Από τη πράσινη ανάπτυξη του ΓΑΠ στην αειφορία του Δραγασάκη

Από τον ΑΡΧΙΛΟΧΟ για τη συνέντευξη 

Δραγασάκη στο κυριακάτικο ΒΗΜΑ.(4.8.2013)

Εν αρχή ην το στίγμα, για να μην υπάρχει σύγχυση: 

Μπορεί η αριστερή πλατφόρμα να αμφισβητεί την ορθόδοξη γραμμή του Σύριζα για τη σωτηρία του ευρώ μέσα στην Ελλάδα, αλλά ο Δραγασάκης έβαλε τα πράγματα στη θέση τους. 

«Βεβαίως και μετά το Συνέδριο ο καθένας μπορεί να έχει τις ιδιαίτερες προσωπικές απόψεις του και ο διάλογος μπορεί να συνεχίζεται. Όμως οι θέσεις που δεσμεύουν όλους μας και τον ίδιο τον ΣΥΡΙΖΑ είναι οι αποφάσεις που το Συνέδριο συλλογικά έλαβε». Επομένως μπορεί να λέει ότι θέλει η αριστερή πλατφόρμα, αλλά ο Σύριζα εγγυάται τη σωτηρία του ευρώ.

Σχέδιο Β - Απάντηση στο κάλεσμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

1. Το ΣΧΕΔΙΟ Β’ θεωρεί θετικό βήμα εκ μέρους της ΑΝΤΑΡΣΥΑ το «κάλεσμα για τη μετωπική πολιτική συμπόρευση των δυνάμεων της αντικαπιταλιστικής, αντι-ΕΕ, αντι-ιμπεριαλιστικής και ριζοσπαστικής Αριστεράς».

2. Το ΣΧΕΔΙΟ Β’ επιδιώκει εδώ και τρία χρόνια πολιτική μετωπική συνεργασία για αλλαγή πορείας της χώρας προς όφελος των εργαζομένων. Κεντρικό ζήτημα ενός προγράμματος πολιτικής συνεργασίας , κατά τη γνώμη μας, είναι η διέξοδος από την κρίση σε σύνδεση με έναν άλλο δρόμο οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης απ’ αυτόν που επέβαλε η αστική τάξη μεταπολεμικά. Συγκεκριμένα : α. Η αντιμετώπιση της ύφεσης, η αναχαίτιση της ανεργίας, η ανακατανομή του εισοδήματος υπέρ των εργαζομένων, η κοινωνική προστασία, η δημόσια δωρεάν υγεία και παιδεία. β. Η λαϊκή κυριαρχία, η αποκατάσταση και διεύρυνση των συλλογικών εργασιακών δικαιωμάτων και ελευθεριών, ο εκδημοκρατισμός του στρατού και των σωμάτων ασφαλείας, η βαθιά μεταβολή της λειτουργίας της τοπικής αυτοδιοίκησης και των πολιτικών θεσμών με ενίσχυση της δημοκρατίας της βάσης και του Κοινοβουλίου, με ουσιαστική αύξηση του λαϊκού ελέγχου.

Το Σχέδιο Β συγκροτείται ως πολιτικός φορέας

Σάββατο 18 /5 στο Περιστέρι -Το Σχέδιο Β συγκροτείται ως πολιτικός φορέας

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Το Σάββατο, 18 Μαΐου και ώρα 7.00μ.μ, θα γίνει η παρουσίαση των εισηγήσεων για την Συνδιάσκεψη Συγκρότησης του ΣΧΕΔΙΟΥ Β ως πολιτικού φορέα.

Η Συνδιάσκεψη θα γίνει στο Περιστέρι: κτίριο ΚΥΒΕ Περιστερίου, Εθνάρχου Μακαρίου 1, ( εξυπηρετεί ο σταθμός του ΜΕΤΡΟ Αγίου Αντωνίου).

