Η αθλιότητα της απολογητικής για το «αριστερό» μνημόνιο

Μιχάλης Ρίζος

Να λοιπόν που εξαιρετικά γρήγορα όσο και θλιβερά στήθηκε και η αριστερή μονταζιέρα, υπεράσπισης του Τρίτου Μνημονίου.

Πάνος Σκουρλέτης 1:

«Πρόθεσή μας είναι να καταστήσουμε όσο το δυνατόν λιγότερο επώδυνη τη συμφωνία, επιδιώκοντας ταυτόχρονα να δημιουργήσουμε τους όρους απεμπλοκής από τις πολιτικές λιτότητας».

Από τη φιλολαϊκή προσαρμογή στην ΕΕ στη φιλολαϊκή διαχείριση του μνημονίου λοιπόν. Από τον «έντιμο» στον ταπεινωτικό συμβιβασμό και από το σκίσιμο του μνημονίου στο «να γίνει λιγότερο επώδυνο».

Η νίκη της μεταφυσικής στην πολιτική γραμμή του ΚΚΕ

Του Παναγιώτη Μαυροειδή

Έχουν καταντήσει πλέον κλισέ φράσεις από μεριάς ΚΚΕ, όπως οι παρακάτω:

«Με μνημόνιο ή χωρίς μνημόνιο οι πολυεθνικοί όμιλοι είναι ακλόνητοι» (εκδοχή 2010-2012).

«Είτε με ΝΑΙ είτε με ΟΧΙ στο δημοψήφισμα, το τρίτο μνημόνιο θα έρθει» (εκδοχή 2015)

«Είτε με τρίτο μνημόνιο, είτε με έξοδο από την ευρωζώνη, την κρίση θα την πληρώσει ο λαός»

«Είτε με διαγραφή του χρέους, είτε όχι, χωρίς λαϊκή εξουσία, η κατάσταση δε θα αλλάξει»

Συνεπώς,

«ματαιότης ματαιοτήτων τα πάντα ματαιότης».

Τσίπρας εναντίον Τσίπρα! Ένα παλιό βίντεο που μοιάζει με φάρσα (ή τραγωδία;)

Γράφει: Ιάκωβος Μαύρος 

Ολοκληρώθηκαν τα προαπαιτούμενα. 

Δείτε πως θα μπορούσε να κάνει κριτική ο ίδιος ο Τσίπρας...

Μήπως τον απαγάγανε και βάλανε στη θέση του έναν σωσία; Μήπως του κάνανε πλύση εγκεφάλου, εκείνη την Κυριακή που ο Guardian έλεγε ότι τον υποβάλλανε στο βασανιστήριο του «εικονικού πνιγμού»; Του εμφυτεύσανε τσιπάκι και τον ελέγχουν από μία αίθουσα με άπειρους υπολογιστές κάπου στις Βρυξέλλες;

Το «φανάρι» της «Αριστερής Πλατφόρμας»

Του Γεράσιμου Χολέβα

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ στη συμφωνία για το τρίτο μνημόνιο (στις 12 Ιουλίου), παρέδωσε τη διακυβέρνηση, στους «θεσμούς». Κράτησε για τον εαυτό της το ρόλο του μνημονιακού πολιτικού υπαλλήλου, όπως έκαναν και οι προηγούμενες κυβερνήσεις.

Στο κείμενο αναφέρεται, μεταξύ άλλων, πως «οι ελληνικές αρχές οφείλουν να πραγματοποιήσουν τις ακόλουθες ενέργειες». Μια από τις …«ακόλουθες ενέργειες» είναι και: «να εξομαλύνουν πλήρως τις μεθόδους εργασίας με τους θεσμούς, συμπεριλαμβανομένων των αναγκαίων επιτόπιων εργασιών στην Αθήνα, ώστε να βελτιωθούν η υλοποίηση και η παρακολούθηση του προγράμματος. Η κυβέρνηση οφείλει να διαβουλεύεται και να συμφωνεί με τους θεσμούς όσον αφορά όλα τα νομοσχέδια στους σχετικούς τομείς, αρκετό χρόνο πριν από την υποβολή τους σε δημόσια διαβούλευση ή στη Βουλή».

