Οι «λύκοι» και οι «παγίδες» τους

Γράφει ο ΙΟΣ*

Οι άνδρες της 4ης Θωρακισμένης Ταξιαρχίας των SS
στο πυρπολημένο Δίστομο.
Τη φωτογραφία διέσωσε ο Σπύρος Μελετζής

Επί πολλά χρόνια η Χρυσή Αυγή χρησιμοποιούσε ως έμβλημά της, παράλληλα με τις σβάστικες και τους μαιάνδρους, ένα παράξενο σήμα το οποίο μοιάζει με ένα διαγραμμένο γράμμα «Ζήτα». Πρόκειται για έναν «ρούνο» (ή «ρούνα»), δηλαδή ένα σύμβολο του «ρουνικού αλφαβήτου».

Το συγκεκριμένο σύμβολο ονομάζεται γερμανικά Wolfsangel (αγκίστρι του λύκου, λυκοπαγίδα). Ρούνοι ή ρούνες ονομάζεται το αρχαίο σύστημα γραφής των βόρειων λαών της Ευρώπης, το οποίο χρησιμοποιούσαν οι γερμανικοί λαοί προτού υιοθετήσουν το δυτικό αλφάβητο.

Κόλπο του ΣΥΡΙΖΑ οι αποζημιώσεις

Του Γιώργου Δελαστίκ*

Δεν έχουμε την παραμικρή αμφιβολία ότι ούτε ο υπουργός Δικαιοσύνης του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Παρασκευόπουλος θα τολμήσει να υπογράψει την απόφαση του Αρείου Πάγου του έτους 2000 που δίνει το δικαίωμα στους συγγενείς θυμάτων του Διστόμου που εκτελέστηκαν από τους ναζί να προχωρήσουν σε κατασχέσεις κρατικών ακινήτων της Γερμανίας που βρίσκονται στην Ελλάδα. Το προανήγγειλε ήδη: «Η δική μου υπογραφή θα πρέπει να μπει αφού πρώτα γίνει πολιτική διαπραγμάτευση για το συγκεκριμένο θέμα […] Η ελληνική νομοθεσία λέει ότι σε αυτές τις περιπτώσεις παρέχει και ο υπουργός Δικαιοσύνης μια άδεια, για να μπορεί να σταθμίσει τα ζητήματα τα οποία συνδέονται με την εξωτερική πολιτική της χώρας» δήλωσε στο ραδιοσταθμό Παραπολιτικά.

Η χαμένη τιμή τής Ευρώπης.

ΑΡΗΣ ΣΚΙΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

Σε μια Ευρώπη που σέβεται τις Αρχές τού Διαφωτισμού μια χώρα επιδεικνύει με συμπεριφορά και κανόνες ζούγκλας την ηγεμονία της.

Μια δράκα γερμανικών επιχειρήσεων, στο πλαίσιο τής ανάπτυξης προσπαθούν να εξοντώσουν τούς αντιπάλους τους με απώτερο στόχο να κατακτήσουν το μεγαλύτερο μερίδιο τής αγοράς και να εξασφαλίσουν συγκριτικό πλεονέκτημα πού θα τούς φέρει σε θέση οικονομικής υπεροχής.

Το «μαύρο μηδενικό» των Γερμανών και η Ευρώπη που τρομάζει

Του Γιώργου Δελαστίκ

Το ένα τρίτο της σελίδας της σοβαρής σοσιαλδημοκρατικής γερμανικής εφημερίδας «Ντι Τσάιτ» έπιανε ο πηχυαίος τίτλος! «Η Ευρώπη δεν είναι σε πόλεμο, αλλά ούτε και σε ειρήνη» ανέφερε το φύλλο της εφημερίδας που είχε εκδοθεί τη σημαδιακή ημερομηνία της 11ης Σεπτέμβρη -την ημέρα που τα αεροπλάνα είχαν πέσει πάνω στους Δίδυμους Πύργους της Νέας Υόρκης. 

Δεν υπάρχει πλέον ο γαλλογερμανικός άξονας που ξέραμε

Του Γιώργου Δελαστικ*

Η παταγωδώς αποτυχημένη επίσκεψη του Γάλλου πρωθυπουργού Μανουέλ Βαλς στο Βερολίνο και το γεγονός ότι η Γερμανίδα καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ δεν υποχώρησε σε απολύτως κανένα από τα γαλλικά αιτήματα επέτειναν το υφέρπον κλίμα εχθρότητας μεταξύ Γάλλων και Γερμανών. 

