 |
| Σκίτσο του Πάνου Ζάχαρη |
Ο ορισμός του ΣΥΡΙΖΑ ως κόμματος μικροαστικού με αστική ηγεμονία έχει γενική ισχύ, αλλά και δυναμική, εξελίσσεται.
Ιδιαίτερα μετά την ανάρρηχησή του στην κυβερνητική εξουσία, ο ΣΥΡΙΖΑ αναδεικνύεται σε δύναμη αστικής πολιτικής με μίγμα νεοφιλελεύθερης διαχείρισης.
Τα προοδευτικά στοιχεία του περιθωριοποιούνται και συρρικνώνονται.
Αντε πάλι τα ίδια ο πρωθυπουργός: «Εγώ θέλω να πω μόνο ότι έχουμε κάνει πάρα πολλά βήματα και ότι είμαστε στην τελική ευθεία, είμαστε κοντά σε μια συμφωνία» δήλωσε για μια ακόμη φορά την Τετάρτη, μετά το τέλος της σύσκεψης της ομάδας διαπραγμάτευσης χωρίς τον… επικεφαλής (!) της, τον Ευκλείδη Τσακαλώτο, που βρισκόταν στις Βρυξέλλες. «Χρειάζεται όμως να κλείσουμε όλοι τα αφτιά στις Κασσάνδρες, στους κινδυνολόγους» πρόσθεσε ο Αλέξης Τσίπρας, κάνοντας έξαλλους τους Γερμαναράδες. «Δεν είμαστε Κασσάνδρες. Είμαστε ρεαλιστές» δήλωσε οργισμένος ο εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών Μ. Γέγκερ.
Oλα δείχνουν ότι βαδίζουμε σε νέα συμφωνία μνημονιακού αντιλαϊκού χαρακτήρα. Μια συμφωνία διατήρησης και διαιώνισης του καθεστώτος της επιτροπείας. Σε ό,τι αφορά το περιεχόμενό της, σύμφωνα με τα όσα έχουν γίνει έως τώρα γνωστά, προκύπτει πως επεκτείνεται η φοροκλοπή στους εργαζόμενους μέσω των αυξημένων εσόδων από τον ΦΠΑ, εξοβελίζεται το αφορολόγητο των 12.000 ευρώ, ενώ διαιωνίζεται το απαράδεκτο καθεστώς φοροαπαλλαγών του κεφαλαίου. Επίσης, παίρνονται νέα επώδυνα μέτρα στο ασφαλιστικό, προχωράνε μαζικές ιδιωτικοποιήσεις, ενώ τα όποια μέτρα «ανακούφισης» παραπέμπονται στο μέλλον της διαπραγμάτευσης με τους «θεσμούς».
Θα πρέπει να είναι κοινός τόπος ότι στην πολιτική των λαϊκών μετώπων υπάρχουν δύο αναμφισβήτητα δεδομένα. Το πρώτο είναι ότι δημιούργησε τις προϋποθέσεις της νικηφόρας μαζικότητας, το δεύτερο ότι αυτή η νικηφόρα δυνατότητα εξ ορισμού εμποδιζόταν.