Τα βαθύτερα αίτια της ήττας του ΣΥΡΙΖΑ

Του Δημήτρη Γρηγορόπουλου

«Πώς φτάσαμε ως εδώ;»
Οδυνηρή κατάπληξη προκάλεσε η ολέθρια για το λαό επονείδιστη συμφωνία της κυβέρνησης Τσίπρα με τους δανειστές. Η απογοήτευση και η απορία έγινε εντονότερη γιατί ακολούθησε τον ενθουσιασμό της περήφανης λαϊκής νίκης στο δημοψήφισμα. Το «Τις πταίει;» (γνωστό άρθρο του Χ. Τρικούπη το 1874) πλανάται στην κοινωνία μας όχι μόνο στην ψυχολογική αλλά και στη λογική (γνωστική) του διάσταση. Οι ερμηνείες είναι διαφορετικές ανάλογα με την προέλευσή τους. 

Ποιος κάνει τον ΣΥΡΙΖΑ «Αριστερή Παρένθεση»; Ο ΣΥΡΙΖΑ!

Γράφει ο Βασίλης Μηνακάκης

«Ο Σόιμπλε κι οι αντιδραστικές δυνάμεις στην Ελλάδα και την Ευρώπη κάνουν τα πάντα για να ρίξουν την κυβέρνηση. Θέλουν να μετατρέψουν την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ σε ‘’αριστερή παρένθεση’’. Άρα όποιος την αντιμάχεται παίζει το παιχνίδι του Σόιμπλε, της αντίδρασης. Καθήκον του λαού και των βουλευτών είναι να τη στηρίξουν». 

Αυτό είναι ένα από τα βασικά επιχειρήματα που η ΣΥΡΙΖΑ για να κατευνάσει την αγανάκτηση των εργαζομένων και των νέων –αλλά και αρκετών βουλευτών του- απέναντι στο άγριο μνημόνιο που προωθεί, την άτακτη αποδοχή όλων των όρων της ΕΕ και του ΔΝΤ και την περιφρόνηση του ΟΧΙ στο δημοψήφισμα.
Ποιος, όμως, μετατρέπει τον ΣΥΡΙΖΑ σε «αριστερή παρένθεση»; Η απάντηση είναι: ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ!

Μετέτρεψε το λαϊκό «Όχι» σε ταπεινωτικό «Ναι»

Tου Δημήτρη Γρηγορόπουλου

Πριν αλέκτορα φωνήσαι, το βροντερό «Όχι» μεταλλάχτηκε από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ σε ένα ταπεινωτικό «Ναι». Ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ διασάλπιζε το «ανυπότακτο Όχι», η διαπραγματευτική ομάδα συνέχιζε τις διαπραγματεύσεις με τους δανειστές προσεγγίζοντας, κατά δήλωση Χουλιαράκη, την ταύτιση απόψεων. Ταυτόχρονα, χωρίς αιδώ, ο Τσίπρας, δύο μέρες πριν κεραυνοβολήσει τους δανειστές στο Σύνταγμα, επαιτούσε τη βοήθειά τους, ζητώντας νέο δάνειο 30 δισ., που συνοδευόταν από τρίτο μνημόνιο, στο οποίο αποδεχόταν την πρόταση Γιουνκέρ με διαφοροποίηση στη χρονική μετάθεση επαχθών, στόχων. Για του λόγου το ασφαλές, με την πρόταση αυτή επί τα χείρω με τις ευλογίες των μνημονιακών, προσέρχεται ο Τσίπρας στις Βρυξέλλες, για να «διαπραγματευθεί».