Το πρόγραμμα έχει ως εξής : 

Για το αναγκαίο μέτωπο της αντικαπιταλιστικής και ανατρεπτικής αριστεράς

Του Παναγιώτη Μαυροειδή

"...Κανένα μέτωπο δεν είναι εφικτό με υποταγή πολιτικών ρευμάτων και αγωνιστών σε δήθεν "μέγιστους" ή "ελάχιστους" στόχους. Μέτωπο σημαίνει ότι κοιτάμε στα ίσα τον εχθρό και σημαδεύουμε με στόχο την ανατροπή του. Φέρνοντας ο καθένας το όπλο του. Μη απαιτώντας από τον άλλο να προσαρμοστεί στα δικά του όπλα. Πειθαρχώντας ωστόσο σε ένα ενιαίο σχεδιασμό, συλλογική κουλτούρα και ξεκάθαρη στόχευση. Μέτωπο ανατροπής και νίκης, σημαίνει ευρύτερη συγκέντρωση δυνάμεων, αλλά και συγκέντρωση πυκνών πυρών, με όξυνση του πολιτικού προγράμματος και ανέβασμα της μαχητικότητας...."

Ξεκινάμε κατ’ ευθείαν με τη θέση: Το ταχύτερο δυνατό πρέπει να συγκροτηθεί ένα μέτωπο ανατροπής της κανιβαλικής επίθεσης του κεφαλαίου και της ΕΕ. Βάση του δεν μπορεί παρά να είναι οι αναγκαίοι και ζωτικοί στόχοι της κατάργησης των μνημονίων, της διαγραφής του χρέους, της διπλής εξόδου από ευρωζώνη και Ευρωπαϊκή Ένωση, της εθνικοποίησης των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων, της αύξησης των μισθών, της κατάργησης του αντεργατικού οπλοστασίου, της ανάπτυξης νέων θεσμών δημοκρατίας και άλλοι. 

«ΣΧΕΔΙΟ Β΄»: Πρόταση εναλλακτικής διαχείρισης ή ανατροπής;

Tου Παναγιώτη Φραντζή

Κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει τον Αλέκο Αλαβάνο ότι δεν διαθέτει καλή αίσθηση του πολιτικού timing. Στον απόηχο των συμφωνιών για την Κύπρο, με τις δημοσκοπήσεις να καταγράφουν ραγδαία άνοδο της λαϊκής αποδοκιμασίας προς την ΕΕ, με έντονο αντιγερμανισμό παράλληλα με δυσπιστία προς την εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, ήταν αυτός που σήκωσε το γάντι ανακοινώνοντας το πέρασμα σε μια νέα πολιτική εκστρατεία. «Έξοδο από το ευρώ, με Σχέδιο Β΄» δήλωσε ευθαρσώς, αποσπώντας την προσοχή εχθρών και φίλων.

Στις δέκα θέσεις που συνόδευσαν την ανακοίνωση του νέου πολιτικού σχηματισμού αναφέρεται ότι η έξοδος από το ευρώ «είναι κρίκος σε μια σειρά μετασχηματισμών, αριστερού προσανατολισμού, που απευθύνονται όμως σε όλους τους πολίτες». Η γλώσσα του κειμένου είναι καθησυχαστική, έχοντας σκοπό να προσελκύσει στρώματα που δείχνουν δυσπιστία απέναντι στην Αριστερά. Είναι μία γλώσσα επικοινωνίας που επιχειρεί να κατευνάσει την επίγνωση ότι στην οριακή καμπή προς την οποία οδεύουμε δεν υπάρχουν συναινετικές, ομαλές λύσεις.

Ο Τρίτος Πόλος της Αριστεράς και το Κόμμα “Σχέδιο Β’”

Του Δημήτρη Μπλάνα*

Η κοινωνική καταστροφή του 3ου μνημονίου, οι ωμοί εκβιασμοί της τρόικας, οι ανταγωνισμοί των κυρίαρχων μερίδων του κεφαλαίου στην ιμπεριαλιστική αλυσίδα, γύρω από το χρέος του Νότου της ΕΕ και η νέα Κυπριακή τραγωδία αποτελούν το πεδίο στο οποίο καλούνται να δοκιμαστούν οι στρατηγικές και τακτικές των δυνάμεων και πόλων της Αριστεράς.

