίες, του Ντονέτσκ και του Λουγκάνσκ, που αμύνονται ενάντια στις πολλαπλά ισχυρότερες στρατιωτικές δυνάμεις του Κιέβου, ισχύει απόλυτα η γνωστή αρχή: «η κυβέρνηση χρειάζεται να κερδίσει τον πόλεμο, αλλά η εξέγερση δεν χρειάζεται παρά να μην τον χάσει».

Η Δύση κατάλαβε ότι μάλλον θα χάσει την Ανατ. Ουκρανία

Του Γιώργου Δελαστίκ*

Βαθύτατα εντυπωσιασμένοι έδειχναν χθες οι Αμερικανοί, οι Γερμανοί, οι Αγγλοι από την ευρύτατη συμμετοχή των Ρώσων και των ρωσόφρονων της Ουκρανίας στο δημοψήφισμα που διεξήχθη άρον άρον και υπό πολεμικό κλίμα στις περιοχές του Ντονιέτσκ και του Λουχάνσκ. 

Είναι δε βέβαιο ότι αναφορικά με το ποσοστό συμμετοχής δεν βασίστηκαν στις ανακοινώσεις των εφορευτικών επιτροπών αλλά σε πληροφορίες των δικών τους μυστικών υπηρεσιών.

Σχεδόν αναπόφευκτη εισβολή της Ρωσίας σε Ουκρανικά εδάφη

Του Γιώργου Δελαστίκ*

Οι ακροδεξιοί πραξικοπηματίες που με την άμεση και πλήρη υποστήριξη των Αμερικανών κατέλαβαν την εξουσία στην Ουκρανία δοκιμάζουν ανελέητα τα όρια ανοχής του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν. 

Δολοφονώντας εν ψυχρώ 42 αθώους Ρώσους και ρωσόφιλους Ουκρανούς στο κτίριο των συνδικάτων στην Οδησσό, οι φιλοναζιστές και πιόνια των ΗΠΑ Ουκρανοί πραξικοπηματίες εξωθούν τα πράγματα στα άκρα. Αν ο Πούτιν «καταπιεί» τη δολοφονία δεκάδων Ρώσων της Ουκρανίας χωρίς να τολμήσει να αντιδράσει εισβάλλοντας στην Ουκρανία και απομακρύνοντας από την εξουσία τους δολοφόνους του Κιέβου, η ζωή τουλάχιστον οκτώ εκατομμυρίων Ρώσων που ζουν σε ουκρανικά εδάφη θα βρίσκεται διαρκώς στο έλεος των φιλοναζιστών Ουκρανών.

Η Κριμαία τέλειωσε. Τι θα γίνει με την Ανατολική Ουκρανία;

Του Γιώργου Δελαστίκ*

Θέατρο παίζουν οι Αμερικανοί και οι Γερμανοί με τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας με αφορμή την υπόθεση της Κριμαίας. 

Ο λαός της περιοχής αποφάσισε με ποσοστό 96%και συμμετοχή της τάξης του 83% να επιστρέψει η Κριμαία στη Ρωσία, όπου ανήκει πάνω από δύο αιώνες - από τότε δηλαδή που ενσωματώθηκε στην τσαρική Ρωσία το 1774.

Το θέμα Κριμαία τελείωσε οριστικά και αμετάκλητα, όπως είχαμε ήδη γράψει προ μηνών. Οι κυρώσεις του Ομπάμα είναι μέχρι στιγμής της πλάκας, έτσι για να τηρηθούν τα προσχήματα. Δεν υπάρχει περίπτωση ο Πούτιν να μην εντάξει την Κριμαία στο ρωσικό κράτος, ανεξαρτήτως ενδεχόμενων μορφών και βημάτων που θα επιλέξει για να υλοποιήσει την προ πολλού ειλημμένη απόφαση του Κρεμλίνου. Τελεία και παύλα. 

H όξυνση της επιθετικότητας του Αμερικάνικου Ιμπεριαλισμού. Τα γεγονότα στην Ουκρανία.

