Τα τερατώδη ψέματα του Πρωθυπουργικού Διαγγέλματος και το Τρίτο Μνημόνιο

Παναγιώτης Μαυροειδής

Ο Πρωθυπουργός με ένα ακόμη διάγγελμα, προκήρυξε εκλογές εξπρές. Τα λεγόμενά του, συνιστούν ένα άθροισμα τερατωδών ψεμάτων με στόχο την επικύρωση μιας πολιτικής απάτης με τεράστιες συνέπειες για τα εργατικά και λαϊκά στρώματα.

Ψέμα πρώτο: Με τη συμφωνία υποταγής στους δανειστές …νικήσαμε!

Είπε ο Αλέξης Τσίπρας:

Τσίπρας εναντίον Τσίπρα! Ένα παλιό βίντεο που μοιάζει με φάρσα (ή τραγωδία;)

Γράφει: Ιάκωβος Μαύρος 

Ολοκληρώθηκαν τα προαπαιτούμενα. 

Δείτε πως θα μπορούσε να κάνει κριτική ο ίδιος ο Τσίπρας...

Μήπως τον απαγάγανε και βάλανε στη θέση του έναν σωσία; Μήπως του κάνανε πλύση εγκεφάλου, εκείνη την Κυριακή που ο Guardian έλεγε ότι τον υποβάλλανε στο βασανιστήριο του «εικονικού πνιγμού»; Του εμφυτεύσανε τσιπάκι και τον ελέγχουν από μία αίθουσα με άπειρους υπολογιστές κάπου στις Βρυξέλλες;

Ακούγοντας τον κ.Τσίπρα

Του Νίκου Μπογιόπουλου 

Η μισή Ελλάδα παρακολούθησε τη συνέντευξη του κ.Τσίπρα στον κ.Χατζηνικολάου. Ο κάθε τηλεθεατής εξήγαγε με άμεσο και αυθεντικό τρόπο τα συμπεράσματά του. 

Ανάμεσα στα άλλα (για τον ΕΝΦΙΑ που θα διατηρηθεί «αν δεν κλπ», για τον σεβασμό στη λαϊκή ετυμηγορία αλλά με «σεβασμό στους κανόνες της ΕΕ», για τον «έντιμο συμβιβασμό», για την συνέχιση του ξεπουλήματος αεροδρομίων, δημοσίων επιχειρήσεων, λιμανιών κοκ) εμείς συγκρατήσαμε και τούτη τη δήλωση:

Η πολύχρωμη λέσχη φίλων του Αλέξη Τσίπρα

Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

Οι κεντροαριστεροί Φρανσουά Ολάντ και Ματέο Ρέντσι έχουν λόγους να χρησιμοποιήσουν την Ελλάδα ως μοχλό πίεσης στην Αγκελα Μέρκελ για χαλάρωση της λιτότητας. Ωστόσο, είναι απίθανο να στηρίξουν το αίτημα του κ. Τσίπρα για διαγραφή χρέους.

«Φανταστική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ! Καλωσήρθες, θαρραλέε Ελληνα ψηφοφόρε, να δώσεις ένα χτύπημα στη λιτότητα και να ενισχύσεις όσους αγωνίζονται εναντίον της και στη Βρετανία»! Με αυτό τον τρόπο υποδέχτηκε τη νίκη της ελληνικής ριζοσπαστικής Αριστεράς ένας μάλλον απροσδόκητος σύντροφος: Ο βουλευτής των Βρετανών Εργατικών Πίτερ Χέιν, επί σειρά ετών υπουργός στις κυβερνήσεις του Τόνι Μπλερ και του Γκόρντον Μπράουν, ένας από τους σταθερότερους υποστηρικτές του σημερινού ηγέτη του κόμματος –και πιθανού αυριανού πρωθυπουργού, μετά τις γενικές εκλογές του Μαΐου– Εντ Μίλιμπαντ.