Με αφορμή και την εξαγγελία για συγκρότηση πολιτικού φορέα στο περιεχόμενο του «Σχεδίου Β’», επιχειρείται μία πρώτη τοποθέτηση πάνω σε 5 ζητήματα:

1. Η πρόταση για έξοδο από το ευρώ, ξεκομμένη από την ανάγκη για εδώ και τώρα αποδέσμευση από την ΕΕ, δεν συμβάλλει στην αντικαπιταλιστική έξοδο από την κρίση και αποτελεί όταν συνοδεύεται από αναπτυξιακές πολιτικές με "δημόσιες επενδύσεις" και εθνικοποίηση τραπεζών, πολιτική υποχώρηση σε σοσιαλδημοκρατική κατεύθυνση. Και είναι ιστορικά λάθος να αντιμετωπίζεται ως στάδιο προς τη διαδικασία ρήξης αρχικά και αποδέσμευσης τελικά από τα δεινά της ΕΕ, ως στοιχείο ωρίμανσης του επαναστατικού υποκειμένου.

Τα σχέδια του ΣΥΡΙΖΑ

Του Δημήτρη Μητρόπουλου.

Η Κυπριακή μισο-χρεοκοπία, εντός ευρω, ήρθε να θυμίσει μια πικρή αλήθεια σε όσους κάνουν την επιθυμία πραγματικότητα και την δημοσκόπηση πολιτική. 

Το πρόβλημα της ευρωζώνης, το πρόβλημα ευρώ, δεν είναι ένα απλό νομισματικό θέμα, δεν είναι απλά ένα «εργαλείο» που μπορείς να το χρησιμοποιήσεις ως μαχαίρι, είτε για να κόψεις ψωμί είτε για να σκοτώσεις.

Είναι και τέτοιο. Και το κλείσιμο της κάνουλας της χρηματοδότησης από την ΕΚΤ προς την Κύπρο έδειξε ότι είναι και κρίσιμο, αφού ήταν ο αποφασιστικός παράγοντας που οδήγησε το ΟΧΙ της Κυπριακής βουλής στο άτακτο ΝΑΙ. Κάποιοι θέλουν να εξακολουθούν να παραμυθιάζονται ή να παραμυθιάζουν και να ισχυρίζονται ότι το πρόβλημα ήταν ο Αναστασιάδης, παραβλέποντας ότι η βουλή ήταν αυτή που είπε το αρχικό ΟΧΙ και η βουλή ήταν που είπε το τελικό άτακτο ΝΑΙ κάτω από τον εκβιασμό της διακοπής ρευστότητας. Αλλά ας είναι...

Συγκρότηση πολιτικού φορέα ανακοίνωσε ο Αλ. Αλαβάνος

Την ίδρυση πολιτικού φορέα με τίτλο «Σχέδιο Β’» ανακοίνωσε ο Αλέκος Αλαβάνος σε Συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε την Πέμπτη 4 Απριλίου στην αίθουσα του Τεχνικού Επιμελητηρίου μαζί με τον Κώστα Παπουλή, εκ μέρους του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής.

Στη Συνέντευξη Τύπου παρουσιάστηκε ο  πολιτικός σχεδιασμός, οι πρωτοβουλίες για το «Σχέδιο Β’» και το προγραμματικό περιεχόμενο του νέου πολιτικού φορέα. Παράλληλα ανακοινώθηκε ότι προγραμματίζεται η ιδρυτική συνέλευση του νέου φορέα για τις 18 και 19 του Μαΐου στην Αθήνα.

Ο νέος πολιτικός φορέας «Σχέδιο Β’» θα πάρει μέρος στις εκλογές όποτε αυτές πραγματοποιηθούν.

Βασικές θέσεις του νέου πολιτικού σχηματισμού είναι: η έξοδος της χώρας από την ευρωζώνη και η επιστροφή σε εθνικό νόμισμα, η άμεση παύση πληρωμών προς τους ξένους δανειστές, η εθνικοποίηση των τραπεζών, ο οικονομικός σχεδιασμός και η παραγωγική ανασυγκρότηση με τη δυναμική παρουσία των δημοσίων επενδύσεων και η συγκρότηση κοινωνικού κράτους.

Ο Αλ. Αλαβάνος, όπως σημείωσε στη συνέντευξη, επειδή πλευρές των πολιτικών  του «Σχέδιου Β’» θα έρθουν σε σύγκρουση με την Ευρωπαϊκή Ένωση ο λαός με δημοψήφισμα θα αποφασίσει για την παραμονή ή έξοδο της χώρας στην ΕΕ.

