Κυανόκρανοι να προστατεύουν τα μνημεία;

ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ

Οι συνθήκες είναι ιδανικές. Δημιουργείς ένα δολοφονικό στρατό, τον οποίο καταδικάζεις – στα λόγια – επειδή είναι δολοφονικός, ωστόσο σου κάνει τη δουλειά σου. Προελαύνει σαρώνοντας ό,τι συναντάει στο πέρασμά του, έμψυχο και άψυχο. Πάνω στα ανθρώπινα και άλλα ερείπια που έχει δημιουργήσει έρχεσαι να «σώσεις» από εκείνους τους οποίους εσύ κατασκεύασες. Και πώς θα «σώσεις» από τους «κακούς» οι οποίοι είναι πάνοπλοι (με τα όπλα που εσύ τους έδωσες;). Χρησιμοποιώντας όπλα, στρατούς, αεροπλάνα, βόμβες. Στο μεταξύ, αυτοί οι «κακοί» έχουν φροντίσει να εκκαθαρίσουν το τοπίο ώστε οι «προστάτες», οι «διασώστες» να το βρουν εντελώς «καθαρό», ούτε άνθρωπος, ούτε τα δημιουργήματα του ανθρώπου, ούτε πέτρα όρθια στεκούμενη, ούτε πουλί πετούμενο.

Σαν την Ελπίδα

Από τον Χρήστο Επαμ. Κυργιάκη

Τούτο το «παραμύθι» χάνεται μέσα στα βάθη του χρόνου και της λησμονιάς. Κανένας δεν ξέρει αν είναι πραγματική ιστορία ή δημιουργία του μυαλού και της φαντασίας κάποιου ή κάποιων ανθρώπων.

Όπως συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις, αυτός που μου την διηγήθηκε ισχυριζόταν πως είναι αληθινή.

Ζούσε, λέει, πριν από πολλά-πολλά χρόνια, σε ένα μικρό παραθαλάσσιο ονειρεμένο χωριό, ένα μικρό κορίτσι που το έλεγαν Ελπίδα. Πατέρας της Ελπίδας ήταν ο Φόβος και μητέρα της η Προσμονή.

Η αποκοτιά δε φτάνει

Του Θανάση Σκαμνάκη

«Εκείνη τη χειμωνιάτικη νύχτα που τρεις αντάρτες προσπαθούν να περάσουν έναν φουσκωμένο ποταμό. Πιάνονται ο ένας πίσω από τον άλλο και προχωράνε. Αλλά ο ποταμός είναι ορμητικός, τους φτάνει ως το λαιμό κι ακόμα πιο ψηλά το νερό. Αποσπάται τότε ο ένας και πιασμένος σ’ ένα κλαδί δίνει ώθηση στο σώμα του και σαλτάρει απέναντι.

Η Έκρηξη και το αίτημα της ελευθερίας

Του Παναγιώτη Φραντζή

Η καινούργια ταινία του Σύλλα Τζουμέρκα «A Blast» που θα βγει στις αίθουσες τον Νοέμβριο, καταφέρνει να σπάσει την κυριαρχία της φόρμας, συμπυκνώνοντας το ζήτημα της οικογένειας και της πολιτιστικής κρίσης και αρθρώνοντας το αίτημα της ελευθερίας. 

Η Μαρία είναι στο αυτοκίνητο και κανονίζει να πάρει κάποια λεφτά. Θα αφήσει τα παιδιά στην αδερφή της. Θα παρατήσει τον άντρα της. Είναι περίπου 30 χρονών. Είναι στο αυτοκίνητο και πετάει το κινητό της από το παράθυρο. Δεν της χρειάζεται πια. Βλέπουμε τη ζωή της κομμάτι κομμάτι, προς τα μπρος και προς τα πίσω. Η Μαρία παίζει με την αδερφή της. Η Μαρία βγαίνει με έναν γκόμενο. 

«Κάπο»: Μια ταινία αλήθειας και διαλεκτικής

Του Θανάση Σκαμνάκη

Τα θερινά σινεμά μας περίμεναν να γυρίσουμε με μια έκπληξη, την προβολή της ταινίας του Τζίλο Ποντεκόρβο, «Κάπο», που προβάλλεται από την προηγούμενη βδομάδα στον κινηματογράφο «Ζέφυρος» στα Πετράλωνα.