Είναι χαρακτηριστικό ότι ο γαλλικός Tύπος προσπάθησε ουσιαστικά να «εξαφανίσει» την ταπείνωση της Γαλλίας. Στα ρεπορτάζ και στις αναλύσεις του, εντυπωσιακά υποβαθμισμένες για τον προσεκτικό αναγνώστη, είναι πρόδηλη η πικρία. «Η Ανγκελα Μέρκελ παραμένει ανένδοτη στην "επιχείρηση γοητεία" του Μανουέλ Βαλς» είναι ο τίτλος του περασμένου σε εσωτερικές σελίδες ρεπορτάζ της γαλλικής εφημερίδας «Λε Μοντ», της κατ' εξοχήν εφημερίδας του γαλλικού κατεστημένου σε θέματα εξωτερικής πολιτικής και διακρατικών σχέσεων.

Η Μέρκελ «έλιωσε» στο Βερολίνο τον Γάλλο πρωθυπουργό

Του Γιώργου Δελαστίκ

Γελοιοποιήθηκε πολιτικά ο δεξιός σοσιαλιστής πρωθυπουργός της Γαλλίας Μανουέλ Βαλς από τη Γερμανίδα καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ, κατά τη διάρκεια της πρώτης επίσημης επίσκεψής του στο Βερολίνο τη Δευτέρα και την Τρίτη. 

Τίποτα, απολύτως τίποτα δεν του έδωσε η καγκελάριος: ούτε περισσότερες γερμανικές επενδύσεις για να προωθηθεί η ανάπτυξη στην Ευρώπη, ούτε καν τη συγκατάθεσή της στο να υπερβεί η Γαλλία το όριο του ελλείμματος 3% για τα έτη 2015 και 2016, όπως επιθυμούσε ο Βαλς. «Υπάρχουν πολλές δυνατότητες να δημιουργηθεί ανάπτυξη και χωρίς πρόσθετα χρήματα!» δήλωσε η Γερμανίδα καγκελάριος, συντρίβοντας τις ελπίδες του Γάλλου πρωθυπουργού.

Οι Γερμανοί (δεν) είναι φίλοι μας

Σφυροδρέπανο

Όχι, δεν πρόκειται να αναλύσουμε ένα μουντιάλ με αντιδραστικό και λυπημένο τέλος –αν και από μία άποψη ήταν ρεαλιστικό σαν τη ζωή. 

Αλλά στον πρόσφατο τελικό όλη σχεδόν η φίλαθλη χώρα ήταν στο πλευρό της αργεντινής. 

Πολλοί πήγαν βέβαια με το αυθόρμητο αντι-γερμανικό, αντι-μερκελικό ρεύμα. 

Αλλά στην πλατεία που το έβλεπα, ο κόσμος χειροκρόρησε μετά τον ύμνο της αργεντινής, σα να ήταν η δική του ομάδα, χωρίς να αποδοκιμάσει πχ το γερμανικό εθνικό ύμνο.

Μόνο αν η Γερμανία θέλει, επιτρέπει τη Δημοκρατία στην ΕΕ!

Του Γιώργου Δελαστίκ*

Η μία μετά την άλλη σκάνε οι πολιτικές πυρηνικές βόμβες εναντίον της ΕΕ! 

Σαν να μην έφτανε το πρώτο δημοσίευμα των «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» του Λονδίνου τη Δευτέρα που αφορούσε την Ελλάδα και έχει κάνει άνω κάτω τη Γηραιά Ήπειρο, ήρθε προχθές η σειρά του βιβλίου του τέως υπουργού Οικονομικών των ΗΠΑ Τίμοθι Γκάιτνερ που έβαλε μπουρλότο στην Ιταλία.

Το βιβλίο κυκλοφορεί στις ΗΠΑ αύριο, αλλά από τα αποσπάσματα που προδημοσιεύθηκαν  έχει ήδη προκληθεί πανευρωπαϊκός σάλος. «Κάποια στιγμή εκείνο το φθινόπωρο (σ.σ. του 2011), κάποιοι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι επικοινωνούσαν μαζί μας για ένα σχέδιο που συνίστατο στο να υποχρεωθεί ο Ιταλός πρωθυπουργός Μπερλουσκόνι να παραδώσει την εξουσία. 