Διαβάστε στη συνέχεια την ομιλία του Αλέκου Αλαβάνου στη συνέντευξη τύπου στις 4/4/2013 και παρακολουθείστε Βίντεο με τις τοποθετήσεις του Αλέκου Αλαβάνου, του Κώστα Παπουλή και τις ερωτήσεις των δημοσιογράφων. Παρακολουθείστε επίσης Βίντεο με συνέντευξη που παραχώρησε ο Αλέκος Αλαβάνος στο Νίκο Ευαγγελάτο στην τηλεόραση του ΣΚΑΙ (4/4/2013) για την ίδρυση του πολιτικού φορέα. 

Εκδήλωση ΜΑΑ - «Καβάφης: Κρίση, Παρακμή, Ουτοπία, Αριστερά»

ΜΑΑ: Εκδήλωση για τα 150 χρόνια από τη γέννηση του Καβάφη.

Το Τμήμα Πολιτισμού του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής, με αφορμή τα 150 χρόνια από τη γέννηση του Καβάφη, σας καλεί στο αφιερωματικό διήμερο

«Καβάφης : Κρίση, Παρακμή, Ουτοπία, Αριστερά»

Την Τετάρτη 3 Απριλίου και την Πέμπτη 4 Απριλίου στις 8μμ

Στα γραφεία του Μετώπου, Σολωμού 13 (2ος όροφος), Εξάρχεια.

“Το θέμα είναι τώρα τι λες”: Ας υπάρξει επιτέλους η έξοδος...

Του Χρίστου Κατσούλα.

Τέτοιες ώρες δεν χρειάζονται κοινότοπες διαπιστώσεις. Για τη σκληρότητα των Γερμανών, για την αδικία της Ευρωζώνης, για τον ανύπαρκτο τρίτο δρόμο χωρίς τρόικα αλλά με ευρώ. Τα πολιτικά διλήμματα είναι ισχυρά και από αυτή την άποψη χρειάζονται συγκεκριμένες απαντήσεις. Η τελευταία εβδομάδα έδειξε ότι διαπραγμάτευση δεν υφίσταται. Εκτός κι αν ως διαπραγμάτευση εννοείται η επιλογή ανάμεσα σε ελαφρώς διαφοροποιημένες συνθήκες σφαγής.

Οι ευθύνες της ελληνικής κυβέρνησης των νενέκων της τρόικας είναι μεγάλες, και μέρες επετείου που είναι, συνιστούν διαχρονικό όνειδος. Η τρικομματική κυβέρνηση είναι και θα είναι υπόλογη για τη χείρα βοηθείας που έδωσε στους εκτελεστές της Κύπρου. Για δεύτερη φορά σε σαράντα χρόνια το καθεστώς της Αθήνας ανοίγει το δρόμο ή και διευκολύνει την τραγωδία της Λευκωσίας. Ο Σόιμπλε δεν θα μπορούσε να έχει καλύτερο βοηθό δημίου για την Κύπρο από τον Σαμαρά.

Αλ.Αλαβάνος:Τι άλλη καταστροφή θέλουμε να γίνει για να πάρουμε τον δικό μας δρόμο

Συνέντευξη στη Μαρία Μητσοπούλου

Εφημερίδα 6 μέρες 22-3-13

1.Υποστηρίζετε την έξοδο από την Ευρωζώνη και την παύση πληρωμών προς τους δανειστές ως πρωταρχικό όρο διεξόδου της χώρας από την κρίση.

Κάτω από ποιες προϋποθέσεις μια τέτοια επιλογή μπορεί να αποβεί υπέρ των συμφερόντων της κοινωνίας και της χώρας; Σε τι ποσοστό πιστεύετε ότι αυτή η επιλογή αντικατοπτρίζει τις διαθέσεις της ελληνικής κοινωνίας;