Είναι ταινία του 1960 και πραγματεύεται το θέμα που δυστυχώς έγινε επίκαιρο τις μέρες μας. Τα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Η ιστορία είναι τυπική σχεδόν. Μια νεαρή δεκαπεντάχρονη εβραιοπούλα στέλνεται μαζί με τους γονείς της σε στρατόπεδο. Οι δικοί της εκτελούνται και η ίδια από την αθωότητα βρίσκεται ξαφνικά αντιμέτωπη με τη ναζιστικά θηριωδία. 

Από τον Μπωντλαίρ στον Καββαδία: Η Φυγή και οι Γραμμές των Οριζόντων

Της Κικής Μένου

Οι αναθυμιάσεις του καλοκαιριού στροβιλίζονται. Αρχίζουμε να μυρίζουμε το καρπούζι στα πλαινά των χειλιών μας, να γλύφουμε το αλάτι από τα μαλλιά και το κορμί, να μπλέκουμε τα δαχτυλάκια των ποδιών μας εκεί που σκάει το κύμα στη γραμμή του ορίζοντα του δύοντος ηλίου… Εκεί κάπου ανάμεσα στο χαμογελαστό ξύπνημα και στη μεσημεριανή ραστώνη ένα βιβλίο συντροφεύει την άπειρη ύπαρξη μας, ένα τραγούδι, ένα ποίημα.

Αναιρέσεις 2014 – 6/7/& 8 Ιούνη στη Γεωπονική: Το Μουσικό πρόγραμμα

Φεστιβάλ Αναιρέσεις 2014 

6/7/& 8 Ιούνη στη Γεωπονική

Το Μουσικό πρόγραμμα των φετινών «Αναιρέσεων»

Ημερήσια Είσοδος 5 €

ΚΑΝΟΥΜΕ ΘΟΡΥΒΟ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΓΕΓΟΝΟΣ….

Πόσα συγκροτήματα μπορείς να δεις με 5 ευρώ;

Οι Αναιρέσεις δίνουν την απάντηση με το φετινό πολύμορφο και πλούσιο μουσικό τους πρόγραμμα…

Παγκόσμια συγκίνηση για τον μεγάλο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες

Σε ηλικία 87 ετών άφησε την τελευταία του πνοή ο σπουδαίος Κολομβιανός συγγραφέας Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες. Με το έργο του συνέβαλε καθοριστικά στην ανάδειξη της αστείρευτης λογοτεχνίας της Λατινικής Αμερικής αλλά και στην χειραφέτηση ολόκληρης της Ηπείρου, που μετά από αιώνες αποικιοκρατίας βρέθηκε τον 20ο αιώνα κάτω από την κυριαρχία των Ηνωμένων Πολιτειών. 

Φίλος του Φιντέλ Κάστρο και του Ούγκο Τσάβες, ο «Γκάμπο» βρέθηκε στο πλευρό των κινημάτων ανεξαρτησίας και κοινωνικής δικαιοσύνης της Λατινικής Αμερικής. 

Η αθλιότητα της Eurovision

Του Θωμά Τσαλαπάτη

"Πίσω από τα φώτα, πίσω απ τα βραβεία,

Απλήρωτοι εργαζόμενοι, φτώχεια κι ανεργία"

(σύνθημα των συγκεντρωμένων έξω από τον διαγωνισμό της Eurovision)

Η Eurovision πάντοτε υπήρξε πληγή στην όραση, γδάρσιμο στην ακοή, δεξί κροσέ σε κάθε ελάχιστο αισθητικό κριτήριο. Ένα αερόστατο γεμάτο χαλασμένα ψάρια να πλέει αμέριμνο στους ουρανούς του πιο παχιού Τίποτα. Τα τελευταία (τουλάχιστον) δύο χρόνια ο ψηφιακός αυτός καραγκιόζ μπερντές, έχει πάρει χροιά πολιτικού σκανδάλου. 

Γαβράς: Πολιτική και κοινωνικός προβληματισμός στη μεγάλη οθόνη (Αφιέρωμα)

Του Γιώργου Ρούσσου.

Ο Κώστας Γαβράς γεννήθηκε σαν σήμερα στις 12 Φεβρουαρίου του 1933 στην Ελλάδα. Σπούδασε λογοτεχνία στη Σορβόννη και μετά την αποφοίτησή του, αποφάσισε να μείνει στη Γαλλία. Κατάφερε όμως μέσα από τον κινηματογράφο να μας χαρίσει δημιουργίες που δεν γνωρίζουν σύνορα. Ταινίες που με την κριτική τους ματιά στο κοινωνικό γίνεσθαι κατάφεραν δικαίως να του χαρίσουν τον τίτλο του ειδικού στον πολιτικό κινηματογράφο και να τον εντάξουν στους κορυφαίους δημιουργούς της γενιάς του.