Σχεδόν αναπόφευκτη εισβολή της Ρωσίας σε Ουκρανικά εδάφη

Του Γιώργου Δελαστίκ*

Οι ακροδεξιοί πραξικοπηματίες που με την άμεση και πλήρη υποστήριξη των Αμερικανών κατέλαβαν την εξουσία στην Ουκρανία δοκιμάζουν ανελέητα τα όρια ανοχής του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν. 

Δολοφονώντας εν ψυχρώ 42 αθώους Ρώσους και ρωσόφιλους Ουκρανούς στο κτίριο των συνδικάτων στην Οδησσό, οι φιλοναζιστές και πιόνια των ΗΠΑ Ουκρανοί πραξικοπηματίες εξωθούν τα πράγματα στα άκρα. Αν ο Πούτιν «καταπιεί» τη δολοφονία δεκάδων Ρώσων της Ουκρανίας χωρίς να τολμήσει να αντιδράσει εισβάλλοντας στην Ουκρανία και απομακρύνοντας από την εξουσία τους δολοφόνους του Κιέβου, η ζωή τουλάχιστον οκτώ εκατομμυρίων Ρώσων που ζουν σε ουκρανικά εδάφη θα βρίσκεται διαρκώς στο έλεος των φιλοναζιστών Ουκρανών.

Η Γερμανία μέσω ΕΕ εναντίον Γαλλίας, Αγγλίας και Ιταλίας

Του Γιώργου Δελαστίκ*

Οξύνονται οι αντιθέσεις μεταξύ των κρατών που συναπαρτίζουν την ΕΕ, καθώς η Γερμανία αισθάνεται πλέον απολύτως σίγουρη για την ηγεμονία της και έτσι έχει αρχίσει να πιέζει ασφυκτικά όχι απλά περιφερειακές χώρες σαν την Ελλάδα ή την Πορτογαλία, αλλά τους μέχρι πρότινος κορυφαίους εταίρους της: τη... Γαλλία, την Αγγλία, την Ιταλία! 
«Οι Βρυξέλλες προειδοποιούν τη Γαλλία να περικόψει τις δημόσιες δαπάνες της» ήταν ο κεντρικός τίτλος του οικονομικού τμήματος της γαλλικής εφημερίδας «Λε Μοντ» την προηγούμενη Πέμπτη.

Έξω από το ευρώ όποιος δεν παραδίνει την κυριαρχία του

Του Γιώργου Δελαστίκ*

"...η καλή λειτουργία ενός κοινού νομίσματος σε ευρωπαϊκή κλίμακα απαιτεί την εγκατάλειψη της εθνικής κυριαρχίας σε κεντρικούς τομείς.Τα κράτη που θα αρνηθούν αυτή την εγκατάλειψη, πρέπει να εγκαταλείψουν το κοινό νόμισμα..."

Σοκ προκαλεί το άρθρο του Γερμανού Βόλφγκανγκ Γκλομπ, μέλους της Γαλλογερμανικής Οικονομικής Επιτροπής, στην ημερήσια γαλλική οικονομική εφημερίδα «Λεζ Εκό» από τις πρώτες κιόλας λέξεις του: «Η Γερμανία έχει ένα πρόβλημα. Αυτό το πρόβλημα είναι η Γαλλία» γράφει χωρίς περιστροφές ευθύς εξαρχής. 

Ουκρανία: Η ιστορία που δεν έχει ειπωθεί

Του Brian Denny στη Morning Star

Η άρνηση της Ουκρανίας να υπογράψει τη συμφωνία σύνδεσης με την ΕΕ, οι διαδηλώσεις που ακολούθησαν και η προσπάθεια να ρίξουν την κυβέρνηση με μια αποτυχημένη ψηφοφορία άρνησης εμπιστοσύνης, όλα έχουν τις ρίζες τους στη μεγάλη γεωπολιτική μάχη που διεξάγεται μεταξύ της Γερμανίας και της Ρωσίας.

Η Γερμανία χρησιμοποιεί την Ευρωπαϊκή Ένωση για να ασκήσει πίεση για την ενσωμάτωση της Ουκρανίας στην πολιτική και οικονομική σφαίρα του Βερολίνου. Ωστόσο, το σχέδιο επέκτασης της Γερμανίας ανακόπηκε κατά τη σύνοδο κορυφής της Ανατολικής Εταιρικής Σχέσης της ΕΕ στο Βίλνιους.

Προς διαμελισμό η Ουκρανία

Του Γιώργου Δελαστίκ*.

Προσωρινή θα αποδειχθεί η προχθεσινή συµφωνία µεταξύ της ρωσόφιλης κυβέρνησης της Ουκρανίας και της γερµανόδουλης δεξιάς και ακροδεξιάς αντιπολίτευσης. 