Μαζί με αυτά τα δύο είναι κι άλλα: η εθνικοποίηση των τραπεζών - έτσι κι αλλιώς οι τράπεζες επιβιώνουν χάρη στο κρατικό χρήμα και τα κρατικά δάνεια* ο παραγωγικός σχεδιασμός και η ανασυγκρότηση - καμία χώρα δεν μπορεί να ζήσει μόνο με υπηρεσίες, όπως δείχνει σήμερα η Κύπρος* το κοινωνικό κράτος - και για λόγους κοινωνικής δικαιοσύνης αλλά και για να έχουμε μια αναζωπύρωση της ζήτησης που συνεχώς εκμηδενίζεται. Οι προϋποθέσεις προϋπάρχουν εδώ και πολύ καιρό: Είναι η ολική καταστροφή της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας που έχει φέρει η συμμετοχή μας στην Ευρωζώνη, το πρόγραμμα της τρόικας και η δουλική στάση των κυβερνήσεων. Η εμπειρία από το 1929 μέχρι σήμερα είναι ότι καμία χώρα σε ακραία υφεσιακή κατάσταση δεν μπορεί να βγει από την κρίση με σκληρό νόμισμα, όπως το ευρώ, και χωρίς τον κεντρικό ρόλο του κράτους.

Φωτογραφίζοντας την κυβέρνηση...Σύριζα απο την Κύπρο

Tου Τάσου Σταυρόπουλου *

Το ποτάμι μας έχει δρόμο

Κουβαλώντας τον πόθο 

Ατελεύτητων αύριο 

[Πωλ Ελυάρ] 

1. Στην Κύπρο για 3 μέρες κυβέρνησε ο Σύριζα. Ναι καλά το καταλάβατε. Είχαμε μια πρόγευση της πολιτικής του Σύριζα στο μαρτυρικό νησί. Επιχειρήθηκε να εφαρμοσθεί η πολιτική κόντρα στα μνημόνια μέσα στην Ευρωζώνη, χωρίς να θιχθεί το €. 

Χωρίς πολλά –πολλά λόγια η προσγείωση ήταν γρήγορη και αναμενόμενη. Η Κύπρος δεν μπορούσε να δανεισθεί έξω από την ευρωπαϊκή τράπεζα -η μόνη που χειρίζεται τη στρόφιγγα ρευστότητας. Η κεντρική τράπεζα Κύπρου μέσα στη ζώνη του € λειτουργεί σαν μια επιχείρηση που πνίγεται, όταν η τράπεζά της κόβει οποιαδήποτε διευκόλυνση. Και σαν άσωτος υιός που επιστρέφει στην οικογένειά του, η κυβέρνηση της Κύπρου επέστρεψε στο βιαστή της.

Η Αριστερή Συσπείρωση για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, τις Συνεργασίες και τα Μέτωπα!

Αριστερή Συσπείρωση 

Απόφαση Πολιτικής Γραμματείας του Κεντρικού Συντονιστικού

Η Αριστερή Συσπείρωση με αφορμή κινήσεις, εκδηλώσεις και «Πρωτοβουλίες Μετωπικής Συμπόρευσης Δυνάμεων και Αγωνιστών», οι οποίες παρουσιάζονται με δημοσιεύματα στον τύπο, ως συγκρότηση νέου πολιτικού φορέα ο οποίος θα συμμετάσχει στις ευρωεκλογές και στον οποίο φέρεται να συμμετέχει και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ σημειώνει τα παρακάτω: 

1. Απαραίτητη προϋπόθεση για την αντιμετώπιση της καπιταλιστικής κρίσης και της επίθεσης της άρχουσας τάξης είναι η συγκρότηση μιας πλατιάς κοινωνικής συμμαχίας, ρήξης και ανατροπής, Μιας συμμαχίας – μετώπου, που θα συγκροτείται στη βάση της αποδέσμευσης από τις αυταπάτες της συνδιαχείρισης και της βελτίωσης των όρων υποταγής, θα απαιτεί και θα επιβάλλει βαθιές κοινωνικές τομές, ρήξη με τις επιλογές της αστικής τάξης και τελικά και με την ίδια.