Μάνος Ελευθερίου: «Ύπουλα και αθόρυβα περνά ο ρατσισμός στη ζωή των ανθρώπων»

Πενήντα χρόνια στιχουργικής έκλεισε φέτος ο Μάνος Ελευθερίου – μισό αιώνα δημιουργίας, με βάση «τη δική του περιπέτεια σ’ αυτό το χώρο και σ’ αυτό τον τόπο», όπως λέει. 

Τα τραγούδια του τα θεωρεί «πιστή αντιγραφή της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας» και ως προσεκτικός μελετητής της σχολιάζει την εμφάνιση του ρατσισμού στο 1againstracism.gr, την πλατφόρμα της εκστρατείας κατά της ρατσιστικής βίας της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες.

Σε διάλυση οδηγούν τα ΑΕΙ οι απολύσεις των υπαλλήλων τους

Του Γιώργου Δελαστίκ*

Ανατριχιαστικό ήταν το συναίσθημα που προκάλεσε η παραπομπή στο πειθαρχικό συμβούλιο του πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών Θεοδόση Πελεγρίνη από τον υπουργό Παιδείας Κωνσταντίνο Αρβανιτόπουλο. 

Στόχος της κυβερνητικής απόφασης είναι η ντε φάκτο καθαίρεση του εκλεγμένου και ενοχλητικού πρύτανη μέχρι την εκδίκαση της παραπομπής του, ώστε στο μεσοδιάστημα η κυβέρνηση με τα όργανά της στα ΑΕΙ να περάσει την πολιτική της που αποσκοπεί εμφανώς στην υποβάθμιση των δημόσιων πανεπιστημίων. Φρίκη προκαλεί η απαράδεκτη αιτιολόγηση εκ μέρους του υπουργού Παιδείας της παραπομπής για πρώτη φορά στην ιστορία του ελληνικού κράτους (!) του πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών στο πειθαρχικό.

Στέλιος Καζαντζίδης: "Τ' αχνάρια ενός μύθου" (Βίντεο)

Του Γ. Γ. από Βαθύ Κόκκινο

Προσωπικά θα μου λείψουν κάποιες εκπομπές που υπήρχαν στην τηλεόραση του «902». Μια απ’ αυτές είναι «Τα παντελόνια είναι περίεργα ρούχα».
Είναι, αναμφισβήτητα, η καλύτερη εκπομπή στο τηλεοπτικό τοπίο όσο αφορά το λαϊκό και ρεμπέτικο τραγούδι. Ο παρουσιαστής της έχει βαθιά κατάρτιση για την ιστορία των μεγάλων δημιουργών, ειδικά του ρεμπέτικου ρεπερτορίου.

Είναι πραγματικό «διαμάντι» το χθεσινό αφιέρωμα που έκανε στον μεγάλο λαϊκό βάρδο μας Στέλιο Καζαντζίδη, ο οποίος γεννήθηκε σαν χτες στις 29 Αυγούστου 1931 στην Νέα Ιωνία. 

Εκδήλωση από την ΚΕΔΔΕ για τις συνδικαλιστικές ελευθερίες και τα εργασιακά δικαιώματα

Κίνηση για τις Ελευθερίες και τα Δημοκρατικά Δικαιώματα της Εποχής μας – ΚΕΔΔΕ

«Συνδικαλιστικές ελευθερίες και εργασιακά δικαιώματα στα χρόνια των μνημονίων» 

είναι το θέμα της εκδήλωσης που οργανώνει η Κίνηση για τις Ελευθερίες και τα Δημοκρατικά Δικαιώματα της Εποχής μας αναδεικνύοντας παράλληλα το ζήτημα της ενημέρωσης και της δημοκρατίας όπως άνοιξε στη «μάχη της ΕΡΤ».

Τετάρτη 19 Ιουνίου 2013
Ώρα 19:00
ΑΣΟΕΕ – αμφ. Αντωνιάδου

Ομιλητές:
Άρις Καζάκος – καθηγητής Εργατικού Δικαίου ΑΠΘ
Νάσος Μπράτσος – δημοσιογράφος ΕΡΤ
Κώστας Παπαδάκης – δικηγόρος, μέλος Σ.Ε. ΚΕΔΔΕ
Γρηγόρης Καλομοίρης – εκπαιδευτικός, μέλος ΓΣ ΑΔΕΔΥ
Νίκος Γουρλάς – ιδιωτικός υπάλληλος, πρόεδρος σωματείου εργαζομένων καταστημάτων αεροδρομίου