Αυτή τη στιγµή δεν είµαστε καν σε θέση να πούµε ούτε αν θα εφαρµοστεί ουσιαστικά. Το µόνο για το οποίο είµαστε βέβαιοι είναι ότι αυτή η τελευταία αντιπαράθεση που κορυφώθηκε από τον ∆εκέµβριο έχει βαθύνει ακόµη περισσότερο το αβυσσαλέο ρήγµα µεταξύ της αναπτυγµένης ρωσόφιλης ανατολικής Ουκρανίας και της οικονοµικά καθυστερηµένης και γερµανόφιλης δυτικής Ουκρανίας.

Η Γερμανία παίρνει στα χέρια της την ουκρανική κρίση

Του Γιώργου Δελαστίκ*

Θριαμβευτικοί ήταν οι τόνοι του εξάστηλου τίτλου της δεύτερης σελίδας της γαλλικής εφημερίδας «Λε Μοντ» στο φύλλο της που κυκλοφόρησε το απόγευμα της Δευτέρας:

« Η Γερμανία παίρνει στα χέρια της την ουκρανική κρίση»! «Η Ανγκελα Μέρκελ επρόκειτο να δεχτεί τους δύο κύριους αντιπάλους του Βίκτορ Γιανουκόβιτς» πληροφορούσε τους δεκάδες χιλιάδες αναγνώστες της ο επίσης εξάστηλος υπότιτλος, καθώς η εφημερίδα είχε τυπωθεί δύο –τρεις ώρες πριν πραγματοποιηθεί η συνάντηση.

Η Μέρκελ στο λόμπι της εξουσίας

Του Αρη Χατζηστεφάνου

Μια κακή συνήθεια του αγγλοσαξονικού κοινοβουλευτισμού καταλαμβάνει την Ευρώπη. Η Γερμανίδα βουλευτής του Die Linke Κριστίνα Μπούχολτς μιλά για τον ρόλο των λόμπι στην πολιτική της Μέρκελ, τα συμφέροντα των τραπεζών και της γερμανικής πολεμικής βιομηχανίας.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ: Βερολίνο - Αρης Χατζηστεφάνου

Το ημερολόγιό μας γράφει Ιανουάριος του 1869. Βρισκόμαστε στον προθάλαμο του ξενοδοχείου «Willard», δυο στενά από τον Λευκό Οίκο. Απέναντί μας κάθεται ένας δοξασμένος στρατηγός του αμερικανικού εμφυλίου, ο οποίος μόλις έχει ορκιστεί 18ος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο Οδυσσέας Γκραντ καπνίζει ένα πούρο και πίνει από ένα τεράστιο ποτήρι κονιάκ καθώς τον προσεγγίζουν διάφοροι άνθρωποι και του ζητούν μικρές ή μεγαλύτερες διευκολύνσεις.

Η δολοφονία του Καρλ Λίμπκνεχτ και της Ρόζας Λούξεμπουργκ στο Βερολίνο (15/01/1919)

Ο Βίκτωρ Σερζ για τη δολοφονία του Καρλ Λίμπκνεχτ και της Ρόζας Λούξεμπουργκ στο Βερολίνο 

(15/01/1919).

Σαν σήμερα, στις 05 Ιανουαρίου του 1919 ξεκίνησε στη Γερμανία η εξέγερση της Ένωσης των Σπαρτακιστών (1) ή αλλιώς εξέγερση του Ιανουαρίου. Ήταν μια γενική απεργία που εξελίχθηκε σε εμφύλια ένοπλη σύρραξη, η οποία θεωρείται ως το σημείο λήξης της Γερμανικής Επανάστασης (1918-1919). Ως ελάχιστος φόρος τιμής στην επαναστατημένη γερμανική εργατική τάξη που συμμετείχε στην εξέγερση, δημοσιεύεται ένα απόσπασμα από τις "Αναμνήσεις ενός επαναστάτη" του Βίκτορ Σέρζ (2) που φωτίζει τα γεγονότα της στυγνής δολοφονίας των ηγετών της Ένωσης των Σπαρτακιστών, Καρλ Λίμπκνεχτ και Ρόζας Λούξεμπουργκ στις 15 Ιανουαρίου του 1919 στο Βερολίνο μετά την καταστολή της εξέγερσης. 

Ουκρανία, το νέο «Ανατολικό Ζήτημα»

Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

Την 1η Αυγούστου 1991, ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους εκφώνησε από το βήμα της ουκρανικής Βουλής μια ομιλία που έμεινε στην ιστορία. 