Αλ. Αλαβάνος: «Οι λογαριασμοί με το κομματικό κατεστημένο έχουν κλείσει προ πολλού»

Συνέντευξη του Αλέκου Αλαβάνου στον Κ. Λασκαράτο, εφημερίδα "ΧΩΝΙ" 

Οι δείκτες της ανεργίας ανεβαίνουν. Οι μισθοί πέφτουν. Η ακρίβεια καλά κρατεί. Ο αυτοκτονίες αυξάνονται. Το έχουμε χάσει το τρένο;

Το έχουμε χάσει το τρένο. Υπάρχει ακόμη όμως το αεροπλάνο. Με αυτό θέλω να τονίσω την σημασία του χρόνου και το κατεπείγον μιας επαναστατικής αλλαγής. Η Ελλάδα έχει την πιο βαριά ύφεση από όσες παρουσιάστηκαν σε οποιαδήποτε χώρα μεταπολεμικά. Η περίοδος συνεχιζόμενης αύξησης της ανεργίας είναι μεγαλύτερη από την αντίστοιχη στη κρίση του 1929 στις Ηνωμένες Πολιτείες – τρία χρόνια-.

Το ποσοστό αύξησης των ανέργων προσεγγίζει το αντίστοιχο των ΗΠΑ το 1929. Οι ΗΠΑ τρία χρόνια μετά το ξέσπασμα της κρίσης άρχισαν την απομάκρυνση από τον χρυσό κανόνα, τη σταθερή ισοτιμία και ανταλλαξιμότητα του δολαρίου με τον χρυσό που ήταν ένα είδος παγκόσμιου ευρώ της εποχής. Εδώ τώρα δεν γίνεται τίποτα. Όσο βαθαίνει η ύφεση και όσο αυξάνει η ανεργία τόσο πιο δύσκολη και επώδυνη ακόμη και για την ιδανικά σωστή πολιτική γίνεται η σωτηρία και η ανασυγκρότηση.

Εννέα (9)+ένα (1) ερωτήματα για την πολιτική της κομμουνιστικής αριστεράς

Του Παναγιώτη Μαυροειδή

"Η προσδοκία ιδιωτικών καπιταλιστικών επενδύσεων μεγάλης απόδοσης και ειδικότερα ανακούφισης των προβλημάτων απασχόλησης και εισοδήματος, μέσω γενναιότερης φορολογίας τους κεφαλαίου, είναι απόλυτα αντι-ρεαλιστική. Απαιτείται 5,5% ετήσια ανάπτυξη επί 5 συνεχή έτη για να κατέβει η ανεργία στο 10%! Θα είναι μια θανατηφόρα ψευδο-ανάπτυξη για την κοινωνία, καθώς θα στηρίζεται στην άγρια λιτότητα, βάρβαρες εργασιακές σχέσεις και έλλειψη δημόσιων πολιτικών."

Ας τα θέσουμε λοιπόν συνοπτικά, ίσως απλουστευμένα, αλλά και με την απαραίτητα σαφήνεια που απαιτεί η κρισιμότητα της κατάστασης και οι προβληματισμοί μέσα στον αριστερό κόσμο και σε αγωνιστές του λαϊκού κινήματος.

Ερώτημα Πρώτο: Καταργούμε τα Μνημόνια και Διαπραγματευόμαστε τις Δανειακές Συνθήκες για το Χρέος;

Μα τι είναι τα Μνημόνια; Είναι ένα πρόγραμμα κοινωνικών οικονομικών τομών απόλυτα αντιλαϊκών και βεβαίως αντιδημοκρατικών, που ορίζουν μεταξύ των άλλων, το πώς θα εξυπηρετηθεί, θα υλοποιηθεί η αποπληρωμή του χρέους και θα παραδοθούν όλα στους δανειστές.

Το να πει κανείς ‘’καταργώ την υλοποίηση της πληρωμής του χρέους, αλλά διαπραγματεύομαι τον τρόπο, τον χρόνο και το ποσοστό πληρωμής του χρέους’’, είναι εντελώς παράλογο. Ειδικά μάλιστα με τη δέσμευση ότι ‘’δεν θα υπάρξουν μονομερείς ενέργειες’’! Είναι σα να λες ‘’φεύγουν οι αμερικάνικες βάσεις που μένουν’’, για όσους θυμούνται τον αθάνατο Ανδρέα…

Αλ. Αλαβάνος: Αργά και ίσως δύσκολα κάτι καινούριο γεννιέται

Αλ. Αλαβάνος στον ΤτΚ: "Αργά και ίσως δύσκολα κάτι καινούριο γεννιέται" 