Παρεμβαίνουν:
Πάνος Χουντής – εκπαιδευτικός, ΕΛΜΕ Πειραιά
Θανάσης Παυλάκης – γ.γραμματέας σωματείου εργαζομένων Ελληνικής Χαλυβουργίας
Αντώνης Σταματόπουλος – πρόεδρος σωματείου εργαζομένων Μετρό (ΣΕΛΜΑ)

ΚΕΔΔΕ

Εκδήλωση ΜΑΑ - «Καβάφης: Κρίση, Παρακμή, Ουτοπία, Αριστερά»

ΜΑΑ: Εκδήλωση για τα 150 χρόνια από τη γέννηση του Καβάφη.

Το Τμήμα Πολιτισμού του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής, με αφορμή τα 150 χρόνια από τη γέννηση του Καβάφη, σας καλεί στο αφιερωματικό διήμερο

«Καβάφης : Κρίση, Παρακμή, Ουτοπία, Αριστερά»

Την Τετάρτη 3 Απριλίου και την Πέμπτη 4 Απριλίου στις 8μμ

Στα γραφεία του Μετώπου, Σολωμού 13 (2ος όροφος), Εξάρχεια.

Η Γερμανική αστική νομιμότητα... και οι βίλλες «Αμαλία και λοιπές»

Της ΟΛΓΑΣ ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΤΟΥ

'Εχουμε βάσιμους λόγους να πιστεύουμε ότι εάν η Γερμανική Κυβέρνηση και το αντίστοιχο Υπουργείο Δημόσιας τάξης, ακολουθούσε τη γραμμή του κ. Δένδια, μάλλον θα είχαμε στερηθεί τον πιο ρηξικέλευθο σκηνοθέτη της θρυλικής γερμανικής Σαουμπίνε, του μεγαλύτερου και πιο καταξιωμένου θεατρικού οργανισμού αυτής της χώρας.

Και μιλάω για τον Τόμας Οστερμάιερ που έγινε διευθυντής της το 1999, στα 31 του χρόνια και εμείς τον γνωρίσαμε το 2006 στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, με την ανατρεπτική του«Νόρα» του Ιψεν. Εκτοτε είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε τη σκηνοθετική του προσέγγιση σε πολλά κλασσικά κείμενα. Σκηνοθεσίες που έφεραν στη σκηνή την κοινωνική πραγματικότητα, μεταφέροντας μια λεκτική και φυσική βία, συχνά ακραία, περίπου ξεκοιλιάζοντας το έργο και παραθέτοντας σε κοινή θέα τα σωθικά των πασχόντων αλλά και του συγγραφέα.

Περίεργο;

Καθόλου. Ο νεαρός σκηνοθέτης προερχόταν από το χώρο που εμείς ονομάζουμε «αναρχοαυτόνομο» η «αντιεξουσιαστικό» και φυσικά είχε θητεύσει σε καταλήψεις κτηρίων της δεκαετίας του 1990.

Ο Διάκος κι ο Μωάμεθ

Του Μαζεστίξ

Πριν μερικές μέρες μια άγνωστη σε μένα σκηνοθέτις, ονόματι Λένα Κιτσοπούλου, ανέβασε μια παράσταση που ονομαζόταν "Αθανάσιος Διάκος: η επιστροφή" και σύμφωνα με τις κριτικές που δέχτηκε από τους γνωστούς και μη εξαιρετέους κύκλους, εμφάνιζε τον ήρωα της Επανάστασης του 1821 ως σουβλατζή που η γυναίκα του τον εκρατώνει με έναν Κούρδο.

Προσωπικά δεν είδα την εν λόγω παράσταση διότι, εκτός των άλλων λόγων, καταλαβαίνω ότι τέτοιου είδους παραστάσεις είναι συνήθως κάτι νεωτερίστικες μπούρδες που σκοπός των δημιουργών τους είναι να το παίξουν λίγο ανατρεπτικοί καλλιτέχνες για να αυτοθαυμάζονται στον παρεϊστικο καθρέφτη τους.

Αναγκαία βήματα για την αντιμετώπιση της ανόδου του φασισμού στα σχολεία

Tου Στάθη Κατσούλα.