Η Σοβιετική Ενωση του Μιχαήλ Γκορμπατσόφ έπνεε τα λοίσθια και η Ουκρανία είχε αναγγείλει δημοψήφισμα με το ερώτημα της ανεξαρτησίας. Ωστόσο ο Αμερικανός ηγέτης έφερε το πολικό ψύχος στο Κίεβο, μέσα στο κατακαλόκαιρο.

«Οι Αμερικανοί δεν θα υποστηρίξουν όσους επιδιώκουν την απόσχιση για να αντικαταστήσουν έναν μακρινό τύραννο με έναν εγχώριο απολυταρχισμό. Δεν θα βοηθήσουν όσους προωθούν έναν αυτοχειριαστικό εθνικισμό», προειδοποίησε ο Μπους. 

ΦΤΩΧΕΙΑ ΚΑΙ ΑΘΛΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΤΕΤΑΡΤΟΥ ΡΑΙΧ

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Σε πρωτοφανή επίπεδα φτώχειας βυθίζεται η γερμανική κοινωνία παρά τα ωφέλη που προσφέρει το ευρώ στα ανώτερα στρώματα.

Ένα στα δέκα παιδιά ζουν σε οικογένειες που βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας. Η είδηση θα μπορούσε να αποτελεί μια κοινότοπη διαπίστωση για τις περισσότερες από τις χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας, που πληρώνουν εδώ και χρόνια την πολιτική λιτότητας του Βερολίνου. Η είδηση όμως αφορά την ίδια τη Γερμανία, μια από τις ισχυρότερες οικονομίες του πλανήτη.

Πολιτική συσπείρωση στη Γερμανία κατά όλης της Ευρώπης

Του Γιώργου Δελαστίκ*

Ανακοινώθηκε χτες η συγκρότηση κυβέρνησης «μεγάλου συνασπισμού» στη Γερμανία στην οποία θα συμμετάσχουν η δεξιά Χριστιανοδημοκρατική Ενωση (CDU) το κεντροαριστερό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SPD) και η ακροδεξιά Χριστιανοκοινωνική Ενωση (CSU) της Βαυαρίας.

Δεν μπορούσε να γίνει αλλιώς από πολιτική σκοπιά. Από μαθηματικής πλευράς των εκλογικών αποτελεσμάτων, θα μπορούσε άριστα να είχε σχηματιστεί μια κεντροαριστερή κυβέρνηση με πολύ μεγαλύτερη ιδεολογικοπολιτική συνοχή, αποτελούμενη από τους σοσιαλδημοκράτες, τους αριστερούς και τους οικολόγους, η οποία θα διέθετε απόλυτη πλειοψηφία στο ομοσπονδιακό κοινοβούλιο.

Ο τρόμος και η αθλιότητα του «τρίτου πακέτου»

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Η ελληνική ατζέντα των γερμανικών εκλογών και οι αριθμοί που οδηγούν σε νέο μνημόνιο ή στάση πληρωμών. 

Όσο πιο στενά παρακολουθεί κανείς την προεκλογική εκστρατεία στη Γερμανία, τόσο περισσότερο κινδυνεύει να πέσει σε γεωγραφικό vertigo: τελικά, ποιος θα κρίνει την επανεκλογή της Μέρκελ, οι Γερμανοί ή οι Έλληνες ψηφοφόροι; Πρόκειται για πρωτοφανές πολιτικό επίτευγμα. Να αποτελεί, δηλαδή, ένα από τα κορυφαία θέματα της προεκλογικής ατζέντας σε μια χώρα η τύχη μιας άλλης, χωρίς να έχουν εμπλακεί σε πόλεμο. Αν μάλιστα δεν υπήρχε η κρίση της Συρίας, για την οποία, ωστόσο, δεν υπάρχει οξεία αντιπαράθεση μεταξύ κυβερνητικού συνασπισμού και αντιπολίτευσης, το κούρεμα του ελληνικού χρέους και το τρίτο πακέτο βοήθειας προς την Ελλάδα θα μονοπωλούσε την αναμέτρηση. Η εικόνα αυτή αναμένεται να επιβεβαιωθεί αύριο, Κυριακή, στο ντιμπέιτ μεταξύ Μέρκελ και Στάινμπρουκ, που θα παρακολουθήσουν τουλάχιστον 20 εκατ. Γερμανοί τηλεθεατές.