[Κυριακή, 10 Φεβρουαρίου 2013] 

«Αργά, ίσως και δύσκολα, κάτι καινούργιο γεννιέται», υποστηρίζει ο Αλέκος Αλαβάνος, εκτιμώντας ότι «θα βρεθούν» οι πολιτικές δυνάμεις που θα συμβάλουν στην εκπόνηση ενός σχεδίου εξόδου της χώρας από την ευρωζώνη, δυνάμεις μάλιστα που θα καλύψουν το υπάρχον πολιτικό κενό και θα συμμετάσχουν στην πολιτική, κοινωνική και εκλογική μάχη. 

Στη συνέντευξη που παραχώρησε στον Τύπο της Κυριακής, ο κ. Αλαβάνος διαπιστώνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει δεχτεί απόλυτα το πλαίσιο της ευρωζώνης, το οποίο έχει επιβάλει η Ν.Δ., κάνει λόγο για απειλή κατά της Δημοκρατίας και κίνδυνο πραξικοπήματος και δηλώνει ότι η χώρα είναι νεκρή και μόνο το Μνημόνιο, που ταυτίζεται απόλυτα με το ευρώ, είναι πια ζωντανό σε αυτόν τον τόπο. 

Oι αναμνήσεις και το ''Σχέδιο Β''

Του Αλέκου Αλαβάνου.

Πρέπει να ήταν ένα βράδυ, τέλη Γενάρη του 1973. Ακριβώς 40 χρόνια πριν. Πρέπει να ήταν στην Καισαριανή. Δύο μέρες πριν είχαν κοπεί τα πόδια πολλών από μας, όταν η χούντα ανακοίνωσε τη διακοπή της «αναβολής» και την άμεση παρουσία στα κέντρα εκπαίδευσης πεζικού για εκατό και πάνω φοιτητές. Δύο μέρες μετά δοκιμάσαμε την ταπείνωση του κουρέματος με την ψιλή μηχανή, του καψωνιού, της βίας, που για πολλούς κατέληξε στα κέντρα βασανισμών της ΕΣΑ.

Εκείνο λοιπόν το βράδυ, σε μια μεγάλη ταβέρνα πλημμυρισμένη από φοιτητόκοσμο, έγινε το μεγάλο γλέντι αποχαιρετισμού. Το οργάνωναν όσοι έμεναν πίσω. Ο μεγαλύτερος αριθμός ήταν συμφοιτήτριες, οι «κοπέλες» μας, που δεν είχε τη δυνατότητα ούτε η χούντα να τις επιστρατεύσει στο στρατό της, που ήταν «άβατο» για τις γυναίκες όπως το Αγιο Ορος.

Εκατοντάδες στριμωγμένοι, ο ένας να μπερδεύει το πιάτο και το ποτήρι του άλλου, η καθεμιά να αγκαλιάζει το φίλο της άλλης ελεύθερα, να μιλάμε με πάθος για την Ελλάδα της δημοκρατίας και το σοσιαλισμό, να τραγουδάμε ανοιχτά «είμαστε δύο, είμαστε τρεις, είμαστε χίλιοι δεκατρείς» και τα άλλα παράνομα του Θεοδωράκη, να νικάμε το φόβο, να ανυψωνόμαστε μέχρι τον ουρανό.

Αλαβάνος: Η ΝΔ έχει κομματικό αλλά όχι ιδεολογικό αντίπαλο

Σοβαρές αιχμές κατά της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη Τσίπρα αφήνει με συνέντευξή του στο Real.gr ο πρώην Πρόεδρος του κόμματος Αλέκος Αλαβάνος, υποστηρίζοντας μεταξύ άλλων ότι «ποτέ τα τελευταία χρόνια δεν ήταν τόσο μεγάλη η πολιτική απουσία της Αριστεράς».

«Παρά το ότι ένα κόμμα αριστερής καταγωγής είναι στην κυβέρνηση, παρότι άλλο κόμμα αριστερής καταγωγής είναι αξιωματική αντιπολίτευση, ποτέ τα τελευταία χρόνια δεν ήταν τόσο μεγάλη η πολιτική απουσία της αριστεράς. Αυτό είναι το μεγάλο παράδοξο», επισημαίνει χαρακτηριστικά, ενώ τονίζει ότι ο ξένος παράγοντας προχωρά στην ανασύσταση του δικομματισμού με διαφορετικούς παίκτες.