Λίγους μήνες μετά τις εκλογές αποδεικνύεται αυτό που στην αρχή κανένας δεν είχε φανταστεί: Η Χρυσή Αυγή ήρθε για να μείνει. Δεν ξεφούσκωσε στις εκλογές του Ιουνίου, ούτε θα ξεφουσκώσει στο μέλλον, ιδιαίτερα όταν μπροστά μας βρίσκεται ένας θερμός χειμώνας. Η Χρυσή Αυγή, περισσότερο από ποτέ, είναι χρήσιμη στην αστική τάξη. Είτε για να σπρώχνει προς τον εκφασισμό την Ελληνική κοινωνία, είτε για να είναι το μακρύ χέρι του συστήματος, το παρακράτος δηλαδή, στην περίπτωση κοινωνικών εκρήξεων.

Ήταν λάθος η εκτίμηση πως η Χρυσή Αυγή θα ενσωματωθεί, ήταν λάθος η εκτίμηση πως η Χρυσή Αυγή θα αποκαλυφθεί, πως δεν θα αντέξει.

Πως με το που μπει στην Βουλή θα γίνει ορατή η πολιτική της φτώχεια και άρα δεν έχει και πολλά ψωμιά μπροστά της. Ήταν λάθος και η εκτίμηση πως η ψήφος στην Χρυσή Αυγή είναι σκέτα αντι-μεταναστευτική ψήφος. Η Χρυσή Αυγή, όπως και κάθε ναζιστικό κόμμα, ξέρει καλά από λαϊκισμό: Θα βρει εκείνα τα ζητήματα - ευαίσθητες χορδές του λαού (έκανε πολλούς μήνες να ανακαλύψει πως "το μνημόνιο είναι εθνοκτόνο") ώστε να προσπαθήσει να δείξει πως διαφέρει από άλλα κόμματα, αλλά και να αποκτήσει ρίζες στον κόσμο.

Καμίνης: ο άνθρωπος της αγοράς, ο διώκτης των ανθρώπων

Αναδημοσίευση από  Risinggalaxy 

Ακόμα μια είδηση ενδεικτική του τι πρόκειται να ζήσουμε όσο θα μπαίνουμε στη χειμερινή κατασταλτική σαιζόν:

Σήμερα το πρωί ο Καμίνης και οι κολλητοί του στην θεσμική συμμορία της ΕΛ.ΑΣ έστειλαν τα ΜΑΤ στο κοινωνικό χώρο της Δημοτικής Αγοράς της Κυψέλης.

Ο αντιδήμαρχος Βαρελάς ενημέρωσε πως ο δήμος πήρε την απόφαση να “αξιοποιήσει” το χώρο.

Από καιρό όλοι οι κοινωνικοί χώροι, στέκια και καταλήψεις έχουν μπει στο στόχαστρο του Κράτους και φυσικά της ακροδεξιάς. Δεν είναι δα και τίποτα καινούργιο. Με την εξέγερση του Δεκέμβρη του ’08 απελευθερώθηκαν και άλλοι χώροι από την ιδιοκτησία τους και δόθηκαν στους ανθρώπους κάθε γειτονιάς που ήταν διατεθειμένοι να προχωρήσουν σε κάποιου είδους αυτοδιαχειριστικό πείραμα. Το Πάρκο Ναβαρίνου στα Εξάρχεια, το Πάρκο Κύπρου και Πατησίων κτλ..

Αρβυλα, σιδερολοστοί και Ξένιος Ζεύς

Του Αντώνη Αντωνάκου

Ποιες περιπέτειες είναι φτιαγμένες για μας; 

Είμαστε άνθρωποι που ζούμε στην τύχη ή κατά τύχη, ψάχνοντας μη δημιουργικά υποκατάστατα, εκτίοντας ένα πάθος συντριβής. Οι συγκινήσεις μας λειτουργούν ως τεχνικές εξάρσεις κατά της πλήξης. Ο ουμανισμός μας είναι βιβλικός και ψεύτικος. Δεν σχεδιάζουμε εμείς το μέλλον μας αλλά οι καταστάσεις. Δεν γράφουμε εμείς την ιστορία μας αλλά τα φαινόμενα. Ζούμε σʼ ένα συνεχές μισοξύπνημα όπου τα όνειρα κι οι εφιάλτες μοιάζουν πραγματικά. Ζούμε σʼ ένα συνεχές μισονάρκωμα με θραύσματα του παρελθόντος. Σύγχυση και στείρα αμφιβολία. Οι ανάγκες μας αποσιωπούνται και τα φλογερά ερωτήματα μένουν αναπάντητα. Τίποτε σχεδόν δε μπορεί να μεταβιβαστεί. Οι γνώσεις που κατέχουμε αποδεικνύονται μηδαμινές και ίσα ίσα για πρόσκαιρη επιβίωση.