Του Κώστα Καραγίωργη

Επειδή οι εικόνες ενόπλων δίπλα από Ρωσικές σημαίες στην Κριμαία αλλά και οι εικόνες αναταραχής στις υπόλοιπες περιοχές της ανατολικής και νότιας Ουκρανίας, σε συνδυασμό με την προπαγάνδα των δυτικών ΜΜΕ - που είναι και η κυρίαρχη εκδοχή προπαγάνδας που διοχετεύεται στην χώρα μας -μπορεί εύκολα να διαστρεβλώσει την αντίληψή μας για την πραγματικότητα, θα είχε ιδιαίτερη σημασία να ειπωθεί ξεκάθαρα το εξής:

Οι εξελίξεις στην Ουκρανία αποτελούν μια ξεκάθαρη απόδειξη της επικίνδυνης έντασης της επιθετικότητας του Αμερικάνικου Ιμπεριαλισμού. Όσο κι αν ίσως δεν είναι άμεσα αντιληπτό εξ αρχής και κάτω από την πίεση που δημιουργεί ο καταιγιστικός - και σε ελάχιστη σχέση με την πραγματικότητα - ρυθμός της προπαγάνδας, οι ΗΠΑ επιτείθονται και η Ρωσία αμύνεται αυτή τη στιγμή στη σκακιέρα των Ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. Στο βαθμό μάλιστα που δεν θα θεωρήσει κανείς ως "ουρανοκατέβατα" τα γεγονότα των τελευταίων μηνών στην Ουκρανία θα έχει την ευκαιρία ίσως να αντιληφθεί πως αυτές οι επιθετικές κινήσεις ετοιμάζονται εδώ και καιρό.

Τύμπανα πολέμου στην καρδιά της Ευρώπης

Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου 

Kαθώς η Δύση αγκαλιάζει την κυβέρνηση κλεπτοκρατών και φασιστοειδών του Κιέβου, ενώ η Ρωσία καταλαμβάνει στρατιωτικά την Κριμαία, η ανθρωπότητα ζει την πιο επικίνδυνη κρίση από εκείνη των πυραύλων στην Κούβα

Οι δραματικές εξελίξεις στην Ουκρανία έχουν ήδη λάβει διαστάσεις μείζονος διεθνούς κρίσης, της πιο επικίνδυνης από την κρίση των πυραύλων στην Κούβα το 1962. Η μεγαλύτερη σε έκταση αμιγώς ευρωπαϊκή χώρα στην καρδιά της Ευρώπης (το Λβοφ είναι πάνω από τη Θεσσαλονίκη και το Κίεβο πάνω από την Κωνσταντινούπολη) βρίσκεται στα πρόθυρα της διάλυσης, έχοντας μετατραπεί σε πεδίο μετωπικής αντιπαράθεσης NATO - Ρωσίας.

Αποκαλύφθηκαν οι Ουκρανοί πραξικοπηματίες

Του Γιώργου Δελαστίκ*

Πολιτική βόμβα που τίναξε στον αέρα όλο το προπαγανδιστικό οικοδόμημα των Αμερικανών για την Ουκρανία ήταν η αποκάλυψη της απόρρητης τηλεφωνικής συνομιλίας μεταξύ του υπουργού Εξωτερικών της Εσθονίας Ούρμας Πάετ με την επικεφαλής της διπλωματίας της ΕΕ Βρετανή Κάθριν Αστον.

«Αντιλαμβανόμαστε πλέον ότι πίσω από τους ελεύθερους σκοπευτές δεν βρισκόταν ο Γιανουκόβιτς, αλλά κάποιος από τον νέο (κυβερνητικό) συνασπισμό!» δηλώνει κατηγορηματικά ο Εσθονός υπουργός, αναφερόμενος σε ελεύθερους σκοπευτές που σκότωσαν δεκάδες διαδηλωτές και αστυνομικούς πυροβολώντας στο ψαχνό εναντίον του πλήθους στην κεντρική πλατεία του Κιέβου, λίγες ώρες πριν ανατραπεί ο Γιανουκόβιτς. 

«Κατίν»: Πες – πες κάτι θα μείνει..

Του Νίκου Μπογιόπουλου 

Κάθε φορά που ο ευρωατλαντικός ιμπεριαλισμός αντιπαρατίθεται με τον ρώσικο ιμπεριαλισμό, η δυτική προπαγάνδα για να διαμορφώσει το κλίμα που επιθυμεί επιστρατεύει «αμαρτωλές ιστορίες» από την περίοδο της Σοβιετικής Ενωσης ώστε συνειρμικά αυτές να χρεωθούν στη σημερινή Ρωσία.

Φυσικά δεν είναι ότι ξεχνούν πως η Ρωσία του Πούτιν δεν είναι η Ρωσία της ΕΣΣΔ, αλλά η δική τους, η καπιταλιστική Ρωσία. Απλώς γνωρίζουν πως αυτά είναι «ψιλά γράμματα» στο παιχνίδι της διαμόρφωσης μιας μαζικής ψυχολογίας που θέλουν να την κατευθύνουν με τέτοιο τρόπο ώστε να μην μπορεί να ξεχωρίσει «τη βούρτσα από την... βούρτσα».