Oι θέσεις του ΚΚΕ για το 19ο συνέδριο: Το ΚΚΕ αποποιείται την ιστορία του

Του Παπουλή Κώστα. 

Το ΚΚΕ έδωσε στην δημοσιότητα τις θέσεις του για το 19ο συνέδριο του. Σίγουρα είναι κατανοητές και απολύτως σαφείς. Κανείς, δεν μπορεί να τις χαρακτηρίσει θολές, όπως αυτές του ΣΥΡΙΖΑ, που βρίθουν από την σύγχυση των ευρωαυταπατών. Ούτε, ότι δεν είναι καθαρές στα ζητήματα των πολιτικών συμμαχιών και της πολιτικής τακτικής. 

Δεν θα συμμαχήσει με κανέναν και ως μοναδικός στόχος τίθεται ο σοσιαλισμός. Βέβαια, υπάρχει η έλλειψη της εκτίμησης του χρόνου που θα πραγματοποιηθεί ο τελευταίος, αλλά μάλλον τίθεται λίγο μακριά, μια που όπως γράφουν οι συντάκτες (θέση 87): η Κεντρική Τράπεζα, αφού σχεδόν καταργήσει το χρήμα, θα «ελέγχει τις διεθνείς συναλλαγές,.. για όσο υπάρχουν καπιταλιστικά κράτη στην γη».

Όντως, πέρα από την σαφήνεια, υπάρχουν και στατιστικά και άλλα αναλυτικά στοιχεία που καθιστούν ενδιαφέρον το κείμενο. Από εκεί και πέρα, φαίνεται ότι η ηγεσία του ΚΚΕ, έχει αποφασίσει να αποποιηθεί την κληρονομιά του ΕΑΜ, του Ζαχαριάδη και του Βελουχιώτη. 

Το περιεχόμενο του κειμένου, είναι περισσότερο κοντά στην ανάλυση και στην πρακτική μιας περιθωριακής τροτσκιστικής ομάδας, από τις πολυάριθμες και ολιγομελείς που γνώρισε ο τόπος μας, και το κομμουνιστικό κίνημα, παρά έχει σχέση με αυτό που υπήρξε το ΚΚΕ, και τις παρακαταθήκες που άφησε αυτό το κόμμα στον ελληνικό λαό, τουλάχιστον από το 1940 και μετά.

Το Σχέδιο Β και ο Θανάσης Βέγγος

Του Αλέκου Αλαβάνου

Γράφοντας στην κουνιάδα του Τατιάνα μόλις είχε αρχίσει την έκτιση της ποινής της εικοσαετούς φυλάκισης ο Αντόνιο Γκράμσι προέβλεπε για το μελλοντικό εμπνευσμένο διανοητικό του έργο, τα «Τετράδια της Φυλακής» τέσσερις άξονες. Τους διανοούμενους. Τη συγκριτική γλωσσολογία. Τον Πιραντέλο. Και τέταρτο, με αφορμή το θάνατο του Serafino Renzi, ενός λαοφιλή ιταλού Θανάση Βέγγου των αρχών του προηγούμενου αιώνα, τη λαϊκή κουλτούρα. 

Όπως γράφει στην επιστολή: «Η παράσταση ήταν διπλή: η αγωνία και η έκφραση των παθών και γενικά η επέμβαση του κοινού ήταν το ίδιο ενδιαφέρουσα όσο και η καθαυτό παράσταση».
Αυτό το δίπολο, η «έκφραση των παθών του κοινού» και «η καθαυτό παράσταση» είναι ίσως η προδρομική ιδέα για την επαναστατική «διπλή παράσταση» του Γκράμσι: την πάλη για την πολιτιστική ηγεμονία πλάι στη μάχη για την εξουσία. Αυτές τις έννοιες φέρνει πολύ ζωντανά και πολύ επίκαιρα στο ελληνικό προσκήνιο το βιβλίο του Γιώργου Ρούση «Από την κρίση στην Επανάσταση – Πόλεμος Θέσεων»