Κυρώσεις κατά της Ρωσίας ίσον... κέρδη μόνο για τις ΗΠΑ!

Του Γιώργου Δελαστίκ*

Ωμά τίθεται το ερώτημα: Υπάρχει περίπτωση να ξεσπάσει ευρύτερος πόλεμος στην Ευρώπη με την ανάμειξη των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ λόγω της στρατιωτικής παρέμβασης της Ρωσίας στην Ουκρανία; Η απάντηση είναι κατηγορηματική: Αποκλείεται! 

Η εξήγηση σαφέστατη: Κανένα ζωτικό συμφέρον των ΗΠΑ, της Ρωσίας, της Γερμανίας δεν διακυβεύεται στην Ουκρανία! Φυσικά και όλες αυτές οι χώρες θα ήθελαν - η καθεμιά για τον εαυτό της, εννοείται - να ασκεί καθοριστική πολιτική επιρροή στην Ουκρανία, αλλά κανένας δεν κάνει πόλεμο για τέτοιο ζήτημα. Βεβαίως και η Μόσχα είναι έξαλλη με το γεγονός ότι οι Αμερικανοί εγκατέστησαν πραξικοπηματικά έναν πράκτορά τους ως πρωθυπουργό της Ουκρανίας.

Η Κριμαία πρόλαβε να ενσωματωθεί ειρηνικά στη Ρωσία

Του Γιώργου Δελαστίκ*

Τελειωμένη υπόθεση πρέπει να θεωρείται ήδη η επιστροφή της Κριμαίας στη Ρωσία.

Η αποφασιστική δράση του ρωσικού στρατού για την κατάληψη όλων των στρατηγικής σημασίας σημείων και αρμών εξουσίας στην Κριμαία διασφάλισε μέχρι στιγμής την ειρηνική έναρξη της διαδικασίας ουσιαστικής επανενσωμάτωσης της χερσονήσου στη Ρωσία, στην οποία ανήκει τα τελευταία διακόσια χρόνια. Πριν δηλαδή ο Χρουστσόφ την υπαγάγει διοικητικά στην Ουκρανία το 1954, με μια εσωτερική διοικητική πράξη ήσσονος πολιτικής σημασίας, αφού τόσο η Ρωσία όσο και η Ουκρανία ανήκαν στη Σοβιετική Ενωση. Δεν αποκλείεται η Κριμαία να ξαναγυρίσει στην εξουσία της Μόσχας αναίμακτα, αλλά τίποτα δεν μπορεί να το εγγυηθεί αυτό.

Κλίμα έντασης μεταξύ στρατιωτών Ουκρανίας και Ρωσίας στην Κριμαία (BINTEO)

Πριν από λίγες ώρες ένα απόσπασμα με άοπλους Ουκρανούς στρατιώτες, επιχείρησε να περάσει από τον κλοιό που έχουν σχηματίσει πάνοπλοι άντρες των Ρωσικών ειδικών δυνάμεων, σε βάση στην Κριμαία.

Δείτε το βίντεο

Από την Κριμαία άρχισε η διάλυση

Του Γιώργου Δελαστίκ

Ούτε τυπικά, τελικά, δεν άρχισε η εφαρµογή της συµφωνίας στην Ουκρανία. Την πρωτοβουλία τορπιλισµού της είχαν οι ακροδεξιές φιλογερµανικές δυνάµεις, οι οποίες καθαίρεσαν εν ψυχρώ µέσω του κοινοβουλίου τον πρόεδρο της χώρας Βίκτορ Γιανουκόβιτς. 

Για να καταστεί αυτό δυνατό, οι δύο κορυφαίοι ολιγάρχες της Ουκρανίας, ο Ρινάτ Αχµέτοφ που κατά το γερµανικό περιοδικό Σπίγκελ ελέγχει 60 βουλευτές του aκόµµατος του Γιανουκόβιτς και ο Ντµίτρι Φίρτας που ελέγχει άλλους 30, αποφάσισαν να εγκαταλείψουν τον Γιανουκόβιτς παρόλο που και οι δύο είχαν στενές σχέσεις µε τη Ρωσία µέχρι τώρα.

Προς διαμελισμό η Ουκρανία

Του Γιώργου Δελαστίκ*.

Προσωρινή θα αποδειχθεί η προχθεσινή συµφωνία µεταξύ της ρωσόφιλης κυβέρνησης της Ουκρανίας και της γερµανόδουλης δεξιάς και ακροδεξιάς αντιπολίτευσης. 

Αυτή τη στιγµή δεν είµαστε καν σε θέση να πούµε ούτε αν θα εφαρµοστεί ουσιαστικά. Το µόνο για το οποίο είµαστε βέβαιοι είναι ότι αυτή η τελευταία αντιπαράθεση που κορυφώθηκε από τον ∆εκέµβριο έχει βαθύνει ακόµη περισσότερο το αβυσσαλέο ρήγµα µεταξύ της αναπτυγµένης ρωσόφιλης ανατολικής Ουκρανίας και της οικονοµικά καθυστερηµένης και γερµανόφιλης δυτικής Ουκρανίας.

Οι ΗΠΑ καθορίζουν τη νέα κυβέρνηση της...Ουκρανίας!

Του Γιώργο Δελαστίκ*

Ανεπανόρθωτη είναι η πολιτική ζημιά που προκάλεσε στις ΗΠΑ η ανάρτηση στο διαδίκτυο του ηχητικού ντοκουμέντου της υποκλαπείσας τηλεφωνικής συνομιλίας της Αμερικανίδας υφυπουργού Εξωτερικών, Βικτόριας Νούλαντ, με τον πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Ουκρανία Τζέφρι Πάιατ. 

Οι δύο Αμερικανοί ακούγονται να καθορίζουν εν ψυχρώ τη σύνθεση της κυβέρνησης της... Ουκρανίας (!), αν φυσικά οι φιλοδυτικοί διαδηλωτές κατορθώσουν να ανατρέψουν τον ρωσόφιλο πρόεδρο Βίκτορ Γιανουκόβιτς.

Ουκρανία, το νέο «Ανατολικό Ζήτημα»

Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

Την 1η Αυγούστου 1991, ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους εκφώνησε από το βήμα της ουκρανικής Βουλής μια ομιλία που έμεινε στην ιστορία. 

Η Σοβιετική Ενωση του Μιχαήλ Γκορμπατσόφ έπνεε τα λοίσθια και η Ουκρανία είχε αναγγείλει δημοψήφισμα με το ερώτημα της ανεξαρτησίας. Ωστόσο ο Αμερικανός ηγέτης έφερε το πολικό ψύχος στο Κίεβο, μέσα στο κατακαλόκαιρο.

«Οι Αμερικανοί δεν θα υποστηρίξουν όσους επιδιώκουν την απόσχιση για να αντικαταστήσουν έναν μακρινό τύραννο με έναν εγχώριο απολυταρχισμό. Δεν θα βοηθήσουν όσους προωθούν έναν αυτοχειριαστικό εθνικισμό», προειδοποίησε ο Μπους. 

Όταν οι αστικές τάξεις αγωνίζονται για την εθνική κυριαρχία και ανεξαρτησία και οι λαοί αναζητούν την εξάρτηση: Το υπόδειγμα της Ουκρανίας

Του Дмитрия Т

Οι εποχές των εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Η αστική τάξη της Ουκρανίας ρίχνει τα ζάρια της για να διατηρήσει την εθνική κυριαρχία και ανεξαρτησία της, ενώ ο λαϊκός παράγοντας διχασμένος ανάμεσα σε “ευρωπαϊστές” και “ρωσόφιλους” εναποθέτει τις ελπίδες του στους ιμπεριαλιστές της Δύσης και της Ανατολής...

Πριν ένα χρόνο, στις 21 Δεκεμβρίου του 2012 Βλάντιμιρ Πούτιν προσήλθε στις Βρυξέλλες για τη Σύνοδο Κορυφής ΕΕ-Ρωσίας εκπλήσσοντας τους Ευρωπαίους συνομιλητές τους , όχι ως εκπρόσωπος της Ρωσίας αλλά ως εκπρόσωπος της «Ευρασιατικής Ένωσης», του νέου ενιαίου οικονομικού χώρου της Ρωσίας με την Λευκορωσία και το Καζακστάν. Μετά από λίγους μήνες, την 1η Μαΐου 2013 υπογράφτηκε και επίσημα η τελική συμφωνία για τη δημιουργία της «Ευρασιατικής Ένωσης» η οποία έθεσε τις βάσεις της δημιουργίας ενός αντίβαρου στην Ε.Ε. Όπως έχει δηλώσει η Tatiana Valovaya εκπροσωπώντας την Ευρασιατική Οικονομική Επιτροπή: "Δεν μπορεί να δημιουργηθεί κοινός Οικονομικός Χώρος μεταξύ ΕΕ και Ρωσίας, αλλά μόνο μεταξύ ΕΕ και Ευρασιατικής Ένωσης". 

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ: ΕΟΣ (Eνωση Οπαδων για την Συσπείρωση της ριζοσπαστικής Αριστεράς)